Marcos 5
Dhuwa-Dhaŋu'mi Mark + Selections (DHG_DUW) vs ARA
1 Djesum ga nhangu malthundamim warra buḏapthuwanan bayikuyam banha guḻungu Galiliwurum, ga dhawaṯthuwanam dhanal banha ŋunha galinꞌ, galkin yana ŋayiŋa yäkuŋa Garatjaŋan.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Ga banha nhan Djesu marthaŋayŋurum wapthuwan bala yolŋuyun nhanany nhäŋal ŋarru maḻikumiyun birrimbirrmiyu, ŋarru dhawaṯthuwanam nhan banha beŋuru bäyma yana moluŋuru, banha nhan yakan nyenan ŋunhalaya wiyinŋumi. Ga guḻkumi yakan yolŋuyu warrayu birrkaꞌyuwan garrwiꞌyuwan rranhdhiŋdhu malaŋuyu, ga waripum bayiŋ ṉukun wulanynha ḏapthumarra, ŋarru gulkurun, nhanmam yakan bakthuman yana ga ḻarryuman. Ga dhäwulnha nhan yakan bilaŋ yolkuḻ yolŋuwuḻ ganydjarryum nyenan. Bitjan ḻinygu walu-ŋupan ga munha-ŋupanam nhan yakan buku-wirwiryuwanam bayitjanam bukumurrum molumurrum djolarran, yatjuwan ŋarruŋan ga mitmitthunminan bäthuyun djinbulkthun. Manymak, ga banha nhan ŋunhuŋuya ḏirramuyu nhäŋal Djesunham ŋunha yana bärrkuḻi bala nhan yana yuṯthuwanan gumurrꞌyuwanan bala bunꞌkumu-djipthuwanan gumurrḻin nhanguḻ.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 — ausente —
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 — ausente —
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 — ausente —
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 — ausente —
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 Ga bitjan nhan Djesu wäŋanam banha maḻikuwum birrimbirrwu gamꞌ, “Way, gatjuy dhawaṯthuwan djinakuḻim yolŋuwuḻ, maꞌ,” bitjan. Bala nhan banha maḻikum birrimbirr waŋanan wirrkin yatjuwan, “Djesu, Gäthuꞌmiŋu God-Waŋarrwu, banha nhan djiwarrꞌwuy, nhalpiyana nhunu ŋarru nhanany dhaŋu yulŋum? God-Waŋarrwuḻ yäkuyu ŋaya nhunany yaka ŋäŋꞌthun, dhäwul nhänany rrorru.”
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 — ausente —
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Bala nhan Djesuyum dhä-wirrkaꞌyuwanan nhanany bitjanan, “Yol bili nhunu dhaŋu ŋaykaṉam?” bitjan. Ga nhanmam rakaranhamin bitjan, “Ŋayam dhaŋu ŋaykaṉa ‘Ŋapa-malami’, bili guḻku marimi nyäkura yaka dhaŋu maḻikum birrimbirr mala nyena,” bitjan.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Bala yakan banha maḻikum birrimbirr mala nhanguḻ banha ḏirramuwuḻim giriŋꞌthuwanan wäŋan Djesunham bitjanan, “Dhäwul ŋanapiliny ŋaŋꞌŋaŋdhuwa dhawurum ŋayiŋuru!”
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Manymak, ga ŋunhalaya ḻinygu galki yana bukuŋa 2000 bikipiki malany yakan nyenan, ŋathawu yakan rangan waŋgiꞌ-waŋgiyuwan ŋarruŋan.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Bala nhan bayiŋuya maḻikuyum birrimbirryu wäŋanan mariminan Djesunham bitjanan, “Wäy, balan ŋanapiliny djuyꞌyuwam, mä ŋanapu ŋarru gulŋiyam ŋunha bikipikiwuḻin warrawuḻ,” bitjan.
