2 Coríntios 2
Lëk yam (DIKNT) vs ARA
1 Këya, aca bɛn tak ba cïï bɔ̈ tënë we rin bï ciɛ̈n kërɛɛc dɛ̈t ben rot looi.
1 Isto deliberei por mim mesmo: não voltar a encontrar-me convosco em tristeza.
2 Rin na cal we aa riääk puɔ̈th, ka cïn raan dɛ̈t cï döŋ bï ɣɛn cɔl amit puɔ̈u, rin aa wek aca rac puɔ̈th.
2 Porque, se eu vos entristeço, quem me alegrará, senão aquele que está entristecido por mim mesmo?
3 Ku cït lɔn yen tënë cï ɣɛn we gät athöör thïn, ɣɛn acïï bï bɛ̈n, rin aya yök ke ɣa bï riääk ë puɔ̈u yök, tɛ̈ ya tak ke ɣa bï kë cɔl ɣa amit puɔ̈u yök thïn. Ee ŋiɛc alanden, kë bä cɔl amit puɔ̈u abï we cɔl amit puɔ̈th aya.
3 E isto escrevi para que, quando for, não tenha tristeza da parte daqueles que deveriam alegrar-me, confiando em todos vós de que a minha alegria é também a vossa.
4 Wäär gɛ̈t ɣɛn we athöör, ɣɛn a ɣa rem puɔ̈u apɛi aba ya dhiau, ku kën luɔɔi acie lɔn bï ɣɛn we rac puɔ̈th, ee rin bäk tɛ̈ nhiɛɛr ɣɛn we thïn apɛi ŋic.
4 Porque, no meio de muitos sofrimentos e angústias de coração, vos escrevi, com muitas lágrimas, não para que ficásseis entristecidos, mas para que conhecêsseis o amor que vos consagro em grande medida.
5 Na cï raan awuɔ̈c looi tënë raan dɛ̈t, ka këc looi tënë ɣɛn ë rot, ee tënë we rin acït kë cï looi tënë we cɔk cïï ye we ëbën. (Aluɛɛl këlä rin acä wïc ba jam ë wɛ̈t kënë yic apɛi.)
5 Ora, se alguém causou tristeza, não o fez apenas a mim, mas, para que eu não seja demasiadamente áspero, digo que em parte a todos vós;
6 Ee tɛ̈de yen tɛ̈ cï kɔc juëc kamkun raan kënë wɛ̈ɛ̈t thïn.
6 basta-lhe a punição pela maioria.
7 Ëmën këya, wek aa dhil wɛ̈t päl piny tënë ye ku dɛɛtkë puɔ̈u rin bï puɔ̈u cïï pɛ̈k wei bï jäl ë gam yic.
7 De modo que deveis, pelo contrário, perdoar-lhe e confortá-lo, para que não seja o mesmo consumido por excessiva tristeza.
8 Këya, wek aa yɔ̈ɔ̈k bäk cɔl aŋic lɔn nhiɛɛr wek ye.
8 Pelo que vos rogo que confirmeis para com ele o vosso amor.
9 Wek aaca gät athör kënë rin ë wiëc ba ŋic lɔn ye wek wëlkiɛ̈n ca lɛ̈k we gam ëbën.
9 E foi por isso também que vos escrevi, para ter prova de que, em tudo, sois obedientes.
10 Na le raan töŋ pɛ̈l wek wɛ̈t piny tënë ye, ke ɣɛn apɛ̈l wɛ̈t piny tënë ye aya, tɛ̈ le yen awuɔ̈c cï looi dhiɛl päl piny tënë ye ayic. Aya looi ë riɛnkun ke Raan cï lɔc ku dɔc daai kë tɔ̈ ɣapuɔ̈u.
10 A quem perdoais alguma coisa, também eu perdoo; porque, de fato, o que tenho perdoado (se alguma coisa tenho perdoado), por causa de vós o fiz na presença de Cristo;
11 Ɣɛn ë kënë looi rin bï Bɛ̈ny jakrɛc riɛl cïï yök bï luɔida rac, rin tɛ̈den yen luui thïn aŋicku apɛi.
11 para que Satanás não alcance vantagem sobre nós, pois não lhe ignoramos os desígnios.
12 Wäär ɣëët ɣɛn gen Troath ba Wɛ̈t Puɔth Yam ë Raan cï lɔc ku dɔc bɛ̈n lɛ̈k kɔc, ke yɔ̈k lɔn cï Bɛ̈ny Jethu dhël ë luɔi ŋaany thok.
12 Ora, quando cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e uma porta se me abriu no Senhor,
13 Ku ɣɛn ë ɣa cï diɛɛr apɛi rin këc ɣɛn wämääth Tito yök. Guɔ kɔc tɔ̈ɔ̈ŋ ku bar Mathedonia.
13 não tive, contudo, tranquilidade no meu espírito, porque não encontrei o meu irmão Tito; por isso, despedindo-me deles, parti para a Macedônia.
14 Lecku Nhialic! Ee ɣook wat nhïïm akölaköl buk tiam rin Raan cï lɔc ku dɔc. Nhialic ë ɣo luɔ̈i bï ŋiɛ̈ɛ̈c rin Raan cï lɔc ku dɔc piny thɔ̈ŋ yic ëbën cïmën miök ŋïr apɛi.
14 Graças, porém, a Deus, que, em Cristo, sempre nos conduz em triunfo e, por meio de nós, manifesta em todo lugar a fragrância do seu conhecimento.
15 Rin ɣok aa cït adöŋ ŋïr mit ye Raan cï lɔc ku dɔc gäm Nhialic, adöŋ ŋïr ë thiëi piny kam kɔc luɛ̈k Nhialic, ku kɔc mär.
15 Porque nós somos para com Deus o bom perfume de Cristo, tanto nos que são salvos como nos que se perdem.
16 Tënë kɔc kɔ̈k ë ŋuäc rɛɛc ë thou bɛ̈ɛ̈i, ku tënë kɔc kɔ̈k ë ŋuäc mit ë pïr bɛ̈ɛ̈i. Yeŋa lëk ye bï kënë looi?
16 Para com estes, cheiro de morte para morte; para com aqueles, aroma de vida para vida. Quem, porém, é suficiente para estas coisas?
17 Ɣok aacïï cït kɔc juëc kɔ̈k wɛ̈t ë Nhialic looi bï kek aa la lim. Ɣok aa wɛ̈t ë yic lueel ë Nhialic nhom, rin ɣok aa kɔc Raan cï lɔc ku dɔc, ku ë Nhialic yen acï ɣo tooc.
17 Porque nós não estamos, como tantos outros, mercadejando a palavra de Deus; antes, em Cristo é que falamos na presença de Deus, com sinceridade e da parte do próprio Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.