Gênesis 37
Digo (DIG) vs ARIB
1 — ausente —
1 Jacó habitava na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.
2 — ausente —
2 Estas são as gerações de Jacó. José, aos dezessete anos de idade, estava com seus irmãos apascentando os rebanhos; sendo ainda jovem, andava com os filhos de Bila, e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e José trazia a seu pai más notícias a respeito deles.
3 Phahi, Iziraeli kala anammendza sana Yusufu kuriko anae anjina osi, mana kala ni mwanawe wa utumiani. Wamshonera kandzu maridadi.
3 Israel amava mais a José do que a todos os seus filhos, porque era filho da sua velhice; e fez-lhe uma túnica de várias cores.
4 Nduguze ariphoona ise yao anammendza sana kuriko aho osi, amzira na achikala taagomba naye vinono.
4 Vendo, pois, seus irmãos que seu pai o amava mais do que a todos eles, odiavam-no, e não lhe podiam falar pacificamente.
5 Siku mwenga usiku, Yusufu waloha ndoso, na ariphoisemurira nduguze, aho azidi kumzira.
5 José teve um sonho, que contou a seus irmãos; por isso o odiaram ainda mais.
6 Waambira, “Phundzani nikuambireni ndoso nchiyoloha:
6 Pois ele lhes disse: Ouvi, peço-vos, este sonho que tive:
7 Nkaloha hu mundani hunafunga mabutsa, gafula butsa rangu rikaunuka rikaima, genu gakarizunguluka rira rangu na gakarizamira kuripha ishima.”
7 Estávamos nós atando molhos no campo, e eis que o meu molho, levantando-se, ficou em pé; e os vossos molhos o rodeavam, e se inclinavam ao meu molho.
8 Nduguze achimuamba, “Hivi unaona undakala mfalume wehu, uhutawale?” Ndipho nduguze achizidi kumzira kpwa hira ndosoye na manenoge.
8 Responderam-lhe seus irmãos: Tu pois, deveras reinarás sobre nós? Tu deveras terás domínio sobre nós? Por isso ainda mais o odiavam por causa dos seus sonhos e das suas palavras.
9 Halafu siku yanjina waloha tsona na achiasemurira nduguze achiamba, “Lolani! Nkaloha ndoso yanjina, dzuwa, mwezi na nyenyezi kumi na mwenga zikanigbwerera maguluni kunipha ishima.”
9 Teve José outro sonho, e o contou a seus irmãos, dizendo: Tive ainda outro sonho; e eis que o sol, e a lua, e onze estrelas se inclinavam perante mim.
10 Yusufu piya wamuambira ise ndoso iyo, ela ise achimdemurira, achimuamba, “Ni ndoso ya viphi yo! Yani unaona mayoo, enenu na mimi kpweli hunaweza kukugbwerera maguluni?”
10 Quando o contou a seu pai e a seus irmãos, repreendeu-o seu pai, e disse-lhe: Que sonho é esse que tiveste? Porventura viremos, eu e tua mãe, e teus irmãos, a inclinar-nos com o rosto em terra diante de ti?
11 Nduguze amuonera wivu, ela ise wagaika moyoni.
11 Seus irmãos, pois, o invejavam; mas seu pai guardava o caso no seu coração.
12 Phahi, siku mwenga, ndugungbwa a Yusufu kala a marisani phephi na Shekemu, anarisa mbuzi na mangʼondzi ga ise yao.
12 Ora, foram seus irmãos apascentar o rebanho de seu pai, em Siquém.
13 Iziraeli wamuambira Yusufu, “Nduguzo anarisa hiko phephi na Shekemu, nalonda nikuhume kuko.” Naye achiamba, “Haya, baba.”
13 Disse, pois, Israel a José: Não apascentam teus irmãos o rebanho em Siquém? Vem, e enviar-te-ei a eles. Respondeu-lhe José: Eis-me aqui.
14 Ise achiamba, “Phiya ukalole nduguzo napho taana neno, na mifugo ichikala i salama, chisha wedze uniambire.” Ndipho achiuka kaya, Dete ra Heburoni, kuphiya Shekemu.
14 Disse-lhe Israel: Vai, vê se vão bem teus irmãos, e o rebanho; e traze-me resposta. Assim o enviou do vale de Hebrom; e José foi a Siquém.
15 Yusufu ariphofika Shekemu wadengereka mo weruni kuendza nduguze; mutu mmwenga achimuona achimuuza, “Unaendzani?”
15 E um homem encontrou a José, que andava errante pelo campo, e perguntou-lhe: Que procuras?
16 Yusufu achimuamba, “Naendza enehu, tafadhali niambira arisako.”
16 Respondeu ele: Estou procurando meus irmãos; dize-me, peço-te, onde apascentam eles o rebanho.
17 Yuya mutu achimuamba, “Auka hipha, mana náasikira anaamba, ‘Huphiyeni Dothani.’ ”
17 Disse o homem: Foram-se daqui; pois ouvi-lhes dizer: Vamos a Dotã. José, pois, seguiu seus irmãos, e os achou em Dotã.
18 Mbavi nduguze amuona hangu achere kure, na kabila kadzangbwefika ampangira njama ili amuolage.
18 Eles o viram de longe e, antes que chegasse aonde estavam, conspiraram contra ele, para o matarem,
19 Abisha nyo enye kpwa enye achiamba, “Hiye mlohadzi wa ndoso aredza!
19 dizendo uns aos outros: Eis que lá vem o sonhador!
