Marcos 5

Dhuwa-Dhaŋu'mi Mark + Selections (DHG_DUW) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Djesum ga nhangu malthundamim warra buḏapthuwanan bayikuyam banha guḻungu Galiliwurum, ga dhawaṯthuwanam dhanal banha ŋunha galinꞌ, galkin yana ŋayiŋa yäkuŋa Garatjaŋan.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Ga banha nhan Djesu marthaŋayŋurum wapthuwan bala yolŋuyun nhanany nhäŋal ŋarru maḻikumiyun birrimbirrmiyu, ŋarru dhawaṯthuwanam nhan banha beŋuru bäyma yana moluŋuru, banha nhan yakan nyenan ŋunhalaya wiyinŋumi. Ga guḻkumi yakan yolŋuyu warrayu birrkaꞌyuwan garrwiꞌyuwan rranhdhiŋdhu malaŋuyu, ga waripum bayiŋ ṉukun wulanynha ḏapthumarra, ŋarru gulkurun, nhanmam yakan bakthuman yana ga ḻarryuman. Ga dhäwulnha nhan yakan bilaŋ yolkuḻ yolŋuwuḻ ganydjarryum nyenan. Bitjan ḻinygu walu-ŋupan ga munha-ŋupanam nhan yakan buku-wirwiryuwanam bayitjanam bukumurrum molumurrum djolarran, yatjuwan ŋarruŋan ga mitmitthunminan bäthuyun djinbulkthun. Manymak, ga banha nhan ŋunhuŋuya ḏirramuyu nhäŋal Djesunham ŋunha yana bärrkuḻi bala nhan yana yuṯthuwanan gumurrꞌyuwanan bala bunꞌkumu-djipthuwanan gumurrḻin nhanguḻ.
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 — ausente —
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 — ausente —
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 — ausente —
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 — ausente —
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 Ga bitjan nhan Djesu wäŋanam banha maḻikuwum birrimbirrwu gamꞌ, “Way, gatjuy dhawaṯthuwan djinakuḻim yolŋuwuḻ, maꞌ,” bitjan. Bala nhan banha maḻikum birrimbirr waŋanan wirrkin yatjuwan, “Djesu, Gäthuꞌmiŋu God-Waŋarrwu, banha nhan djiwarrꞌwuy, nhalpiyana nhunu ŋarru nhanany dhaŋu yulŋum? God-Waŋarrwuḻ yäkuyu ŋaya nhunany yaka ŋäŋꞌthun, dhäwul nhänany rrorru.”
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 — ausente —
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 Bala nhan Djesuyum dhä-wirrkaꞌyuwanan nhanany bitjanan, “Yol bili nhunu dhaŋu ŋaykaṉam?” bitjan. Ga nhanmam rakaranhamin bitjan, “Ŋayam dhaŋu ŋaykaṉa ‘Ŋapa-malami’, bili guḻku marimi nyäkura yaka dhaŋu maḻikum birrimbirr mala nyena,” bitjan.
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Bala yakan banha maḻikum birrimbirr mala nhanguḻ banha ḏirramuwuḻim giriŋꞌthuwanan wäŋan Djesunham bitjanan, “Dhäwul ŋanapiliny ŋaŋꞌŋaŋdhuwa dhawurum ŋayiŋuru!”
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Manymak, ga ŋunhalaya ḻinygu galki yana bukuŋa 2000 bikipiki malany yakan nyenan, ŋathawu yakan rangan waŋgiꞌ-waŋgiyuwan ŋarruŋan.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 Bala nhan bayiŋuya maḻikuyum birrimbirryu wäŋanan mariminan Djesunham bitjanan, “Wäy, balan ŋanapiliny djuyꞌyuwam, mä ŋanapu ŋarru gulŋiyam ŋunha bikipikiwuḻin warrawuḻ,” bitjan.
