2 Coríntios 10
Lëk yam (DIKNT) vs NVI
1 Wek aläŋ ë puɔ̈u ëbën ɣɛn Paulo rin liɛr puɔ̈u Raan cï lɔc ku dɔc, cɔk alɔn ye kɔc kɔ̈k kamkun ye lueel lɔn ye ɣɛn riɔ̈ɔ̈c tɛ̈ rɛ̈m ɣɛn ke we, ku ya wël tuc lueel tɛ̈ mec ɣɛn.
1 Eu, Paulo, pela mansidão e pela bondade de Cristo, apelo para vocês; eu, que sou "humilde" quando estou face a face com vocês, mas "audaz" quando ausente!
2 Wek aläŋ na la bɛ̈n tënë we ke ɣɛn acïï bï bɛn jam wël tuc apɛi tënë kɔc kɔ̈k kamkun, cït tɛ̈ ya täk ye lɔn dhil yen ya tɛ̈de, rin ye kɔc kɔ̈k ye lueel lɔn pïïr ɣok pïr pinynhom tɛ̈n.
2 Rogo-lhes que, quando estiver presente, não me obriguem a agir com audácia, tal como penso que ousarei fazer, para com alguns que acham que procedemos segundo os padrões humanos.
3 Ee yic ɣok aa kɔc pïr pinynhom tɛ̈n, ku ɣok aacie thɔ̈r cït tɛ̈ ye kɔc ë pinynhom thɔ̈r thïn.
3 Pois, embora vivamos como homens, não lutamos segundo os padrões humanos.
4 Riɛl ye ɣok thɔ̈r acie riɛldan pinynhom, ee riɛldït ye Nhialic yiëk ɣo yen aye ɣok käk bääny Nhialic gël nhom göök. Ɣok aa luethken yekë ke lueel rac ëbën.
4 As armas com as quais lutamos não são humanas; pelo contrário, são poderosas em Deus para destruir fortalezas.
5 Ɣok aa tɛ̈ktɛ̈k kanhiaam cï wɛ̈t Nhialic thany piny rac. Ku dɔmku kuat tɛ̈ktɛ̈k kënë cïmën raan ater dhie ye dɔm tɔŋ yic, ku loiku bï Raan cï lɔc ku dɔc theek.
5 Destruímos argumentos e toda pretensão que se levanta contra o conhecimento de Deus, e levamos cativo todo pensamento, para torná-lo obediente a Cristo.
6 Ku tɛ̈ tïŋ ɣok ye ka athɛ̈ɛ̈kdun cïn yic diu, ke ɣok aabï kuat raan yeku yök ke dhäl wɛ̈t Nhialic ë yic tɛ̈m awuɔ̈c.
6 E estaremos prontos para punir todo ato de desobediência, uma vez completa a obediência de vocês.
7 Wek aa käŋ tïŋ kɔ̈th aɣeer. Na le raan ye gam alanden lɔn ë yen raan ë Raan cï lɔc ku dɔc, ke cɔl atak kë looi yic apath, rin ɣok aa kɔc Raan cï lɔc ku dɔc aya cïmënde.
7 Vocês observam apenas a aparência das coisas. Se alguém está convencido de que pertence a Cristo, deveria considerar novamente consigo mesmo que, assim como ele, nós também pertencemos a Cristo.
8 Ɣɛn acï guɔ̈p ye yär tɛ̈ cɔk ɣɛn jiɛɛm kanhiaam riɛl cï Bɛ̈ny gäm ɣo. Riɛl cï gäm ɣo ee riɛl bï ɣok gam cɔ̈k piny ku cïï we rɛc.
8 Pois mesmo que eu tenha me orgulhado um pouco mais da autoridade que o Senhor nos deu, não me envergonho disso, pois essa autoridade é para edificá-los, e não para destruí-los.
9 Awiëc bäk cïï tak lɔn wïc ɣɛn ye ba we riääc athör ya gät we.
9 Não quero que pareça que estou tentando amedrontá-los com as minhas cartas.
10 Aye raan dɛ̈t lueel, “Athör Paulo aaye gɔ̈t ke thiek yiic, ku tɛ̈ rëër yen ke ɣo ë kɔ̈c ku wɛ̈lke aacie riɛl!”
10 Pois alguns dizem: "As cartas dele são duras e fortes, mas ele pessoalmente não impressiona, e a sua palavra é desprezível".
11 Adhil raan kënë deet yic lɔn acïn kë wääc athör ya ke gɔ̈t tɛ̈ mec ɣɛn, kek kë ba looi tɛ̈ ben ɣɛn dhuk tënë we.
11 Saibam tais pessoas que aquilo que somos em cartas, quando estamos ausentes, seremos em atos, quando estivermos presentes.
12 Acuk wïc buk röt thɔ̈ɔ̈ŋ kek kɔc röt leec kamken ë röt. Acïn kë ŋickë. Keek aa lɛcden thɔ̈ɔ̈ŋ kamken ë röt ke cie lɛc Nhialic.
12 Não temos a pretensão de nos igualar ou de nos comparar com alguns que se recomendam a si mesmos. Quando eles se medem e se comparam consigo mesmos, agem sem entendimento.
13 Këya, ɣok aacïï bï nhiam ku jiɛɛmku käk liu luɔi cï gäm ɣo yic buk looi. Nhiaamda abï nhom pëk luɔi cï Nhialic yiëk ɣo yic. Ku ala yic luɔida yen loiku kamkun.
13 Nós, porém, não nos gloriaremos além do limite adequado, mas limitaremos nosso orgulho à esfera de ação que Deus nos confiou, a qual alcança vocês inclusive.
14 Ɣok aacïï bï nhiam apɛi cït tɛ̈n bï yen ke rot luɔɔi thïn tën këc ɣok bɛ̈n tënë we, rin cï ɣok Wɛ̈t Puɔth Yam rin Raan cï lɔc ku dɔc bɛ̈ɛ̈i tënë we.
14 Não estamos indo longe demais em nosso orgulho, como seria o caso se não tivéssemos chegado até vocês, pois chegamos a vocês com o evangelho de Cristo.
15 Ku ɣok aacie nhiam luɔi cï kɔc kɔ̈k looi. Kë yeku ŋɔ̈ɔ̈th ë lɔn bï gamdun rot juak rin bï luɔida ë kamkun rot juak apɛi ku thiëi piny.
15 Da mesma forma, não vamos além de nossos limites, gloriando-nos de trabalhos que outros fizeram. Nossa esperança é que, à medida que for crescendo a fé que vocês têm, nossa atuação entre vocês aumente ainda mais,
16 Ku buk lëu buk Wɛ̈t Puɔth Yam la lɛ̈k kɔc bɛ̈ɛ̈i mec ke we, rin acuk wïc buk nhiam luɔi cï Nhialic gäm kɔc kɔ̈k bïk looi bɛ̈ɛ̈i kɔ̈k yiic.
16 para que possamos pregar o evangelho nas regiões que estão além de vocês, sem nos vangloriarmos de trabalho já realizado em território de outro.
17 Ku cït lɔn ye wël cï gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic ye lueel ëlä, “Raan wïc ye bï nhiam adhil nhiam rin Bɛ̈ny.”
17 Contudo, "quem se gloriar, glorie-se no Senhor",
18 Rin raan rot leec ë rot acie yen ye gam, ee raan ye Bɛ̈ny leec.
18 pois não é aprovado quem a si mesmo se recomenda, mas aquele a quem o Senhor recomenda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.