2 Coríntios 10

Lëk yam (DIKNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Wek aläŋ ë puɔ̈u ëbën ɣɛn Paulo rin liɛr puɔ̈u Raan cï lɔc ku dɔc, cɔk alɔn ye kɔc kɔ̈k kamkun ye lueel lɔn ye ɣɛn riɔ̈ɔ̈c tɛ̈ rɛ̈m ɣɛn ke we, ku ya wël tuc lueel tɛ̈ mec ɣɛn.
1 Dizem que eu sou humilde quando estou com vocês, mas duro quando estou longe. Pois eu, Paulo, faço este apelo a vocês em nome de Cristo, que foi carinhoso e bondoso.
2 Wek aläŋ na la bɛ̈n tënë we ke ɣɛn acïï bï bɛn jam wël tuc apɛi tënë kɔc kɔ̈k kamkun, cït tɛ̈ ya täk ye lɔn dhil yen ya tɛ̈de, rin ye kɔc kɔ̈k ye lueel lɔn pïïr ɣok pïr pinynhom tɛ̈n.
2 Quando eu for aí, não me obriguem a ser duro. Pois eu tenho certeza de que posso agir com dureza contra os que afirmam que fazemos as coisas por motivos humanos.
3 Ee yic ɣok aa kɔc pïr pinynhom tɛ̈n, ku ɣok aacie thɔ̈r cït tɛ̈ ye kɔc ë pinynhom thɔ̈r thïn.
3 É claro que somos humanos, mas não lutamos por motivos humanos.
4 Riɛl ye ɣok thɔ̈r acie riɛldan pinynhom, ee riɛldït ye Nhialic yiëk ɣo yen aye ɣok käk bääny Nhialic gël nhom göök. Ɣok aa luethken yekë ke lueel rac ëbën.
4 As armas que usamos na nossa luta não são do mundo; são armas poderosas de Deus, capazes de destruir fortalezas. E assim destruímos ideias falsas
5 Ɣok aa tɛ̈ktɛ̈k kanhiaam cï wɛ̈t Nhialic thany piny rac. Ku dɔmku kuat tɛ̈ktɛ̈k kënë cïmën raan ater dhie ye dɔm tɔŋ yic, ku loiku bï Raan cï lɔc ku dɔc theek.
5 e também todo orgulho humano que não deixa que as pessoas conheçam a Deus. Dominamos todo pensamento humano e fazemos com que ele obedeça a Cristo.
6 Ku tɛ̈ tïŋ ɣok ye ka athɛ̈ɛ̈kdun cïn yic diu, ke ɣok aabï kuat raan yeku yök ke dhäl wɛ̈t Nhialic ë yic tɛ̈m awuɔ̈c.
6 E, quando vocês provarem que são obedientes, estaremos prontos para castigar qualquer desobediência.
7 Wek aa käŋ tïŋ kɔ̈th aɣeer. Na le raan ye gam alanden lɔn ë yen raan ë Raan cï lɔc ku dɔc, ke cɔl atak kë looi yic apath, rin ɣok aa kɔc Raan cï lɔc ku dɔc aya cïmënde.
7 Vocês julgam as coisas pela aparência. Se uma pessoa tem certeza de que pertence a Cristo, deve pensar de novo a respeito disso, pois nós também pertencemos a Cristo, tanto quanto essa pessoa.
8 Ɣɛn acï guɔ̈p ye yär tɛ̈ cɔk ɣɛn jiɛɛm kanhiaam riɛl cï Bɛ̈ny gäm ɣo. Riɛl cï gäm ɣo ee riɛl bï ɣok gam cɔ̈k piny ku cïï we rɛc.
8 O Senhor Jesus me deu autoridade sobre vocês, não para destruí-los, mas para fazê-los crescer espiritualmente. E, embora eu tenha me orgulhado um pouco demais da minha autoridade, não tenho nada de que me envergonhar.
