2 Coríntios 2
Lëk yam (DIKNT) vs BKJ
1 Këya, aca bɛn tak ba cïï bɔ̈ tënë we rin bï ciɛ̈n kërɛɛc dɛ̈t ben rot looi.
1 Mas eu determinei isto comigo mesmo: que não irei outra vez a vós com tristeza.
2 Rin na cal we aa riääk puɔ̈th, ka cïn raan dɛ̈t cï döŋ bï ɣɛn cɔl amit puɔ̈u, rin aa wek aca rac puɔ̈th.
2 Porque se eu vos entristeço, quem é que me alegrará, senão o mesmo que foi entristecido por mim?
3 Ku cït lɔn yen tënë cï ɣɛn we gät athöör thïn, ɣɛn acïï bï bɛ̈n, rin aya yök ke ɣa bï riääk ë puɔ̈u yök, tɛ̈ ya tak ke ɣa bï kë cɔl ɣa amit puɔ̈u yök thïn. Ee ŋiɛc alanden, kë bä cɔl amit puɔ̈u abï we cɔl amit puɔ̈th aya.
3 E eu escrevi isto mesmo a vós, para que, ao chegar, não tenha tristeza da parte dos que deveriam alegrar-me; tendo confiança em todos vós, que a minha alegria é a alegria de todos vós.
4 Wäär gɛ̈t ɣɛn we athöör, ɣɛn a ɣa rem puɔ̈u apɛi aba ya dhiau, ku kën luɔɔi acie lɔn bï ɣɛn we rac puɔ̈th, ee rin bäk tɛ̈ nhiɛɛr ɣɛn we thïn apɛi ŋic.
4 Porque em muita aflição e angústia do coração eu vos escrevi, com muitas lágrimas; não para que vos entristecêsseis, mas para que conhecêsseis o amor que eu tenho mais abundantemente por vós.
5 Na cï raan awuɔ̈c looi tënë raan dɛ̈t, ka këc looi tënë ɣɛn ë rot, ee tënë we rin acït kë cï looi tënë we cɔk cïï ye we ëbën. (Aluɛɛl këlä rin acä wïc ba jam ë wɛ̈t kënë yic apɛi.)
5 Mas, se alguém causou tristeza, não causou tristeza a mim, senão em parte, para eu não sobrecarregar a todos vós.
6 Ee tɛ̈de yen tɛ̈ cï kɔc juëc kamkun raan kënë wɛ̈ɛ̈t thïn.
6 Suficiente para tal homem é esta punição, a qual foi infligida por muitos.
7 Ëmën këya, wek aa dhil wɛ̈t päl piny tënë ye ku dɛɛtkë puɔ̈u rin bï puɔ̈u cïï pɛ̈k wei bï jäl ë gam yic.
7 Assim que, ao contrário, vós deveis antes perdoar-lhe e confortá-lo, para que talvez o tal não seja consumido por excessiva tristeza.
8 Këya, wek aa yɔ̈ɔ̈k bäk cɔl aŋic lɔn nhiɛɛr wek ye.
8 Por isso vos rogo que confirmeis o vosso amor para com ele.
9 Wek aaca gät athör kënë rin ë wiëc ba ŋic lɔn ye wek wëlkiɛ̈n ca lɛ̈k we gam ëbën.
9 E para esse fim também vos escrevi, para saber de vós por esta prova, se sois obedientes em todas as coisas.
10 Na le raan töŋ pɛ̈l wek wɛ̈t piny tënë ye, ke ɣɛn apɛ̈l wɛ̈t piny tënë ye aya, tɛ̈ le yen awuɔ̈c cï looi dhiɛl päl piny tënë ye ayic. Aya looi ë riɛnkun ke Raan cï lɔc ku dɔc daai kë tɔ̈ ɣapuɔ̈u.
10 E a quem perdoardes alguma coisa, eu também perdoo; porque se eu perdoei alguma coisa, a quem perdoei, por causa de vós o perdoei na presença de Cristo;
11 Ɣɛn ë kënë looi rin bï Bɛ̈ny jakrɛc riɛl cïï yök bï luɔida rac, rin tɛ̈den yen luui thïn aŋicku apɛi.
11 para que Satanás não obtenha vantagem sobre nós, porque não ignoramos os seus objetivos.
12 Wäär ɣëët ɣɛn gen Troath ba Wɛ̈t Puɔth Yam ë Raan cï lɔc ku dɔc bɛ̈n lɛ̈k kɔc, ke yɔ̈k lɔn cï Bɛ̈ny Jethu dhël ë luɔi ŋaany thok.
12 Além disso, quando eu cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e uma porta foi aberta para mim pelo Senhor,
13 Ku ɣɛn ë ɣa cï diɛɛr apɛi rin këc ɣɛn wämääth Tito yök. Guɔ kɔc tɔ̈ɔ̈ŋ ku bar Mathedonia.
13 eu não tive descanso no meu espírito, porque eu não encontrei Tito, meu irmão; mas ausentando-me deles, parti dali para a Macedônia.
14 Lecku Nhialic! Ee ɣook wat nhïïm akölaköl buk tiam rin Raan cï lɔc ku dɔc. Nhialic ë ɣo luɔ̈i bï ŋiɛ̈ɛ̈c rin Raan cï lɔc ku dɔc piny thɔ̈ŋ yic ëbën cïmën miök ŋïr apɛi.
14 Agora, graças a Deus, que sempre nos faz triunfar em Cristo, e faz manifesto o cheiro de seu conhecimento por meio de nós em todo o lugar.
15 Rin ɣok aa cït adöŋ ŋïr mit ye Raan cï lɔc ku dɔc gäm Nhialic, adöŋ ŋïr ë thiëi piny kam kɔc luɛ̈k Nhialic, ku kɔc mär.
15 Porque somos para Deus uma doce fragrância de Cristo, nos que são salvos e nos que perecem;
16 Tënë kɔc kɔ̈k ë ŋuäc rɛɛc ë thou bɛ̈ɛ̈i, ku tënë kɔc kɔ̈k ë ŋuäc mit ë pïr bɛ̈ɛ̈i. Yeŋa lëk ye bï kënë looi?
16 para um, nós somos o cheiro da morte para morte, e para o outro, o cheiro da vida para vida. E quem é suficiente para estas coisas?
17 Ɣok aacïï cït kɔc juëc kɔ̈k wɛ̈t ë Nhialic looi bï kek aa la lim. Ɣok aa wɛ̈t ë yic lueel ë Nhialic nhom, rin ɣok aa kɔc Raan cï lɔc ku dɔc, ku ë Nhialic yen acï ɣo tooc.
17 Porque nós não somos como muitos, os quais corrompem a palavra de Deus, mas com sinceridade, como de Deus, à vista de Deus, nós falamos de Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.