2 Coríntios 11
Lëk yam (DIKNT) vs NAA
1 Awiëc bäk kë ca wuɔ̈ɔ̈c guum, tɛ̈ cï ɣɛn käŋ duɛ̈r kuc. Wek aa läŋ bäk looi këya.
1 Eu gostaria que vocês me suportassem um pouco mais na minha loucura. Portanto, suportem-me.
2 Ɣɛn aye tiɛɛl dɔm tɛ̈ tïŋ ɣɛn kɔc kɔ̈k ke wïckë bïk we muɔ̈r, ku ë yen lɔn ë Nhialic aya. Wek aa cït nyɛn bïm ca lɔ̈c muɔny tök bï thiaak, yen Raan cï lɔc ku dɔc.
2 Tenho zelo por vocês com um zelo que vem de Deus, pois eu preparei vocês para apresentá-los como virgem pura a um só esposo, que é Cristo.
3 Wek aa ŋic anyïköl wäär duɔ̈ɔ̈ŋ këpiiny Eba ë pɛl nyinde. Ɣɛn ariɔ̈c lɔn bï wek ciɛ̈t kënë. Wek aabï duɔ̈ɔ̈ŋ ku pälkë nhiɛ̈rdun nhiɛɛr wek Raan cï lɔc ku dɔc.
3 Temo que, assim como a serpente, com a sua astúcia, enganou Eva, assim também a mente de vocês seja corrompida e se afaste da simplicidade e pureza devidas a Cristo.
4 Ayakë guɔ nhiaar ku gamkë tɛ̈ bïï raan dɛ̈t bï we bɛ̈n lɛ̈k Jethu dɛ̈t cie yen Jethu cuk lɛ̈k we. Ku wek aa puɔ̈th miɛt ku tääukë wenhïïm piny ku gamkë wëi ku wɛ̈t, käk cie Wëi ku Wɛ̈t Puɔ̈th Yam wäär cuk lɛ̈k we.
4 Pois, se vem alguém que prega outro Jesus, diferente daquele que nós pregamos, ou se vocês aceitam um espírito diferente daquele que já receberam ou um evangelho diferente do que já aceitaram, vocês toleram isso muito bem.
5 Aya tak lɔn kɔckä yakë ke tïŋ ciɛ̈t kek aa tuucdït, aacïï dït tënë ɣa acïn, ku acä ye tak lɔn aa tuuckun kä aa loi luɔi path wɛ̈r kek ɣa.
5 Porque suponho em nada ter sido inferior a esses “superapóstolos”.
6 Tɛ̈dë, ɣɛn akëc piöc ba ŋiɛc ajam apath kɔc nhïïm, ku ɣɛn aŋic kaŋ. Kënë aca nyuɔ̈th we käjuëc yiic ë dhɔ̈l juëc yiic.
6 E, embora seja fraco no falar, não o sou no conhecimento. Em tudo e por todos os modos temos manifestado isto a vocês.
7 Wek aa kɛ̈c kaŋ thiëëc bäk ɣa riɔp wäär lëk ɣɛn we Wɛ̈t Puɔth Yam ë Nhialic. Ɣɛn acï rot dhuɔ̈k piny ku luɔ̈ɔ̈i ë path rin bï wek aa kɔcdït. Ye kërac yen ca looi?
7 Será que cometi algum pecado pelo fato de viver humildemente, para que vocês fossem exaltados, visto que lhes anunciei o evangelho de Deus sem cobrar nada?
8 Tɛ̈wäär luui ɣɛn ë kamkun, ɣɛn a ɣa ye kɔc akuut kɔc kɔ̈k cï gam riɔp. Aake ya rum bï ɣɛn we bɛ̈n kony.
8 Tirei de outras igrejas, recebendo salário, para poder servir a vocês.
9 Ku wäär rëër ɣɛn kek we, acïn raan ca rääm nhom bï ɣa kony. Miɛ̈thakäi cï gam wäär bɔ̈ Mathedonia aacï këriëëc ëbën wiëc ke bɛ̈ɛ̈i tënë ɣa. Acïn kë ca kaŋ thiëëc tënë we, ku ɣɛn acïï rot bï kaŋ dɛr weyiëth acïn.
9 E, estando entre vocês, ao passar privações, não me fiz pesado a ninguém; pois os irmãos, quando vieram da Macedônia, supriram o que me faltava. Em tudo, me guardei e me guardarei de ser pesado a vocês.
