2 Coríntios 11
Lëk yam (DIKNT) vs NVT
1 Awiëc bäk kë ca wuɔ̈ɔ̈c guum, tɛ̈ cï ɣɛn käŋ duɛ̈r kuc. Wek aa läŋ bäk looi këya.
1 Espero que vocês suportem um pouco mais de minha insensatez. Por favor, continuem a ser pacientes comigo,
2 Ɣɛn aye tiɛɛl dɔm tɛ̈ tïŋ ɣɛn kɔc kɔ̈k ke wïckë bïk we muɔ̈r, ku ë yen lɔn ë Nhialic aya. Wek aa cït nyɛn bïm ca lɔ̈c muɔny tök bï thiaak, yen Raan cï lɔc ku dɔc.
2 pois o cuidado que tenho com vocês vem do próprio Deus. Eu os prometi como noiva pura a um único marido, Cristo.
3 Wek aa ŋic anyïköl wäär duɔ̈ɔ̈ŋ këpiiny Eba ë pɛl nyinde. Ɣɛn ariɔ̈c lɔn bï wek ciɛ̈t kënë. Wek aabï duɔ̈ɔ̈ŋ ku pälkë nhiɛ̈rdun nhiɛɛr wek Raan cï lɔc ku dɔc.
3 No entanto, temo que sua devoção pura e completa a Cristo seja corrompida de algum modo, como Eva foi enganada pela astúcia da serpente.
4 Ayakë guɔ nhiaar ku gamkë tɛ̈ bïï raan dɛ̈t bï we bɛ̈n lɛ̈k Jethu dɛ̈t cie yen Jethu cuk lɛ̈k we. Ku wek aa puɔ̈th miɛt ku tääukë wenhïïm piny ku gamkë wëi ku wɛ̈t, käk cie Wëi ku Wɛ̈t Puɔ̈th Yam wäär cuk lɛ̈k we.
4 Vocês aceitam de boa vontade o que qualquer um lhes diz, mesmo que anuncie um Jesus diferente daquele que lhes anunciamos, ou um espírito diferente daquele que vocês receberam, ou boas-novas diferentes daquelas em que vocês creram.
5 Aya tak lɔn kɔckä yakë ke tïŋ ciɛ̈t kek aa tuucdït, aacïï dït tënë ɣa acïn, ku acä ye tak lɔn aa tuuckun kä aa loi luɔi path wɛ̈r kek ɣa.
5 Contudo, não me considero em nada inferior aos tais “superapóstolos” que ensinam essas coisas.
6 Tɛ̈dë, ɣɛn akëc piöc ba ŋiɛc ajam apath kɔc nhïïm, ku ɣɛn aŋic kaŋ. Kënë aca nyuɔ̈th we käjuëc yiic ë dhɔ̈l juëc yiic.
6 Posso não ter a técnica de um grande orador, mas não me falta conhecimento. Deixamos isso bem claro a vocês de todas as formas possíveis.
7 Wek aa kɛ̈c kaŋ thiëëc bäk ɣa riɔp wäär lëk ɣɛn we Wɛ̈t Puɔth Yam ë Nhialic. Ɣɛn acï rot dhuɔ̈k piny ku luɔ̈ɔ̈i ë path rin bï wek aa kɔcdït. Ye kërac yen ca looi?
7 Será que fiz mal quando me humilhei e os honrei anunciando-lhes as boas-novas de Deus sem esperar nada em troca?
8 Tɛ̈wäär luui ɣɛn ë kamkun, ɣɛn a ɣa ye kɔc akuut kɔc kɔ̈k cï gam riɔp. Aake ya rum bï ɣɛn we bɛ̈n kony.
8 Para servir vocês sem lhes ser pesado, tomei contribuições de outras igrejas que eram mais pobres que vocês.
9 Ku wäär rëër ɣɛn kek we, acïn raan ca rääm nhom bï ɣa kony. Miɛ̈thakäi cï gam wäär bɔ̈ Mathedonia aacï këriëëc ëbën wiëc ke bɛ̈ɛ̈i tënë ɣa. Acïn kë ca kaŋ thiëëc tënë we, ku ɣɛn acïï rot bï kaŋ dɛr weyiëth acïn.
9 E, quando estive com vocês e não tinha o suficiente para me sustentar, não fui um peso para ninguém, pois os irmãos que vieram da Macedônia trouxeram tudo de que eu precisava. Nunca fui um peso para vocês, e nunca serei.
