Apocalipse 11
Lëk yam (DIKNT) vs NVT
1 Go ɣɛn gäm wai, wai ë duɛ̈r cïɛ̈t tim dhie ye käŋ them, ku lëk ɣa, “Lɔɔr them luaŋ Nhialic ku ariäk tɔ̈ thïn, ku kuen kɔc ë röök thïn tënë ɣa.
1 Depois disso, recebi uma vara de medir e me foi dito: “Vá e tire as medidas do templo de Deus e do altar, e conte o número de adoradores.
2 Ku duk kal yic tɔ̈ luak kɔ̈u them rin lɔŋ kënë acï gäm kɔc këc wɛ̈tdiɛ̈ gam. Ku keek aabï gɛndiɛ̈ kuany kɔ̈u ke rɛc käŋ pɛ̈i kathiärŋuan ku rou.
2 Mas não meça o pátio exterior, porque ele foi entregue às nações. Elas pisotearão a cidade santa durante 42 meses.
3 Ku ɣɛn abï kackiɛ̈ karou tuɔɔc bïk wɛ̈t ë yic la lueel. Aabä alɛ̈th col, alɛ̈th ë lɛɛŋ cieŋ, ku aabï wɛ̈tdiɛ̈ la lɛ̈k kɔc ë nïn tim ku buɔt karou ku thiärdätem yiic.”
3 Darei autoridade a minhas duas testemunhas, e elas se vestirão de pano de saco e profetizarão durante 1.260 dias”.
4 Kɔckä karou wɛ̈t Nhialic nyuɔɔth, kek aa tiim karou ye miɛ̈thken looi ë miök, ku käk ye mɛ̈c adök karou took kenhïïm ë kɔ̈ɔ̈c Nhialic nhom bɛ̈ny pinynhom.
4 Essas duas testemunhas são as duas oliveiras e os dois candelabros que estão diante do Senhor de toda a terra.
5 Na le raan them ye bï kɔckä karou yiëk tɛ̈rem, ke mac abɔ̈ bei kethook ku nyuɔp kɔc ater ëbën. Këya raan wïc ye bï looi këya abï Nhialic nɔ̈k.
5 Se alguém tentar lhes fazer mal, da boca lhes sairá fogo e consumirá seus inimigos. Assim deve morrer quem tentar lhes fazer mal.
6 Aacï Nhialic gäm riɛl bï kek deŋ pëën bï cïï tueny nïn bï kek wɛ̈tde nyuɔɔth. Aacï gäm riɛl aya bï kek pïu waar bïk aa riɛm, ku cɔlkë kuat kërac ëbën abɔ̈ pinynhom. Kënë alëukë bïk aa looi akölaköl tɛ̈cït tɛ̈ wïckë ye.
6 Elas têm poder para fechar o céu, a fim de que não chova durante o tempo que profetizarem, e têm poder para transformar as águas em sangue e para ferir a terra com pragas de toda espécie, quantas vezes desejarem.
7 Nawën cï kɔckä karou wɛ̈t jal nyuɔɔth ëbën, ke län roor rac apɛi bɔ̈ bei tɛ̈thuth mec yic, aabï thɔ̈r ke ke ku aabï län ke nɔ̈k,
7 Quando tiverem concluído seu testemunho, a besta que vem do abismo lutará contra elas, e ela as vencerá e as matará.
8 ku guäpken aabï cuat ë gëk yic gendït wäär cï kek bɛ̈ny ë kɔckä karou piäät thïn tim cï rïïu kɔ̈u. Gen kënë acïk gäm rin cït rin pan Thodom ku Ijip.
8 Os corpos ficarão estendidos na rua principal da grande cidade, chamada figuradamente “Sodoma” e “Egito”, onde seu Senhor foi crucificado.
9 Kuat dhiëth, wuɔ̈t ku thok pinynhom ëbën aabï guäpken aa tïŋ piiny ë gëk yic nïn kadiäk ku abak, ku acïn raan bï puɔ̈l bï ke thiɔ̈k.
