Romanos 4

Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kisicnina Abrahang yeac hania henni.
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Goa yeni yeac deandae, “Anutungo angammemeaac amma yeac ngic dindingac demiec.” Imoc fora mi ande nga imoc fora ambacfu ye sebia naric meembac. Nga imoc ine Anutuac kicfu kpac.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Neni mitikibiu yofi osoandimbe,
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Ngic mong ua meande, yeac uabung imoc wosoefacac mimia mi ande, imoc ua meecac turunga ande.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Nga mong ye uaac sing wama negenserima Anutu negensinggeude, yeac yofi fingerude, Anutungo ngic mangana dindingac deyemmeande, yeng ngic imoc negen negensingaac amma uaya kpac wosoefacfu ngic dindingac demiude.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Nga mong ye angammeme gombunga mong mi ammanu Anutungo yeac dindingac deu yeac kenec meude, ngic ifia yeneac Dawidingo ifingoc yofi deec,
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 “Ngicngac goa yeni singyoac kpema kecmagec Anutungo manganangina wayemmeec nga kopocsicngina semeyemmeec, yeni kenecnginagoc.
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Nga KEBUNGO ngic monggac kopocsihaac kpete mi meude, ngic imoc ye kenehagoc.” (Mitiyegec 32:1-2)
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Kenec yoac, imoc ngic sebi tosangina herecgegec nga ngic mi herecgegec yeneac momoc dedea. Abrahangngo negensinggeecac Anutungo yeac negemma ngic dindingac demiec, ifinoc negemma deandimbe.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Abrahang ye sebi tosea herecgeuguc Anutungo dindingac demiec me? Imoc kpac, ye sebi tosea mi herecgemanungoc Anutungo ye dindingac demiec.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Abrahang ye negensinggeu Anutungo yofi demiec, “Ngic imoc dindingac.” ifi dema sebi tosea herec herecgeac ma Abrahang miec. Ye sebia mi herecgema bic negensinggeec. Nga ngic sasawa sebingina mi herecgema negensinggeandae, Anutungo yeneac dindingac deudeac yeni Abrahanggac kisicfora, ifi kpacyunuec.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Nga ngic sebi tosangina herecgema Abrahanggac hanititi modacma Kebu negensinggeandae, yeneac ifingoc yofi deec, Abrahang ye yeneac kisicngina. Negen negensinnu kisicngina Abrahang, ye hanahema sebi tosea mi herecgema bic negensinggeec, ye isoc andae.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Anutungo Abrahang nga bangecfora yenigoc yoac yofi dedzege anec, bangec nga kurumeng imoc ngeneac maridzoming anudeac ngemmebade. Nga imoc Abrahangngo dedeseriyoac modarecac mi deec, kpac. Yeni negensinggegec nga Anutungo negengyemmema dindingac deyemmeec, imocac witiau yoac dedzege anec.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Nga ngicngac yeni dedeseriyoac hoanggema maridzomingngina mebau dede negen negensinggoc kekec foraya kpac ambac. Nga Anutungo wiac yemmeudeac deseriec, imoc ifingoc kuha kpac ambac.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Dedeseriyoacngo kopocsicac turunga heficgeude nga dedeseriyoac mong mi feudeu dedeseriyoac ifingoc mi kpebau.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Abrahang ye ngicngac dedeseriyoac mekecdae, yeneac mangngina. Amma ye ngicngac negen negensing yeac isoc feyemmede, ye ngic ifia, yeneac manggac. Nga Abrahanggac bangecfora sasawa yeni dedzegeac yoac naric megecdeac imoc wosoefacac bageau feu negen negensingnginaac amma megecde.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Nga Abrahanggac negensima yofi oho ohoya fede,
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Yeng gboricgoc anudeac siriha mi kefec, kpac. Nga ye Anutu negensinggeecac ngicngac areng homac yeneac kisicngina anec. Imocacnoc yoac yofi bic dedea feec,
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Abrahang ye kifaya 100 isoc anu sebia dzaparema kpedziu negenec. Nga enema Sara ye kifa feraheu sabac meudeac siriha naric mi anec. Nga Abrahang ye negen negensinga sifu seria feecac kucmama mong mi anec.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Ye Anutungo wiac miudeac deseriec, imocac negengyohoc mong mi amma serima negensinggema kecma Anutu afehekefec.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Nga Anutungo yoac deserimiecmoc imoc meudeac imocac kuha soha femiec, Abrahangngo ifi negentegecma negenseriec.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Imocac amma yofi nande, “Anutungo yeac negensima, ngic dindingac demiec.”
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Nga yoac yomoc, “Yeac negensima ngic dindingac demiec.” imoc Abrahanggacsac negemma mi oho ohoya fede, kpac.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Imoc nenanggac momoc oho ohoya fede. Anutungo Kebunina Yesu homecac arennunac megboriu nenang ua imoc meec, ye negensinggeni yeng ifingoc negennemmema dindingac denemmeude.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Nga nenang sing feraheing, imocac amma ngicngac yeneng Yesu homecfu faigec. Nga Anutungo dindingac denemmeudeac Yesu homecfunac monggoc megboriu yarec.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.