Apocalipse 11

Lëk yam (DIKNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Go ɣɛn gäm wai, wai ë duɛ̈r cïɛ̈t tim dhie ye käŋ them, ku lëk ɣa, “Lɔɔr them luaŋ Nhialic ku ariäk tɔ̈ thïn, ku kuen kɔc ë röök thïn tënë ɣa.
1 Foi-me dada uma cana semelhante a uma vara; e foi-me dito: Levanta-te, mede o santuário de Deus, e o altar, e os que nele adoram.
2 Ku duk kal yic tɔ̈ luak kɔ̈u them rin lɔŋ kënë acï gäm kɔc këc wɛ̈tdiɛ̈ gam. Ku keek aabï gɛndiɛ̈ kuany kɔ̈u ke rɛc käŋ pɛ̈i kathiärŋuan ku rou.
2 Mas deixa o átrio que está fora do santuário, e não o meças; porque foi dado aos gentios; e eles pisarão a cidade santa por quarenta e dois meses.
3 Ku ɣɛn abï kackiɛ̈ karou tuɔɔc bïk wɛ̈t ë yic la lueel. Aabä alɛ̈th col, alɛ̈th ë lɛɛŋ cieŋ, ku aabï wɛ̈tdiɛ̈ la lɛ̈k kɔc ë nïn tim ku buɔt karou ku thiärdätem yiic.”
3 E concederei às minhas duas testemunhas que, vestidas de saco, profetizem por mil duzentos e sessenta dias.
4 Kɔckä karou wɛ̈t Nhialic nyuɔɔth, kek aa tiim karou ye miɛ̈thken looi ë miök, ku käk ye mɛ̈c adök karou took kenhïïm ë kɔ̈ɔ̈c Nhialic nhom bɛ̈ny pinynhom.
4 Estas são as duas oliveiras e os dois candeeiros que estão diante do Senhor da terra.
5 Na le raan them ye bï kɔckä karou yiëk tɛ̈rem, ke mac abɔ̈ bei kethook ku nyuɔp kɔc ater ëbën. Këya raan wïc ye bï looi këya abï Nhialic nɔ̈k.
5 E, se alguém lhes quiser fazer mal, das suas bocas sairá fogo e devorará os seus inimigos; pois se alguém lhes quiser fazer mal, importa que assim seja morto.
6 Aacï Nhialic gäm riɛl bï kek deŋ pëën bï cïï tueny nïn bï kek wɛ̈tde nyuɔɔth. Aacï gäm riɛl aya bï kek pïu waar bïk aa riɛm, ku cɔlkë kuat kërac ëbën abɔ̈ pinynhom. Kënë alëukë bïk aa looi akölaköl tɛ̈cït tɛ̈ wïckë ye.
6 Elas têm poder para fechar o céu, para que não chova durante os dias da sua profecia; e têm poder sobre as águas para convertê-las em sangue, e para ferir a terra com toda sorte de pragas, quantas vezes quiserem.
7 Nawën cï kɔckä karou wɛ̈t jal nyuɔɔth ëbën, ke län roor rac apɛi bɔ̈ bei tɛ̈thuth mec yic, aabï thɔ̈r ke ke ku aabï län ke nɔ̈k,
7 E, quando acabarem o seu testemunho, a besta que sobe do abismo lhes fará guerra e as vencerá e matará.
8 ku guäpken aabï cuat ë gëk yic gendït wäär cï kek bɛ̈ny ë kɔckä karou piäät thïn tim cï rïïu kɔ̈u. Gen kënë acïk gäm rin cït rin pan Thodom ku Ijip.
8 E jazerão os seus corpos na praça da grande cidade, que espiritualmente se chama Sodoma e Egito, onde também o seu Senhor foi crucificado.
9 Kuat dhiëth, wuɔ̈t ku thok pinynhom ëbën aabï guäpken aa tïŋ piiny ë gëk yic nïn kadiäk ku abak, ku acïn raan bï puɔ̈l bï ke thiɔ̈k.