10 Ku cït ëmën rëër yiny Raan cï lɔc ku dɔc kek ɣa, acïn raan pan Akaya bä pëën ba cïï jam kanhiaam këlä.
10 Pela verdade de Cristo que está em mim, garanto que esta glória não me será tirada nas regiões da Acaia.
11 Tɛ̈ lueel ɣɛn ye lɔn ɣɛn acïï rot bï kaŋ dɛr weyiëth, ke ye rin cïï ɣɛn we nhiar? Aŋic Nhialic lɔn nhiɛɛr ɣɛn we!
11 Por quê? Será que é porque não amo vocês? Deus o sabe.
12 Ɣɛn abï la tueŋ ke ɣa loi kë luɔɔi ëmën, rin bï kɔckä ciɛ̈n kë ye kek nhiam, lɔn ye kek luui cïmënda aya.
12 Mas o que faço, isso continuarei a fazer, para não dar oportunidade àqueles que a buscam com o objetivo de serem considerados iguais a nós, naquilo em que se gloriam.
13 Kɔckä aacie atuuc acïn. Aa kɔc wëŋ luɔiden yic, ku loikë röt ciɛ̈t ke ya atuuc Raan cï lɔc ku dɔc.
13 Porque esses tais são falsos apóstolos, obreiros fraudulentos, disfarçando-se em apóstolos de Cristo.
14 Acïn kë gɛ̈i kɔc thïn! Na cɔk a Bɛ̈ny jakrɛc ka loi rot bï ciɛ̈t atuny nhial ë ɣɛr bɛ̈ɛ̈i.
14 E não é de admirar, porque o próprio Satanás se disfarça de anjo de luz.
15 Këya, acïn këril tɔ̈ thïn tɛ̈ ye atuɔ̈ɔ̈cke röt cɔl aaye atuuc luɔi la cök. Ku keek aabï awuɔ̈c thöŋ kek käkken loikë ke yök aköldä.
15 Portanto, não deveria surpreender que os seus próprios ministros se disfarcem em ministros de justiça. O fim deles será conforme as suas obras.
16 Aca lueel wäär ku abɛn ber yic, acä wïc bï la raan ye tak lɔn cïn yen kë ŋiɛc. Ku na yakë tak lɔn cïn ɣɛn nhom, ke we päl ɣa ba nhiam käkkiɛ̈n ya lɛ̈k we.
16 Outra vez digo: ninguém pense que estou louco. Mas, se vocês pensam que sim, recebam-me como um louco, para que também eu me glorie por um instante.
17 Tɛ̈ ye ɣɛn rot leec këlä, ke ɣɛn ajam cïmën raan cïï käŋ ŋic. Ku acie tɛ̈ wïc Bɛ̈ny ye thïn.
17 O que falo nesta confiança de gloriar-me, não o falo segundo o Senhor, mas como por loucura.
18 Ku ëmën ye kɔc kɔ̈k jam ë nhiam cït tɛ̈ ye kɔc pinynhom jiɛɛm thïn, aba looi këlä aya.
18 E, visto que muitos se gloriam segundo a carne, também eu me gloriarei.
19 Wek aa ŋic käŋ apɛi ku aŋot nhiarkë bäk wël kɔc kuc käŋ buɔɔth yiic.
19 Porque, sendo tão sábios, de boa vontade vocês toleram os loucos.
20 Wek aa wël raan we loony gam, raan käkkun cam, raan rot cɔl aril ë we, raan nhiam rot tääu tueŋ raan na cɔk we ŋuɔ̈ɔ̈t nyïn, ka ŋot cïn kë mankë thïn.
20 Vocês toleram quem os escravize, quem os explore, quem os engane, quem se exalte, quem lhes dê bofetadas no rosto.
21 Ɣɛn acï guɔ̈p yär ba gam lɔn ɣɛn akëc käkkä looi.
21 Para minha vergonha, confesso que fomos fracos demais para isso! Mas, naquilo em que outros têm ousadia — e volto a falar como se fosse louco — também eu a tenho.
22 Na yekë kuat Ibru, ke ɣɛn ë Ibru. Na yekë kɔc Itharel, ke ɣɛn ë raan Itharel. Ku na yekë dhiënh Abaram, ke ɣɛn ë raan Abaram aya.
22 São hebreus? Eu também! São israelitas? Eu também! São da descendência de Abraão? Eu também!
23 Ye kë kɔc lui rin Raan cï lɔc ku dɔc? Ɣɛn ajam jam raan cï muɔ̈l, ku ɣɛn ë raan ë luɔi ŋuɛ̈ɛ̈n tënë ke! Ɣɛn acï luui luɔidït apɛi tënë ke. Ku ɣɛn acï mac arak juëc tënë ke. Ku ɣɛn acï that thändït apɛi tënë ke, ku duɛ̈r thou arak juëc.
