Romanos 4
Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs VC
1 Kisicnina Abrahang yeac hania henni.
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Goa yeni yeac deandae, “Anutungo angammemeaac amma yeac ngic dindingac demiec.” Imoc fora mi ande nga imoc fora ambacfu ye sebia naric meembac. Nga imoc ine Anutuac kicfu kpac.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Neni mitikibiu yofi osoandimbe,
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Ngic mong ua meande, yeac uabung imoc wosoefacac mimia mi ande, imoc ua meecac turunga ande.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Nga mong ye uaac sing wama negenserima Anutu negensinggeude, yeac yofi fingerude, Anutungo ngic mangana dindingac deyemmeande, yeng ngic imoc negen negensingaac amma uaya kpac wosoefacfu ngic dindingac demiude.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Nga mong ye angammeme gombunga mong mi ammanu Anutungo yeac dindingac deu yeac kenec meude, ngic ifia yeneac Dawidingo ifingoc yofi deec,
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 “Ngicngac goa yeni singyoac kpema kecmagec Anutungo manganangina wayemmeec nga kopocsicngina semeyemmeec, yeni kenecnginagoc.
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Nga KEBUNGO ngic monggac kopocsihaac kpete mi meude, ngic imoc ye kenehagoc.” (Mitiyegec 32:1-2)
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Kenec yoac, imoc ngic sebi tosangina herecgegec nga ngic mi herecgegec yeneac momoc dedea. Abrahangngo negensinggeecac Anutungo yeac negemma ngic dindingac demiec, ifinoc negemma deandimbe.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Abrahang ye sebi tosea herecgeuguc Anutungo dindingac demiec me? Imoc kpac, ye sebi tosea mi herecgemanungoc Anutungo ye dindingac demiec.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Abrahang ye negensinggeu Anutungo yofi demiec, “Ngic imoc dindingac.” ifi dema sebi tosea herec herecgeac ma Abrahang miec. Ye sebia mi herecgema bic negensinggeec. Nga ngic sasawa sebingina mi herecgema negensinggeandae, Anutungo yeneac dindingac deudeac yeni Abrahanggac kisicfora, ifi kpacyunuec.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Nga ngic sebi tosangina herecgema Abrahanggac hanititi modacma Kebu negensinggeandae, yeneac ifingoc yofi deec, Abrahang ye yeneac kisicngina. Negen negensinnu kisicngina Abrahang, ye hanahema sebi tosea mi herecgema bic negensinggeec, ye isoc andae.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Anutungo Abrahang nga bangecfora yenigoc yoac yofi dedzege anec, bangec nga kurumeng imoc ngeneac maridzoming anudeac ngemmebade. Nga imoc Abrahangngo dedeseriyoac modarecac mi deec, kpac. Yeni negensinggegec nga Anutungo negengyemmema dindingac deyemmeec, imocac witiau yoac dedzege anec.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Nga ngicngac yeni dedeseriyoac hoanggema maridzomingngina mebau dede negen negensinggoc kekec foraya kpac ambac. Nga Anutungo wiac yemmeudeac deseriec, imoc ifingoc kuha kpac ambac.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Dedeseriyoacngo kopocsicac turunga heficgeude nga dedeseriyoac mong mi feudeu dedeseriyoac ifingoc mi kpebau.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Abrahang ye ngicngac dedeseriyoac mekecdae, yeneac mangngina. Amma ye ngicngac negen negensing yeac isoc feyemmede, ye ngic ifia, yeneac manggac. Nga Abrahanggac bangecfora sasawa yeni dedzegeac yoac naric megecdeac imoc wosoefacac bageau feu negen negensingnginaac amma megecde.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Nga Abrahanggac negensima yofi oho ohoya fede,
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Yeng gboricgoc anudeac siriha mi kefec, kpac. Nga ye Anutu negensinggeecac ngicngac areng homac yeneac kisicngina anec. Imocacnoc yoac yofi bic dedea feec,
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Abrahang ye kifaya 100 isoc anu sebia dzaparema kpedziu negenec. Nga enema Sara ye kifa feraheu sabac meudeac siriha naric mi anec. Nga Abrahang ye negen negensinga sifu seria feecac kucmama mong mi anec.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Ye Anutungo wiac miudeac deseriec, imocac negengyohoc mong mi amma serima negensinggema kecma Anutu afehekefec.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Nga Anutungo yoac deserimiecmoc imoc meudeac imocac kuha soha femiec, Abrahangngo ifi negentegecma negenseriec.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Imocac amma yofi nande, “Anutungo yeac negensima, ngic dindingac demiec.”
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Nga yoac yomoc, “Yeac negensima ngic dindingac demiec.” imoc Abrahanggacsac negemma mi oho ohoya fede, kpac.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Imoc nenanggac momoc oho ohoya fede. Anutungo Kebunina Yesu homecac arennunac megboriu nenang ua imoc meec, ye negensinggeni yeng ifingoc negennemmema dindingac denemmeude.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Nga nenang sing feraheing, imocac amma ngicngac yeneng Yesu homecfu faigec. Nga Anutungo dindingac denemmeudeac Yesu homecfunac monggoc megboriu yarec.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.