2 Coríntios 2
Lëk yam (DIKNT) vs NTLH
1 Këya, aca bɛn tak ba cïï bɔ̈ tënë we rin bï ciɛ̈n kërɛɛc dɛ̈t ben rot looi.
1 Portanto, para não entristecê-los de novo, eu resolvi não ir ver vocês.
2 Rin na cal we aa riääk puɔ̈th, ka cïn raan dɛ̈t cï döŋ bï ɣɛn cɔl amit puɔ̈u, rin aa wek aca rac puɔ̈th.
2 Pois, se eu entristeço vocês, então quem vai me alegrar? Somente vocês, a quem tenho entristecido!
3 Ku cït lɔn yen tënë cï ɣɛn we gät athöör thïn, ɣɛn acïï bï bɛ̈n, rin aya yök ke ɣa bï riääk ë puɔ̈u yök, tɛ̈ ya tak ke ɣa bï kë cɔl ɣa amit puɔ̈u yök thïn. Ee ŋiɛc alanden, kë bä cɔl amit puɔ̈u abï we cɔl amit puɔ̈th aya.
3 Foi por isso que escrevi aquela carta . O motivo foi que eu não queria ir e ser entristecido pelas próprias pessoas que deveriam me alegrar. Pois eu tenho a certeza de que, quando estou feliz, vocês todos também estão.
4 Wäär gɛ̈t ɣɛn we athöör, ɣɛn a ɣa rem puɔ̈u apɛi aba ya dhiau, ku kën luɔɔi acie lɔn bï ɣɛn we rac puɔ̈th, ee rin bäk tɛ̈ nhiɛɛr ɣɛn we thïn apɛi ŋic.
4 Eu escrevi aquela carta muito preocupado e triste e derramando muitas lágrimas. Porém não escrevi para fazer com que vocês ficassem tristes, mas para que soubessem do grande amor que tenho por todos vocês.
5 Na cï raan awuɔ̈c looi tënë raan dɛ̈t, ka këc looi tënë ɣɛn ë rot, ee tënë we rin acït kë cï looi tënë we cɔk cïï ye we ëbën. (Aluɛɛl këlä rin acä wïc ba jam ë wɛ̈t kënë yic apɛi.)
5 Mas, se alguém fez com que alguma pessoa ficasse triste, não fez isso a mim, mas sim a vocês ou, pelo menos, a alguns de vocês. Escrevo assim para não ser muito duro com esse homem.
6 Ee tɛ̈de yen tɛ̈ cï kɔc juëc kamkun raan kënë wɛ̈ɛ̈t thïn.
6 Basta o castigo que a maioria já deu a ele.
7 Ëmën këya, wek aa dhil wɛ̈t päl piny tënë ye ku dɛɛtkë puɔ̈u rin bï puɔ̈u cïï pɛ̈k wei bï jäl ë gam yic.
7 Agora vocês devem perdoá-lo e animá-lo para que ele não fique tão triste, que acabe caindo no desespero.
8 Këya, wek aa yɔ̈ɔ̈k bäk cɔl aŋic lɔn nhiɛɛr wek ye.
8 Por isso peço que façam com que ele tenha a certeza de que vocês o amam.
9 Wek aaca gät athör kënë rin ë wiëc ba ŋic lɔn ye wek wëlkiɛ̈n ca lɛ̈k we gam ëbën.
9 E foi por isso também que escrevi aquela carta . Eu queria pôr vocês à prova e saber se estão sempre prontos a obedecer aos meus ensinos.
10 Na le raan töŋ pɛ̈l wek wɛ̈t piny tënë ye, ke ɣɛn apɛ̈l wɛ̈t piny tënë ye aya, tɛ̈ le yen awuɔ̈c cï looi dhiɛl päl piny tënë ye ayic. Aya looi ë riɛnkun ke Raan cï lɔc ku dɔc daai kë tɔ̈ ɣapuɔ̈u.
10 Quando vocês perdoam alguém, eu também perdoo. Porque, quando eu perdoo, se é que, de fato, tenho alguma coisa a perdoar, faço isso por causa de vocês, na presença de Cristo,
11 Ɣɛn ë kënë looi rin bï Bɛ̈ny jakrɛc riɛl cïï yök bï luɔida rac, rin tɛ̈den yen luui thïn aŋicku apɛi.
11 a fim de que Satanás não se aproveite de nós; pois conhecemos bem os planos dele.
12 Wäär ɣëët ɣɛn gen Troath ba Wɛ̈t Puɔth Yam ë Raan cï lɔc ku dɔc bɛ̈n lɛ̈k kɔc, ke yɔ̈k lɔn cï Bɛ̈ny Jethu dhël ë luɔi ŋaany thok.
12 Quando cheguei à cidade de Trôade para anunciar o evangelho de Cristo, vi que o Senhor me havia aberto o caminho para o trabalho ali.
13 Ku ɣɛn ë ɣa cï diɛɛr apɛi rin këc ɣɛn wämääth Tito yök. Guɔ kɔc tɔ̈ɔ̈ŋ ku bar Mathedonia.
13 Mas eu estava muito preocupado porque não tinha conseguido encontrar o nosso irmão Tito. Por isso me despedi dos irmãos dali e fui para a província da Macedônia.
14 Lecku Nhialic! Ee ɣook wat nhïïm akölaköl buk tiam rin Raan cï lɔc ku dɔc. Nhialic ë ɣo luɔ̈i bï ŋiɛ̈ɛ̈c rin Raan cï lɔc ku dɔc piny thɔ̈ŋ yic ëbën cïmën miök ŋïr apɛi.
14 Mas dou graças a Deus porque, unidos com Cristo, somos sempre conduzidos por Deus como prisioneiros no desfile de vitória de Cristo. Como um perfume que se espalha por todos os lugares, somos usados por Deus para que Cristo seja conhecido por todas as pessoas.
15 Rin ɣok aa cït adöŋ ŋïr mit ye Raan cï lɔc ku dɔc gäm Nhialic, adöŋ ŋïr ë thiëi piny kam kɔc luɛ̈k Nhialic, ku kɔc mär.
15 Porque somos como o cheiro suave do sacrifício que Cristo oferece a Deus , cheiro que se espalha entre os que estão sendo salvos e os que estão se perdendo.
16 Tënë kɔc kɔ̈k ë ŋuäc rɛɛc ë thou bɛ̈ɛ̈i, ku tënë kɔc kɔ̈k ë ŋuäc mit ë pïr bɛ̈ɛ̈i. Yeŋa lëk ye bï kënë looi?
16 Para os que estão se perdendo, é um mau cheiro que mata; mas, para os que estão sendo salvos, é um perfume muito agradável que dá vida. Então, quem é capaz de realizar um trabalho como esse?
17 Ɣok aacïï cït kɔc juëc kɔ̈k wɛ̈t ë Nhialic looi bï kek aa la lim. Ɣok aa wɛ̈t ë yic lueel ë Nhialic nhom, rin ɣok aa kɔc Raan cï lɔc ku dɔc, ku ë Nhialic yen acï ɣo tooc.
17 Nós não somos como muitas pessoas que entregam a mensagem de Deus como se estivessem fazendo um negócio qualquer. Pelo contrário, foi Deus quem nos enviou, e por isso anunciamos a sua mensagem com sinceridade na presença dele, como mensageiros de Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.