23 São ministros de Cristo? Falando como se estivesse fora de mim, afirmo que sou ainda mais: em trabalhos, muito mais; em prisões, muito mais; em açoites, sem medida; em perigos de morte, muitas vezes.
24 Ɣɛn acï that waat thiärdiäk ku dhoŋuan arak dhiëc kɔc Judeo.
24 Cinco vezes recebi dos judeus quarenta açoites menos um.
25 Ku kɔc Roma aacï ɣa that arak diäk atuel. Ku biöök ɣa aleel arak tök. Ku riäi ëcï riääk wïïr arak diäk ke ɣa wɛ̈ɛ̈r thïn. Ku arak tök, ɣɛn aca aköl ku wɛ̈ɛ̈r thöl wïïr.
25 Três vezes fui açoitado com varas. Uma vez fui apedrejado. Três vezes naufraguei. Fiquei uma noite e um dia boiando em alto mar.
26 Ku akööl kɔ̈k cäthdiɛ̈ yic, ɣɛn acï rɔ̈m kek käkjuëc kɔc nɔ̈k. Ku duɛ̈r mou wër yiic, ku duër cuɛ̈r ɣa rum. Ku duër kɔckiɛ̈n Judeo ɣa nɔ̈k. Ku duër kɔc cie kackiɛ̈ ɣa nɔ̈k. Ku yɔ̈k käk kɔc nɔ̈k gɛɛth ku bɛ̈ɛ̈i yiic ku Adɛ̈kdiɛɛt yic. Ku tënë kɔc röt looi ke cït kɔc cï gam.
26 Em viagens, muitas vezes; em perigos de rios, em perigos de assaltantes, em perigos entre patrícios, em perigos entre gentios, em perigos na cidade, em perigos no deserto, em perigos no mar, em perigos entre falsos irmãos;
27 Ɣɛn ë ɣa ye luui apɛi ba guɔ̈p thiai ku cä ye nin aköldɛ̈t, ɣɛn ɣa ye cɔk nɔ̈k ku rou. Ku ɣɛn ë lac rëër ke cïn miëth ku tɛ̈ niin ɣɛn thïn. Ku ɣɛn ɣa ye rëër ɣa nɛ̈k wiir rin cïn ɣɛn alɛ̈th juëc ɣa kony ë wiir.
27 em trabalhos e fadigas, em vigílias, muitas vezes; em fome e sede, em jejuns, muitas vezes; em frio e nudez.
28 Ku käjuëc kɔ̈k acä luel, ɣɛn ë rëër ɣa tɛ̈k akölaköl rin akuut kɔc cï gam ëbën.
28 Além das coisas exteriores, ainda pesa sobre mim diariamente a preocupação com todas as igrejas.
29 Tɛ̈ niɔɔp raan gam yic, ke ɣɛn ë rot yök ɣa niɔp aya. Ku tɛ̈ cɔl raan raan dɛ̈t aloi adumuɔ̈ɔ̈m, ke ɣɛn ë rëër ɣa rem puɔ̈u apɛi.
29 Quem enfraquece, que eu também não enfraqueça? Quem se escandaliza, que eu não fique indignado?
30 Na le kë cɔl ɣɛn ajam ë nhiaam, ka käk ye nyooth lɔn ɣɛn acïï ril.
30 Se tenho de me gloriar, vou me gloriar no que diz respeito à minha fraqueza.
31 Aŋic Nhialic, Wun Bɛ̈ny Jethu lɔn cïï yen lueth yen luɛɛl. Bï riɛnke aleec athɛɛr.
31 O Deus e Pai do Senhor Jesus, que é bendito para sempre, sabe que não minto.
32 Wäär tɔ̈ ɣɛn Damathkuth, bɛ̈ny rɛ̈ɛ̈r ë Bɛ̈nyŋaknhom Aretath cök ë cä apuruuk ë gɛu tiit tɔ̈ɔ̈u kal thok bïk ɣa dɔm.
32 Em Damasco, o governador nomeado pelo rei Aretas montou guarda na cidade dos damascenos, para me prender,
33 Ku ɣɛn acï bɛ̈n tääu alom yic, ku luɛ̈ɛ̈ŋ ɣɛn tɛ̈ɣɔ̈r päny kɔ̈u ku kual rot.
33 mas, num grande cesto, me desceram por uma janela da muralha, e assim me livrei das mãos dele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.