Marcos 14
Dhuwa-Dhaŋu'mi Mark + Selections (DHG_DUW) vs NVT
1 Yo, bala dhanal ŋurruŋu-djirrikaymim yolŋu warra ga rom-marŋgikunhamim warra ḻuŋꞌthuwanan, bala yakan wäŋanharaminan nhalpiyan dhanal ŋarru Djesuny ŋayathan, ŋarru gayul, ḻinygu dhanal yakan marimin banha djälmiyin dhanal ŋarru waŋayumana nhanany. Bala dhanal bitjanan wäŋanam, “Wäy, gäḻkulam ŋalma ŋay, ḻinygu rom ŋalmaliŋgu yaka dhaŋu yindi ŋarruŋa. Dhanal bayiŋ yolŋun warra ŋalmaliŋgu mari-ḏoyꞌyu, ḻinygu dhanal nhangu dhaŋu Djesuwum djälnha marimin.” Ga banha dhanal bitjanam wäŋan ḻinygu banha bulalꞌnha yana walum bala banhayam ŋarru rom ŋurruyirrꞌyuna banha Räy-djuḻkthumandamim Walu, ga waripu rom yäku Ḏambanharra Ŋatha. Ga bayiŋuyam waluyu dhanal bayiŋ guyaŋiyarra dhanaliŋguway ŋaḻapaḻminy, gurruṯuminy warrany, banha dhanal ŋarruŋan, ganan ŋayiny yäkuny Yetjipnha.
1 Faltavam dois dias para a Páscoa e para a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e mestres da lei ainda procuravam uma oportunidade de prender Jesus em segredo e matá-lo.
2 — ausente —
2 “Mas não durante a festa da Páscoa, para não haver tumulto entre o povo”, concordaram entre eles.
3 Ga nhanman yakan banha Djesum nyenan ŋunhalan ŋayiŋa yäkuŋa Bithanin, ŋatha yakan ṉokan Djäymangura ŋayiŋa. Ga ŋätjilim nhan yakan banha Djäymanma nyenan rerrimi, burrundhiyaꞌyu yakan buṉakin. Ŋarru nhan banha ḻinygun ŋuwakurrun. Ga yaka wikarram bala dhäykan banhambal gulŋiyan goŋ-muṉuŋgarriꞌmin, ŋarru bäthu banha yulŋum. Ga guyukanan nhan yakan buŋgan-bäw, ga buŋganma banha ŋuwakurrun dhika marimin, ŋarru rrupiya yindimin.Ga ḻapthuman nhan banha muḻkurr muṉuŋgarrim, bala rarryuwanan buŋgan-bäwꞌma Djesuwuḻin muḻkurrḻi.
3 Enquanto isso, Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso. Quando ele estava à mesa, uma mulher entrou com um frasco de alabastro contendo um perfume caro, feito de essência de nardo. Ela quebrou o frasco e derramou o perfume sobre a cabeça dele.
4 Ga dhanalim banha yolŋuyum warrayu nhanany dhaykuwanan bitjanan, “Wäy! Nhäwu nhunu dhaŋu buŋgan-bäwꞌma djalkthuwan?
4 Alguns dos que estavam à mesa ficaram indignados. “Por que desperdiçar um perfume tão caro?”, perguntaram.
5 Bilaŋ warri nhunu dhaŋu djalimnha rrupiyawun yindiwun, ga rrupiyam nhunu warri banha guŋarra ŋunha ŋurruwuykkun yolŋuwu warrawu.”
5 “Poderia ter sido vendido por trezentas moedas de prata, e o dinheiro, dado aos pobres!” E repreenderam a mulher severamente.
6 Bala nhan Djesum wäŋanan dhanaliŋgu bitjanan, “Ganaka warra nhanany. Yaka warra nhangu mari-ḏoyꞌyuwa. Dhaŋum nhan ŋuwakurrun warkthuwan nyäku.
6 Jesus, porém, disse: “Deixem-na em paz. Por que a criticam por ter feito algo tão bom para mim?
7 Ŋunham banha ŋurruwuykma yolŋu warra ŋarru yaka nyena nhumaliŋguḻ djinal bitju bili, ga bilanyamiyun nhuma barkthu dhanaliny banha guŋgaꞌyum. Ŋarru ŋayam ŋarru dhaŋu nhumaliŋguḻ dhäwulnha wikarra nyena, guṯin nyäkum walu.
7 Vocês sempre terão os pobres em seu meio e poderão ajudá-los sempre que desejarem, mas nem sempre terão a mim.
8 Dhaŋum ŋaya barkthu waŋayin bala dhanal ŋarru nyäku rumbalma märrkitjkuŋun. Ga djinaŋum banha dhäykayu rarryuwan nyäkuḻ dhaŋum buŋgan-bäwꞌma, banhayam nhan bitjan ŋätjilmiŋganan nyäku rumbalnha. Ga ŋuwakurrun nhan dhaŋu marimin yulŋum bitjanam warkthuwan.
