Salmos 139
Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs ARIB
1 O KEBU, ge neac herena hennegeng amma negennunec.
1 Senhor, tu me sondas, e me conheces.
2 Ni takecduae nga yacma nangkecduae, geng imoc sasawa negendacma hereaungoc tacma negen negenna hentegecdacnec.
2 Tu conheces o meu sentar e o meu levantar; de longe entendes o meu pensamento.
3 Ni kengha anduae nga fefenau feduae, imoc hennegeng amma sing sasawa kenganduae, imoc negendacnec.
3 Esquadrinhas o meu andar, e o meu deitar, e conheces todos os meus caminhos.
4 O KEBU, ni yoac debesonga enac mi anggebareng geng yoac imoc bic negendacnec.
4 Sem que haja uma palavra na minha língua, eis que, ó Senhor, tudo conheces.
5 Ge kicnau nga ngadenau oronnukecma marigau fainuma menunade.
5 Tu me cercaste em volta, e puseste sobre mim a tua mão.
6 Negen negeng ifia imoc keme kemea nga engenatoa amma kuneng andeac imocac ubangerec negenduae, fora. Nga imoc sifu naric mi negentegecbade.
6 Tal conhecimento é maravilhoso demais para mim; elevado é, não o posso atingir.
7 Ni ihai me ihai kembadesoc geac Asuarunac agac naric mi kecbade. Nga geac kicfu kekec, imoc wama sufubadeacsoc mi anduae.
7 Para onde me irei do teu Espírito, ou para onde fugirei da tua presença?
8 Ni kurumennu embadeu ge ihainoc kecnec. Nga homec amau kemema fefena faima fema naric mi sufubai nocac ge ihai ifingoc kecnec.
8 Se subir ao céu, tu aí estás; se fizer no Seol a minha cama, eis que tu ali estás também.
9 Ni asoac ama negenggac kpegang kpema kpututuckebade me kondung tegiau edi noboc kemma ihai tacbaiu
9 Se tomar as asas da alva, se habitar nas extremidades do mar,
10 ge marigango ihai ifingoc hesicnuma marifoigango seria menunade.
10 ainda ali a tua mão me guiará e a tua destra me susterá.
11 Ni yofi gedang debai, “Kundungngo semenuu kperagia nearu fede imoc kundung kpebeso.”
11 Se eu disser: Ocultem-me as trevas; torne-se em noite a luz que me circunda;
12 ifi deba kundung imoc ine geac kicfu kundung mi anude, kpac. Nga tofocnac imoc wenac isoc kperagiude. Nocac kundung imoc geac kicfu kperagi angkecde.
12 nem ainda as trevas são escuras para ti, mas a noite resplandece como o dia; as trevas e a luz são para ti a mesma coisa.
13 Geng ubaherena sasawa meficgema nonggo heremanau kecbare geanggaoc sebifusina nga ubaherena kpedzucnema meficnunec.
13 Pois tu formaste os meus rins; entreteceste-me no ventre de minha mãe.
14 Ge meficnuma menunec imoc faka bibiagoc nga damuyagoc annecac dengeregubade. Geng uaga mekecnec, imoc wiac bibiagoc yombong, imoc negengyombonggeduae.
14 Eu te louvarei, porque de um modo tão admirável e maravilhoso fui formado; maravilhosas são as tuas obras, e a minha alma o sabe muito bem.
15 Geng sufu sufuu menunec, imohai ni forakebannagoc kicgango bic nennec. Sebina imoc emu bangec keme kemeau feu geng kpedzucnunec.
15 Os meus ossos não te foram encobertos, quando no oculto fui formado, e esmeradamente tecido nas profundezas da terra.
16 Sebinango mi torokpemanungoc kicgango sebinaac hanac hanahea hennec nga uamemena mong mi hamanungoc imoc sasawa tembuc tembuc geac kibiu oho ohoya fede.
16 Os teus olhos viram a minha substância ainda informe, e no teu livro foram escritos os dias, sim, todos os dias que foram ordenados para mim, quando ainda não havia nem um deles.
17 O Anutu, geng wiac negensiannec, imocac negemba wiac engenatoa ande. Imocac ni imoc kpeturanggeba kpetea engena yombong fingerude.
17 E quão preciosos me são, ó Deus, os teus pensamentos! Quão grande é a soma deles!
18 Imoc homac yombong sangi ferahadeac imoc osobesonga osiduae. Nga gborima yacbade, imoc gegocngoc kecbade.
18 Se eu os contasse, seriam mais numerosos do que a areia; quando acordo ainda estou contigo.
19 O Anutu, ngic Anutu ngadehema mangana megecdeac ayemmeande nga ngic sacnina hetinggegecdeac ayemmeande, yeni kpebucyununa wanubisia, imocac yombong anende.
19 Oxalá que matasses o perverso, ó Deus, e que os homens sanguinários se apartassem de mim,
20 Yeni mangana negemma geac yoac deandae nga ikoc fingerudeac ngabafocga nanggeyunugecde.
20 homens que se rebelam contra ti, e contra ti se levantam para o mal.
21 O KEBU, ngic geac modzongina tiande, ni yeneac modzona homac tide. Ngicngac yeneng geac yoac kpeandae, yeni manganaac areng, ifi negemma wayunudacbade.
21 Não odeio eu, ó Senhor, aqueles que te odeiam? e não me aflijo por causa dos que se levantam contra ti?
22 Foracngoc, ni yeneac modzona tiu ngicngac imoc yeni ngabafocna, ifi negemma ubango ukuyunubade.
22 Odeio-os com ódio completo; tenho-os por inimigos.
23 O KEBU, ge herena isinggema herenaac hania hennegeng amma faitobang anemma negen negenna henna.
23 Sonda-me, ó Deus, e conhece o meu coração; prova-me, e conhece os meus pensamentos;
24 Ni manganaac sinnu kengkecduae me kpac, imoc hennegeng amma sing feengkefude, imohai hesicnuna.
24 vê se há em mim algum caminho perverso, e guia-me pelo caminho eterno.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 139, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.