Gênesis 37

Digo (DIG) vs BKJ

Sair da comparação
1 — ausente —
1 E Jacó habitou na terra em que seu pai foi estrangeiro, na terra de Canaã.
2 — ausente —
2 Estas são as gerações de Jacó. José, sendo da idade de dezessete anos, estava apascentando as ovelhas com seus irmãos. E o rapaz estava com os filhos de Bila, e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai. E José trouxe a seu pai más notícias sobre eles.
3 Phahi, Iziraeli kala anammendza sana Yusufu kuriko anae anjina osi, mana kala ni mwanawe wa utumiani. Wamshonera kandzu maridadi.
3 Ora, Israel amava José mais do que a todos os seus filhos, porque ele era o filho da sua velhice, e ele lhe fez uma túnica de muitas cores.
4 Nduguze ariphoona ise yao anammendza sana kuriko aho osi, amzira na achikala taagomba naye vinono.
4 E quando seus irmãos viram que seu pai o amava mais do que a todos os seus irmãos, eles o odiaram, e não conseguiam falar pacificamente com ele.
5 Siku mwenga usiku, Yusufu waloha ndoso, na ariphoisemurira nduguze, aho azidi kumzira.
5 E José sonhou um sonho, e o contou a seus irmãos; e eles o odiaram ainda mais.
6 Waambira, “Phundzani nikuambireni ndoso nchiyoloha:
6 E ele lhes disse: Ouvi, rogo-vos, este sonho que eu sonhei:
7 Nkaloha hu mundani hunafunga mabutsa, gafula butsa rangu rikaunuka rikaima, genu gakarizunguluka rira rangu na gakarizamira kuripha ishima.”
7 Eis que estávamos amarrando feixes no campo; e eis que meu feixe se levantava e ficava em pé. E eis que vossos feixes estavam em pé ao redor e faziam reverência ao meu feixe.
8 Nduguze achimuamba, “Hivi unaona undakala mfalume wehu, uhutawale?” Ndipho nduguze achizidi kumzira kpwa hira ndosoye na manenoge.
8 E seus irmãos lhe disseram: Deverias tu reinar sobre nós? Ou deverias ter domínio sobre nós? E eles o odiaram ainda mais por seus sonhos, e por suas palavras.
9 Halafu siku yanjina waloha tsona na achiasemurira nduguze achiamba, “Lolani! Nkaloha ndoso yanjina, dzuwa, mwezi na nyenyezi kumi na mwenga zikanigbwerera maguluni kunipha ishima.”
9 E ele sonhou ainda outro sonho, e o contou a seus irmãos, e disse: Eis que eu sonhei mais um sonho. E eis que o sol e a lua e onze estrelas faziam reverência a mim.
10 Yusufu piya wamuambira ise ndoso iyo, ela ise achimdemurira, achimuamba, “Ni ndoso ya viphi yo! Yani unaona mayoo, enenu na mimi kpweli hunaweza kukugbwerera maguluni?”
10 E ele o contou a seu pai, e a seus irmãos; e seu pai o repreendeu, e lhe disse: O que é este sonho que tu sonhaste? Iremos eu e tua mãe e teus irmãos, de fato nos curvar diante de ti em terra?
11 Nduguze amuonera wivu, ela ise wagaika moyoni.
11 E seus irmãos o invejaram; mas seu pai observou o que se dizia.
12 Phahi, siku mwenga, ndugungbwa a Yusufu kala a marisani phephi na Shekemu, anarisa mbuzi na mangʼondzi ga ise yao.
12 E seus irmãos foram apascentar o rebanho de seu pai em Siquém.
13 Iziraeli wamuambira Yusufu, “Nduguzo anarisa hiko phephi na Shekemu, nalonda nikuhume kuko.” Naye achiamba, “Haya, baba.”
13 E Israel disse a José: Teus irmãos não estão apascentando o rebanho em Siquém? Vem, e eu te enviarei a eles. E ele disse: Aqui eu estou.
14 Ise achiamba, “Phiya ukalole nduguzo napho taana neno, na mifugo ichikala i salama, chisha wedze uniambire.” Ndipho achiuka kaya, Dete ra Heburoni, kuphiya Shekemu.
14 E ele lhe disse: Vai, rogo-te, vê se está bem com teus irmãos, e bem com os rebanhos, e traze-me palavra novamente. Assim ele o enviou do vale de Hebrom, e ele foi a Siquém.
15 Yusufu ariphofika Shekemu wadengereka mo weruni kuendza nduguze; mutu mmwenga achimuona achimuuza, “Unaendzani?”
15 E um certo homem o encontrou; e eis que ele estava vagando pelo campo. E o homem lhe perguntou, dizendo: O que tu estás procurando?
16 Yusufu achimuamba, “Naendza enehu, tafadhali niambira arisako.”
16 E ele disse: Eu procuro os meus irmãos. Dize-me, rogo-te, onde eles estão apascentando seus rebanhos.
17 Yuya mutu achimuamba, “Auka hipha, mana náasikira anaamba, ‘Huphiyeni Dothani.’ ”
17 E o homem disse: Eles partiram daqui, pois eu os ouvi dizendo: Vamo-nos a Dotã. E José foi após seus irmãos, e os encontrou em Dotã.
18 Mbavi nduguze amuona hangu achere kure, na kabila kadzangbwefika ampangira njama ili amuolage.
18 E quando eles o viram de longe, antes que se aproximasse deles, conspiraram contra ele para matá-lo.
19 Abisha nyo enye kpwa enye achiamba, “Hiye mlohadzi wa ndoso aredza!
19 E eles disseram uns aos outros: Eis que está vindo o sonhador.
20 Sambi nahumuolageni na humtsupheni ndani ya chisima chimwengachapho; halafu hundaamba akariwa ni nyama mʼbaya. Hulole hizo ndosoze zindahendadze.”
