2 Coríntios 11
Lëk yam (DIKNT) vs NVI
1 Awiëc bäk kë ca wuɔ̈ɔ̈c guum, tɛ̈ cï ɣɛn käŋ duɛ̈r kuc. Wek aa läŋ bäk looi këya.
1 Espero que vocês suportem um pouco da minha insensatez. Sim, por favor, sejam pacientes comigo.
2 Ɣɛn aye tiɛɛl dɔm tɛ̈ tïŋ ɣɛn kɔc kɔ̈k ke wïckë bïk we muɔ̈r, ku ë yen lɔn ë Nhialic aya. Wek aa cït nyɛn bïm ca lɔ̈c muɔny tök bï thiaak, yen Raan cï lɔc ku dɔc.
2 O zelo que tenho por vocês é um zelo que vem de Deus. Eu os prometi a um único marido, Cristo, querendo apresentá-los a ele como uma virgem pura.
3 Wek aa ŋic anyïköl wäär duɔ̈ɔ̈ŋ këpiiny Eba ë pɛl nyinde. Ɣɛn ariɔ̈c lɔn bï wek ciɛ̈t kënë. Wek aabï duɔ̈ɔ̈ŋ ku pälkë nhiɛ̈rdun nhiɛɛr wek Raan cï lɔc ku dɔc.
3 O que receio, e quero evitar, é que assim como a serpente enganou Eva com astúcia, a mente de vocês seja corrompida e se desvie da sua sincera e pura devoção a Cristo.
4 Ayakë guɔ nhiaar ku gamkë tɛ̈ bïï raan dɛ̈t bï we bɛ̈n lɛ̈k Jethu dɛ̈t cie yen Jethu cuk lɛ̈k we. Ku wek aa puɔ̈th miɛt ku tääukë wenhïïm piny ku gamkë wëi ku wɛ̈t, käk cie Wëi ku Wɛ̈t Puɔ̈th Yam wäär cuk lɛ̈k we.
4 Pois, se alguém lhes vem pregando um Jesus que não é aquele que pregamos, ou se vocês acolhem um espírito diferente do que acolheram ou um evangelho diferente do que aceitaram, vocês o suportam facilmente.
5 Aya tak lɔn kɔckä yakë ke tïŋ ciɛ̈t kek aa tuucdït, aacïï dït tënë ɣa acïn, ku acä ye tak lɔn aa tuuckun kä aa loi luɔi path wɛ̈r kek ɣa.
5 Todavia, não me julgo nem um pouco inferior a esses "super-apóstolos".
6 Tɛ̈dë, ɣɛn akëc piöc ba ŋiɛc ajam apath kɔc nhïïm, ku ɣɛn aŋic kaŋ. Kënë aca nyuɔ̈th we käjuëc yiic ë dhɔ̈l juëc yiic.
6 Eu posso não ser um orador eloqüente; contudo tenho conhecimento. De fato, já manifestamos isso a vocês em todo tipo de situação.
7 Wek aa kɛ̈c kaŋ thiëëc bäk ɣa riɔp wäär lëk ɣɛn we Wɛ̈t Puɔth Yam ë Nhialic. Ɣɛn acï rot dhuɔ̈k piny ku luɔ̈ɔ̈i ë path rin bï wek aa kɔcdït. Ye kërac yen ca looi?
7 Será que cometi algum pecado ao humilhar-me a fim de elevá-los, pregando-lhes gratuitamente o evangelho de Deus?
8 Tɛ̈wäär luui ɣɛn ë kamkun, ɣɛn a ɣa ye kɔc akuut kɔc kɔ̈k cï gam riɔp. Aake ya rum bï ɣɛn we bɛ̈n kony.
8 Despojei outras igrejas, recebendo delas sustento, a fim de servi-los.
9 Ku wäär rëër ɣɛn kek we, acïn raan ca rääm nhom bï ɣa kony. Miɛ̈thakäi cï gam wäär bɔ̈ Mathedonia aacï këriëëc ëbën wiëc ke bɛ̈ɛ̈i tënë ɣa. Acïn kë ca kaŋ thiëëc tënë we, ku ɣɛn acïï rot bï kaŋ dɛr weyiëth acïn.
9 Quando estive entre vocês e passei por alguma necessidade, não fui um peso para ninguém; pois os irmãos, quando vieram da Macedônia, supriram aquilo de que eu necessitava. Fiz tudo para não ser pesado a vocês, e continuarei a agir assim.