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Bala nhan Djesuyum ŋäkulan dhanaliny ga bitjanan nhan wäŋan gamꞌ, “Maꞌ ... ŋarriyan warra!” Bala ŋarruŋan banha maḻikum birrimbirr dhawaṯthuwanan ḏirramuwuḻim ga gulŋiyanam yakan bikipikiwuḻin warrawuḻ. Ga dhanalim yakan banha bikipikim warra yuṯthuwanan, ḏurꞌṯuryunminan ŋarruŋan, bala yana buku-ḻarryuwanan bukuŋurum, bala gapuḻin guḻunḻin guḻwuḻyuwan.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Ga dhanalim banha bikipiki djägamim warra yuṯthuwanam balan bitjanan ŋayiḻin malaŋuḻi, bala dhanal ŋarruŋan rakaranan bukmakkuḻin yana banha nhä ŋunhalaya maḻŋꞌthuwan. Ga guḻkuyun yolŋuyum warrayu yakan banha gananam dhanaliŋguway ŋayim malany, djälmiyinan dhanal banha nhänharawun banha nhä banhalaya maḻŋꞌthuwan.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Ga banha dhanal ŋarruŋan Djesuwuḻim, bala dhanal nhäŋalan banha ḏirramunham banha nhanguḻ yakan ŋätjil nyenan guḻku marimi maḻiku birrimbirr malany. Ga nyenanam nhan yakan banha ḏämbum ŋuwakurrun ga girriꞌmin dhaṯthundan. Ga banha dhanal yolŋuyum warrayu nhäŋal, bala dhanal biyaṉinan, ḻinygu dhanal banha dharaŋganan, banha ŋarru ga bitjanayam yolŋuyu maḻikunham birrimbirrnha dhawaṯthuman banham yolŋu biyapulnha walꞌŋu ganydjarrmin.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Ga dhanaḻim yakan banha maŋutji-marŋgimiyum dhäwun rakaran waripuwun yolŋuwu warrawu, bayikuwuynha banha ḏirramuwuynha ga bikipikiwuynha malany.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Bala dhanalim banha yolŋuyum warrayu yakan wäŋanan Djesunham ŋarruŋanharawun yana.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Ga djinaŋmu bili nhan yakan Djesu ŋalthuwanam marthaŋayḻim, bala nhanmam banhayam ḏirramu banha nhanguḻ yakan ŋätjil nyenan maḻiku birrimbirr malany, wäŋanan yakan mariminan dhika giriŋꞌthuwanan bitjanan, “Dhaŋum ŋaya ŋarru nhuŋgu malthuna yana!”
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Ŋarru nhanmam Djesum yakaꞌyuwanan nhangu, ga wäŋan nhan nhangu bitjanan, “Gatjuy, nhunum balaya ḏitjuwa gurruṯumiwuḻ warrawuḻ nhuŋguwaywuḻ, ga rakaraŋ dhanaḻiŋguḻ banha nhä nhuŋguḻ God-Waŋarryu ŋuwakurru warkthuwan, ga nhalpiyan nhan nhuŋgu maŋutji-wuyuwan.”
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Bala nhan banha ḏirramum ŋarruŋanan ḏitjuwanan balaya makaḻi ŋayiḻi Dikapulitjḻin, bala yana ŋarruŋan rakaranan bukmakkuḻin, banha nhalpiyan nhan yakan Djesuyu warkthuwan nhanguḻ. Ga guḻkuyun banha yolŋuyum warra dhäwum nhanguŋ ŋäkul ganyimꞌthuwanan bitjanan, “Yo ... yuy Wamarrkani!” bitjanan.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Ga bewaḻiyam dhurrwaraŋuru nhan Djesu ga malthundamim warra nhangu ḏoyꞌyuwanan marthaŋayyum ŋunha galiꞌŋan bayikuyam guḻungu, ŋayiŋa yäkuŋa Gapuniyamnha. Ga banha dhanal yakan marthaŋayŋurum wapthuwan, ga malamin banha yolŋum warra ḻuŋꞌthuwan nhanguḻ.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ga banhalaya malaŋa yakan ḏirramu yäku Djäratj dhäyan banha nhan ŋurruḏawalaŋu Djuwwu biryamiwu buṉbuwu. Ga banha nhan nhäŋal Djesunham, bala nhan yana bunꞌkumu-djipthuwanan munathaꞌḻin gumurrḻin nhanguḻ.