20 Sambi nahumuolageni na humtsupheni ndani ya chisima chimwengachapho; halafu hundaamba akariwa ni nyama mʼbaya. Hulole hizo ndosoze zindahendadze.”
20 Vinde pois agora, matemo-lo e lancemo-lo numa das covas; e diremos: uma besta-fera o devorou. Veremos, então, o que será dos seus sonhos.
21 Rubini ariphoona hivyo, walonda kumtivya Yusufu asiolagbwe ni nduguze achiamba, “Nahusimuolage.
21 Mas Rúben, ouvindo isso, livrou-o das mãos deles, dizendo: Não lhe tiremos a vida.
22 Msimwage mlatso. Mtsupheni mu chisimani phapha weruni, ela msimgute.” Rubini waamba hivyo ili amtivye na badaye amuuyize kaya kpwa ise.
22 Também lhes disse Rúben: Não derrameis sangue; lançai-o nesta cova, que está no deserto, e não lanceis mão nele. Disse isto para livrá-lo das mãos deles, a fim de restituí-lo a seu pai.
23 Phahi, Yusufu ariphofika kura kpwa nduguze, hara nduguze amgbwira na achimvula kandzuye, hira kandzu maridadi yokala akavwala,
23 Logo que José chegou a seus irmãos, estes o despiram da sua túnica, a túnica de várias cores, que ele trazia;
24 achimuhala achimtsupha chisimani, ela kala tachina madzi.
24 e tomando-o, lançaram-no na cova; mas a cova estava vazia, não havia água nela.
25 Wakati nduguze Yusufu kala asegere anarya, aona likongo ra atu a Isimaili, ahendadzi-bishara ala Giliadi anaphiya Misiri. Ngamia aho kala akatsukula vilungo vya kujitira, dawa ya mavune na uvumba.
25 Depois sentaram-se para comer; e, levantando os olhos, viram uma caravana de ismaelitas que vinha de Gileade; nos seus camelos traziam tragacanto, bálsamo e mirra, que iam levar ao Egito.
26 Juda waambira nduguze, “Pho swino hundaphahani huchimuolaga ndugu yehu na kufwitsa chifoche?
26 Disse Judá a seus irmãos: De que nos aproveita matar nosso irmão e encobrir o seu sangue?
27 Nahumguzeni kpwa hinya atu a Isimaili ela nahusimguteni, mana ni ndugu yehu, ni mlatso wehu kabisa.” Nduguze achikubali.
27 Vinde, vendamo-lo a esses ismaelitas, e não seja nossa mão sobre ele; porque é nosso irmão, nossa carne. E escutaram-no seus irmãos.
28 Hipho, rira likongo ra ahendadzi-bishara a Chimidiani ariphofika phara, hara nduguze Yusufu amtuluza mo chisimani na achimguza na atu a Isimaili kpwa vipande mirongo miiri vya feza, nao achimphirika Misiri.
28 Ao passarem os negociantes midianitas, tiraram José, alçando-o da cova, e venderam-no por vinte siclos de prata aos ismaelitas, os quais o levaram para o Egito.
29 Wakati wa kuguzwa Yusufu, Rubini kala kapho na kamanyire kukala nduguze akamguza. Ariphouya, chisimani na achiona Yusufu kamo, wakpwanyula nguwoze kpwa utsungu.
29 Ora, Rúben voltou à cova, e eis que José não estava na cova; pelo que rasgou as suas vestes
30 Achiauyira nduguze achendaambira, “Yuya mvulana kamo mo chisimani! Simanya nihendedze?”
30 e, tornando a seus irmãos, disse: O menino não aparece; e eu, aonde irei?
31 Halafu nyo nduguze atsindza mbuzi na achihala hira kandzu ya Yusufu achiivwika mo mlatsoni.
31 Tomaram, então, a túnica de José, mataram um cabrito, e tingiram a túnica no sangue.
32 Chisha aihala hira kandzu maridadi hadi kpwa ise yao na achendamuamba, “Lola, baba, hukatsola kandzu, hebu ilole ichikala ni ya Yusufu.”
32 Enviaram a túnica de várias cores, mandando levá-la a seu pai e dizer-lhe: Achamos esta túnica; vê se é a túnica de teu filho, ou não.
33 Ise yao waitambukira na achiamba, “Ni kandzu ya mwanangu, nyama mbaya wamurya! Hakika Yusufu wagbwirwa achiriwa!”
33 Ele a reconheceu e exclamou: A túnica de meu filho! uma besta-fera o devorou; certamente José foi despedaçado.
34 Jakobo wakpwanyula nguwoze achivwala magunia kpwa utsungu. Wamririra mwanawe siku nyinji.
34 Então Jacó rasgou as suas vestes, e pôs saco sobre os seus lombos e lamentou seu filho por muitos dias.
35 Anae osi alume na achetu amʼbembeleza, ela achirema. Achiamba, “Aa, nindamririra mwanangu hadi ndiphophiya ko kuzimu ariko.” Phahi, waenderera kumririra mwanawe.
35 E levantaram-se todos os seus filhos e todas as suas filhas, para o consolarem; ele, porém, recusou ser consolado, e disse: Na verdade, com choro hei de descer para meu filho até o Seol. Assim o chorou seu pai.
36 Wakati hinyo-hinyo, hiko Misiri, hara ahendadzi-bishara a Chimidiani amguza Yusufu kpwa Potifa, mmwenga wa atumishi a Farao, ambaye kala ni mkpwulu wa asikari a urindzi.
36 Os midianitas venderam José no Egito a Potifar, oficial de Faraó, capitão da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.