Lucas 8
Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs ARA
1 Yesungo taong nga amabisicfu yerecge kemma Anutuac eucererenggac siduc gombung edeyunukefec. Ifi kenu medacfora 12
1 Aconteceu, depois disto, que andava Jesus de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus, e os doze iam com ele,
2 — ausente —
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 — ausente —
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Suzana e muitas outras, as quais lhe prestavam assistência com os seus bens.
4 Ngicngac homac yeni taong tackenecsoc, imohacnacngoc Yesuaru hama habu kuneng anggec yeng yoac mong heima yofi edeyunuec,
4 Afluindo uma grande multidão e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “Gbome kpegi kpegingic mongngo gbome kpegiudeac uau kenec. Kemma gbome kpegiu gbome goango mama sinnu heiu ngic yeneng witiau tigec nga neng yeneng hama nedacgec.
5 Eis que o semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Nga goa harongannu heima nemonggema ereu bangec dokuya kpac anecac sokuema homeec.
6 Outra caiu sobre a pedra; e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Amma gbomea goa haseng manau heiu haseng nga gbomea yerahafocngoc yadiec hasengngo imoc heihomeec.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e estes, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Nga gbome goango bangec gombungau heima kpea nemonggema fora 100 sasawa fingecdarec.” Ifi dema kunengngoc yofi kpacma edeyunuec, “Kedzahagoc yeng yoac yomoc negembeso.”
8 Outra, afinal, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cento por um. Dizendo isto, clamou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Anu medacfora yeneng yoac heiheiac hania, imocac kpesimigec
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 yofi merengyemmeec, “Anutuac eucererenggac negen negeng sufu sufuya, imoc ngeneng negentegecgecdeac bic ngemmengemmea. Amma goa yeni kicngina fikecma mi henggecde nga kedzacnginango negengkecma naric mi negentegecgecde, imocac yoac heiheiausing yoac sasawa yemmeyemmea.” (Yesaia 6:9)
10 Respondeu-lhes Jesus: A vós outros é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; aos demais, fala-se por parábolas, para que, vendo, não vejam; e, ouvindo, não entendam.
11 “Yoac heiheiac hania imoc yofi, gbome imoc Anutuac yoac.
11 Este é o sentido da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Nga gbome sinnu heiec, imoc ngicngac goa yeni yoara negenggec. Nga mangana minginango hama yoac imoc ubanginaunac meickeu yeni negensinggebeso obohoma komoc mi kpegecde.
12 A que caiu à beira do caminho são os que a ouviram; vem, a seguir, o diabo e arrebata-lhes do coração a palavra, para não suceder que, crendo, sejam salvos.
13 Gbome harongannu heiec, imoc ngic goango Anutuac yoac negemma heresongogoc bic hoanggegecde nga yoacngo ubanginau godea mong mi meecac naso wegenanecsac taru faitobannaso hau yeni wagecde.
13 A que caiu sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Nga gbome hasennu heiec, imoc ngic goango Anutuac yoac negenggec, yeni kekecnginaac negengyohoc nga dzofinacac faitobang amma bangecac kekec hensongo angkecgec, imocngo yoac heihomeu fora mangana amma kpac angkecde.”
14 A que caiu entre espinhos são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com os cuidados, riquezas e deleites da vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 “Anu gbome bangec kerehagocfu heiec, imoc ngic goa yeneng Anutuac yoac negemma ubaherenginau faima sing dindingac nga gombunga mekecgecde. Mekecma seserigoc kecma fora meficgegecde.”
15 A que caiu na boa terra são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 “Ngic mongngo kifa kpedzereckema tera bageau faima mi kperahaude nga fefe bageau faiu mi tarude. Imoc kpac, ye kifa tatahau faiu tacma ngicngac amau eregecde, yeneng kperagi hendacgecde.
16 Ninguém, depois de acender uma candeia, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a sobre um velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Imoc yofiac, wiac sasawa sufu sufuya fede, imoc didiu fingectegerude nga wiac seme semea fede, imoc kecma kperagiau fingectegerude. Imoc sufu sufu mi kengkefude.
