Lucas 8

Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yesungo taong nga amabisicfu yerecge kemma Anutuac eucererenggac siduc gombung edeyunukefec. Ifi kenu medacfora 12
1 Algum tempo depois Jesus saiu e viajou por cidades e povoados, anunciando a boa notícia do Reino de Deus . Os doze discípulos foram com ele,
2 — ausente —
2 e também algumas mulheres que haviam sido livradas de espíritos maus e curadas de doenças. Eram Maria, chamada Madalena, de quem tinham sido expulsos sete demônios;
3 — ausente —
3 Joana, mulher de Cuza, que era alto funcionário do governo de Herodes; Susana e muitas outras mulheres que, com os seus próprios recursos, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Ngicngac homac yeni taong tackenecsoc, imohacnacngoc Yesuaru hama habu kuneng anggec yeng yoac mong heima yofi edeyunuec,
4 Uma grande multidão, vinda de várias cidades, veio ver Jesus. Quando todos estavam reunidos, ele contou esta parábola :
5 “Gbome kpegi kpegingic mongngo gbome kpegiudeac uau kenec. Kemma gbome kpegiu gbome goango mama sinnu heiu ngic yeneng witiau tigec nga neng yeneng hama nedacgec.
5 — Certo homem saiu para semear. E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, onde foram pisadas pelas pessoas e comidas pelos passarinhos.
6 Nga goa harongannu heima nemonggema ereu bangec dokuya kpac anecac sokuema homeec.
6 Outras sementes caíram num lugar onde havia muitas pedras, e, quando começaram a brotar, as plantas secaram porque não havia umidade.
7 Amma gbomea goa haseng manau heiu haseng nga gbomea yerahafocngoc yadiec hasengngo imoc heihomeec.
7 Outra parte caiu no meio de espinhos, que cresceram junto com as plantas e as sufocaram.
8 Nga gbome goango bangec gombungau heima kpea nemonggema fora 100 sasawa fingecdarec.” Ifi dema kunengngoc yofi kpacma edeyunuec, “Kedzahagoc yeng yoac yomoc negembeso.”
8 Mas algumas sementes caíram em terra boa. As plantas cresceram e produziram cem grãos para cada semente. E Jesus terminou, dizendo:
9 Anu medacfora yeneng yoac heiheiac hania, imocac kpesimigec
9 Os discípulos de Jesus perguntaram o que ele queria dizer com essa parábola .
10 yofi merengyemmeec, “Anutuac eucererenggac negen negeng sufu sufuya, imoc ngeneng negentegecgecdeac bic ngemmengemmea. Amma goa yeni kicngina fikecma mi henggecde nga kedzacnginango negengkecma naric mi negentegecgecde, imocac yoac heiheiausing yoac sasawa yemmeyemmea.” (Yesaia 6:9)
10 Jesus respondeu:
11 “Yoac heiheiac hania imoc yofi, gbome imoc Anutuac yoac.
11 — O que essa parábola quer dizer é o seguinte: a semente é a mensagem de Deus.
12 Nga gbome sinnu heiec, imoc ngicngac goa yeni yoara negenggec. Nga mangana minginango hama yoac imoc ubanginaunac meickeu yeni negensinggebeso obohoma komoc mi kpegecde.
12 As sementes que caíram na beira do caminho são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém o Diabo chega e tira a mensagem do coração delas para que não creiam e não sejam salvas.
13 Gbome harongannu heiec, imoc ngic goango Anutuac yoac negemma heresongogoc bic hoanggegecde nga yoacngo ubanginau godea mong mi meecac naso wegenanecsac taru faitobannaso hau yeni wagecde.
13 As sementes que caíram onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a recebem com muita alegria. Elas não têm raízes e por isso creem somente por algum tempo; e, quando chega a tentação, abandonam tudo.
14 Nga gbome hasennu heiec, imoc ngic goango Anutuac yoac negenggec, yeni kekecnginaac negengyohoc nga dzofinacac faitobang amma bangecac kekec hensongo angkecgec, imocngo yoac heihomeu fora mangana amma kpac angkecde.”
14 As sementes que caíram no meio dos espinhos são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida aumentam e sufocam essas pessoas. Por isso os frutos que elas produzem nunca amadurecem.
