Marcos 9
Dhuwa-Dhaŋu'mi Mark + Selections (DHG_DUW) vs NTLH
1 Yo, yaka warra meṉguŋam nyäku dhärukma ŋay! Djinalaŋam malaŋa dhaŋu nhuma yaka dhäya-dhäya, banha nhuma bayaŋu yana waŋayin, yalalaŋumiyum nhuma barkthu banha ḻurrkunꞌthun yana yolŋuyum warrayu nhäŋun nhan ŋarru God-Waŋarryum nhanguway romnham ŋarruŋanharamiŋgun, ganydjarryum yindiyun walꞌŋu marimin.”
1 E Jesus terminou, dizendo:
2 Ga 6 walu djuḻkthuwan, bala nhan Djesuyum garrꞌyuwanan Betanham ga Djayimnham ga Djonnham, mä dhanal ŋarru bukuḻin ŋarruŋa yolŋunharraḻin. Ga banha dhanal ŋunha bukum gathan bala dhanal nhäŋal Djesunham nhan waripuŋuyinan maŋutjiŋam dhanaliŋguḻ.
2 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro, Tiago e João. Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar.
3 Ga girrimꞌ nhangu yakan banha biyapulnha walꞌŋu dhika djaḻkarrꞌyuwan, gaywaraŋun yana lanyiŋnha bäyman, banha yaka djuḻkthumana bilaŋ nhä watharr marimi girriꞌ.
3 A sua roupa ficou muito branca e brilhante, mais do que qualquer lavadeira seria capaz de deixar.
4 Ga ganyimꞌthuwanan dhanal banha nhäŋalam nhanany Djesunham nhan yakan wäŋan bayikuḻin banha ŋätjiliŋuwuḻin ŋaḻapaḻwuḻi wulaykuḻ, Yilaydjawuḻin ga Mawtjitjkuḻin.
4 E os três discípulos viram Elias e Moisés conversando com Jesus.
5 Ga mariminan dhanal banha malthundamim warra biyaṉiyinam, ga nhanmam banha Betam mä-dhumbalꞌyuwanan bala nhan guyaŋinyanharran wäŋan bitjanan gamꞌ, “Wäy Garray, ŋuwakurrun dhaŋum marimin, ŋatja? Nhä banha ŋuwakurru ŋanapu ŋarru nhumaliŋgu warrawꞌma malany warkthun? ... waŋganyma nhuŋgu ga waŋganyma Yilaydjawu ga waŋganyma Mawtjitjkun?”
5 Então Pedro disse a Jesus: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 — ausente —
6 Pedro não sabia o que deveria dizer, pois ele e os outros dois discípulos estavam apavorados.
7 Ga bewaḻim bala waŋupinin maḻŋꞌthuwan bala yana dhurrthurrꞌyuwanan dhanaliny. Bala dhanal ŋäkulan rirrakaynha nhan yakan wäŋan beŋuru maŋanŋurum bitjanan gamꞌ, “Ŋäkan warra! Dhuwaniyan banha nyäkuwayma walꞌŋu gäthuꞌmiŋu marrkapma. Nhanguwaynha yana warra buthuru-bitjuwam!”
7 Logo depois, uma nuvem os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido. Escutem o que ele diz!
8 Ga banha dhanal ŋäkul rirrakayma, ga ḏawaꞌyuwanam, ga nhäŋalam dhanal Djesunhan yana nhanapinyaynhan.
8 Aí os discípulos olharam em volta e viram somente Jesus com eles.
9 Ga bewaḻiyam bala nhan Djesum ga malthundamim warra nhangu ŋarruŋanan yarrupthuwanan bukuŋurum. Bala nhan Djesuyum wäŋanan dhanaliny bitjanan, “Nhä nhuma banha nhäŋal, dhäwulnha nhuma ŋarru rakaram yolŋuwuḻim warrawuḻ. Ŋaya mu dhaŋu Yuwalkŋum Walꞌŋu Yolŋu. Ŋurruŋum ŋaya barkthu waŋayi, ga biyapul ŋaya barkthu banha wälŋayi. Ga ŋärrun nhuma barkthu banha yolŋuwuḻim warrawuḻ rakaraŋ.”
