Gênesis 37
Digo (DIG) vs ACF
1 — ausente —
1 E Jacó habitou na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.
2 — ausente —
2 Estas são as gerações de Jacó. Sendo José de dezessete anos, apascentava as ovelhas com seus irmãos; sendo ainda jovem, andava com os filhos de Bila, e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e José trazia más notícias deles a seu pai.
3 Phahi, Iziraeli kala anammendza sana Yusufu kuriko anae anjina osi, mana kala ni mwanawe wa utumiani. Wamshonera kandzu maridadi.
3 E Israel amava a José mais do que a todos os seus filhos, porque era filho da sua velhice; e fez-lhe uma túnica de várias cores.
4 Nduguze ariphoona ise yao anammendza sana kuriko aho osi, amzira na achikala taagomba naye vinono.
4 Vendo, pois, seus irmãos que seu pai o amava mais do que a todos eles, odiaram-no, e não podiam falar com ele pacificamente.
5 Siku mwenga usiku, Yusufu waloha ndoso, na ariphoisemurira nduguze, aho azidi kumzira.
5 Teve José um sonho, que contou a seus irmãos; por isso o odiaram ainda mais.
6 Waambira, “Phundzani nikuambireni ndoso nchiyoloha:
6 E disse-lhes: Ouvi, peço-vos, este sonho, que tenho sonhado:
7 Nkaloha hu mundani hunafunga mabutsa, gafula butsa rangu rikaunuka rikaima, genu gakarizunguluka rira rangu na gakarizamira kuripha ishima.”
7 Eis que estávamos atando molhos no meio do campo, e eis que o meu molho se levantava, e também ficava em pé, e eis que os vossos molhos o rodeavam, e se inclinavam ao meu molho.
8 Nduguze achimuamba, “Hivi unaona undakala mfalume wehu, uhutawale?” Ndipho nduguze achizidi kumzira kpwa hira ndosoye na manenoge.
8 Então lhe disseram seus irmãos: Tu, pois, deveras reinarás sobre nós? Tu deveras terás domínio sobre nós? Por isso ainda mais o odiavam por seus sonhos e por suas palavras.
9 Halafu siku yanjina waloha tsona na achiasemurira nduguze achiamba, “Lolani! Nkaloha ndoso yanjina, dzuwa, mwezi na nyenyezi kumi na mwenga zikanigbwerera maguluni kunipha ishima.”
9 E teve José outro sonho, e o contou a seus irmãos, e disse: Eis que tive ainda outro sonho; e eis que o sol, e a lua, e onze estrelas se inclinavam a mim.
10 Yusufu piya wamuambira ise ndoso iyo, ela ise achimdemurira, achimuamba, “Ni ndoso ya viphi yo! Yani unaona mayoo, enenu na mimi kpweli hunaweza kukugbwerera maguluni?”
10 E contando-o a seu pai e a seus irmãos, repreendeu-o seu pai, e disse-lhe: Que sonho é este que tiveste? Porventura viremos, eu e tua mãe, e teus irmãos, a inclinar-nos perante ti em terra?
11 Nduguze amuonera wivu, ela ise wagaika moyoni.
11 Seus irmãos, pois, o invejavam; seu pai porém guardava este negócio no seu coração.
12 Phahi, siku mwenga, ndugungbwa a Yusufu kala a marisani phephi na Shekemu, anarisa mbuzi na mangʼondzi ga ise yao.
12 E seus irmãos foram apascentar o rebanho de seu pai, junto de Siquém.
13 Iziraeli wamuambira Yusufu, “Nduguzo anarisa hiko phephi na Shekemu, nalonda nikuhume kuko.” Naye achiamba, “Haya, baba.”
13 Disse, pois, Israel a José: Não apascentam os teus irmãos junto de Siquém? Vem, e enviar-te-ei a eles. E ele respondeu: Eis-me aqui.
14 Ise achiamba, “Phiya ukalole nduguzo napho taana neno, na mifugo ichikala i salama, chisha wedze uniambire.” Ndipho achiuka kaya, Dete ra Heburoni, kuphiya Shekemu.
14 E ele lhe disse: Ora vai, vê como estão teus irmãos, e como está o rebanho, e traze-me resposta. Assim o enviou do vale de Hebrom, e foi a Siquém.
15 Yusufu ariphofika Shekemu wadengereka mo weruni kuendza nduguze; mutu mmwenga achimuona achimuuza, “Unaendzani?”
15 E achou-o um homem, porque eis que andava errante pelo campo, e perguntou-lhe o homem, dizendo: Que procuras?
16 Yusufu achimuamba, “Naendza enehu, tafadhali niambira arisako.”
16 E ele disse: Procuro meus irmãos; dize-me, peço-te, onde eles apascentam.
17 Yuya mutu achimuamba, “Auka hipha, mana náasikira anaamba, ‘Huphiyeni Dothani.’ ”
17 E disse aquele homem: Foram-se daqui; porque ouvi-os dizer: Vamos a Dotã. José, pois, seguiu atrás de seus irmãos, e achou-os em Dotã.
18 Mbavi nduguze amuona hangu achere kure, na kabila kadzangbwefika ampangira njama ili amuolage.
18 E viram-no de longe e, antes que chegasse a eles, conspiraram contra ele para o matarem.
19 Abisha nyo enye kpwa enye achiamba, “Hiye mlohadzi wa ndoso aredza!
19 E disseram um ao outro: Eis lá vem o sonhador-mor!
20 Sambi nahumuolageni na humtsupheni ndani ya chisima chimwengachapho; halafu hundaamba akariwa ni nyama mʼbaya. Hulole hizo ndosoze zindahendadze.”