15 “Anu gbome bangec kerehagocfu heiec, imoc ngic goa yeneng Anutuac yoac negemma ubaherenginau faima sing dindingac nga gombunga mekecgecde. Mekecma seserigoc kecma fora meficgegecde.”
15 E as sementes que caíram em terra boa são aquelas pessoas que ouvem e guardam a mensagem no seu coração bom e obediente; e, porque são fiéis, produzem frutos.
16 “Ngic mongngo kifa kpedzereckema tera bageau faima mi kperahaude nga fefe bageau faiu mi tarude. Imoc kpac, ye kifa tatahau faiu tacma ngicngac amau eregecde, yeneng kperagi hendacgecde.
16 Jesus continuou:
17 Imoc yofiac, wiac sasawa sufu sufuya fede, imoc didiu fingectegerude nga wiac seme semea fede, imoc kecma kperagiau fingectegerude. Imoc sufu sufu mi kengkefude.
17 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido e revelado.
18 Ngic mong ye wiac goa femide, ye wiac monggoc migecde nga mong ye wiac mong mi femide, yearunac wiac fenende dema negende, imoc ifingoc wangecgec eng kefude. Imocac amma ngeni yoac negendae, imoc henghomema negemma kecbisia.”
18 — Portanto, tomem cuidado e vejam como vocês ouvem. Porque quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o que pensa que tem será tirado dele.
19 Anu Yesuac nonggo munafora yeneng yearu kenggec ngicngac homacngo hedzickegecac amma naric mi henggec.
19 A mãe e os irmãos de Jesus vieram até o lugar onde ele estava, mas, por causa da multidão, não conseguiam chegar perto dele.
20 Ifi anggec goa yeneng Yesuaru yofi degec enec, “Nonggo munafocga yeni hama genggecdeac ngadeau nandae.”
20 Então alguém disse a Jesus: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem falar com o senhor.
21 Ifi degec Yesungo deec, “ngicngac Anutuac yoac negemma modackecdae, yeneng nonggo munafocna andae.”
21 Mas Jesus disse a todos:
22 Naso monnu Yesungo medacfora yenigoc gombau emma yofi edeyunuec, “Nenang dzohong noboc kenni.” Ifi deu kemmagec
22 Certo dia Jesus subiu num barco com os seus discípulos e disse: Então eles partiram.
23 Yesungo gau feu kia firangtoango hama dzohongtoa kpeu dokungo gomba mewakebeso anu yeni kemebeso anggec.
23 Enquanto estavam atravessando o lago, Jesus dormiu. Um vento muito forte começou a soprar sobre o lago, e o barco foi ficando cheio de água, de modo que todos estavam em perigo.
24 Amma medac yeneng Yesuaru kemma midima degec, “Kunennina, Kunennina, neni kemebesonga andimbe.” Ifi degec Yesungo yacma firang nga dokuac siritembong dekpetari ayecmeu firang kpac anu dzohongngo ning kpema feec.
24 Aí os discípulos chegaram perto de Jesus e o acordaram, dizendo: — Mestre, Mestre! Nós vamos morrer! Jesus se levantou e deu uma ordem ao vento e à tempestade. Eles pararam, e tudo ficou calmo.
25 Feu medacfora yeneac deec, “Ngeni negen negensingngina kpac, ifi isoc ande.” Ifi deu medac yeni kengecyunuu kerectegec amma yenaocngoc denegeng amma degec, “Ye noc ngic? Yeng firang nga dzohong yoac edeyuruu yeac enac tofohodape.”
25 Então ele disse aos discípulos: Mas eles estavam admirados e com medo e diziam uns aos outros: — Que homem é este? Ele manda até no vento e nas ondas, e eles obedecem!
26 Yesu nga medacfora yeni dzohong ferecgema Gerasene bangecfu kenggec. Bangec imoc Gariraia dzohong noboc.
26 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
27 Kensikema Yesungo gombaunac mama taong imocac ngic mong hadehadeforagoc meficgeec. Ngic imoc ye naso herea bic senggang kecma amau ngisitataha kpac kicsereu kecande.
27 Assim que Jesus saiu do barco, um homem daquela cidade foi encontrar-se com ele. Esse homem estava dominado por demônios. Fazia muito tempo que ele andava sem roupas e não morava numa casa, mas vivia nos túmulos do cemitério.