10 Ku cït ëmën rëër yiny Raan cï lɔc ku dɔc kek ɣa, acïn raan pan Akaya bä pëën ba cïï jam kanhiaam këlä.
10 Tão certo como a verdade de Cristo está em mim, ninguém em toda a Acaia jamais me impedirá de me orgulhar disso.
11 Tɛ̈ lueel ɣɛn ye lɔn ɣɛn acïï rot bï kaŋ dɛr weyiëth, ke ye rin cïï ɣɛn we nhiar? Aŋic Nhialic lɔn nhiɛɛr ɣɛn we!
11 Por quê? Por que não os amo? Deus sabe quanto os amo!
12 Ɣɛn abï la tueŋ ke ɣa loi kë luɔɔi ëmën, rin bï kɔckä ciɛ̈n kë ye kek nhiam, lɔn ye kek luui cïmënda aya.
12 Assim, continuarei a fazer o que sempre tenho feito. Com isso, frustrarei aqueles que procuram uma oportunidade de se orgulhar de realizar um trabalho como o nosso.
13 Kɔckä aacie atuuc acïn. Aa kɔc wëŋ luɔiden yic, ku loikë röt ciɛ̈t ke ya atuuc Raan cï lɔc ku dɔc.
13 Esses indivíduos são falsos apóstolos, obreiros enganosos disfarçados de apóstolos de Cristo.
14 Acïn kë gɛ̈i kɔc thïn! Na cɔk a Bɛ̈ny jakrɛc ka loi rot bï ciɛ̈t atuny nhial ë ɣɛr bɛ̈ɛ̈i.
14 Mas não me surpreendo. Até mesmo Satanás se disfarça de anjo de luz.
15 Këya, acïn këril tɔ̈ thïn tɛ̈ ye atuɔ̈ɔ̈cke röt cɔl aaye atuuc luɔi la cök. Ku keek aabï awuɔ̈c thöŋ kek käkken loikë ke yök aköldä.
15 Portanto, não é de admirar que seus servos também finjam ser servos da justiça. No fim, receberão o castigo que suas obras merecem.
16 Aca lueel wäär ku abɛn ber yic, acä wïc bï la raan ye tak lɔn cïn yen kë ŋiɛc. Ku na yakë tak lɔn cïn ɣɛn nhom, ke we päl ɣa ba nhiam käkkiɛ̈n ya lɛ̈k we.
16 Volto a dizer: não pensem que sou insensato, mas, se o fizerem, aceitem-me como insensato, para que eu também me orgulhe um pouco.
17 Tɛ̈ ye ɣɛn rot leec këlä, ke ɣɛn ajam cïmën raan cïï käŋ ŋic. Ku acie tɛ̈ wïc Bɛ̈ny ye thïn.
17 Não expresso esse meu orgulho como algo que vem do Senhor, mas como um insensato o faria.
18 Ku ëmën ye kɔc kɔ̈k jam ë nhiam cït tɛ̈ ye kɔc pinynhom jiɛɛm thïn, aba looi këlä aya.
18 Uma vez que outros se orgulham de suas realizações humanas, farei o mesmo.
19 Wek aa ŋic käŋ apɛi ku aŋot nhiarkë bäk wël kɔc kuc käŋ buɔɔth yiic.
19 Afinal, vocês se consideram sábios, mas suportam de boa vontade os insensatos.
20 Wek aa wël raan we loony gam, raan käkkun cam, raan rot cɔl aril ë we, raan nhiam rot tääu tueŋ raan na cɔk we ŋuɔ̈ɔ̈t nyïn, ka ŋot cïn kë mankë thïn.
20 Aceitam que outros os escravizem, devorem seus bens, se aproveitem de vocês, os menosprezem e lhes batam no rosto.
21 Ɣɛn acï guɔ̈p yär ba gam lɔn ɣɛn akëc käkkä looi.
21 Envergonho-me de dizer que fomos “fracos” demais para agir desse modo! Em qualquer coisa que eles se atrevem a se orgulhar (mais uma vez falo como insensato), eu também me atrevo.
22 Na yekë kuat Ibru, ke ɣɛn ë Ibru. Na yekë kɔc Itharel, ke ɣɛn ë raan Itharel. Ku na yekë dhiënh Abaram, ke ɣɛn ë raan Abaram aya.
22 Eles são hebreus? Eu também sou. São israelitas? Eu também sou. São descendentes de Abraão? Eu também sou.
23 Ye kë kɔc lui rin Raan cï lɔc ku dɔc? Ɣɛn ajam jam raan cï muɔ̈l, ku ɣɛn ë raan ë luɔi ŋuɛ̈ɛ̈n tënë ke! Ɣɛn acï luui luɔidït apɛi tënë ke. Ku ɣɛn acï mac arak juëc tënë ke. Ku ɣɛn acï that thändït apɛi tënë ke, ku duɛ̈r thou arak juëc.