10 Ku cït ëmën rëër yiny Raan cï lɔc ku dɔc kek ɣa, acïn raan pan Akaya bä pëën ba cïï jam kanhiaam këlä.
10 Tão certo como a verdade de Cristo está em mim, ninguém na região da Acaia poderá privar-me deste orgulho.
11 Tɛ̈ lueel ɣɛn ye lɔn ɣɛn acïï rot bï kaŋ dɛr weyiëth, ke ye rin cïï ɣɛn we nhiar? Aŋic Nhialic lɔn nhiɛɛr ɣɛn we!
11 Por quê? Por que não os amo? Deus sabe que os amo!
12 Ɣɛn abï la tueŋ ke ɣa loi kë luɔɔi ëmën, rin bï kɔckä ciɛ̈n kë ye kek nhiam, lɔn ye kek luui cïmënda aya.
12 E continuarei fazendo o que faço, a fim de não dar oportunidade àqueles que desejam encontrar ocasião de serem considerados iguais a nós nas coisas de que se orgulham.
13 Kɔckä aacie atuuc acïn. Aa kɔc wëŋ luɔiden yic, ku loikë röt ciɛ̈t ke ya atuuc Raan cï lɔc ku dɔc.
13 Pois tais homens são falsos apóstolos, obreiros enganosos, fingindo-se apóstolos de Cristo.
14 Acïn kë gɛ̈i kɔc thïn! Na cɔk a Bɛ̈ny jakrɛc ka loi rot bï ciɛ̈t atuny nhial ë ɣɛr bɛ̈ɛ̈i.
14 Isto não é de admirar, pois o próprio Satanás se disfarça de anjo de luz.
15 Këya, acïn këril tɔ̈ thïn tɛ̈ ye atuɔ̈ɔ̈cke röt cɔl aaye atuuc luɔi la cök. Ku keek aabï awuɔ̈c thöŋ kek käkken loikë ke yök aköldä.
15 Portanto, não é surpresa que os seus servos finjam que são servos da justiça. O fim deles será o que as suas ações merecem.
16 Aca lueel wäär ku abɛn ber yic, acä wïc bï la raan ye tak lɔn cïn yen kë ŋiɛc. Ku na yakë tak lɔn cïn ɣɛn nhom, ke we päl ɣa ba nhiam käkkiɛ̈n ya lɛ̈k we.
16 Faço questão de repetir: ninguém me considere insensato. Mas se vocês assim me consideram, recebam-me como receberiam um insensato, a fim de que eu me orgulhe um pouco.
17 Tɛ̈ ye ɣɛn rot leec këlä, ke ɣɛn ajam cïmën raan cïï käŋ ŋic. Ku acie tɛ̈ wïc Bɛ̈ny ye thïn.
17 Ao ostentar este orgulho, não estou falando segundo o Senhor, mas como insensato.
18 Ku ëmën ye kɔc kɔ̈k jam ë nhiam cït tɛ̈ ye kɔc pinynhom jiɛɛm thïn, aba looi këlä aya.
18 Visto que muitos estão se vangloriando de modo bem humano, eu também me orgulharei.
19 Wek aa ŋic käŋ apɛi ku aŋot nhiarkë bäk wël kɔc kuc käŋ buɔɔth yiic.
19 Vocês, por serem tão sábios, suportam de boa vontade os insensatos!
20 Wek aa wël raan we loony gam, raan käkkun cam, raan rot cɔl aril ë we, raan nhiam rot tääu tueŋ raan na cɔk we ŋuɔ̈ɔ̈t nyïn, ka ŋot cïn kë mankë thïn.
20 De fato, vocês suportam até quem os escraviza ou os explora, ou quem se exalta ou lhes fere a face.
21 Ɣɛn acï guɔ̈p yär ba gam lɔn ɣɛn akëc käkkä looi.
21 Para minha vergonha, admito que fomos fracos demais para isso! Naquilo em que todos os outros se atrevem a gloriar-se — falo como insensato — eu também me atrevo.
22 Na yekë kuat Ibru, ke ɣɛn ë Ibru. Na yekë kɔc Itharel, ke ɣɛn ë raan Itharel. Ku na yekë dhiënh Abaram, ke ɣɛn ë raan Abaram aya.
22 São eles hebreus? Eu também. São israelitas? Eu também. São descendentes de Abraão? Eu também.
23 Ye kë kɔc lui rin Raan cï lɔc ku dɔc? Ɣɛn ajam jam raan cï muɔ̈l, ku ɣɛn ë raan ë luɔi ŋuɛ̈ɛ̈n tënë ke! Ɣɛn acï luui luɔidït apɛi tënë ke. Ku ɣɛn acï mac arak juëc tënë ke. Ku ɣɛn acï that thändït apɛi tënë ke, ku duɛ̈r thou arak juëc.