8 Ela fez o que podia e ungiu meu corpo de antemão para o sepultamento.
9 Ŋäka warra nhänany. Dhaŋum ŋaya ŋarru nhumaliŋgu yulthan yana rakaram. Banha barkthu ŋarruŋay yolŋum warra dhaŋu dhäwum rakaranhami buku-ḻiwꞌyumum, ga ŋäku yana dhanal barkthu djinakuruy dhäykawuyma dhäwu, banha nhä nhan nyäku warkthuwan ŋuwakurru gäthura. Ga guḻkun ŋarru banha yolŋum warra nhangu marŋgiyi.”
9 “Eu lhes digo a verdade: onde quer que as boas-novas sejam anunciadas pelo mundo, o que esta mulher fez será contado, e dela se lembrarão”.
10 Ga dhurrwaraŋuru bewaḻiyam nhanmam banha waŋganyma yolŋu yäku Djudatj-Gariyatma bewaḻiyam malaŋa banha 12-kurum malthundamiŋuru ŋarruŋanan. Yo, ŋarruŋanam nhan banha guwatjmanam banhayanhan banha ŋurruŋu-djirrikayminhan warrany, mä nhännha ŋarru dhanaliny guŋgaꞌyunma ŋarambiya-guŋanma Djesunham dhanaliŋguḻ. Ga rakaran nhan dhanaliŋguḻ nhanguway ŋayaŋum.
10 Então Judas Iscariotes, um dos Doze, foi aos principais sacerdotes para combinar de lhes entregar Jesus.
11 Ga banha dhanal ŋaḻapaḻmiyum warra ŋäkulam bala dhanal ŋoy-ŋuwatjinan. Bala dhanal dhawuꞌ-nhinathuŋganan nhanany bitjanan, “Bayiŋ nhunu ŋarru Djesuny ŋanapiliŋguḻ ŋarambiyaꞌ-guŋanma, ŋanapum ŋarru nhuna wuŋiḻiꞌyuna bayikuwuyma.” Bala nhan Djudatjma ŋarruŋanan, bala yakan dhukawun rangan nhalpiyan nhan ŋarru Djesuny dhanaliŋguḻ guŋan.
11 Quando souberam por que ele tinha vindo, ficaram muito satisfeitos e lhe prometeram dinheiro. Então ele começou a procurar uma oportunidade para trair Jesus.
12 Ga bitjan ḻinygu dhuŋgarra ŋupan banha ŋurruyirrꞌyundamiyu waluyu Djuwwuḻ romŋa, dhanal bayiŋ dämba ŋomarra bayikuya romgu yäkuwu Ḏambanharrawu Ŋathawu, ga ḻiyun dhanal bayiŋ bimbiny romgu yäkuwu Räy-djuḻkthumandamiwu Waluwu. Manymak, ga bilanyayu bili yana waluyu, dhanalim banha malthundamiyum warrayu wäŋanan nhanany Djesunham bitjanan, “Ŋalaŋa ŋayiŋam ŋanapu ŋarru ŋatham banha Räy-djulkthumandamim ŋätjilmiŋgan?”
12 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando o cordeiro pascal era sacrificado, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: “Onde quer que lhe preparemos a refeição da Páscoa?”.
13 Bala nhan Djesum wäŋanan nhanguway malthundaminham wulanynha bitjanan, “Gatjuy ŋarryan wulay balan Djurutjalamḻin. Ga banha nhuma ŋarru ḏoyꞌyunma bala nhuma ŋarru nhämam ḏirramunhan nhan ŋarru yaka ḻambarryu guyukam banikinꞌmi gapu. Ga malthuwa wulay nhangu, ga gulŋiya nhan ŋarru buṉbuḻim, ga nhumam ŋarru malthun yana nhangu.
13 Então Jesus enviou dois deles a Jerusalém, com as seguintes instruções: “Ao entrarem na cidade, um homem carregando uma vasilha de água virá ao seu encontro. Sigam-no.
14 Ga ŋunhalam djinawamꞌ nhuma ŋarru wäŋan buŋgawanhan bayikuya buṉbuwum, ga bitjan nhuma ŋarru nhangu rakaramam gamꞌ, ‘Wäy, ŋunha Marŋgikunharami ŋäŋꞌthuwan ŋalaŋa ŋalinyu ŋarru Räy-djuḻkthumandamim ŋatha ŋamaŋamayun, mä ŋarru ŋanapu ṉoka, nhanbay ga ŋanapu nhanguru malthundamiyu warrayu.’