9 Quando estavam descendo do monte, Jesus mandou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse.
10 Ga baṯ-bitjanan dhanal yakan banha dhärukma nhanany Djesunham gathan, ga dhäwulnha dhanal banha yolŋuwuḻim warrawuḻ rakaran. Bala dhanalim banha ḻurrkunꞌma nhangu malthundami warra yakan dhä-wirrkaꞌyunmin bitjanminan, “Nhäwu nhan banha bitjanam wäŋan? Be nhan barkthu biyapul wälŋayi rakunyŋurum? Nhalpiyun barkthu banha bitjum maḻŋꞌthu?”
10 Eles obedeceram à ordem, mas discutiram entre si sobre o que queria dizer essa ressurreição.
11 Bala dhanal nhanany dhä-wirrkaꞌyuwanan bitjanan, “Nhäwu bayiŋ yaka banha Rom-marŋgikunhamiyum warrayu rakaram banha nhan ŋarru Yilaydjam ŋurruŋum ḏoyꞌyu, ga ŋärrun barkthu nhanmam Christma banha Maŋutji-dhunupayumandam yolŋu ḏoyꞌyu? Ga nhunupim yaka nhalpiyana guyaŋi way, Marrkapmi?”
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os
12 Bala nhan Djesuyum buku-bakthumanam bitjanan, “Yultha dhuwanma. Nhän ŋatjil ŋarru banha banhaya bamanꞌŋuwuy ŋaḻapaḻ yäku Yilaydja ŋurruŋum ḏoyꞌyu, ŋätjilmiŋganma dhukam yäkthun nhangum banha Maŋutji-dhunupayumandawum Yolŋuwu banha nhan God-Waŋarryu nhanany ŋätjilmiŋgan dhä-ŋätjil yana. Ga nhäwun nhumam bayiŋ yaka dhaŋu djinaŋum warrayu dhäwulma banha dharaŋgan banhayam mala dhäwu banha wukirriwuyma ŋunha God-Waŋarrwuḻim djorraꞌŋa, bayikuwuyma banha Yuwalkkuruyma Walꞌŋu Yolŋuwuy? Ŋarru ḻinygu mu dhanal banha dhäwum nhanguruy wukirri, ga yolŋuyum warrayu nhanany ŋarru bukuyu-ḏupthuna bala dhanal ŋarru boyana nhanany waŋayumana.
12 Ele respondeu:
13 Gatjuy, ŋuwatjuman warra ŋäkam! Banhayam banha ŋätjiliŋum yolŋu Yilaydjam ḻinygu nhan ḏoyꞌyuwan. Ŋarru yolŋum warra dhanaliŋguwaynha ŋayaŋuwu malthuwan bala maḻikuyumanan nhananham nhäŋal. Ga bilanyaya dhanal yakan banha ŋätjiliŋuyum djawarrkmiyu warrayu dhärukma wukirri ŋätjilim.”
13 Eu afirmo a vocês que Elias já veio, e o maltrataram como quiseram, conforme as Escrituras dizem a respeito dele.
14 Ga banha dhanal Djesu ga ḻurrkunꞌ malthundami warra nhangu ḏoyꞌyuwanam waripuwum warrawu malthundamiwu, bala dhanal nhäŋalan guḻkunhan yolŋunham warrany. Bala banha yolŋum warra ḻuŋꞌthuwanan bala yakan nhäŋalan Djesuwun banha malthundaminy warrany dhanal ŋarruŋan dhaykunharamin ŋunha rom-marŋgikunhami yolŋu warra.
14 Quando eles chegaram perto dos outros discípulos, viram uma grande multidão em volta deles e alguns mestres da Lei discutindo com eles.
15 Ga banha dhanal yolŋuyum warrayu nhäŋalam nhanany Djesunham bala dhanal ganyimꞌthuwanan, ḻinygu dhanal banha bitjan guyaŋin yana warri nhan yakan baḏak nyenan ŋunhalaya bukuŋa. Bala dhanal gumurr-yuṯthuwanan nhangu.
15 Quando o povo viu Jesus, todos ficaram admirados e correram logo para o cumprimentarem.
16 Bala nhan Djesuyum dhä-wirrkaꞌyuwanan dhanaliny bitjanan, “Nhäwuy nhuma yaka dhaŋu dhaykunhamim?”
16 Jesus perguntou aos discípulos:
17 Ga nhanmam waŋganyma yolŋu bitjanan wäŋan gamꞌ, “Marrkapmi, ŋäka nhänany! Dhaŋu ŋaya yothuny ḏirramuny nyäkuway guyukan, mä nhunu ŋarru ḏukthuman nhanany. Dhäwul nhan dhaŋu dhäruknharra ga dhaŋu nhanany bayiŋ yaka maḻikuyu birrimbirryu mala gathan.