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 Bala nhan wäŋanan mäḻiŋganminan Djesuwuḻin bitjanan gamꞌ, “Marrkapmi! Yothu nyäku ŋunha dhäyka 12-mi dhuŋgarrami rirrikthun yaka, galki nhan ŋarru ŋunha rakunydjin! Buku-djulŋi ŋatjil ŋarrya gu, ga goŋ-ŋalthuwa nhanguḻ mä nhän ŋarru ŋuwakurryi, ga dhäwulnha waŋayim.”
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Ga ŋärrun nhan Djesu malthuwanam nhangu Djäratjkum. Ga gulkun banha marimin yolŋum warra yakan malthuwanam dhupaliŋgu ŋarru ḏur-ṯuryunminan ŋarruŋan bala.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Ga banhalaya malaŋa yakan dhäyka ŋarruŋan, ŋarru nhan yakan banha rirrikthuwanam ŋurru-maḻikuyu. Ŋarru wiyinꞌŋumi nhan yakan banha 12-nha dhuŋgarram gathan.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Ga guḻkumi nhan yakan ŋarruŋan märrŋgitjkuḻ warrawuḻ guŋgaꞌyundawu ŋarru gulkurun. Ga warrpamꞌthuwan nhan yakan banha rrupiyam nhanguway djalkthuwan dhanaliŋguḻ, ŋarru bayaŋun nhan banha yuwalkma ŋuwatjiny, ga rerrim banha mariminan yindiyin.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Ga banha nhan bayiŋuya dhäykayu ŋäkul Djesunham, bala nhan bitjanan guyaŋinam, “Bilaŋ ŋaya ŋarru dhaŋu girrimꞌ nhanbal gathan ŋayam ŋarru yana manymaktjin.” Bala nhan yana ŋarruŋanan ḏiltjimurrun dhaḻakarr-yarpuwan yolŋuwuḻin warrawuḻ malamurrun. Ga banha nhan goŋ-djarryuwanam baṯnha gathan girrimꞌ nhanbal. Bala dhunupan nhangu banha ŋurru-maḻikum gulyuwanan, bala nhan dhäkay-ŋäkulan banha rerriyum nhanany gananan.
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 — ausente —
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 — ausente —
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Ga bilanyamiyu bili yana nhanmam Djesuyum dhäkay-ŋäkulan nhanguwaḻ nhan rumbalyum, banha nhanany ganydjarryum gananan. Bala nhan gulyuwanan, bala gumurr-bilyuwanan bala dhä-wirrkaꞌyuwanan dhanaliny bitjanan, “Yolthu nyäku girrimꞌ gathan?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Ga dhanalim banha malthundamim warra nhangu bitjanan wäŋan, “Nhäŋa ŋatjil dhaŋu yolŋuny warrany miṯtji, ŋapa-ŋalthumanmi ŋarruŋ bala ḏurꞌ-ṯuryunmi nhuŋgurumurru, nhäwu nhunu bitjanam wäŋan, guḻkun dhaŋu marimin yolŋum warra,” bitjan.
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Bala nhan Djesum ḏawaꞌyuwanam bala ŋarruŋan nhäŋalan yolŋunham warrany mä nhan ŋarru maḻŋꞌthuman yolthu nhangu banha girriꞌ gathan.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Bala dhunupan yana banha dhäykam marŋgiyinan bala nhan marrmarryuwanan ŋarruŋan biyaṉuyum nhanguwaywuḻ nhan, bala nhan djalkiri dhatharꞌyuwanan bala yana bunꞌkumu-djipthuwanan gumurrḻin nhanguḻ Djesuwuḻin bala rakaranhaminan, “Marrkapmi, ŋaya banha nhuŋgu girriꞌ gathan.”
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Bala nhan Djesum wäŋanan nhangu bitjanan, “Wäy ... gäthu, bilin nhunu dhaŋu nyäku mä-yuwalkmiyinan, ga ḻinygun nhunu dhaŋu rerriŋurum ḏukthuwanan. Gatjuy ŋarryan ŋoy-ŋuwatjiyan bilin nhunu dhaŋu dhawaṯthuwanan dhaŋga-ḏirrŋurum,” bitjan.