14 Digam ao dono da casa em que ele entrar: ‘O Mestre pergunta: Onde fica o aposento no qual comerei a refeição da Páscoa com meus discípulos?’.
15 Bala nhan bayiŋuya buŋgawayum maŋutji-wuŋanan ŋunhan banha garramatnha balaꞌpala, ḻinygun dhäyan yaka, bäkiwun ŋalmaliŋgu, ga ŋunhalayan nhuma ŋarru banha ŋatham ŋalmaliŋgu ŋamaŋamayun.”
15 Ele os levará a uma sala grande no andar superior, que já estará arrumada. Preparem ali a refeição”.
16 Bala dhupal banha malthundamim wulay ŋarruŋanan. Ga banha dhupal Djurutjalamma ḏoyꞌyuwan, ga maḻŋꞌthumanam dhupal banhaya ḻinygu banha nhalpiyan nhan yakan Djesuyu dhupaliŋguḻ rakaran. Ga ŋunhalayan dhupal banha Räy-djulkthumandamim ŋatha ŋamaŋamayuwan. Ga goŋ-dhawarꞌyuwan dhupal, bala ḏitjuwanan Djesuwuḻin.
16 Então os dois discípulos foram à cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito, e ali prepararam a refeição da Páscoa.
17 Ga banha ŋarruŋan walum gulŋiyan, bala nhan Djesum ga malthundamim warra nhangu banha 12-ma ŋarruŋanan balayan ŋayiḻi.
17 Ao anoitecer, Jesus chegou com os Doze.
18 Ga banha dhanal ŋarruŋan ŋatham ṉokan, bala nhan Djesum wäŋanan dhanaliŋgu bitjanan, “Yultha yana ŋaya ŋarru dhaŋum nhumaliŋgu rakaram. Dhaŋu gayꞌ djinalaŋa malaŋa ŋatha ŋalma ŋarruŋ ṉoka rrambaŋi, waŋganyma yolŋu ŋarru mulkuruyin nyäku,” bitjan.
18 Quando estavam à mesa, comendo, Jesus disse: ‘Eu lhes digo a verdade: um de vocês que está aqui comendo comigo vai me trair”.
19 Bala dhanalim banha malthundamim warra nhangu galŋa-maḻikinan bayiŋuyam dhärukthum nhanguḻ. Bala dhanal ŋarruŋan dhä-wirrkaꞌyuwanan nhanany bitjanan, “Wäy, ... yolthu way, ... ŋaya ŋatja, Marrkapmi?” bitjanan.
19 Aflitos, eles protestaram: “Certamente não serei eu!”.
20 Bala nhan Djesum bitjanan wäŋan, “Waŋganydhum yaka djinal malaŋa ŋathan ḻupthuman banikinꞌḻin, ŋalinyun rrambaŋin, banhayan yolŋu ŋarru nyäku mulkuruyim.
20 Jesus respondeu: “É um dos Doze. É alguém que come comigo da mesma tigela.
21 Guyaŋiya warra, ŋayam dhaŋu Yuwalkŋum Walꞌŋu Yolŋu waŋayin ŋarru, bitjan yana bili bitjan ŋunha yaka God-Waŋarrwura Dharrpalŋa Djorraꞌŋa wukirriwuy dhäya. Ga yindin marimin ŋarru banha bayikuyam gumurr-golanharamiwum yolŋuwu mari maḻŋꞌthu. Ga manymakma nhangu nhan warri dhäwul dhawal-wuyaŋiyarra.”
21 Pois o Filho do Homem deve morrer, como as Escrituras declararam há muito tempo. Mas que terrível será para aquele que o trair! Para esse homem seria melhor não ter nascido”.
22 Ga baḏak dhanal yakan banha ṉokan ŋatham, bala nhan Djesuyum dämban mäyan ga buku-wikan God-Waŋarrnhan bayikuya. Ga bakthuman nhan, bala ŋarruŋan guŋanan dhanaliny. Ga wäŋan nhan bitjan, “Dhaŋum dämba nyäkun rumbal. Maꞌ mäyaŋan bala nyaŋthuwan.”
22 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e o abençoou. Em seguida, partiu-o em pedaços e deu aos discípulos, dizendo: “Tomem, porque este é o meu corpo”.
23 Ga bitjanya bili nhan mäyan wiyikaꞌ banikinꞌmi ga buku-wikan nhan God-Waŋarrnha, bala nhan guŋanan banha wiyikamꞌ ŋunha malthundamiwuḻin warrawuḻ wurkthundawun.