17 Nada há oculto, que não haja de manifestar-se, nem escondido, que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Ngic mong ye wiac goa femide, ye wiac monggoc migecde nga mong ye wiac mong mi femide, yearunac wiac fenende dema negende, imoc ifingoc wangecgec eng kefude. Imocac amma ngeni yoac negendae, imoc henghomema negemma kecbisia.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque ao que tiver, se lhe dará; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Anu Yesuac nonggo munafora yeneng yearu kenggec ngicngac homacngo hedzickegecac amma naric mi henggec.
19 Vieram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se por causa da concorrência de povo.
20 Ifi anggec goa yeneng Yesuaru yofi degec enec, “Nonggo munafocga yeni hama genggecdeac ngadeau nandae.”
20 E lhe comunicaram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te.
21 Ifi degec Yesungo deec, “ngicngac Anutuac yoac negemma modackecdae, yeneng nonggo munafocna andae.”
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam.
22 Naso monnu Yesungo medacfora yenigoc gombau emma yofi edeyunuec, “Nenang dzohong noboc kenni.” Ifi deu kemmagec
22 Aconteceu que, num daqueles dias, entrou ele num barco em companhia dos seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra margem do lago; e partiram.
23 Yesungo gau feu kia firangtoango hama dzohongtoa kpeu dokungo gomba mewakebeso anu yeni kemebeso anggec.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, correndo eles o perigo de soçobrar.
24 Amma medac yeneng Yesuaru kemma midima degec, “Kunennina, Kunennina, neni kemebesonga andimbe.” Ifi degec Yesungo yacma firang nga dokuac siritembong dekpetari ayecmeu firang kpac anu dzohongngo ning kpema feec.
24 Chegando-se a ele, despertaram-no dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo! Despertando-se Jesus, repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou, e veio a bonança.
25 Feu medacfora yeneac deec, “Ngeni negen negensingngina kpac, ifi isoc ande.” Ifi deu medac yeni kengecyunuu kerectegec amma yenaocngoc denegeng amma degec, “Ye noc ngic? Yeng firang nga dzohong yoac edeyuruu yeac enac tofohodape.”
25 Então, lhes disse: Onde está a vossa fé? Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: Quem é este que até aos ventos e às ondas repreende, e lhe obedecem?
26 Yesu nga medacfora yeni dzohong ferecgema Gerasene bangecfu kenggec. Bangec imoc Gariraia dzohong noboc.
26 Então, rumaram para a terra dos gerasenos, fronteira da Galileia.
27 Kensikema Yesungo gombaunac mama taong imocac ngic mong hadehadeforagoc meficgeec. Ngic imoc ye naso herea bic senggang kecma amau ngisitataha kpac kicsereu kecande.
27 Logo ao desembarcar, veio da cidade ao seu encontro um homem possesso de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos sepulcros.
28 Ngic imocngo Yesu hemma seriangoc arohoma Yesuac hoannu makpema yofi kparec, “Yesu Anutu engenatoaac Medac, neac wiac imoc geac mi ande. Ni desambic anggenduae, ge kpendzennu mi fainubesena.”
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo em alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Nga Yesungo asu seuhagoc yearunac kporaru erema kenudeac bic edeec, imocac ifi deec. Asu seuhagoc imocngo naso herea ammiu ngic yeneng mema sengngo hanimaria kpema garenggegec. Nga ye seng kperecgedacma asu seuhagocngo wangecma bangec kisiu kengkefec.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se apoderara dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e grilhões, tudo despedaçava e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Nga Yesungo kpesimiec, “Ge kpacga merac?” Kpesimiu deec, “Habutoa.” Hadehade homacngo yeac hereu kemema kecgecac amma yeng ifi deec.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião, porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Nga hadehade yeneng Yesu desambic ammigec, “Ge hofeu suenununa mi kemeni.”