17 Um homem que estava na multidão respondeu: — Mestre, eu trouxe o meu filho para o senhor, porque ele está dominado por um espírito mau e não pode falar.
18 Ga banha nhanguḻ bayiŋ maḻikum birrimbirr gulŋiya bala nhan bayiŋ nhanany butparkthumana nyin munathaꞌḻin. Bala nhanguḻ bayiŋ dhurrwaraŋurum ŋarruŋ ŋälma djalkthunmin bala nhan bayiŋ rirra-rathanmin. Ga rumbalma nhangu bayiŋ banha wanyuyin bilanyan bitjan dharpan. Ga ŋäŋꞌthuwan ŋaya dhaŋu malthundaminy warrany nhuŋgu guŋgaꞌyundawu, dhawaṯthumandawu djinaku birrimbirrwu, ŋarru gulkurun.”
18 Sempre que o espírito ataca o meu filho, joga-o no chão, e ele começa a espumar e a ranger os dentes; e ele está ficando cada vez mais fraco. Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram.
19 Ga banha nhan Djesuyu bilanyawuyma ŋäkul bala nhan mariminan maḏakarritjtjinam dhanaliŋgu ga bitjan nhan wäŋanam, “Nhä nhuma dhaŋu yolŋum warra dharaŋgandanharran, linygu mu ŋaya bayiŋ yaka nhumaliny dhaŋu marŋgiyumanma bitjan mu bili yana, ga nhä nhumam yaka dhaŋu dhiryun marŋgiyim? Dhäwul nhuma yaka dhaŋu nyäku yuwalkma mä-yuwalkmiyi, ŋatja? Nhämunhaꞌmin ŋaya ŋarru nhumaliŋgu gäḻkuḻamam? Gu, guyukaŋan warra yothunham rälin!”
19 Jesus disse:
20 Bala dhanal ḻawꞌyumanan banha yothunham bala guyukaŋan nhanany Djesuwuḻin. Ga banha nhan bayiŋuya maḻikuyum birrimbirryu nhäŋal Djesunham bala nhan ḏupthuwanan banha yothunham munathaꞌḻin, baya yakan djalkthunmin, ga dhurrwaramurrum ŋarruŋan ŋälma yuṯthuwanan.
20 Quando o levaram, o espírito viu Jesus e sacudiu com força o menino. Ele caiu e começou a rolar no chão, espumando pela boca.
21 Bala nhan Djesuyum dhä-wirrkaꞌyuwanan banha mäḻuꞌmiŋunham bitjanan, “Nhätha nhan yakan dhaŋu bitjanam?” Bala nhan banha mäḻuꞌmiŋuyum rakaranan, “Bilanyamiyu banha nhan yutjuwaḻa yana.
21 Aí Jesus perguntou ao pai: O pai respondeu: — Ele está assim desde pequeno.
22 Wiyinŋumi nhan yakan dhaŋu maḻikum birrimbirr djälmiyi nhangu boyandawum. Ga bitjan ḻinygu nhan bayiŋ yaka nhanany djalkthun, waripum bayiŋ ḏupthun gurthaḻin ga waripum bayiŋ gapuḻin guḻwuḻyuman. Ga buku-djulŋi ŋatjil ŋalinyuny guŋgaꞌyuwa, gu? Bayiŋ dhaŋu gumurr-yalŋgim, maꞌ maŋutji-wuyuwan ŋalinyuŋgu, ga ḏukthuman dhaŋu yothunham.”
22 Muitas vezes o espírito o joga no fogo e na água para matá-lo. Mas, se o senhor pode, então nos ajude. Tenha pena de nós!
23 Bala nhan Djesum bitjanan wäŋan, “Nhäwu nhunu bitjanam wäŋan, ‘Bayiŋ dhaŋu gumurr-yalŋgim’? Ŋayam ŋarru dhaŋu djäma yana, bayiŋ nhunu ŋatjil ŋarru mä-yuwalktji nyäku!”
