2 Coríntios 10
Lëk yam (DIKNT) vs NAA
1 Wek aläŋ ë puɔ̈u ëbën ɣɛn Paulo rin liɛr puɔ̈u Raan cï lɔc ku dɔc, cɔk alɔn ye kɔc kɔ̈k kamkun ye lueel lɔn ye ɣɛn riɔ̈ɔ̈c tɛ̈ rɛ̈m ɣɛn ke we, ku ya wël tuc lueel tɛ̈ mec ɣɛn.
1 E eu mesmo, Paulo, peço a vocês, pela mansidão e bondade de Cristo — eu que, na verdade, quando estou com vocês, sou humilde, mas, quando ausente, sou ousado para com vocês —,
2 Wek aläŋ na la bɛ̈n tënë we ke ɣɛn acïï bï bɛn jam wël tuc apɛi tënë kɔc kɔ̈k kamkun, cït tɛ̈ ya täk ye lɔn dhil yen ya tɛ̈de, rin ye kɔc kɔ̈k ye lueel lɔn pïïr ɣok pïr pinynhom tɛ̈n.
2 sim, eu peço que não me obriguem a ser ousado, quando estiver com vocês, servindo-me daquela firmeza com que penso que devo tratar alguns que nos julgam como se andássemos segundo a carne.
3 Ee yic ɣok aa kɔc pïr pinynhom tɛ̈n, ku ɣok aacie thɔ̈r cït tɛ̈ ye kɔc ë pinynhom thɔ̈r thïn.
3 Porque, embora andemos na carne, não lutamos segundo a carne.
4 Riɛl ye ɣok thɔ̈r acie riɛldan pinynhom, ee riɛldït ye Nhialic yiëk ɣo yen aye ɣok käk bääny Nhialic gël nhom göök. Ɣok aa luethken yekë ke lueel rac ëbën.
4 Porque as armas da nossa luta não são carnais, mas poderosas em Deus, para destruir fortalezas. Destruímos raciocínios falaciosos
5 Ɣok aa tɛ̈ktɛ̈k kanhiaam cï wɛ̈t Nhialic thany piny rac. Ku dɔmku kuat tɛ̈ktɛ̈k kënë cïmën raan ater dhie ye dɔm tɔŋ yic, ku loiku bï Raan cï lɔc ku dɔc theek.
5 e toda arrogância que se levanta contra o conhecimento de Deus, e levamos cativo todo pensamento à obediência de Cristo.
6 Ku tɛ̈ tïŋ ɣok ye ka athɛ̈ɛ̈kdun cïn yic diu, ke ɣok aabï kuat raan yeku yök ke dhäl wɛ̈t Nhialic ë yic tɛ̈m awuɔ̈c.
6 E estaremos prontos para punir qualquer desobediência, quando a obediência de vocês estiver completa.
7 Wek aa käŋ tïŋ kɔ̈th aɣeer. Na le raan ye gam alanden lɔn ë yen raan ë Raan cï lɔc ku dɔc, ke cɔl atak kë looi yic apath, rin ɣok aa kɔc Raan cï lɔc ku dɔc aya cïmënde.
7 Observem o que está evidente. Se alguém confia em si que é de Cristo, pense outra vez consigo mesmo que, assim como ele é de Cristo, também nós o somos.
8 Ɣɛn acï guɔ̈p ye yär tɛ̈ cɔk ɣɛn jiɛɛm kanhiaam riɛl cï Bɛ̈ny gäm ɣo. Riɛl cï gäm ɣo ee riɛl bï ɣok gam cɔ̈k piny ku cïï we rɛc.
8 Porque, se eu me gloriar um pouco mais a respeito da nossa autoridade, a qual o Senhor nos conferiu para edificação e não para destruição de vocês, não me envergonharei.
9 Awiëc bäk cïï tak lɔn wïc ɣɛn ye ba we riääc athör ya gät we.
9 Não quero que pareça ser meu objetivo intimidar vocês por meio de cartas.
10 Aye raan dɛ̈t lueel, “Athör Paulo aaye gɔ̈t ke thiek yiic, ku tɛ̈ rëër yen ke ɣo ë kɔ̈c ku wɛ̈lke aacie riɛl!”
10 Alguns dizem: “As cartas são graves e fortes, mas a presença pessoal dele é fraca e a sua palavra é desprezível.”
11 Adhil raan kënë deet yic lɔn acïn kë wääc athör ya ke gɔ̈t tɛ̈ mec ɣɛn, kek kë ba looi tɛ̈ ben ɣɛn dhuk tënë we.
11 Que tal pessoa leve em conta o seguinte: o que somos na palavra por cartas, estando ausentes, seremos também em ações, quando presentes.
12 Acuk wïc buk röt thɔ̈ɔ̈ŋ kek kɔc röt leec kamken ë röt. Acïn kë ŋickë. Keek aa lɛcden thɔ̈ɔ̈ŋ kamken ë röt ke cie lɛc Nhialic.
12 Porque não ousamos nos classificar ou comparar com alguns que louvam a si mesmos. Mas eles, medindo-se consigo mesmos e comparando-se consigo mesmos, revelam falta de entendimento.
13 Këya, ɣok aacïï bï nhiam ku jiɛɛmku käk liu luɔi cï gäm ɣo yic buk looi. Nhiaamda abï nhom pëk luɔi cï Nhialic yiëk ɣo yic. Ku ala yic luɔida yen loiku kamkun.
13 Nós, porém, não nos gloriaremos além da medida, mas respeitamos o limite da esfera de ação que Deus nos demarcou e que se estende até vocês.
14 Ɣok aacïï bï nhiam apɛi cït tɛ̈n bï yen ke rot luɔɔi thïn tën këc ɣok bɛ̈n tënë we, rin cï ɣok Wɛ̈t Puɔth Yam rin Raan cï lɔc ku dɔc bɛ̈ɛ̈i tënë we.
14 Porque não ultrapassamos os nossos limites como se não devêssemos chegar até vocês, pois já chegamos até vocês com o evangelho de Cristo.
15 Ku ɣok aacie nhiam luɔi cï kɔc kɔ̈k looi. Kë yeku ŋɔ̈ɔ̈th ë lɔn bï gamdun rot juak rin bï luɔida ë kamkun rot juak apɛi ku thiëi piny.
15 Não nos gloriamos além da medida no trabalho que outros fizeram, mas temos a esperança de que, à medida que cresce a fé que vocês têm, seremos cada vez mais engrandecidos entre vocês, dentro da nossa esfera de ação,
16 Ku buk lëu buk Wɛ̈t Puɔth Yam la lɛ̈k kɔc bɛ̈ɛ̈i mec ke we, rin acuk wïc buk nhiam luɔi cï Nhialic gäm kɔc kɔ̈k bïk looi bɛ̈ɛ̈i kɔ̈k yiic.
16 a fim de anunciar o evangelho para além das fronteiras em que vocês se encontram, sem com isto nos gloriarmos de coisas já realizadas na esfera de ação de outros.
17 Ku cït lɔn ye wël cï gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic ye lueel ëlä, “Raan wïc ye bï nhiam adhil nhiam rin Bɛ̈ny.”
17 Aquele, porém, que se gloria, glorie-se no Senhor.
18 Rin raan rot leec ë rot acie yen ye gam, ee raan ye Bɛ̈ny leec.
18 Porque não é aprovado quem recomenda a si mesmo, e sim aquele que o Senhor recomenda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.