23 Então tomou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, entregou-o aos discípulos, e todos beberam.
24 Bala nhan bitjanan wäŋan, “Dhaŋum borum wiyikaꞌ nyäku maŋgunꞌ, banha barkthu djalkthunmin guḻkuwun yolŋuwum wälŋakunharawun. Ga ŋätjil nhan banha God-Waŋarryu warkthuwan gumurrkunhaminyawuyma rom wälŋakunharawu guḻkuwum yolŋuwu. Djinaŋun banha maŋguꞌyun nyäkuḻ ŋarru romnham ŋarruŋanhamiŋgana, maḻŋꞌthuna ŋarru yuwalktjin. Maꞌ, mäyaŋan bala wurkthuwan.
24 Então Jesus disse: “Este é o meu sangue, que confirma a aliança. Ele é derramado como sacrifício por muitos.
25 Ga dhaŋun gamꞌ, dhäwulnha ŋaya barkthu biyapulma borum wiyikaꞌ wurkthu, ga baya ŋalinyu ŋarru rrambaŋin nyenay ŋunhalan djiwarrꞌŋan God-Waŋarrwuran romŋa.”
25 Eu lhes digo a verdade: não voltarei a beber vinho até aquele dia em que beberei um vinho novo no reino de Deus”.
26 Ga dhurrwaraŋuru bewaḻiyam bala dhanal manikaynha miyaman God-Waŋarrwuḻin. Bala dhanal ŋarruŋanan balan bukuḻin yäkuḻi Wolipḻin.
26 Então cantaram um hino e saíram para o monte das Oliveiras.
27 Ga banha dhanal yakan ŋarruŋanam bala, bala nhan Djesuyum rakaranan ŋätjilmiŋganan bitjanan, “Yalŋuwam banha munhakum nhuma ŋarru dhaŋum warra yuṯthuna nyäkura, ganana nhänany. Yo, ŋätjil mu yana banha waŋganydhu yolŋuyu dhäwum banha wukirri Dhuyuḻim Djorraꞌḻi bitjanam gamꞌ,
27 No caminho, Jesus disse: “Todos vocês me abandonarão, pois as Escrituras dizem: ‘Deus ferirá e as ovelhas serão dispersas’.
28 Ŋayam ŋarru waŋayin. Ŋarru ŋaya barkthu biyapul wälŋayi bala ŋurruŋu-djuḻkthun nhumaliŋgum, ga ŋunhalan ŋaya ŋarru nhumaliŋgu gäḻkuḻamam Galaliŋan makaŋa. Yo, ŋunhalayan nhuma barkthu nhänany nhäŋum.’
28 Mas, depois de ressuscitar, irei adiante de vocês à Galileia”.
29 Ga nhanmam Betam wäŋan bitjanan, “Ŋayam ŋarru nhuna dhäwul ganan, marrkapmi. Bayatj ŋarru banha dhaŋum warra ḻatjuwarrꞌyu, ŋarru ŋayam dhäwul.”
29 Pedro declarou: “Mesmo que todos os outros o abandonem, eu jamais farei isso”.
30 Ga nhanmam Djesum wäŋan bitjanan, “Ŋäka nhäna ŋuwatjuma Beta. Djinaŋum bala munhaku, yalalam nhunu ŋarru nyäku dhä-bayaŋuꞌyuna ŋarru ḏämbu-ḻurrkunꞌmin, ga ŋärrun nhan ŋarru banha wäyinma guḻawurrma ŋätji bulalꞌmim.”
30 Jesus respondeu: “Eu lhe digo a verdade: esta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes”.
31 Ga nhanmam Betam buku-ḏuwatthuwan wäŋan bitjan, “Dhäwul dhaŋu ŋayam ŋarru nhuŋu mä-dhumbalꞌyun, baya banha ŋaya ŋarru waŋayim!” Ga dhanalim banha waripum ḻunduꞌmiŋu warra ga bitjanaya bili wäŋan dharaŋanda yana dhäruk.
31 Pedro, no entanto, insistiu enfaticamente: “Mesmo que eu tenha de morrer ao seu lado, jamais o negarei!”. E todos os outros discípulos disseram o mesmo.
32 Ga banha dhanal Djesum ga malthundamim warra nhangu ḏoyꞌyuwanam banhalayam ŋayiŋa yäkuŋa Githtjamanim, bala nhan Djesum wäŋanan, “Djinal warra ḏäpthuwa, ŋaya ŋarru bukumiŋgan God-Waŋarrwuḻ,” bitjan.
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: “Sentem-se aqui enquanto vou orar”.
33 Bala nhan gaḏaymanam Betanhan ga Djayimnhan ga Djonnhan, bala dhanal bitjanan bala ŋarruŋan. Ga banha dhanal yakan ŋarruŋanam, bala nhan bitjanan wäŋanam dhanaliŋguḻ, “Wäy, yulparra, ŋayaŋum nyäku dhaŋu mariminan dhika ŋonuŋdjin, wilak ŋaya ŋarru dhaŋu waŋayin. Djinal warra ḏäpthuwa, ŋarru djäga warra gi yulŋum,” bitjan.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João e começou a sentir grande pavor e angústia.