23 Jesus respondeu:
24 Bala yana nhan banha bäpaꞌmiŋum mäḻiŋganminan bitjanan, “Marrkapmi, ḻinygun ŋayam dhaŋu mä-yuwalktjinan. Gu, guŋgaꞌyuwan nhänany mä nyäku ŋarru mä-yuwalktjinyaram marimin yana wanyuyi.”
24 Então o pai gritou: — Eu tenho fé! Ajude-me a ter mais fé ainda!
25 Ga bilanyamiyum waluyu nhan Djesuyum nhäŋalan guḻkunhan yolŋunham warrany dhanal ŋarruŋan giṯthuwan räli malami. Bala nhan dhäruk-guŋanminan bayikuya maḻikuwum birrimbirrwu bitjanan, “Nhunu dhaŋu birrimbirr, dhawaṯthuwan djinakuḻim yothuwuḻ, mä nhan ŋarru ŋäman ga wäŋan! Ga dhäwulnha biyapulma ḏitjuwa nhanguḻ.”
25 Quando Jesus viu que muita gente estava se juntando ao redor dele, ordenou ao espírito mau:
26 Ga banha nhan bayiŋuya maḻikuyum birrimbirryu ŋäkul Djesunham wäŋanhara, bala nhan yatjuwanan mariminan dhika. Bala nhan banha yothum gälkinan, ḏalalakthuwanan, bitjan yakan rakunynha ŋoyan. Bala yakan banha yolŋum warra rakaranhaminan banhalayam, “Wäy, ḻinygun nhan dhaŋu waŋayinan!”
26 O espírito gritou, sacudiu o menino e saiu dele, deixando-o como morto. Por isso todos diziam que ele havia morrido.
27 Bala nhan Djesuyum ŋarambiyan nhanany gathan bala ṉakanhamiŋganan.
27 Mas Jesus pegou o menino pela mão e o ajudou a ficar de pé.
28 Bala dhanal Djesum ga malthundamiyum warrayu nhanguru gananan banhayam ŋayi, bala gulŋiyanan buṉbuḻin. Bala dhanal ŋunhalam dhä-wirrkaꞌyuwanan Djesunham bitjanan, “Wäy, nhäwu banha ŋanapum dhäwul dhawaṯthuman banhayam maḻikuny birrimbirrnha?”
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele espírito?
29 Bala nhan Djesum wäŋanan bitjanan, “Ŋuwatjuma ŋäkam! Bilanyayam banha birrimbirr mala maḻikun marimin. Ga banha nhuma ŋarru yaka dhäwulma bukumiŋgan guŋgaꞌyundawum, nhumam ŋarru dhäwulnha bilanyanham birrimbirrnha mala dhawaṯthuman yolŋuwuḻim.”
29 Jesus respondeu:
30 Ga bewaḻiyam nhan Djesum ga malthundamiyum warrayu nhanguru gananan banhayam ŋayi bala dhanal ŋarruŋan Galaliḻin makaḻi ŋayiḻi. Ga dhäwulnha nhan yakan banha djälmiyin dhanal ŋarru yolŋum warra nhangu mariŋgiyi banha nhan yakan ŋunhalaya nyenan.
30 Jesus e os discípulos saíram daquele lugar e continuaram atravessando a Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde ele estava
31 Yo, djälmiyinam nhan yakan, nhan ŋarru ga malthundaminhan warrany nhanguway marŋgiyuman. Ga bitjan nhan wäŋanam gamꞌ, “Yaka wiyinꞌma, bala dhanal barkthu nhänany ŋarambiyaꞌ-guŋun waripuwuḻin mulkuruwuḻin yolŋuwuḻ warrawuḻ. Bala dhanal barkthu nhänanham banha Yuwalknham Walꞌŋu Yolŋuny boyun murrkayꞌyumun. Ga waŋayi ŋaya barkthu yulŋum, ŋarru ŋaya barkthu biyapul wälŋayi dhurrwaraŋuru bulalꞌŋurum munhaŋuru.”
31 porque estava ensinando os discípulos. Ele lhes dizia:
32 Yo bitjan nhan yakan banha Djesuyum rakaran, ŋarru nhangu banha malthundamim warra mä-dhumbalꞌyuwanan. Ga dhäwulnha dhanal banha biyapulma nhanany dhä-wirrkaꞌyuwan.