9 Homens de vários povos, e tribos e línguas, e nações verão os seus corpos por três dias e meio, e não permitirão que sejam sepultados.
10 Kɔc pinynhom ëbën aabï puɔ̈th miɛt rin cï ë kɔckä karou thou. Aabï yai looi ku gɛ̈mkë röt käpath kamken, rin cï kɔckä karou kɔc pinynhom cɔl agum apɛi.
10 E os que habitam sobre a terra se regozijarão sobre eles, e se alegrarão; e mandarão presentes uns aos outros, porquanto estes dois profetas atormentaram os que habitam sobre a terra.
11 Tɛ̈wën cï nïn kadiäk ku abak thök, ke Wëi Nhialic la ë kɔc wën cï thou gup ku jɔtkë röt. Go kɔc ŋic ke cï ke tïŋ riɔ̈ɔ̈c apɛi dït.
11 E depois daqueles três dias e meio o espírito de vida, vindo de Deus, entrou neles, e puseram-se sobre seus pés, e caiu grande temor sobre os que os viram.
12 Ku piŋ kɔckä karou röl ke cöt pan Nhialic, “Bäk tɛ̈n.” Gokë la nhial ke kɔc atɛrken daai, ke ke cath ë piööl yic.
12 E ouviram uma grande voz do céu, que lhes dizia: Subi para cá. E subiram ao céu em uma nuvem; e os seus inimigos os viram.
13 Kaam wën cök ka ayiɛ̈ɛ̈kyiɛ̈ɛ̈k dït tet loi rot. Go tööŋ ë thiäär ë gɛu wïïk, ku thou raan tiim kadhorou. Ku jɔl kɔc cï pïr riɔ̈ɔ̈c ku leckë dït Nhialic tɔ̈ nhial.
13 E naquela hora houve um grande terremoto, e caiu a décima parte da cidade, e no terremoto foram mortos sete mil homens; e os demais ficaram atemorizados, e deram glória ao Deus do céu.
14 Kënë, yen ë thök kërɛɛc ye kek rou, kërɛɛc dɛ̈t ye kek diäk abɔ̈ ëmën!
14 É passado o segundo ai; eis que cedo vem o terceiro.
15 Go atuny ë dhorou kaŋde kooth yic, guɔ atuuc nhial piŋ röt ke jam röldït pan Nhialic ku luelkë,
15 E tocou o sétimo anjo a sua trombeta, e houve no céu grandes vozes, que diziam: O reino do mundo passou a ser de nosso Senhor e do seu Cristo, e ele reinará pelos séculos dos séculos.
16 Go kɔcdït kathiärou ku ŋuan cï nyuc ë thöny Nhialic lɔ̈ɔ̈m wïïk ke gut kenhiɔl piny, ku dorkë Nhialic,
16 E os vinte e quatro anciãos, que estão assentados em seus tronos diante de Deus, prostraram-se sobre seus rostos e adoraram a Deus,
17 ku luelkë,
17 dizendo: Graças te damos, Senhor Deus Todo-Poderoso, que és, e que eras, porque tens tomado o teu grande poder, e começaste a reinar.
18 Ku kɔc kuc yïïn aake cï puɔ̈th riääk rin tɛ̈n riäŋ ë piändu
18 Iraram-se, na verdade, as nações; então veio a tua ira, e o tempo de serem julgados os mortos, e o tempo de dares recompensa aos teus servos, os profetas, e aos santos, e aos que temem o teu nome, a pequenos e a grandes, e o tempo de destruíres os que destroem a terra.
19 Go luaŋ Nhialic nhial ŋaany thok, ku röŋdït löŋ ë dɔ̈ɔ̈r ë tɔ̈ alɔŋthïn. Go käk cït bir ë deŋ ku ayiɛ̈ɛ̈kyiɛ̈ɛ̈k, ku mär ë deŋ ku tuɛny ë gɛi, röt looi.
19 Abriu-se o santuário de Deus que está no céu, e no seu santuário foi vista a arca do seu pacto; e houve relâmpagos, vozes e trovões, e terremoto e grande saraivada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.