34 — ausente —
34 “Minha alma está profundamente triste, a ponto de morrer”, disse ele. “Fiquem aqui e vigiem.”
35 Ga ŋarruŋan nhan mä bilaŋ gaŋga, bala nhan gälkinan munathaꞌḻin bala bukumiŋganan, “Mäḻu nyäku marrkapmi, dhäwulnha dhaŋu nhuŋgum gumurr-wanyu bilaŋ nhäwum mala djämawu. Mäḻuꞌ, ḏukṯukma ŋaya dhaŋu nhunu ŋarru yarrkthumana dhaŋu marim nyäkura. Ŋarru ŋayapim ŋarru dhaŋu nhuŋguwaynha yana djälwum malthun, yakan nyäkuwayma ŋaya,” bitjanan nhan yakan banha bukumiŋganam.
35 Ele avançou um pouco e curvou-se até o chão. Então orou para que, se possível, a hora que o esperava fosse afastada dele.
36 — ausente —
36 E clamou: “Aba, Pai, tudo é possível para ti. Peço que afastes de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
37 Ga ḏitjuwan nhan balaya malthundamiwuḻ warrawuḻ nhanguwaywuḻ, ga maḻŋꞌthumanam nhan dhanaliny yakurrḻin. Ga dhirrꞌyuwan nhan dhanaliny, bala nhan Betawuḻin bitjanan wäŋan, “Wäy,nhalpiyan nhunum yaka dhaŋu, ŋoya yana? Dhäwul ŋarru nhuma dhaŋu bilaŋ mä guṯim yana biraꞌyun?
37 Depois, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo. “Simão, você está dormindo?”, disse ele a Pedro. “Não pode vigiar comigo nem por uma hora?
38 Djäga warra nhumaliŋguway, ga bukumiŋgan warra God-Waŋarrwuḻin, mä nhumaliny ŋarru banha ŋunhuŋ nhäyum birrkaꞌyun, nhumam ŋarru yaka dhäya wanyun yana. Ḻinygu ŋayaŋum nhuŋgu yaka dhuwan djälmiyi nhunu ŋarru yaka dhäya wanyu yana, ŋarru rumbalma nhuŋgu dhuwan ganydjarrnharrayinan yalŋgiyinan,” bitjan.
38 Vigiem e orem para que não cedam à tentação, pois o espírito está disposto, mas a carne é fraca.”
39 Ga biyapul nhan Djesu ŋarruŋan bukumiŋgandawu, ga bitjanaya bili nhan bukumiŋgan bilanyaya bili yana dhäruk.
39 Então os deixou novamente e fez a mesma oração de antes.
40 Ga ṉakaman nhan, ga ḏitjuwan bukumiŋgandaŋurum ga maḻŋꞌthumanam dhanaliny yakurrḻin, yindiyu dhanaliny yakurryu dhurrthurryuwan. Ga banha dhanal ḏurryuwanam bala goṉayinan, ga dhäwulnha dhanal nhangu bilaŋ buku-ganitjumanam.
40 Quando voltou pela segunda vez, mais uma vez encontrou os discípulos dormindo, pois não conseguiam manter os olhos abertos. Eles não sabiam o que dizer.
41 Ga biyapul nhan ḏämbu ḻurrkunꞌmin gumurr-ḏitjuwan bukumiŋgandawu. Ga banha nhan ḏitjuwanam bala wäŋanan nhan bitjanan, “Ḻinygun, yakurrŋam warra rrurꞌyuwan! Walum dhaŋu galkin, nhan ŋarru bayiŋuyam yolŋuyu ŋarambiya-guŋana banha Yuwalkŋunham Walꞌŋu Yolŋuny maḻikumiwuḻin yolŋuwuḻ warrawuḻ.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse: “Vocês ainda dormem e descansam? Basta; chegou a hora. O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos de pecadores.
42 Maꞌ! Ḏurryuwan warra ŋalma ŋarruŋan. Nhäŋan warra, dhaŋun nhan banha yolŋum banha nhan dhanaliny guŋgaꞌyuwan ŋayathandawu nyäku.”
42 Levantem-se e vamos. Meu traidor chegou”.
43 Ga ŋurruŋu-djirrikaymiyu ga rom-marŋgikunhamiyu warrayu ga Djuwwu ŋurru-warrundayŋuyu warrayu djuyꞌyuwan waripunhan yolŋuny warrany Djudatjkum ŋapawu malthundawu. Ga nhanmam yakan banha Djesum baḏak wäŋan, bala nhan Djudatjma ḏoyꞌyuwanan ŋapa-malamin. Ga ŋarruŋanam dhanal yakan malkarr, goŋ gaṉamin, ga goŋ birkuꞌmin warra, gathandawun nhangu Djesuwun.