32 Eles não entendiam o que Jesus dizia, mas tinham medo de perguntar.
33 Ga bewaḻiyam dhanal Djesum ga malthundamim warra nhangu ŋarruŋanan, ga ḏoyꞌyuwan dhanal ŋayiŋa yäkuŋa Gapuniyamnha. Ga banha dhanal djuḏupthuwanam buṉbuḻim bala nhan Djesuyum dhä-wirrkaꞌyuwanan dhanaliny bitjanan, “Wäy, yulparra, nhäwuy nhuma yakan banha dhäruk-ḏupthunminam?”
33 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum. Quando já estavam em casa, Jesus perguntou aos doze discípulos:
34 Ga dhanalim banha dhäwulnha nhangu buku-ganitjuman banha nhäwuy dhanal yakan wäŋanharamin dhuka-ŋupan, yol ŋarru banha ŋurruŋuyi bewaḻiya malaŋuru.
34 Mas eles ficaram calados porque no caminho tinham discutido sobre qual deles era o mais importante.
35 Bala nhan Djesum nyenanan bala nhan yakan dhanaliny marŋgiyumanan bitjanan, “Bilaŋ nhunu yaka ŋunhuŋ yol yolŋu djälmiyi nhunu ŋarru ŋurruŋuyim, nhunum ŋarru bitjan bitjuwalak dhaŋu gayꞌ yolŋu, djämamin yana birrkaꞌmiwun yolŋuwu.”
35 Jesus sentou-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Bala nhan Djesuyum yothunham ḻawꞌyumanan bala dhangiꞌyuwanan nhanany, ga gunyanam nhanany ṉapuŋgaꞌḻin gumurrḻin dhanaliŋguḻ, bala nhan bitjanan wäŋanam,
36 Aí segurou uma criança e a pôs no meio deles. E, abraçando-a, disse aos discípulos:
37 “Bayiŋ nhunu ŋarru bilaŋ yol yolŋu gumurr-ŋuwatji yolŋuwu räywuywum, ḻinygu nhan banha nyäkun yolŋu, banhayam nhunu nyäkun gumurr-ŋuwatjin. Ga bayiŋ nhunu nyäkum gumurr-ŋuwatjin, banham nhunu gumurr-ŋuwatjin nyäkun mäḻuꞌmiŋuwu, bayikuyan banha nhan nhänany djarrꞌyuwan ŋarruŋanharawu räli dhambal munathaꞌḻi ŋayiḻi.”
37 — Aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará também me recebendo. E quem me receber não recebe somente a mim, mas também aquele que me enviou.
38 Ga bewaḻiyam dhurrwaraŋuru bala nhan Djesuwum malthundami yäku Djonma wäŋanan bitjanan, “Wäy, Marrkapmi, ŋunha ŋanapu yolŋuny nhäŋal nhan yakan maḻikuny birrimbirrnha dhawaṯthuman nhuŋguru yäkuyu. Ŋarru ŋanapum gulyuman nhanany, ḻinygu nhan banha yaka ŋalmaliŋgura malaŋa.”
38 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
39 Bala nhan Djesum bitjanan dhanaliŋgu buku-bakthuman, “Dhäwul nhuma warri banha gulyumarra dhanaliny, ḻinygu banha ŋarru yaka yolŋuyu warkthun ganydjarrmim rom nyäkurum yäkuyu, ga yalalam nhanmam ŋarru banha dhäwulnha nyäkum maḻikuyuman wäŋa.
39 Jesus respondeu:
40 Ga bilaŋ nhan yolŋu dhäwulma baku-ŋayathandami, banhayam nhan ŋalmaliŋguran galiꞌŋa.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 Ŋuwatjuma guyaŋiyam! Bilaŋ nhan ŋunhuŋ yolthu nhuna guŋgaꞌyuwan ḻinygu dhanal marŋgi banha nhunum bayiŋ yaka malthun Christ-kum, nhanmam ŋarru banha God-Waŋarryum banhayanham yolŋuny dhäwulnha yana meṉgum, bayaya banha nhan gapum yana nhuŋgu guŋan.”
41 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem der um copo de água a vocês, porque vocês são de Cristo, com toda a certeza receberá a sua recompensa.