23 São servos de Cristo? Sei que dou a impressão de estar louco, mas digo que tenho servido muito mais. Trabalhei com mais dedicação, fui encarcerado com mais frequência, perdi a conta de quantas vezes fui açoitado e, em várias ocasiões, enfrentei a morte.
24 Ɣɛn acï that waat thiärdiäk ku dhoŋuan arak dhiëc kɔc Judeo.
24 Cinco vezes recebi dos líderes judeus os trinta e nove açoites.
25 Ku kɔc Roma aacï ɣa that arak diäk atuel. Ku biöök ɣa aleel arak tök. Ku riäi ëcï riääk wïïr arak diäk ke ɣa wɛ̈ɛ̈r thïn. Ku arak tök, ɣɛn aca aköl ku wɛ̈ɛ̈r thöl wïïr.
25 Três vezes fui golpeado com varas. Fui apedrejado uma vez. Três vezes sofri naufrágio. Certa ocasião, passei uma noite e um dia no mar, à deriva.
26 Ku akööl kɔ̈k cäthdiɛ̈ yic, ɣɛn acï rɔ̈m kek käkjuëc kɔc nɔ̈k. Ku duɛ̈r mou wër yiic, ku duër cuɛ̈r ɣa rum. Ku duër kɔckiɛ̈n Judeo ɣa nɔ̈k. Ku duër kɔc cie kackiɛ̈ ɣa nɔ̈k. Ku yɔ̈k käk kɔc nɔ̈k gɛɛth ku bɛ̈ɛ̈i yiic ku Adɛ̈kdiɛɛt yic. Ku tënë kɔc röt looi ke cït kɔc cï gam.
26 Realizei várias jornadas longas. Enfrentei perigos em rios e com assaltantes. Enfrentei perigos de meu próprio povo, bem como dos gentios. Enfrentei perigos em cidades, em desertos e no mar. E enfrentei perigos por causa de homens que se diziam irmãos, mas não eram.
27 Ɣɛn ë ɣa ye luui apɛi ba guɔ̈p thiai ku cä ye nin aköldɛ̈t, ɣɛn ɣa ye cɔk nɔ̈k ku rou. Ku ɣɛn ë lac rëër ke cïn miëth ku tɛ̈ niin ɣɛn thïn. Ku ɣɛn ɣa ye rëër ɣa nɛ̈k wiir rin cïn ɣɛn alɛ̈th juëc ɣa kony ë wiir.
27 Tenho trabalhado arduamente, horas a fio, e passei muitas noites sem dormir. Passei fome e senti sede, e muitas vezes fiquei em jejum. Tremi de frio por não ter roupa suficiente para me agasalhar.
28 Ku käjuëc kɔ̈k acä luel, ɣɛn ë rëër ɣa tɛ̈k akölaköl rin akuut kɔc cï gam ëbën.
28 Além disso tudo, sobre mim pesa diariamente a preocupação com todas as igrejas.
29 Tɛ̈ niɔɔp raan gam yic, ke ɣɛn ë rot yök ɣa niɔp aya. Ku tɛ̈ cɔl raan raan dɛ̈t aloi adumuɔ̈ɔ̈m, ke ɣɛn ë rëër ɣa rem puɔ̈u apɛi.
29 Quem está fraco, que eu também não sinta fraqueza? Quem se deixa levar pelo caminho errado, que a indignação não me consuma?
30 Na le kë cɔl ɣɛn ajam ë nhiaam, ka käk ye nyooth lɔn ɣɛn acïï ril.
30 Portanto, se devo me orgulhar, prefiro que seja das coisas que mostram como sou fraco.
31 Aŋic Nhialic, Wun Bɛ̈ny Jethu lɔn cïï yen lueth yen luɛɛl. Bï riɛnke aleec athɛɛr.
31 Deus, o Pai de nosso Senhor Jesus, que é digno de louvor eterno, sabe que não estou mentindo.
32 Wäär tɔ̈ ɣɛn Damathkuth, bɛ̈ny rɛ̈ɛ̈r ë Bɛ̈nyŋaknhom Aretath cök ë cä apuruuk ë gɛu tiit tɔ̈ɔ̈u kal thok bïk ɣa dɔm.
32 Quando estava em Damasco, o governador sob o rei Aretas pôs guardas às portas da cidade para me capturar.
33 Ku ɣɛn acï bɛ̈n tääu alom yic, ku luɛ̈ɛ̈ŋ ɣɛn tɛ̈ɣɔ̈r päny kɔ̈u ku kual rot.
33 Para escapar dele, tive de ser baixado num cesto grande, de uma janela no muro da cidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.