43 No mesmo instante, enquanto Jesus ainda falava, Judas, um dos Doze, chegou com uma multidão armada de espadas e pedaços de pau. Tinham sido enviados pelos principais sacerdotes, mestres da lei e líderes do povo.
44 Ga ḻinygu nhan banha Djudatjthum dhanaliŋgu rakaran bitjan, “Banha yolnha ŋaya ŋarru burumunꞌ wälkum banhayan banha yolŋunham nhuma ŋarru gathanma.”
44 O traidor havia combinado com eles um sinal: “Vocês saberão a quem devem prender quando eu o cumprimentar com um beijo. Então poderão levá-lo em segurança”.
45 Ga banha dhanal ḏoyꞌyuwanam bala nhan Djudatjma ŋarruŋanan Djesuwuḻin bala wäŋanan, “Marŋgikunharami,” bitjanam bala wälkuwanan nhanany, mä banham nhan maŋutji-wuŋanan dhanaliŋguḻ banha yolnha dhanal ŋarru gathan.
45 Assim que chegaram, Judas se aproximou de Jesus. “Rabi!”, exclamou ele, e o beijou.
46 Bala banha waripum yolŋu warra djalkiri-dhatharꞌyuwanan bala gathanan Djesunham.
46 Os outros agarraram Jesus e o prenderam.
47 Bala banha waŋganydhum Djesuwuru ḻunduꞌmiŋuyu yikin dhawaṯthuman bala yana buthurun gulkthuman, liya-ŋärraꞌmiwun yolŋuwu djämaminy.
47 Mas um dos que estavam com Jesus puxou a espada e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha.
48 Bala nhan Djesum wäŋanan bayikuya yolŋuwum warrawu bitjanan, “Nhäwu nhuma rälim ŋarruŋan malkarrma? Dhäwul ŋaya dhaŋu maḏakarritj yolŋu.
48 Jesus perguntou: “Por acaso sou um revolucionário perigoso, para que venham me prender com espadas e pedaços de pau?
49 Ŋayam yakan bitjan ḻinygu walu-ŋupan marŋgiyuman yolŋuny warrany ŋunhalam God-Waŋarrwuram Dharrpalŋam Buṉbuŋa, ga dhäwul nhumam nhänany bilanyamiyum gathan, ... ŋarru dhaŋum nhumaliŋgun walu. Yo, bitjan mu nhan yaka ŋunha wukirriwuyma dhäya ŋätjiliŋuwuyma God-Waŋarrwuḻim Djorraꞌŋa,” bitjanan nhan Djesu wäŋanam.
49 Por que não me prenderam no templo? Todos os dias estive ali, no meio de vocês, ensinando. Mas estas coisas estão acontecendo para que se cumpra o que dizem as Escrituras”.
50 Bala banha Djesuwum ḻunduꞌmiŋu warra biyaṉiyinan bala dhanal yuṯthuwanan, gananan nhanany banhambalayan.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Ga banhalaya yakan gurrmulyu ḏirramuyu ŋapa-munguyuwan Djesuny, ŋarru dhurrthurryunminam nhan banha manydjarrkaꞌyu. Ga bitjanaya ḻinygu dhanal banha nhananham ŋayathan.
51 Um jovem que os seguia vestia apenas um lençol de linho. Quando a multidão tentou agarrá-lo,
52 Ŋarru dhanal nhanany banha baḏatjuwan, ga girrinꞌ yana dhanal nhangu gathanam. Ga nhanbayim yakan yuṯthuwan ŋayiḻim girriꞌnharran, ḻinygu nhan banha mariminan biyaṉiyin.
52 ele deixou para trás o lençol e escapou nu.
53 Bala dhanal banha Djesunham guyukanan balan ḻiya-ŋärraꞌmiwuḻin ŋayiḻi. Ga balayan yakan banha ŋaḻapaḻmim ḻuŋꞌthuwan bukmak yana, ŋurruŋu-djirrikaymi warra ga rom-marŋgikunhami warra ga Djuwwu ŋurru-warryundayŋu warra.
53 Levaram Jesus para a casa do sumo sacerdote, onde estavam reunidos os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei.
54 Ga banha dhanal Djesuny guyukanam, ga nhanmam yakan banha Betam malthuwan bala, balaya ḻiya-ŋärraꞌmiwuḻ ŋayiḻi, ŋarru djuḻuḻꞌyuwan ŋarruŋan bala. Ga gulŋiyan dhanal rrambaŋi, bala nhan mala-manapanan nyenan biḻitjumanguḻin warrawuḻ banha yakan ḏäpthuwan ratjuwan gurthaŋa.