42 Ga biyapul nhan Djesu wäŋan bitjan, “Bilaŋ ŋarru ŋunhuŋ yolthu yolŋuyu maŋutji-warryun nyäkum yothuny maḻikuḻim romḻi, bala nhan ŋarru banha gulyuna nyäkuru mä-yuwalktjinyaŋurum, ŋuwakurrum nhangu banha bayikuyam yolŋuwu maŋutji-warryundamiwum nhanany ŋarru mayaŋꞌnha mataꞌyuman rakiꞌyun, yindiyun bäthuyu, bala ḏupthuna dhulmuḻin ḏamurruŋꞌḻin gapuḻi, mä nhan ŋarru guḻwuḻyuna.
42 Jesus continuou:
43 Ga bayiŋ nhuŋguru goŋdhu ŋarru bilaŋ nhä maḻikum warkthun, nhunum yana gulkthuman banhayam goŋ, ḻinygu ŋuwakurrum nhuŋgu nhunu ŋarru djiwarrꞌḻim gulŋiyi goŋ waŋganymin. Ga bayiŋ nhunu baḏak yana goŋ-märrmaꞌmim, nhunanham barkthu ḏupthun balan gurthaḻin banha dhä-girꞌyundamiḻin ŋayiḻi.
43 Se uma das suas mãos faz com que você peque, corte-a fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com uma só mão do que ter as duas e ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga.
44 [Ga banhayam dhaŋu maḻikun marimin ŋayi. Ga gurtham bayiŋ dhäwulnha bulŋuyuktji ŋunhalayam ŋayiŋa. Ga mewirrimꞌ bayiŋ yaka wälŋan yana gaḻyun, maḻikuyumana bayiŋ yaka ŋunhuŋ nhän malany.]
44 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
45 Ga bayiŋ nhuŋguru ṉukuyum goḻan nhuna maḻikuḻim, gulkthuman yana dhaŋuyam ṉuku, ḻinygu ŋuwakurrum nhuŋgu nhunu ŋarru barkthu djiwarrꞌḻim gulŋiyi ṉuku waŋganymin. Ga bayiŋ nhunu baḏak yana ṉuku märrmaꞌmim nhunanham barkthu ḏupthu balan gurthaḻin banha dhä-girꞌyundamiḻin ŋayiḻi.
45 Se um dos seus pés faz com que você peque, corte-o fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna aleijado do que ter os dois pés e ser jogado no inferno.
46 [Ga banhayam dhaŋu maḻikun marimin ŋayi. Ga gurtham bayiŋ banha dhäwulnha bulŋuyuktji banhalayam ŋayiŋa. Ga mewirrimꞌ bayiŋ yaka wälŋan yana gaḻyun, maḻikuyumana bayiŋ yaka bilaŋ nhän malany.]
46 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
47 Ga bayiŋ nhuŋguru maŋutjiyum nhuna golan maḻikuḻim romḻi, nhunum yana ḏulŋurrꞌyuwan maŋutjim nhuŋguway bala ḏupthuwan, ḻinygu ŋuwakurrum nhuŋgu nhunu barkthu djiwarrꞌḻim gulŋiyi maŋutji waŋganymin, ga bayiŋ nhunu maŋutji märrmaꞌmim yana, nhunanham barkthu ḏupthu ŋunha gurthaḻin banha dhä-girꞌyundamiḻin ŋayiḻi.
47 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o! Pois é melhor você entrar no
48 — ausente —
48 Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.
49 Yo, ga God-Waŋarryum ŋarru banha birrkaꞌyunna nhanguwayma malthundaminy warrany gumurr-ḏälmurrun rommurru, bitjan bayiŋ yaka yolŋuyu ḏämbaꞌḏambakum nhanguway gaṉany dhunupayuman gurthayu.
49 — Pois todas as pessoas serão
50 Manymak, djeꞌlam dhaŋu ŋuwakurru, bayiŋuyan bayiŋ banha ŋathanham dhäkaymiŋgan. Ga banha ŋarru dhäkayma dhawarꞌyun banham ŋarru maḻikun, bala bayiŋ djalkthuna. Yo, nhumam bitjayan bitjan banha djeꞌlan, dhäkaymiŋganmiyan mä nhuma ŋarru yaka ŋuwatjumana nyenam yolŋuwuḻim warrawuḻ malaŋa, ga mä-ŋuwatjinyamin ŋarru yaka bukmaknha. [Bilanya dhaŋu! Mä gaŋga warra dhaykunharamiyam, yol ŋarru buŋgawayi ga yol räywuy!”]
50 O sal é uma coisa útil; mas, se perder o gosto, como é que vocês poderão lhe dar gosto de novo? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.