23 São eles servos de Cristo? — estou fora de mim para falar desta forma — eu ainda mais: trabalhei muito mais, fui encarcerado mais vezes, fui açoitado mais severamente e exposto à morte repetidas vezes.
24 Ɣɛn acï that waat thiärdiäk ku dhoŋuan arak dhiëc kɔc Judeo.
24 Cinco vezes recebi dos judeus trinta e nove açoites.
25 Ku kɔc Roma aacï ɣa that arak diäk atuel. Ku biöök ɣa aleel arak tök. Ku riäi ëcï riääk wïïr arak diäk ke ɣa wɛ̈ɛ̈r thïn. Ku arak tök, ɣɛn aca aköl ku wɛ̈ɛ̈r thöl wïïr.
25 Três vezes fui golpeado com varas, uma vez apedrejado, três vezes sofri naufrágio, passei uma noite e um dia exposto à fúria do mar.
26 Ku akööl kɔ̈k cäthdiɛ̈ yic, ɣɛn acï rɔ̈m kek käkjuëc kɔc nɔ̈k. Ku duɛ̈r mou wër yiic, ku duër cuɛ̈r ɣa rum. Ku duër kɔckiɛ̈n Judeo ɣa nɔ̈k. Ku duër kɔc cie kackiɛ̈ ɣa nɔ̈k. Ku yɔ̈k käk kɔc nɔ̈k gɛɛth ku bɛ̈ɛ̈i yiic ku Adɛ̈kdiɛɛt yic. Ku tënë kɔc röt looi ke cït kɔc cï gam.
26 Estive continuamente viajando de uma parte a outra, enfrentei perigos nos rios, perigos de assaltantes, perigos dos meus compatriotas, perigos dos gentios; perigos na cidade, perigos no deserto, perigos no mar, e perigos dos falsos irmãos.
27 Ɣɛn ë ɣa ye luui apɛi ba guɔ̈p thiai ku cä ye nin aköldɛ̈t, ɣɛn ɣa ye cɔk nɔ̈k ku rou. Ku ɣɛn ë lac rëër ke cïn miëth ku tɛ̈ niin ɣɛn thïn. Ku ɣɛn ɣa ye rëër ɣa nɛ̈k wiir rin cïn ɣɛn alɛ̈th juëc ɣa kony ë wiir.
27 Trabalhei arduamente; muitas vezes fiquei sem dormir, passei fome e sede, e muitas vezes fiquei em jejum; suportei frio e nudez.
28 Ku käjuëc kɔ̈k acä luel, ɣɛn ë rëër ɣa tɛ̈k akölaköl rin akuut kɔc cï gam ëbën.
28 Além disso, enfrento diariamente uma pressão interior, a saber, a minha preocupação com todas as igrejas.
29 Tɛ̈ niɔɔp raan gam yic, ke ɣɛn ë rot yök ɣa niɔp aya. Ku tɛ̈ cɔl raan raan dɛ̈t aloi adumuɔ̈ɔ̈m, ke ɣɛn ë rëër ɣa rem puɔ̈u apɛi.
29 Quem está fraco, que eu não me sinta fraco? Quem não se escandaliza, que eu não me queime por dentro?
30 Na le kë cɔl ɣɛn ajam ë nhiaam, ka käk ye nyooth lɔn ɣɛn acïï ril.
30 Se devo me orgulhar, que seja nas coisas que mostram a minha fraqueza.
31 Aŋic Nhialic, Wun Bɛ̈ny Jethu lɔn cïï yen lueth yen luɛɛl. Bï riɛnke aleec athɛɛr.
31 O Deus e Pai do Senhor Jesus, que é bendito para sempre, sabe que não estou mentindo.
32 Wäär tɔ̈ ɣɛn Damathkuth, bɛ̈ny rɛ̈ɛ̈r ë Bɛ̈nyŋaknhom Aretath cök ë cä apuruuk ë gɛu tiit tɔ̈ɔ̈u kal thok bïk ɣa dɔm.
32 Em Damasco, o governador nomeado pelo rei Aretas mandou que se vigiasse a cidade para me prender.
33 Ku ɣɛn acï bɛ̈n tääu alom yic, ku luɛ̈ɛ̈ŋ ɣɛn tɛ̈ɣɔ̈r päny kɔ̈u ku kual rot.
33 Mas de uma janela na muralha fui baixado numa cesta e escapei das mãos dele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.