54 Pedro seguia Jesus de longe e entrou no pátio do sumo sacerdote. Ali, sentou-se com os guardas para se aquecer junto ao fogo.
55 Ga ŋunhalam banha djinawamꞌ buṉbuŋam dhanalim banha ŋurruŋu-djirrikaymiyum warrayu yakan dhäwunꞌ maḻŋꞌthuman Djesuwuruynha, mä dhanal ŋarru dhä-girꞌyuna nhanany maḻikuwuynha warkpuy. Ŋarru dhäwul dhanal banha maḻŋꞌthumanam bilaŋ nhäm maḻikum nhangura.
55 Lá dentro, os principais sacerdotes e todo o conselho dos líderes do povo tentavam, sem sucesso, encontrar provas contra Jesus, para que pudessem condená-lo à morte.
56 Yo, guḻkuny dhanal yakan yolŋuny warrany mäyan maŋutji-marŋgiminy mä dhanal ŋarru yalkum dhäwu nhanguruy rakaram, ga dhäwum mala dhanaliŋguŋ yakan bärrkuwaḻyinan.
56 Muitas testemunhas falsas deram depoimentos, mas elas se contradiziam.
57 Yo, waripu yolŋu warra banha maŋutji-marŋgimi ṉakaꞌṉakaman bala yakan yalkuwanan dhäwu rakaran
57 Por fim, alguns homens se levantaram e apresentaram o seguinte testemunho falso:
58 bitjanan, “Dhaŋum ŋanapu yolŋuny ŋäma nhan bitjan wäŋa, ‘Dhaŋum ŋaya ŋarru bakthumana God-Waŋarrwum Dharrpalma Buṉbu yolŋuwuŋum goŋbuy dhuḻꞌyunda. Ga ḻurrkunꞌthum waluyu waripun buṉbu ŋarru ŋalthu, ga banhayam dhäwulnha yolŋuwuŋ ŋarambiyawuy.’ ”
58 “Nós o ouvimos dizer: ‘Destruirei este templo feito por mãos humanas e em três dias construirei outro, não feito por mãos humanas’”.
59 Ga dhäwum dhanal yakan banha rakaranam dhäwulnha dhunupam.
59 Mas nem assim seus depoimentos eram coerentes.
60 Bala nhan banha ḻiya-ŋärraꞌmim yolŋu ṉakamanan gumurrŋan yolŋuwuḻin warrawuḻ bala wäŋanan Djesunham bitjanan, “Dhaŋu yaka yolŋuyum warrayu rakaram be warri nhunu maḻikun warkthuwan. Ŋäma mu nhunu yaka dhanaliny? Nhäwu nhunu yaka dhaŋu mukthunma yana nyena?”
60 Então o sumo sacerdote se levantou diante dos demais e perguntou a Jesus: “Você não vai responder a essas acusações? O que tem a dizer em sua defesa?”.
61 Ŋarru nhanmam Djesum dhäwulnha dhanaliŋgu buku-ganitjuman. Mukthuwanan nhan yakan nyenan. Bala nhan banha ḻiya-ŋärraꞌmim wäŋanan bitjanan, “Maꞌ, rakaraŋan ŋanapiliŋgu. Nhunu dhaŋu Maŋutji-dhunupayumandam yolŋu, ŋatja? .... God-Waŋarrwum gäthuꞌmiŋu?’
61 Jesus, no entanto, permaneceu calado e não deu resposta alguma. Então o sumo sacerdote perguntou: “Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?”.
62 Ga nhanmam Djesum bitjanan wäŋan, “Yo, ŋaya mu dhaŋu. Ga yalalam nhuma ŋarru nhäman Yuwalkŋunham Walꞌŋu Yolŋuny, ŋaya ŋarru yaka nyenam ganydjarrmin, dhunupaꞌŋuŋan God-Waŋarrwuran galiꞌŋam ŋunhalan djiwarrꞌŋan. Ga ḏitjum ŋaya barkthu räli djiwarrꞌŋurum waŋupiniyun. Bilanyawuynha nhuma barkthu banha nhänany nhäŋum.”
62 “Eu sou”, disse Jesus. “E vocês verão o Filho do Homem sentado à direita do Deus Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.”
63 Bala nhanmam banha ḻiya-ŋärraꞌmim yolŋu mariminan dhika maḏakarritjin, bala ŋarruŋan girrinꞌ nhanguway barrꞌparryuman, ga wäŋan nhan yatjuwan bitjan, “Ḻinygun ŋalma dhaŋu ŋäkulan nhanany dhärukma guḻkuyun wäŋanharam, banha nhan dhä-waripuŋuyinan wäŋan nhangun God-Waŋarrwun. Dhäwulnha ŋalma ŋarru biyapulma maŋutji-marŋgimiwuŋum dhäwu ŋäma. Nhalpiyana nhumam yaka guyaŋi, way?” bitjan. Ga dhanalim banha bukmakma yolŋum warra yoranan, “Yo, boyan nhanany murrkayꞌyuman.”