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Bala nhan Djesuyum ŋäkulan dhanaliny ga bitjanan nhan wäŋan gamꞌ, “Maꞌ ... ŋarriyan warra!” Bala ŋarruŋan banha maḻikum birrimbirr dhawaṯthuwanan ḏirramuwuḻim ga gulŋiyanam yakan bikipikiwuḻin warrawuḻ. Ga dhanalim yakan banha bikipikim warra yuṯthuwanan, ḏurꞌṯuryunminan ŋarruŋan, bala yana buku-ḻarryuwanan bukuŋurum, bala gapuḻin guḻunḻin guḻwuḻyuwan.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Ga dhanalim banha bikipiki djägamim warra yuṯthuwanam balan bitjanan ŋayiḻin malaŋuḻi, bala dhanal ŋarruŋan rakaranan bukmakkuḻin yana banha nhä ŋunhalaya maḻŋꞌthuwan. Ga guḻkuyun yolŋuyum warrayu yakan banha gananam dhanaliŋguway ŋayim malany, djälmiyinan dhanal banha nhänharawun banha nhä banhalaya maḻŋꞌthuwan.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Ga banha dhanal ŋarruŋan Djesuwuḻim, bala dhanal nhäŋalan banha ḏirramunham banha nhanguḻ yakan ŋätjil nyenan guḻku marimi maḻiku birrimbirr malany. Ga nyenanam nhan yakan banha ḏämbum ŋuwakurrun ga girriꞌmin dhaṯthundan. Ga banha dhanal yolŋuyum warrayu nhäŋal, bala dhanal biyaṉinan, ḻinygu dhanal banha dharaŋganan, banha ŋarru ga bitjanayam yolŋuyu maḻikunham birrimbirrnha dhawaṯthuman banham yolŋu biyapulnha walꞌŋu ganydjarrmin.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Ga dhanaḻim yakan banha maŋutji-marŋgimiyum dhäwun rakaran waripuwun yolŋuwu warrawu, bayikuwuynha banha ḏirramuwuynha ga bikipikiwuynha malany.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Bala dhanalim banha yolŋuyum warrayu yakan wäŋanan Djesunham ŋarruŋanharawun yana.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Ga djinaŋmu bili nhan yakan Djesu ŋalthuwanam marthaŋayḻim, bala nhanmam banhayam ḏirramu banha nhanguḻ yakan ŋätjil nyenan maḻiku birrimbirr malany, wäŋanan yakan mariminan dhika giriŋꞌthuwanan bitjanan, “Dhaŋum ŋaya ŋarru nhuŋgu malthuna yana!”
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Ŋarru nhanmam Djesum yakaꞌyuwanan nhangu, ga wäŋan nhan nhangu bitjanan, “Gatjuy, nhunum balaya ḏitjuwa gurruṯumiwuḻ warrawuḻ nhuŋguwaywuḻ, ga rakaraŋ dhanaḻiŋguḻ banha nhä nhuŋguḻ God-Waŋarryu ŋuwakurru warkthuwan, ga nhalpiyan nhan nhuŋgu maŋutji-wuyuwan.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Bala nhan banha ḏirramum ŋarruŋanan ḏitjuwanan balaya makaḻi ŋayiḻi Dikapulitjḻin, bala yana ŋarruŋan rakaranan bukmakkuḻin, banha nhalpiyan nhan yakan Djesuyu warkthuwan nhanguḻ. Ga guḻkuyun banha yolŋuyum warra dhäwum nhanguŋ ŋäkul ganyimꞌthuwanan bitjanan, “Yo ... yuy Wamarrkani!” bitjanan.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Ga bewaḻiyam dhurrwaraŋuru nhan Djesu ga malthundamim warra nhangu ḏoyꞌyuwanan marthaŋayyum ŋunha galiꞌŋan bayikuyam guḻungu, ŋayiŋa yäkuŋa Gapuniyamnha. Ga banha dhanal yakan marthaŋayŋurum wapthuwan, ga malamin banha yolŋum warra ḻuŋꞌthuwan nhanguḻ.