Lucas 8
Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs VC
1 Yesungo taong nga amabisicfu yerecge kemma Anutuac eucererenggac siduc gombung edeyunukefec. Ifi kenu medacfora 12
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 — ausente —
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 — ausente —
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 Ngicngac homac yeni taong tackenecsoc, imohacnacngoc Yesuaru hama habu kuneng anggec yeng yoac mong heima yofi edeyunuec,
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 “Gbome kpegi kpegingic mongngo gbome kpegiudeac uau kenec. Kemma gbome kpegiu gbome goango mama sinnu heiu ngic yeneng witiau tigec nga neng yeneng hama nedacgec.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Nga goa harongannu heima nemonggema ereu bangec dokuya kpac anecac sokuema homeec.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Amma gbomea goa haseng manau heiu haseng nga gbomea yerahafocngoc yadiec hasengngo imoc heihomeec.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Nga gbome goango bangec gombungau heima kpea nemonggema fora 100 sasawa fingecdarec.” Ifi dema kunengngoc yofi kpacma edeyunuec, “Kedzahagoc yeng yoac yomoc negembeso.”
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 Anu medacfora yeneng yoac heiheiac hania, imocac kpesimigec
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 yofi merengyemmeec, “Anutuac eucererenggac negen negeng sufu sufuya, imoc ngeneng negentegecgecdeac bic ngemmengemmea. Amma goa yeni kicngina fikecma mi henggecde nga kedzacnginango negengkecma naric mi negentegecgecde, imocac yoac heiheiausing yoac sasawa yemmeyemmea.” (Yesaia 6:9)
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 “Yoac heiheiac hania imoc yofi, gbome imoc Anutuac yoac.
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Nga gbome sinnu heiec, imoc ngicngac goa yeni yoara negenggec. Nga mangana minginango hama yoac imoc ubanginaunac meickeu yeni negensinggebeso obohoma komoc mi kpegecde.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Gbome harongannu heiec, imoc ngic goango Anutuac yoac negemma heresongogoc bic hoanggegecde nga yoacngo ubanginau godea mong mi meecac naso wegenanecsac taru faitobannaso hau yeni wagecde.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Nga gbome hasennu heiec, imoc ngic goango Anutuac yoac negenggec, yeni kekecnginaac negengyohoc nga dzofinacac faitobang amma bangecac kekec hensongo angkecgec, imocngo yoac heihomeu fora mangana amma kpac angkecde.”
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 “Anu gbome bangec kerehagocfu heiec, imoc ngic goa yeneng Anutuac yoac negemma ubaherenginau faima sing dindingac nga gombunga mekecgecde. Mekecma seserigoc kecma fora meficgegecde.”
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 “Ngic mongngo kifa kpedzereckema tera bageau faima mi kperahaude nga fefe bageau faiu mi tarude. Imoc kpac, ye kifa tatahau faiu tacma ngicngac amau eregecde, yeneng kperagi hendacgecde.
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 Imoc yofiac, wiac sasawa sufu sufuya fede, imoc didiu fingectegerude nga wiac seme semea fede, imoc kecma kperagiau fingectegerude. Imoc sufu sufu mi kengkefude.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 Ngic mong ye wiac goa femide, ye wiac monggoc migecde nga mong ye wiac mong mi femide, yearunac wiac fenende dema negende, imoc ifingoc wangecgec eng kefude. Imocac amma ngeni yoac negendae, imoc henghomema negemma kecbisia.”
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Anu Yesuac nonggo munafora yeneng yearu kenggec ngicngac homacngo hedzickegecac amma naric mi henggec.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Ifi anggec goa yeneng Yesuaru yofi degec enec, “Nonggo munafocga yeni hama genggecdeac ngadeau nandae.”
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Ifi degec Yesungo deec, “ngicngac Anutuac yoac negemma modackecdae, yeneng nonggo munafocna andae.”
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Naso monnu Yesungo medacfora yenigoc gombau emma yofi edeyunuec, “Nenang dzohong noboc kenni.” Ifi deu kemmagec
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Yesungo gau feu kia firangtoango hama dzohongtoa kpeu dokungo gomba mewakebeso anu yeni kemebeso anggec.
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 Amma medac yeneng Yesuaru kemma midima degec, “Kunennina, Kunennina, neni kemebesonga andimbe.” Ifi degec Yesungo yacma firang nga dokuac siritembong dekpetari ayecmeu firang kpac anu dzohongngo ning kpema feec.
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 Feu medacfora yeneac deec, “Ngeni negen negensingngina kpac, ifi isoc ande.” Ifi deu medac yeni kengecyunuu kerectegec amma yenaocngoc denegeng amma degec, “Ye noc ngic? Yeng firang nga dzohong yoac edeyuruu yeac enac tofohodape.”
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 Yesu nga medacfora yeni dzohong ferecgema Gerasene bangecfu kenggec. Bangec imoc Gariraia dzohong noboc.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Kensikema Yesungo gombaunac mama taong imocac ngic mong hadehadeforagoc meficgeec. Ngic imoc ye naso herea bic senggang kecma amau ngisitataha kpac kicsereu kecande.