28 Ngic imocngo Yesu hemma seriangoc arohoma Yesuac hoannu makpema yofi kparec, “Yesu Anutu engenatoaac Medac, neac wiac imoc geac mi ande. Ni desambic anggenduae, ge kpendzennu mi fainubesena.”
28 Quando viu Jesus, o homem deu um grito, caiu no chão diante dele e disse bem alto: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Por favor, não me castigue!
29 Nga Yesungo asu seuhagoc yearunac kporaru erema kenudeac bic edeec, imocac ifi deec. Asu seuhagoc imocngo naso herea ammiu ngic yeneng mema sengngo hanimaria kpema garenggegec. Nga ye seng kperecgedacma asu seuhagocngo wangecma bangec kisiu kengkefec.
29 Ele disse isso porque Jesus havia mandado o espírito mau sair dele. Esse espírito o havia agarrado muitas vezes. As pessoas chegaram até a amarrar os pés e as mãos do homem com correntes de ferro, mas ele as quebrava, e o demônio o levava para o deserto.
30 Nga Yesungo kpesimiec, “Ge kpacga merac?” Kpesimiu deec, “Habutoa.” Hadehade homacngo yeac hereu kemema kecgecac amma yeng ifi deec.
30 Jesus perguntou a ele: — O meu nome é Multidão! — respondeu ele. (Ele disse isso porque muitos demônios tinham entrado nele.)
31 Nga hadehade yeneng Yesu desambic ammigec, “Ge hofeu suenununa mi kemeni.”
31 Aí os demônios começaram a pedir com insistência a Jesus que não os mandasse para o abismo .
32 Nga bangec imohai berechabu kunengngo fagannu surukpema kecgec. Anu yeni kporacyunuu berecfu kemegecdeac desambic ammigec yeng ifi anggecdeac negengyemmeec.
32 Muitos porcos estavam comendo num morro ali perto. Os demônios pediram com insistência a Jesus que os deixasse entrar nos porcos, e ele deixou.
33 Negengyemmeu yeni ngicfunac erema berec habu yenearu kemegec berec yeneng fagannunac nedzima dzohonnu kemema doku nema homedacgec.
33 Então eles saíram do homem e entraram nos porcos, que se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
34 Homedacgec berecgareng yeneng faka fingerec, imoc hemma kengec worama siduc deyadigec taonnu nga bedzou kenec.
34 Quando os homens que estavam tomando conta dos porcos viram o que havia acontecido, fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos seus arredores.
35 Kenu ngicngac yeneng imoc negemma faka fingerec, imoc henggecdeac Yesuaru hagec. Hama ngic hadehadeagoc kefec, ye henggec. Yeng negentegecma wamba heima Yesuac haniu tarec. Ifi taru yeni hemma kengecyunuec.
35 Muita gente foi ver o que havia acontecido. Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem de quem haviam saído os demônios. E ficaram assustados porque ele estava sentado aos pés de Jesus, vestido e no seu perfeito juízo.
36 Nga ngic hadehadeforagoc kefecngo dafiu ngereedac, imoc ngic kicnginango faka fingeru henggec, yeneng siduc ayemmegec.
36 Os que haviam visto tudo contaram ao povo como o homem tinha sido curado.
37 Ayemmegec gerasenengic yeneac amabangec, imocac ngicngac sasawango kengec homac yunuecac amma Yesungo wayunuudeac edegec. Edegec Yesungo dzigenema kenudeac gombau enec.
37 Aí toda a gente da região de Gerasa ficou com muito medo e pediu que Jesus saísse da terra deles. Então Jesus subiu no barco e foi embora.
38 Enu ngic hadehade kporacmiec, yeng Yesugoc kenudeac derecgeu Yesungo ine suema yofi edeec,
38 E o homem de quem os demônios tinham saído implorou a Jesus: — Me deixe ir com o senhor! Mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 “Ge amagau dzigene kemma Anutungo fakatoa anggendac, imoc dekperagibesena.” Ifi deu ngic ye kemma Yesungo yearu fakatoa meec, imoc taong hafoangoc dekperagiyemmedarec.
39 — Volte para casa e conte o que Deus fez por você. Então o homem foi pela cidade, contando o que Jesus tinha feito por ele.
40 Yesungo dzohong noboc kensikemanu ngicngac yeneng ye heitaigec. Yeni sasawango yeac tomai kecgec.
40 Quando Jesus voltou para o lado oeste do lago, a multidão o recebeu com alegria, pois todos tinham ficado ali à espera dele.