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ga banhalaya malaŋa yakan ḏirramu yäku Djäratj dhäyan banha nhan ŋurruḏawalaŋu Djuwwu biryamiwu buṉbuwu. Ga banha nhan nhäŋal Djesunham, bala nhan yana bunꞌkumu-djipthuwanan munathaꞌḻin gumurrḻin nhanguḻ.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 Bala nhan wäŋanan mäḻiŋganminan Djesuwuḻin bitjanan gamꞌ, “Marrkapmi! Yothu nyäku ŋunha dhäyka 12-mi dhuŋgarrami rirrikthun yaka, galki nhan ŋarru ŋunha rakunydjin! Buku-djulŋi ŋatjil ŋarrya gu, ga goŋ-ŋalthuwa nhanguḻ mä nhän ŋarru ŋuwakurryi, ga dhäwulnha waŋayim.”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Ga ŋärrun nhan Djesu malthuwanam nhangu Djäratjkum. Ga gulkun banha marimin yolŋum warra yakan malthuwanam dhupaliŋgu ŋarru ḏur-ṯuryunminan ŋarruŋan bala.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Ga banhalaya malaŋa yakan dhäyka ŋarruŋan, ŋarru nhan yakan banha rirrikthuwanam ŋurru-maḻikuyu. Ŋarru wiyinꞌŋumi nhan yakan banha 12-nha dhuŋgarram gathan.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Ga guḻkumi nhan yakan ŋarruŋan märrŋgitjkuḻ warrawuḻ guŋgaꞌyundawu ŋarru gulkurun. Ga warrpamꞌthuwan nhan yakan banha rrupiyam nhanguway djalkthuwan dhanaliŋguḻ, ŋarru bayaŋun nhan banha yuwalkma ŋuwatjiny, ga rerrim banha mariminan yindiyin.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Ga banha nhan bayiŋuya dhäykayu ŋäkul Djesunham, bala nhan bitjanan guyaŋinam, “Bilaŋ ŋaya ŋarru dhaŋu girrimꞌ nhanbal gathan ŋayam ŋarru yana manymaktjin.” Bala nhan yana ŋarruŋanan ḏiltjimurrun dhaḻakarr-yarpuwan yolŋuwuḻin warrawuḻ malamurrun. Ga banha nhan goŋ-djarryuwanam baṯnha gathan girrimꞌ nhanbal. Bala dhunupan nhangu banha ŋurru-maḻikum gulyuwanan, bala nhan dhäkay-ŋäkulan banha rerriyum nhanany gananan.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 — ausente —
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 — ausente —
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Ga bilanyamiyu bili yana nhanmam Djesuyum dhäkay-ŋäkulan nhanguwaḻ nhan rumbalyum, banha nhanany ganydjarryum gananan. Bala nhan gulyuwanan, bala gumurr-bilyuwanan bala dhä-wirrkaꞌyuwanan dhanaliny bitjanan, “Yolthu nyäku girrimꞌ gathan?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Ga dhanalim banha malthundamim warra nhangu bitjanan wäŋan, “Nhäŋa ŋatjil dhaŋu yolŋuny warrany miṯtji, ŋapa-ŋalthumanmi ŋarruŋ bala ḏurꞌ-ṯuryunmi nhuŋgurumurru, nhäwu nhunu bitjanam wäŋan, guḻkun dhaŋu marimin yolŋum warra,” bitjan.
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Bala nhan Djesum ḏawaꞌyuwanam bala ŋarruŋan nhäŋalan yolŋunham warrany mä nhan ŋarru maḻŋꞌthuman yolthu nhangu banha girriꞌ gathan.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Bala dhunupan yana banha dhäykam marŋgiyinan bala nhan marrmarryuwanan ŋarruŋan biyaṉuyum nhanguwaywuḻ nhan, bala nhan djalkiri dhatharꞌyuwanan bala yana bunꞌkumu-djipthuwanan gumurrḻin nhanguḻ Djesuwuḻin bala rakaranhaminan, “Marrkapmi, ŋaya banha nhuŋgu girriꞌ gathan.”
