Salmos 139
Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs NVI
1 O KEBU, ge neac herena hennegeng amma negennunec.
1 Senhor, tu me sondas e me conheces.
2 Ni takecduae nga yacma nangkecduae, geng imoc sasawa negendacma hereaungoc tacma negen negenna hentegecdacnec.
2 Sabes quando me sento e quando me levanto; de longe percebes os meus pensamentos.
3 Ni kengha anduae nga fefenau feduae, imoc hennegeng amma sing sasawa kenganduae, imoc negendacnec.
3 Sabes muito bem quando trabalho e quando descanso; todos os meus caminhos te são bem conhecidos.
4 O KEBU, ni yoac debesonga enac mi anggebareng geng yoac imoc bic negendacnec.
4 Antes mesmo que a palavra me chegue à língua, tu já a conheces inteiramente, Senhor.
5 Ge kicnau nga ngadenau oronnukecma marigau fainuma menunade.
5 Tu me cercas, por trás e pela frente, e pões a tua mão sobre mim.
6 Negen negeng ifia imoc keme kemea nga engenatoa amma kuneng andeac imocac ubangerec negenduae, fora. Nga imoc sifu naric mi negentegecbade.
6 Tal conhecimento é maravilhoso demais e está além do meu alcance, é tão elevado que não o posso atingir.
7 Ni ihai me ihai kembadesoc geac Asuarunac agac naric mi kecbade. Nga geac kicfu kekec, imoc wama sufubadeacsoc mi anduae.
7 Para onde poderia eu escapar do teu Espírito? Para onde poderia fugir da tua presença?
8 Ni kurumennu embadeu ge ihainoc kecnec. Nga homec amau kemema fefena faima fema naric mi sufubai nocac ge ihai ifingoc kecnec.
8 Se eu subir aos céus, lá estás; se eu fizer a minha cama na sepultura, também lá estás.
9 Ni asoac ama negenggac kpegang kpema kpututuckebade me kondung tegiau edi noboc kemma ihai tacbaiu
9 Se eu subir com as asas da alvorada e morar na extremidade do mar,
10 ge marigango ihai ifingoc hesicnuma marifoigango seria menunade.
10 mesmo ali a tua mão direita me guiará e me susterá.
11 Ni yofi gedang debai, “Kundungngo semenuu kperagia nearu fede imoc kundung kpebeso.”
11 Mesmo que eu dissesse que as trevas me encobrirão, e que a luz se tornará noite ao meu redor,
12 ifi deba kundung imoc ine geac kicfu kundung mi anude, kpac. Nga tofocnac imoc wenac isoc kperagiude. Nocac kundung imoc geac kicfu kperagi angkecde.
12 verei que nem as trevas são escuras para ti. A noite brilhará como o dia, pois para ti as trevas são luz.
13 Geng ubaherena sasawa meficgema nonggo heremanau kecbare geanggaoc sebifusina nga ubaherena kpedzucnema meficnunec.
13 Tu criaste o íntimo do meu ser e me teceste no ventre de minha mãe.
14 Ge meficnuma menunec imoc faka bibiagoc nga damuyagoc annecac dengeregubade. Geng uaga mekecnec, imoc wiac bibiagoc yombong, imoc negengyombonggeduae.
14 Eu te louvo porque me fizeste de modo especial e admirável. Tuas obras são maravilhosas! Disso tenho plena certeza.
15 Geng sufu sufuu menunec, imohai ni forakebannagoc kicgango bic nennec. Sebina imoc emu bangec keme kemeau feu geng kpedzucnunec.
15 Meus ossos não estavam escondidos de ti quando em secreto fui formado e entretecido como nas profundezas da terra.
16 Sebinango mi torokpemanungoc kicgango sebinaac hanac hanahea hennec nga uamemena mong mi hamanungoc imoc sasawa tembuc tembuc geac kibiu oho ohoya fede.
16 Os teus olhos viram o meu embrião; todos os dias determinados para mim foram escritos no teu livro antes de qualquer deles existir.
17 O Anutu, geng wiac negensiannec, imocac negemba wiac engenatoa ande. Imocac ni imoc kpeturanggeba kpetea engena yombong fingerude.
17 Como são preciosos para mim os teus pensamentos, ó Deus! Como é grande a soma deles!
18 Imoc homac yombong sangi ferahadeac imoc osobesonga osiduae. Nga gborima yacbade, imoc gegocngoc kecbade.
18 Se eu os contasse seriam mais do que os grãos de areia. Se terminasse de contá-los, eu ainda estaria contigo.
19 O Anutu, ngic Anutu ngadehema mangana megecdeac ayemmeande nga ngic sacnina hetinggegecdeac ayemmeande, yeni kpebucyununa wanubisia, imocac yombong anende.
19 Quem dera matasses os ímpios, ó Deus! Afastem-se de mim os assassinos!
20 Yeni mangana negemma geac yoac deandae nga ikoc fingerudeac ngabafocga nanggeyunugecde.
20 Porque falam de ti com maldade; em vão rebelam-se contra ti.
21 O KEBU, ngic geac modzongina tiande, ni yeneac modzona homac tide. Ngicngac yeneng geac yoac kpeandae, yeni manganaac areng, ifi negemma wayunudacbade.
21 Acaso não odeio os que te odeiam, Senhor? E não detesto os que se revoltam contra ti?
22 Foracngoc, ni yeneac modzona tiu ngicngac imoc yeni ngabafocna, ifi negemma ubango ukuyunubade.
22 Tenho por eles ódio implacável! Considero-os inimigos meus!
23 O KEBU, ge herena isinggema herenaac hania hennegeng amma faitobang anemma negen negenna henna.
23 Sonda-me, ó Deus, e conhece o meu coração; prova-me, e conhece as minhas inquietações.
24 Ni manganaac sinnu kengkecduae me kpac, imoc hennegeng amma sing feengkefude, imohai hesicnuna.
24 Vê se em minha conduta algo que te ofende, e dirige-me pelo caminho eterno.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 139, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.