41 — ausente —
41 Então chegou um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga daquele lugar. Ele se jogou aos pés de Jesus e pediu com insistência que fosse até a sua casa
42 — ausente —
42 porque a sua filha única, de doze anos, estava morrendo. Enquanto Jesus ia caminhando, a multidão o apertava de todos os lados.
43 Anu ngac mong ye sacherec amma kecmanu kifaya 12 anu ye dzofinaha sasawa dota hania hania yemmeu mongngo ye mengereudeac sing mi meficgeec.
43 Nisto, chegou uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia. Ela havia gastado com os médicos tudo o que tinha, mas ninguém havia conseguido curá-la.
44 Ngac imoc ye habu yeneac botucfu Yesuac ngadeausing kemma ngakpiherehaac witic susia kpesereu sawa bic gbanggeec.
44 Ela foi por trás de Jesus e tocou na barra da capa dele, e logo o sangue parou de escorrer.
45 Gbanggeu Yesungo kpesiec, “Merang kpeserenudac?” Ifi deu yeneng degec, “Imoc mi negendimbe.” nga Petorongo edeec, “Kebu, ngicngac homacngo orongguma hedzicgudae.”
45 Aí Jesus perguntou: Todos negaram. Então Pedro disse: — Mestre, todo o povo está rodeando o senhor e o está apertando.
46 Ifi deu Yesungo yofi deec, “Mongngo kpeserenudac, kuc wanuma monggaru kenu negendua.”
46 Mas Jesus disse:
47 Ifi deu ngac ye yofi negenec, “Ye bic meficgedac.” Ifi negemma sufu sufu worabeso osima dzonoma fedeu hama Yesuac haniau makpeec. Amma ye Yesu kpeseredac nga dafiu ngerec ngeree bic yombong fingecmidac, ngicngac yeneac kicfu imoc dekperagidarec.
47 Então a mulher, vendo que não podia mais ficar escondida, veio, tremendo, e se atirou aos pés de Jesus. E, diante de todos, contou a Jesus por que tinha tocado nele e como havia sido curada na mesma hora.
48 Dedaru Yesungo yofi edeec, “Naroanna, ge ruaegoc kenna. Negen negensinggango mengeregudac.”
48 Aí Jesus disse:
49 Amma ye yoac denammanungoc kpebung gareng, yeac amaunac yoac yofi haec, “Naroangga bic homedac, ge kpoukpou monggoc ebic mi mina.”
49 Jesus ainda estava falando, quando chegou da casa de Jairo um empregado, que disse: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
50 Ifi degec Yesungo imoc negemma Yairo edeec, “Ge mi kengecguu eng negensinggena. Ye kekec monggoc meficgeude.”
50 Jesus ouviu isso e disse a Jairo:
51 Yesungo ifi dema amau kensikema ngic mongngo amau mi enudeac kpetarima Petoro nga Yohane amma Yakobo nga naroanggac nonggomama, yenigocsac enudeac deec.
51 Quando Jesus chegou à casa de Jairo, deixou que Pedro, João e Tiago entrassem com ele, além do pai e da mãe da menina, e mais ninguém.
52 Dema ngicngac hafoangoc yeni naroanggac kiacsonggong anggec yofi edeyunuec, “Ngeni kiac wagec, naroang ye mi homedac, ye gau fede.”
52 Todos os que estavam ali choravam e se lamentavam por causa da menina. Então Jesus disse:
53 ifi deu yeni dzomoremigec. Naroang ye bic homedac, ifi negenggec.
53 Aí começaram a caçoar dele porque sabiam que ela estava morta.
54 Nga ye ine naroanggac mariau mema kpacma deec, “Naroang, ge yacna.”
54 Mas Jesus foi, pegou-a pela mão e disse bem alto:
55 Ifi deu asuya monggoc kpoduu imohaingoc yacma taru Yesungo yaka migecdeac edeyunuec.
55 Ela tornou a viver e se levantou imediatamente. Aí Jesus mandou que dessem comida a ela.
56 Nga nonggomama yereng kerectegec anec Yesungo ine ngic mong mi edeyunuecdeac kpae heiyemerec.
56 Os seus pais ficaram muito admirados, mas Jesus mandou que não contassem a ninguém o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.