34 Então Jesus lhe disse:
35 Ŋarru nhanmam yakan banha Djesum baḏak yana wäŋan, bala dhanalim banha yolŋum warra ḏoyꞌyuwanan dhäwumim beŋurum Djäratjkuḻim ŋayiŋuru, bala dhanal rakaranan bitjanan, “Wäy, ŋayim dhaŋu ŋonuŋ bay! Dhäwulnha nhanany biyapulma ḻay-ḻayyuma Marŋgiyumandaminham,’ bitjan.
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Ga nhanmam banha Djesuyum dhanaliny djuḻkthumanan ŋäkul, bala nhan bitjanan Djäratjkuḻim wäŋan, “Dhäwul warwuyuwa ga biyaṉiya, yana mä-yuwalktjiya nyäku,” bitjan.
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Bala nhan Djesum bitjanan wäŋan, “Gulꞌyuwan nhumam waripum warra ga dhaŋum ŋarru ŋalinyuŋgum malthun dhanaliwaynha yana Betan ga dhupalin wäwaꞌmanydjin Djayimnha ga Djonnha ga bilin.”
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Ga banha dhanal Djäratjkuḻim ŋayiŋa ḏoyꞌyuwan bala dhanal nhäŋalan yolŋunham warrany dhanal ŋarruŋan galŋa-rrarrayuwanan, warkthuwanan ŋarruŋan dhika waripun ga waripun bäpurruwun romgu. Ga waripum yolŋu warra yakan ŋätjinyaraminan, ga waripu yakan gurrumꞌnha ŋätjin ga waripum dhä-rirrakaymin manikaynha yuṯuŋgurrnha rakaran.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Bala nhan Djesum gulŋiyanan balayan ŋayiḻi, bala nhan wäŋanan dhanaliŋgu bitjanan, “Nhä nhuma yaka dhaŋu galŋarrarrayunma, nhä guyaŋin yana warri dhaŋu bäpurrun? Ga nhäwu nhuma yaka dhaŋu ŋätjinyaramim? Dhaŋum wirrkuḻ yothu dhäwul nhan waŋayin, dhaŋum nhan ga yakurr yana ŋoya.”
39 Ao entrar, disse:
40 Ga dhanalim banha yolŋuꞌ-yolŋuyum warrayu warkuꞌyuwanan, gitkitthunminan manapan nhangu. Bala nhan yakan Djesuyum wäŋanan dhanaliny bitjanan, “Gatjuy nhumam bukmaknha yana dhawaṯthuwa.” Bala dhanal bukmaknha yakan dhawayawaṯthuwanam bunbuŋurum. Manymak, ga gaḏaymanam nhan ŋäṉḏiꞌmiŋuny yana ga nhananhan mäḻuꞌmiŋunhan Djäratjnhan ga ḻurrkunꞌnhan malthundaminy warrany nhanguway, bala dhanal gulŋiꞌ-gulŋiyanan balayan buṉbuḻin banha ŋalaŋa yakan yothu wirrkuḻ ŋoyan.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Bala nhan Djesuyum ŋarambiyan nhanany gathan banha wirrkuḻnham, bala wäŋanan dhanaliŋguwaymurrun dhärukmurru Arram-murrun, “Dalitha gom!” (Mayaliꞌ “Wirrkuḻ dhäyka ṉakaman.”)
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Ga dhunupan yana nhan banha wirrkuḻma ṉakamanan, bala yana ŋarruꞌŋarruŋanan. Bala nhan Djesum wäŋanan, “Gatjuy bilaŋ nhä warra nhanbal guŋa nhan ṉokan,” bitjan. Ga guḻkuyun banha nhäŋalam ŋayaŋu-ganyimꞌthuwanan bala nhan Djesuyum wäŋanan dhanaliny mariminan dhika bitjanan, “Dhäwul yana rakaraŋ bilaŋ yolkum yolŋuwu djinakuwuyma,” bitjan.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 — ausente —
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.