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Bala nhan Djesum wäŋanan nhangu bitjanan, “Wäy ... gäthu, bilin nhunu dhaŋu nyäku mä-yuwalkmiyinan, ga ḻinygun nhunu dhaŋu rerriŋurum ḏukthuwanan. Gatjuy ŋarryan ŋoy-ŋuwatjiyan bilin nhunu dhaŋu dhawaṯthuwanan dhaŋga-ḏirrŋurum,” bitjan.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Ŋarru nhanmam yakan banha Djesum baḏak yana wäŋan, bala dhanalim banha yolŋum warra ḏoyꞌyuwanan dhäwumim beŋurum Djäratjkuḻim ŋayiŋuru, bala dhanal rakaranan bitjanan, “Wäy, ŋayim dhaŋu ŋonuŋ bay! Dhäwulnha nhanany biyapulma ḻay-ḻayyuma Marŋgiyumandaminham,’ bitjan.
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Ga nhanmam banha Djesuyum dhanaliny djuḻkthumanan ŋäkul, bala nhan bitjanan Djäratjkuḻim wäŋan, “Dhäwul warwuyuwa ga biyaṉiya, yana mä-yuwalktjiya nyäku,” bitjan.
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Bala nhan Djesum bitjanan wäŋan, “Gulꞌyuwan nhumam waripum warra ga dhaŋum ŋarru ŋalinyuŋgum malthun dhanaliwaynha yana Betan ga dhupalin wäwaꞌmanydjin Djayimnha ga Djonnha ga bilin.”
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Ga banha dhanal Djäratjkuḻim ŋayiŋa ḏoyꞌyuwan bala dhanal nhäŋalan yolŋunham warrany dhanal ŋarruŋan galŋa-rrarrayuwanan, warkthuwanan ŋarruŋan dhika waripun ga waripun bäpurruwun romgu. Ga waripum yolŋu warra yakan ŋätjinyaraminan, ga waripu yakan gurrumꞌnha ŋätjin ga waripum dhä-rirrakaymin manikaynha yuṯuŋgurrnha rakaran.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Bala nhan Djesum gulŋiyanan balayan ŋayiḻi, bala nhan wäŋanan dhanaliŋgu bitjanan, “Nhä nhuma yaka dhaŋu galŋarrarrayunma, nhä guyaŋin yana warri dhaŋu bäpurrun? Ga nhäwu nhuma yaka dhaŋu ŋätjinyaramim? Dhaŋum wirrkuḻ yothu dhäwul nhan waŋayin, dhaŋum nhan ga yakurr yana ŋoya.”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Ga dhanalim banha yolŋuꞌ-yolŋuyum warrayu warkuꞌyuwanan, gitkitthunminan manapan nhangu. Bala nhan yakan Djesuyum wäŋanan dhanaliny bitjanan, “Gatjuy nhumam bukmaknha yana dhawaṯthuwa.” Bala dhanal bukmaknha yakan dhawayawaṯthuwanam bunbuŋurum. Manymak, ga gaḏaymanam nhan ŋäṉḏiꞌmiŋuny yana ga nhananhan mäḻuꞌmiŋunhan Djäratjnhan ga ḻurrkunꞌnhan malthundaminy warrany nhanguway, bala dhanal gulŋiꞌ-gulŋiyanan balayan buṉbuḻin banha ŋalaŋa yakan yothu wirrkuḻ ŋoyan.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Bala nhan Djesuyum ŋarambiyan nhanany gathan banha wirrkuḻnham, bala wäŋanan dhanaliŋguwaymurrun dhärukmurru Arram-murrun, “Dalitha gom!” (Mayaliꞌ “Wirrkuḻ dhäyka ṉakaman.”)
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Ga dhunupan yana nhan banha wirrkuḻma ṉakamanan, bala yana ŋarruꞌŋarruŋanan. Bala nhan Djesum wäŋanan, “Gatjuy bilaŋ nhä warra nhanbal guŋa nhan ṉokan,” bitjan. Ga guḻkuyun banha nhäŋalam ŋayaŋu-ganyimꞌthuwanan bala nhan Djesuyum wäŋanan dhanaliny mariminan dhika bitjanan, “Dhäwul yana rakaraŋ bilaŋ yolkum yolŋuwu djinakuwuyma,” bitjan.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 — ausente —
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.