Romanos 4
Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs NVT
1 Kisicnina Abrahang yeac hania henni.
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Goa yeni yeac deandae, “Anutungo angammemeaac amma yeac ngic dindingac demiec.” Imoc fora mi ande nga imoc fora ambacfu ye sebia naric meembac. Nga imoc ine Anutuac kicfu kpac.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Neni mitikibiu yofi osoandimbe,
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Ngic mong ua meande, yeac uabung imoc wosoefacac mimia mi ande, imoc ua meecac turunga ande.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Nga mong ye uaac sing wama negenserima Anutu negensinggeude, yeac yofi fingerude, Anutungo ngic mangana dindingac deyemmeande, yeng ngic imoc negen negensingaac amma uaya kpac wosoefacfu ngic dindingac demiude.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Nga mong ye angammeme gombunga mong mi ammanu Anutungo yeac dindingac deu yeac kenec meude, ngic ifia yeneac Dawidingo ifingoc yofi deec,
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 “Ngicngac goa yeni singyoac kpema kecmagec Anutungo manganangina wayemmeec nga kopocsicngina semeyemmeec, yeni kenecnginagoc.
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Nga KEBUNGO ngic monggac kopocsihaac kpete mi meude, ngic imoc ye kenehagoc.” (Mitiyegec 32:1-2)
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Kenec yoac, imoc ngic sebi tosangina herecgegec nga ngic mi herecgegec yeneac momoc dedea. Abrahangngo negensinggeecac Anutungo yeac negemma ngic dindingac demiec, ifinoc negemma deandimbe.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Abrahang ye sebi tosea herecgeuguc Anutungo dindingac demiec me? Imoc kpac, ye sebi tosea mi herecgemanungoc Anutungo ye dindingac demiec.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Abrahang ye negensinggeu Anutungo yofi demiec, “Ngic imoc dindingac.” ifi dema sebi tosea herec herecgeac ma Abrahang miec. Ye sebia mi herecgema bic negensinggeec. Nga ngic sasawa sebingina mi herecgema negensinggeandae, Anutungo yeneac dindingac deudeac yeni Abrahanggac kisicfora, ifi kpacyunuec.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Nga ngic sebi tosangina herecgema Abrahanggac hanititi modacma Kebu negensinggeandae, yeneac ifingoc yofi deec, Abrahang ye yeneac kisicngina. Negen negensinnu kisicngina Abrahang, ye hanahema sebi tosea mi herecgema bic negensinggeec, ye isoc andae.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Anutungo Abrahang nga bangecfora yenigoc yoac yofi dedzege anec, bangec nga kurumeng imoc ngeneac maridzoming anudeac ngemmebade. Nga imoc Abrahangngo dedeseriyoac modarecac mi deec, kpac. Yeni negensinggegec nga Anutungo negengyemmema dindingac deyemmeec, imocac witiau yoac dedzege anec.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Nga ngicngac yeni dedeseriyoac hoanggema maridzomingngina mebau dede negen negensinggoc kekec foraya kpac ambac. Nga Anutungo wiac yemmeudeac deseriec, imoc ifingoc kuha kpac ambac.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Dedeseriyoacngo kopocsicac turunga heficgeude nga dedeseriyoac mong mi feudeu dedeseriyoac ifingoc mi kpebau.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Abrahang ye ngicngac dedeseriyoac mekecdae, yeneac mangngina. Amma ye ngicngac negen negensing yeac isoc feyemmede, ye ngic ifia, yeneac manggac. Nga Abrahanggac bangecfora sasawa yeni dedzegeac yoac naric megecdeac imoc wosoefacac bageau feu negen negensingnginaac amma megecde.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Nga Abrahanggac negensima yofi oho ohoya fede,
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Yeng gboricgoc anudeac siriha mi kefec, kpac. Nga ye Anutu negensinggeecac ngicngac areng homac yeneac kisicngina anec. Imocacnoc yoac yofi bic dedea feec,
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Abrahang ye kifaya 100 isoc anu sebia dzaparema kpedziu negenec. Nga enema Sara ye kifa feraheu sabac meudeac siriha naric mi anec. Nga Abrahang ye negen negensinga sifu seria feecac kucmama mong mi anec.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Ye Anutungo wiac miudeac deseriec, imocac negengyohoc mong mi amma serima negensinggema kecma Anutu afehekefec.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Nga Anutungo yoac deserimiecmoc imoc meudeac imocac kuha soha femiec, Abrahangngo ifi negentegecma negenseriec.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Imocac amma yofi nande, “Anutungo yeac negensima, ngic dindingac demiec.”
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Nga yoac yomoc, “Yeac negensima ngic dindingac demiec.” imoc Abrahanggacsac negemma mi oho ohoya fede, kpac.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Imoc nenanggac momoc oho ohoya fede. Anutungo Kebunina Yesu homecac arennunac megboriu nenang ua imoc meec, ye negensinggeni yeng ifingoc negennemmema dindingac denemmeude.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Nga nenang sing feraheing, imocac amma ngicngac yeneng Yesu homecfu faigec. Nga Anutungo dindingac denemmeudeac Yesu homecfunac monggoc megboriu yarec.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.