20 Vinde, pois, agora, e matemo-lo, e lancemo-lo numa destas covas, e diremos: Uma fera o comeu; e veremos que será dos seus sonhos.
21 Rubini ariphoona hivyo, walonda kumtivya Yusufu asiolagbwe ni nduguze achiamba, “Nahusimuolage.
21 E ouvindo-o Rúben, livrou-o das suas mãos, e disse: Não lhe tiremos a vida.
22 Msimwage mlatso. Mtsupheni mu chisimani phapha weruni, ela msimgute.” Rubini waamba hivyo ili amtivye na badaye amuuyize kaya kpwa ise.
22 Também lhes disse Rúben: Não derrameis sangue; lançai-o nesta cova, que está no deserto, e não lanceis mãos nele; isto disse para livrá-lo das mãos deles e para torná-lo a seu pai.
23 Phahi, Yusufu ariphofika kura kpwa nduguze, hara nduguze amgbwira na achimvula kandzuye, hira kandzu maridadi yokala akavwala,
23 E aconteceu que, chegando José a seus irmãos, tiraram de José a sua túnica, a túnica de várias cores, que trazia.
24 achimuhala achimtsupha chisimani, ela kala tachina madzi.
24 E tomaram-no, e lançaram-no na cova; porém a cova estava vazia, não havia água nela.
25 Wakati nduguze Yusufu kala asegere anarya, aona likongo ra atu a Isimaili, ahendadzi-bishara ala Giliadi anaphiya Misiri. Ngamia aho kala akatsukula vilungo vya kujitira, dawa ya mavune na uvumba.
25 Depois assentaram-se a comer pão; e levantaram os seus olhos, e olharam, e eis que uma companhia de ismaelitas vinha de Gileade; e seus camelos traziam especiarias e bálsamo e mirra, e iam levá-los ao Egito.
26 Juda waambira nduguze, “Pho swino hundaphahani huchimuolaga ndugu yehu na kufwitsa chifoche?
26 Então Judá disse aos seus irmãos: Que proveito haverá que matemos a nosso irmão e escondamos o seu sangue?
27 Nahumguzeni kpwa hinya atu a Isimaili ela nahusimguteni, mana ni ndugu yehu, ni mlatso wehu kabisa.” Nduguze achikubali.
27 Vinde e vendamo-lo a estes ismaelitas, e não seja nossa mão sobre ele; porque ele é nosso irmão, nossa carne. E seus irmãos obedeceram.
28 Hipho, rira likongo ra ahendadzi-bishara a Chimidiani ariphofika phara, hara nduguze Yusufu amtuluza mo chisimani na achimguza na atu a Isimaili kpwa vipande mirongo miiri vya feza, nao achimphirika Misiri.
28 Passando, pois, os mercadores midianitas, tiraram e alçaram a José da cova, e venderam José por vinte moedas de prata, aos ismaelitas, os quais levaram José ao Egito.
29 Wakati wa kuguzwa Yusufu, Rubini kala kapho na kamanyire kukala nduguze akamguza. Ariphouya, chisimani na achiona Yusufu kamo, wakpwanyula nguwoze kpwa utsungu.
29 Voltando, pois, Rúben à cova, eis que José não estava na cova; então rasgou as suas vestes.
30 Achiauyira nduguze achendaambira, “Yuya mvulana kamo mo chisimani! Simanya nihendedze?”
30 E voltou a seus irmãos e disse: O menino não está; e eu aonde irei?
31 Halafu nyo nduguze atsindza mbuzi na achihala hira kandzu ya Yusufu achiivwika mo mlatsoni.
31 Então tomaram a túnica de José, e mataram um cabrito, e tingiram a túnica no sangue.
32 Chisha aihala hira kandzu maridadi hadi kpwa ise yao na achendamuamba, “Lola, baba, hukatsola kandzu, hebu ilole ichikala ni ya Yusufu.”
32 E enviaram a túnica de várias cores, mandando levá-la a seu pai, e disseram: Temos achado esta túnica; conhece agora se esta será ou não a túnica de teu filho.
33 Ise yao waitambukira na achiamba, “Ni kandzu ya mwanangu, nyama mbaya wamurya! Hakika Yusufu wagbwirwa achiriwa!”
33 E conheceu-a, e disse: É a túnica de meu filho; uma fera o comeu; certamente José foi despedaçado.
34 Jakobo wakpwanyula nguwoze achivwala magunia kpwa utsungu. Wamririra mwanawe siku nyinji.
34 Então Jacó rasgou as suas vestes, pôs saco sobre os seus lombos e lamentou a seu filho muitos dias.
35 Anae osi alume na achetu amʼbembeleza, ela achirema. Achiamba, “Aa, nindamririra mwanangu hadi ndiphophiya ko kuzimu ariko.” Phahi, waenderera kumririra mwanawe.
35 E levantaram-se todos os seus filhos e todas as suas filhas, para o consolarem; recusou porém ser consolado, e disse: Porquanto com choro hei de descer ao meu filho até à sepultura. Assim o chorou seu pai.
36 Wakati hinyo-hinyo, hiko Misiri, hara ahendadzi-bishara a Chimidiani amguza Yusufu kpwa Potifa, mmwenga wa atumishi a Farao, ambaye kala ni mkpwulu wa asikari a urindzi.
36 E os midianitas venderam-no no Egito a Potifar, oficial de Faraó, capitão da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.