9 Awiëc bäk cïï tak lɔn wïc ɣɛn ye ba we riääc athör ya gät we.
9 Não quero que pareça que estou tentando assustar vocês com as minhas cartas.
10 Aye raan dɛ̈t lueel, “Athör Paulo aaye gɔ̈t ke thiek yiic, ku tɛ̈ rëër yen ke ɣo ë kɔ̈c ku wɛ̈lke aacie riɛl!”
10 Alguém vai dizer: “As cartas de Paulo são severas e duras; mas, quando ele está conosco, é tímido e, quando fala, é um fracasso.”
11 Adhil raan kënë deet yic lɔn acïn kë wääc athör ya ke gɔ̈t tɛ̈ mec ɣɛn, kek kë ba looi tɛ̈ ben ɣɛn dhuk tënë we.
11 Porém essa pessoa deve saber que não existe diferença entre o que escrevemos nas cartas, quando estamos longe, e o que fazemos, quando estamos aí com vocês.
12 Acuk wïc buk röt thɔ̈ɔ̈ŋ kek kɔc röt leec kamken ë röt. Acïn kë ŋickë. Keek aa lɛcden thɔ̈ɔ̈ŋ kamken ë röt ke cie lɛc Nhialic.
12 É claro que não nos atrevemos a nos igualar ou a nos comparar com aqueles que pensam que são tão importantes. Como são ignorantes! Primeiro eles resolvem quais as medidas que irão usar para se medir e depois eles se julgam de acordo com essas mesmas medidas.
13 Këya, ɣok aacïï bï nhiam ku jiɛɛmku käk liu luɔi cï gäm ɣo yic buk looi. Nhiaamda abï nhom pëk luɔi cï Nhialic yiëk ɣo yic. Ku ala yic luɔida yen loiku kamkun.
13 Nós não vamos nos orgulhar além de certos limites. Deus é quem põe os limites no nosso campo de trabalho, e ele nos deixou chegar até vocês em Corinto.
14 Ɣok aacïï bï nhiam apɛi cït tɛ̈n bï yen ke rot luɔɔi thïn tën këc ɣok bɛ̈n tënë we, rin cï ɣok Wɛ̈t Puɔth Yam rin Raan cï lɔc ku dɔc bɛ̈ɛ̈i tënë we.
14 Desde que vocês estão dentro desses limites, não fomos além deles quando chegamos até aí levando o evangelho de Cristo.
15 Ku ɣok aacie nhiam luɔi cï kɔc kɔ̈k looi. Kë yeku ŋɔ̈ɔ̈th ë lɔn bï gamdun rot juak rin bï luɔida ë kamkun rot juak apɛi ku thiëi piny.
15 Assim não nos orgulhamos do trabalho que outros têm feito em lugares que vão além dos limites que Deus nos deu. Pelo contrário, esperamos que a fé que vocês têm possa crescer e que nós possamos fazer um trabalho ainda maior entre vocês, sempre dentro dos limites que Deus tem posto para nós.
16 Ku buk lëu buk Wɛ̈t Puɔth Yam la lɛ̈k kɔc bɛ̈ɛ̈i mec ke we, rin acuk wïc buk nhiam luɔi cï Nhialic gäm kɔc kɔ̈k bïk looi bɛ̈ɛ̈i kɔ̈k yiic.
16 Então poderemos anunciar o evangelho em outras regiões além daquela onde vocês moram. Isso sem entrar em campos de outras pessoas, para não nos orgulharmos do trabalho feito por elas.
17 Ku cït lɔn ye wël cï gɔ̈t athör thɛɛr wël Nhialic yic ye lueel ëlä, “Raan wïc ye bï nhiam adhil nhiam rin Bɛ̈ny.”
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Quem quiser se orgulhar, que se orgulhe daquilo que o Senhor faz.”
18 Rin raan rot leec ë rot acie yen ye gam, ee raan ye Bɛ̈ny leec.
18 Pois a pessoa só é aprovada quando o Senhor a aprova e não quando é aprovada por si mesma.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.