63 Então o sumo sacerdote rasgou as vestes e disse: “Que necessidade temos de outras testemunhas?
64 — ausente —
64 Todos ouviram a blasfêmia. Qual é o veredicto?”. E todos o julgaram culpado e o condenaram à morte.
65 Bala ŋarruŋan banha waripuyum yolŋuyu warrayu Djesunham dhupthuwanan. Ga garrwiꞌyuwan dhanal nhanany maŋutji manydjarrkaꞌyu bala yakan bartjumanan, ga wäŋan dhanal bitjan, “Maꞌ rakaraŋ wilak, yolthu nhuna ḻiyuwan?” Bala banha biḻitjumandhum warrayu Djesunham djawyuwanan bala yakan boyanan nhanany.
65 Então alguns deles começaram a cuspir em Jesus. Vendaram seus olhos e lhe deram socos. “Profetize para nós!”, zombavam. E os guardas lhe davam tapas enquanto o levavam.
66 Ga bilanyamiyum nhanmam yakan Betam baḏak yana nyenan ratjumanmin. Ga banhalaya ḻiya-ŋärraꞌmiwuḻ buṉbuŋa djämamiyu dhäykayu nhäŋal Betany banhambalaya, bala bitjanan waŋan, “Wäy, nhunum dhaŋu Djesuwu ḻunduꞌmiŋu, ŋatja? ... bayikuya yolŋuwu banha ŋayi Nätjiritjpuywu?”
66 Enquanto isso, Pedro estava lá embaixo, no pátio. Uma das criadas que trabalhava para o sumo sacerdote passou por ali
67 — ausente —
67 e viu Pedro se aquecendo junto ao fogo. Olhou bem para ele e disse: “Você é um dos que estavam com Jesus de Nazaré”.
68 Ga nhanmam Betam buku-ganitjuman bitjan, “Dhäwul dhuwanma dhunupa. Yaka dhaŋu ŋaya marŋgi nhäwuy nhunu yaka dhaŋu wäŋa.” Bala yana nhan Betam dhawaṯthuwanan galiꞌḻin [ga dhunupan yana banha guḻawurrma ŋätjinan].
68 Ele, porém, negou. “Não faço a menor ideia do que você está falando!”, disse, e caminhou em direção à saída. Naquele instante, o galo cantou.
69 Ga biyapul nhan bayiŋuya djämamiyu dhäykayu Betany nhäŋal, ga wäŋan nhan yolŋuny warrany banha yakan dhäyaꞌ-dhayan bitjan, “Dhaŋum yolŋu Djesuwu yana ḻunduꞌmiŋu yulparra.”
69 Quando a criada o viu ali, começou a dizer aos outros: “Este homem com certeza é um deles!”.
70 Ga nhanma Betam wäŋan, “Dhäwul! ... yaka ŋayam!” Ga yaka mu wikarra ga waripuyum yolŋuyu nhanany wäŋan bitjan, “Nhunupi yana dhaŋu, dhaŋum nhunu ŋayi Galaliwuy.”
70 Mas Pedro negou novamente. Um pouco mais tarde, alguns dos que estavam por lá confrontaram Pedro, dizendo: “Você deve ser um deles, pois é galileu”.
71 Bala nhanmam banha Betam mariminan dhika ŋayaŋu-maḻikinam bala nhan wäŋanan, “Dhäwul, yaka ŋayam dhaŋu marŋgi. God-Waŋarr dhaŋu nyäkum marŋgi, ga banha ŋaya yaka yalkumam, nhanmam ŋarru nhänany God-Waŋarryum dhä-girꞌyuna.”
71 Ele, porém, começou a praguejar e jurou: “Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!”.
72 Ga dhunupan yana banha guḻawurrma ŋätjinan, banhayam buku-bulalꞌyinan. Bala nhan Betayum guyaŋinan banha nhalpiyan nhanguḻ Djesu wäŋan bitjan, “Ŋärrun nhan ŋarru banha guḻawurrma ŋätji ḏämbu-bulalꞌmim, nhunum ŋatjil ŋarru nyäku mä-dhumbalꞌyu ḏämbu-ḻurrkunꞌmi.” Bala yana nhan Betam ŋätjinan mariminan dhika murruyꞌ-murruyyuwanan.
72 E, no mesmo instante, o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou das palavras de Jesus: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes”. E começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.