20 Vamos, pois, matá-lo e lançá-lo numa cova, e diremos: Algum animal o devorou, e veremos o que se tornará os seus sonhos.
21 Rubini ariphoona hivyo, walonda kumtivya Yusufu asiolagbwe ni nduguze achiamba, “Nahusimuolage.
21 E Rúben ouvindo isso, o livrou de suas mãos, e disse: Não o matemos.
22 Msimwage mlatso. Mtsupheni mu chisimani phapha weruni, ela msimgute.” Rubini waamba hivyo ili amtivye na badaye amuuyize kaya kpwa ise.
22 E Rúben lhes disse: Não derrameis sangue, mas lançai-o nesta cova que está no deserto, e não ponde as mãos sobre ele; disse isso a fim de livrá-lo de suas mãos para fazê-lo voltar ao seu pai.
23 Phahi, Yusufu ariphofika kura kpwa nduguze, hara nduguze amgbwira na achimvula kandzuye, hira kandzu maridadi yokala akavwala,
23 E aconteceu que, quando José havia chegado a seus irmãos, eles despiram José de sua túnica, a túnica de muitas cores que estava nele;
24 achimuhala achimtsupha chisimani, ela kala tachina madzi.
24 e eles o tomaram, e o lançaram em uma cova. E a cova estava vazia, não havia água nela.
25 Wakati nduguze Yusufu kala asegere anarya, aona likongo ra atu a Isimaili, ahendadzi-bishara ala Giliadi anaphiya Misiri. Ngamia aho kala akatsukula vilungo vya kujitira, dawa ya mavune na uvumba.
25 E eles sentaram-se para comer pão, e levantaram seus olhos e olharam, e eis que uma companhia de ismaelitas vinha de Gileade com seus camelos carregando especiarias e bálsamo e mirra, transportando para o Egito.
26 Juda waambira nduguze, “Pho swino hundaphahani huchimuolaga ndugu yehu na kufwitsa chifoche?
26 E Judá disse a seus irmãos: Que proveito haverá se matarmos nosso irmão e escondermos seu sangue?
27 Nahumguzeni kpwa hinya atu a Isimaili ela nahusimguteni, mana ni ndugu yehu, ni mlatso wehu kabisa.” Nduguze achikubali.
27 Vinde, e vendamo-lo aos ismaelitas, e que nossas mãos não estejam sobre ele, pois ele é nosso irmão e nossa carne; e seus irmãos ficaram satisfeitos.
28 Hipho, rira likongo ra ahendadzi-bishara a Chimidiani ariphofika phara, hara nduguze Yusufu amtuluza mo chisimani na achimguza na atu a Isimaili kpwa vipande mirongo miiri vya feza, nao achimphirika Misiri.
28 Então, passavam ali mercadores midianitas, e eles tiraram e levantaram José da cova, e venderam José aos ismaelitas por vinte peças de prata; e eles trouxeram José ao Egito.
29 Wakati wa kuguzwa Yusufu, Rubini kala kapho na kamanyire kukala nduguze akamguza. Ariphouya, chisimani na achiona Yusufu kamo, wakpwanyula nguwoze kpwa utsungu.
29 E Rúben retornou à cova, e eis que José não estava na cova; e ele rasgou suas vestes.
30 Achiauyira nduguze achendaambira, “Yuya mvulana kamo mo chisimani! Simanya nihendedze?”
30 E ele retornou aos seus irmãos, e disse: O menino não está; e eu, para onde irei?
31 Halafu nyo nduguze atsindza mbuzi na achihala hira kandzu ya Yusufu achiivwika mo mlatsoni.
31 E eles tomaram a túnica de José, e mataram um cabrito, e mergulharam a túnica no sangue.
32 Chisha aihala hira kandzu maridadi hadi kpwa ise yao na achendamuamba, “Lola, baba, hukatsola kandzu, hebu ilole ichikala ni ya Yusufu.”
32 E eles enviaram a túnica de muitas cores, e a levaram a seu pai, e disseram: Achamos isto; vê agora se é ou não a túnica de teu filho.
33 Ise yao waitambukira na achiamba, “Ni kandzu ya mwanangu, nyama mbaya wamurya! Hakika Yusufu wagbwirwa achiriwa!”
33 E ele a reconheceu, e disse: É a túnica de meu filho; uma fera o devorou; José sem dúvida foi rasgado em pedaços.
34 Jakobo wakpwanyula nguwoze achivwala magunia kpwa utsungu. Wamririra mwanawe siku nyinji.
34 E Jacó rasgou suas vestes, e colocou pano de saco sobre os seus lombos, e lamentou por seu filho durante muitos dias.
35 Anae osi alume na achetu amʼbembeleza, ela achirema. Achiamba, “Aa, nindamririra mwanangu hadi ndiphophiya ko kuzimu ariko.” Phahi, waenderera kumririra mwanawe.
35 E todos os seus filhos e todas as suas filhas se levantaram para consolá-lo, mas ele recusou ser consolado. E ele disse: Pois, eu descerei ao túmulo lamentando meu filho. Assim seu pai chorou por ele.
36 Wakati hinyo-hinyo, hiko Misiri, hara ahendadzi-bishara a Chimidiani amguza Yusufu kpwa Potifa, mmwenga wa atumishi a Farao, ambaye kala ni mkpwulu wa asikari a urindzi.
36 E os midianitas o venderam ao Egito, a Potifar, oficial de Faraó, e capitão da guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.