9 Durante três dias e meio, todos os povos, tribos, línguas e nações olharão para esses corpos, e ninguém terá permissão de sepultá-los.
10 Kɔc pinynhom ëbën aabï puɔ̈th miɛt rin cï ë kɔckä karou thou. Aabï yai looi ku gɛ̈mkë röt käpath kamken, rin cï kɔckä karou kɔc pinynhom cɔl agum apɛi.
10 Os habitantes da terra festejarão e trocarão presentes entre si para comemorar a morte dos dois profetas que os haviam atormentado.
11 Tɛ̈wën cï nïn kadiäk ku abak thök, ke Wëi Nhialic la ë kɔc wën cï thou gup ku jɔtkë röt. Go kɔc ŋic ke cï ke tïŋ riɔ̈ɔ̈c apɛi dït.
11 Depois de três dias e meio, porém, Deus soprou vida nos dois profetas, e eles se levantaram, enchendo de terror os que os viram.
12 Ku piŋ kɔckä karou röl ke cöt pan Nhialic, “Bäk tɛ̈n.” Gokë la nhial ke kɔc atɛrken daai, ke ke cath ë piööl yic.
12 Então uma forte voz do céu disse aos dois: “Subam aqui!”. E eles subiram ao céu numa nuvem, sob o olhar de seus inimigos.
13 Kaam wën cök ka ayiɛ̈ɛ̈kyiɛ̈ɛ̈k dït tet loi rot. Go tööŋ ë thiäär ë gɛu wïïk, ku thou raan tiim kadhorou. Ku jɔl kɔc cï pïr riɔ̈ɔ̈c ku leckë dït Nhialic tɔ̈ nhial.
13 Nesse momento, houve um grande terremoto que destruiu um décimo da cidade. Sete mil pessoas morreram, e as que restaram ficaram aterrorizadas e deram glória ao Deus do céu.
14 Kënë, yen ë thök kërɛɛc ye kek rou, kërɛɛc dɛ̈t ye kek diäk abɔ̈ ëmën!
14 O segundo terror passou, mas logo vem o terceiro.
15 Go atuny ë dhorou kaŋde kooth yic, guɔ atuuc nhial piŋ röt ke jam röldït pan Nhialic ku luelkë,
15 O sétimo anjo tocou sua trombeta, e fortes vozes gritaram no céu: “O reino do mundo se tornou de nosso Senhor e de seu Cristo, e ele reinará para todo o sempre”.
16 Go kɔcdït kathiärou ku ŋuan cï nyuc ë thöny Nhialic lɔ̈ɔ̈m wïïk ke gut kenhiɔl piny, ku dorkë Nhialic,
16 Os 24 anciãos que estavam sentados em seus tronos diante de Deus se prostraram com o rosto em terra e o adoraram,
17 ku luelkë,
17 dizendo: “Nós te agradecemos, Senhor Deus, o Todo-poderoso, que és e que eras, pois agora assumiste teu grande poder e começaste a reinar.
18 Ku kɔc kuc yïïn aake cï puɔ̈th riääk rin tɛ̈n riäŋ ë piändu
18 As nações se enfureceram, mas agora chegou o tempo de tua ira. É tempo de julgar os mortos e de recompensar teus servos, os profetas, assim como teu povo santo e todos que temem o teu nome, desde os pequenos até os grandes. É tempo de destruir todos que causaram destruição na terra”.
19 Go luaŋ Nhialic nhial ŋaany thok, ku röŋdït löŋ ë dɔ̈ɔ̈r ë tɔ̈ alɔŋthïn. Go käk cït bir ë deŋ ku ayiɛ̈ɛ̈kyiɛ̈ɛ̈k, ku mär ë deŋ ku tuɛny ë gɛi, röt looi.
19 Então se abriu no céu o templo de Deus, e dentro do templo foi vista a arca de sua aliança. Houve relâmpagos, estrondos e trovões, um terremoto e uma grande tempestade de granizo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.