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 Ngic imocngo Yesu hemma seriangoc arohoma Yesuac hoannu makpema yofi kparec, “Yesu Anutu engenatoaac Medac, neac wiac imoc geac mi ande. Ni desambic anggenduae, ge kpendzennu mi fainubesena.”
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 Nga Yesungo asu seuhagoc yearunac kporaru erema kenudeac bic edeec, imocac ifi deec. Asu seuhagoc imocngo naso herea ammiu ngic yeneng mema sengngo hanimaria kpema garenggegec. Nga ye seng kperecgedacma asu seuhagocngo wangecma bangec kisiu kengkefec.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Nga Yesungo kpesimiec, “Ge kpacga merac?” Kpesimiu deec, “Habutoa.” Hadehade homacngo yeac hereu kemema kecgecac amma yeng ifi deec.
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Nga hadehade yeneng Yesu desambic ammigec, “Ge hofeu suenununa mi kemeni.”
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 Nga bangec imohai berechabu kunengngo fagannu surukpema kecgec. Anu yeni kporacyunuu berecfu kemegecdeac desambic ammigec yeng ifi anggecdeac negengyemmeec.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 Negengyemmeu yeni ngicfunac erema berec habu yenearu kemegec berec yeneng fagannunac nedzima dzohonnu kemema doku nema homedacgec.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 Homedacgec berecgareng yeneng faka fingerec, imoc hemma kengec worama siduc deyadigec taonnu nga bedzou kenec.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Kenu ngicngac yeneng imoc negemma faka fingerec, imoc henggecdeac Yesuaru hagec. Hama ngic hadehadeagoc kefec, ye henggec. Yeng negentegecma wamba heima Yesuac haniu tarec. Ifi taru yeni hemma kengecyunuec.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Nga ngic hadehadeforagoc kefecngo dafiu ngereedac, imoc ngic kicnginango faka fingeru henggec, yeneng siduc ayemmegec.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 Ayemmegec gerasenengic yeneac amabangec, imocac ngicngac sasawango kengec homac yunuecac amma Yesungo wayunuudeac edegec. Edegec Yesungo dzigenema kenudeac gombau enec.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 Enu ngic hadehade kporacmiec, yeng Yesugoc kenudeac derecgeu Yesungo ine suema yofi edeec,
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 “Ge amagau dzigene kemma Anutungo fakatoa anggendac, imoc dekperagibesena.” Ifi deu ngic ye kemma Yesungo yearu fakatoa meec, imoc taong hafoangoc dekperagiyemmedarec.
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Yesungo dzohong noboc kensikemanu ngicngac yeneng ye heitaigec. Yeni sasawango yeac tomai kecgec.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 — ausente —
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 — ausente —
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 Anu ngac mong ye sacherec amma kecmanu kifaya 12 anu ye dzofinaha sasawa dota hania hania yemmeu mongngo ye mengereudeac sing mi meficgeec.
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 Ngac imoc ye habu yeneac botucfu Yesuac ngadeausing kemma ngakpiherehaac witic susia kpesereu sawa bic gbanggeec.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 Gbanggeu Yesungo kpesiec, “Merang kpeserenudac?” Ifi deu yeneng degec, “Imoc mi negendimbe.” nga Petorongo edeec, “Kebu, ngicngac homacngo orongguma hedzicgudae.”
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Ifi deu Yesungo yofi deec, “Mongngo kpeserenudac, kuc wanuma monggaru kenu negendua.”
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Ifi deu ngac ye yofi negenec, “Ye bic meficgedac.” Ifi negemma sufu sufu worabeso osima dzonoma fedeu hama Yesuac haniau makpeec. Amma ye Yesu kpeseredac nga dafiu ngerec ngeree bic yombong fingecmidac, ngicngac yeneac kicfu imoc dekperagidarec.
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Dedaru Yesungo yofi edeec, “Naroanna, ge ruaegoc kenna. Negen negensinggango mengeregudac.”
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Amma ye yoac denammanungoc kpebung gareng, yeac amaunac yoac yofi haec, “Naroangga bic homedac, ge kpoukpou monggoc ebic mi mina.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 Ifi degec Yesungo imoc negemma Yairo edeec, “Ge mi kengecguu eng negensinggena. Ye kekec monggoc meficgeude.”
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 Yesungo ifi dema amau kensikema ngic mongngo amau mi enudeac kpetarima Petoro nga Yohane amma Yakobo nga naroanggac nonggomama, yenigocsac enudeac deec.
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 Dema ngicngac hafoangoc yeni naroanggac kiacsonggong anggec yofi edeyunuec, “Ngeni kiac wagec, naroang ye mi homedac, ye gau fede.”
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 ifi deu yeni dzomoremigec. Naroang ye bic homedac, ifi negenggec.
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Nga ye ine naroanggac mariau mema kpacma deec, “Naroang, ge yacna.”
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 Ifi deu asuya monggoc kpoduu imohaingoc yacma taru Yesungo yaka migecdeac edeyunuec.
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Nga nonggomama yereng kerectegec anec Yesungo ine ngic mong mi edeyunuecdeac kpae heiyemerec.
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.