Salmos 139
Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs NAA
1 O KEBU, ge neac herena hennegeng amma negennunec.
1 Senhor , tu me sondas e me conheces.
2 Ni takecduae nga yacma nangkecduae, geng imoc sasawa negendacma hereaungoc tacma negen negenna hentegecdacnec.
2 Sabes quando me sento e quando me levanto; de longe conheces os meus pensamentos.
3 Ni kengha anduae nga fefenau feduae, imoc hennegeng amma sing sasawa kenganduae, imoc negendacnec.
3 Observas o meu andar e o meu deitar e conheces todos os meus caminhos.
4 O KEBU, ni yoac debesonga enac mi anggebareng geng yoac imoc bic negendacnec.
4 A palavra ainda nem chegou à minha língua, e tu,
5 Ge kicnau nga ngadenau oronnukecma marigau fainuma menunade.
5 Tu me cercas por todos os lados e pões a tua mão sobre mim.
6 Negen negeng ifia imoc keme kemea nga engenatoa amma kuneng andeac imocac ubangerec negenduae, fora. Nga imoc sifu naric mi negentegecbade.
6 Tal conhecimento é maravilhoso demais para mim: é tão elevado, que não o posso atingir.
7 Ni ihai me ihai kembadesoc geac Asuarunac agac naric mi kecbade. Nga geac kicfu kekec, imoc wama sufubadeacsoc mi anduae.
7 Para onde me ausentarei do teu Espírito? Para onde fugirei da tua face?
8 Ni kurumennu embadeu ge ihainoc kecnec. Nga homec amau kemema fefena faima fema naric mi sufubai nocac ge ihai ifingoc kecnec.
8 Se subo aos céus, lá estás; se faço a minha cama no mais profundo abismo, lá estás também;
9 Ni asoac ama negenggac kpegang kpema kpututuckebade me kondung tegiau edi noboc kemma ihai tacbaiu
9 se tomo as asas da alvorada e me detenho nos confins dos mares,
10 ge marigango ihai ifingoc hesicnuma marifoigango seria menunade.
10 ainda ali a tua mão me guiará, e a tua mão direita me susterá.
11 Ni yofi gedang debai, “Kundungngo semenuu kperagia nearu fede imoc kundung kpebeso.”
11 Se eu digo: “As trevas, com certeza, me encobrirão, e a luz ao redor de mim se fará noite”,
12 ifi deba kundung imoc ine geac kicfu kundung mi anude, kpac. Nga tofocnac imoc wenac isoc kperagiude. Nocac kundung imoc geac kicfu kperagi angkecde.
12 até as próprias trevas não te serão escuras, e a noite é tão clara como o dia. Para ti, as trevas e a luz são a mesma coisa.
13 Geng ubaherena sasawa meficgema nonggo heremanau kecbare geanggaoc sebifusina nga ubaherena kpedzucnema meficnunec.
13 Pois tu formaste o meu interior, tu me teceste no ventre de minha mãe.
14 Ge meficnuma menunec imoc faka bibiagoc nga damuyagoc annecac dengeregubade. Geng uaga mekecnec, imoc wiac bibiagoc yombong, imoc negengyombonggeduae.
14 Graças te dou, visto que de modo assombrosamente maravilhoso me formaste; as tuas obras são admiráveis, e a minha alma o sabe muito bem.
15 Geng sufu sufuu menunec, imohai ni forakebannagoc kicgango bic nennec. Sebina imoc emu bangec keme kemeau feu geng kpedzucnunec.
15 Os meus ossos não te foram encobertos, quando no oculto fui formado e entretecido como nas profundezas da terra.
16 Sebinango mi torokpemanungoc kicgango sebinaac hanac hanahea hennec nga uamemena mong mi hamanungoc imoc sasawa tembuc tembuc geac kibiu oho ohoya fede.
16 Os teus olhos viram a minha substância ainda informe, e no teu livro foram escritos todos os meus dias, cada um deles escrito e determinado, quando nem um deles ainda existia.
17 O Anutu, geng wiac negensiannec, imocac negemba wiac engenatoa ande. Imocac ni imoc kpeturanggeba kpetea engena yombong fingerude.
17 Que preciosos para mim, ó Deus, são os teus pensamentos! E como é grande a soma deles!
18 Imoc homac yombong sangi ferahadeac imoc osobesonga osiduae. Nga gborima yacbade, imoc gegocngoc kecbade.
18 Se os contasse, seriam mais do que os grãos de areia; quando acordo, ainda estou contigo.
19 O Anutu, ngic Anutu ngadehema mangana megecdeac ayemmeande nga ngic sacnina hetinggegecdeac ayemmeande, yeni kpebucyununa wanubisia, imocac yombong anende.
19 Como eu gostaria, ó Deus, que acabasses com os perversos; afastem-se, pois, de mim, homens violentos.
20 Yeni mangana negemma geac yoac deandae nga ikoc fingerudeac ngabafocga nanggeyunugecde.
20 Eles se rebelam contra ti e como teus inimigos falam coisas ruins.
21 O KEBU, ngic geac modzongina tiande, ni yeneac modzona homac tide. Ngicngac yeneng geac yoac kpeandae, yeni manganaac areng, ifi negemma wayunudacbade.
21 Acaso não odeio os que te odeiam, E não desprezo os que se levantam contra ti?
22 Foracngoc, ni yeneac modzona tiu ngicngac imoc yeni ngabafocna, ifi negemma ubango ukuyunubade.
22 Eu os detesto com ódio completo; para mim são inimigos de fato.
23 O KEBU, ge herena isinggema herenaac hania hennegeng amma faitobang anemma negen negenna henna.
23 Sonda-me, ó Deus, e conhece o meu coração, prova-me e conhece os meus pensamentos;
24 Ni manganaac sinnu kengkecduae me kpac, imoc hennegeng amma sing feengkefude, imohai hesicnuna.
24 vê se há em mim algum caminho mau e guia-me pelo caminho eterno.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 139, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.