31 Rogavam-lhe que não os mandasse sair para o abismo.
32 Nga bangec imohai berechabu kunengngo fagannu surukpema kecgec. Anu yeni kporacyunuu berecfu kemegecdeac desambic ammigec yeng ifi anggecdeac negengyemmeec.
32 Ora, andava ali, pastando no monte, uma grande manada de porcos; rogaram-lhe que lhes permitisse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Negengyemmeu yeni ngicfunac erema berec habu yenearu kemegec berec yeneng fagannunac nedzima dzohonnu kemema doku nema homedacgec.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Homedacgec berecgareng yeneng faka fingerec, imoc hemma kengec worama siduc deyadigec taonnu nga bedzou kenec.
34 Os porqueiros, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Kenu ngicngac yeneng imoc negemma faka fingerec, imoc henggecdeac Yesuaru hagec. Hama ngic hadehadeagoc kefec, ye henggec. Yeng negentegecma wamba heima Yesuac haniu tarec. Ifi taru yeni hemma kengecyunuec.
35 Então, saiu o povo para ver o que se passara, e foram ter com Jesus. De fato, acharam o homem de quem saíram os demônios, vestido, em perfeito juízo, assentado aos pés de Jesus; e ficaram dominados de terror.
36 Nga ngic hadehadeforagoc kefecngo dafiu ngereedac, imoc ngic kicnginango faka fingeru henggec, yeneng siduc ayemmegec.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como fora salvo o endemoninhado.
37 Ayemmegec gerasenengic yeneac amabangec, imocac ngicngac sasawango kengec homac yunuecac amma Yesungo wayunuudeac edegec. Edegec Yesungo dzigenema kenudeac gombau enec.
37 Todo o povo da circunvizinhança dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande medo. E Jesus, tomando de novo o barco, voltou.
38 Enu ngic hadehade kporacmiec, yeng Yesugoc kenudeac derecgeu Yesungo ine suema yofi edeec,
38 O homem de quem tinham saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Ge amagau dzigene kemma Anutungo fakatoa anggendac, imoc dekperagibesena.” Ifi deu ngic ye kemma Yesungo yearu fakatoa meec, imoc taong hafoangoc dekperagiyemmedarec.
39 Volta para casa e conta aos teus tudo o que Deus fez por ti. Então, foi ele anunciando por toda a cidade todas as coisas que Jesus lhe tinha feito.
40 Yesungo dzohong noboc kensikemanu ngicngac yeneng ye heitaigec. Yeni sasawango yeac tomai kecgec.
40 Ao regressar Jesus, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 — ausente —
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, lhe suplicou que chegasse até a sua casa.
42 — ausente —
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava à morte. Enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Anu ngac mong ye sacherec amma kecmanu kifaya 12 anu ye dzofinaha sasawa dota hania hania yemmeu mongngo ye mengereudeac sing mi meficgeec.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia, e a quem ninguém tinha podido curar [e que gastara com os médicos todos os seus haveres],
44 Ngac imoc ye habu yeneac botucfu Yesuac ngadeausing kemma ngakpiherehaac witic susia kpesereu sawa bic gbanggeec.
44 veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste, e logo se lhe estancou a hemorragia.
45 Gbanggeu Yesungo kpesiec, “Merang kpeserenudac?” Ifi deu yeneng degec, “Imoc mi negendimbe.” nga Petorongo edeec, “Kebu, ngicngac homacngo orongguma hedzicgudae.”
45 Mas Jesus disse: Quem me tocou? Como todos negassem, Pedro [com seus companheiros] disse: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem [e dizes: Quem me tocou?].
46 Ifi deu Yesungo yofi deec, “Mongngo kpeserenudac, kuc wanuma monggaru kenu negendua.”
46 Contudo, Jesus insistiu: Alguém me tocou, porque senti que de mim saiu poder.
47 Ifi deu ngac ye yofi negenec, “Ye bic meficgedac.” Ifi negemma sufu sufu worabeso osima dzonoma fedeu hama Yesuac haniau makpeec. Amma ye Yesu kpeseredac nga dafiu ngerec ngeree bic yombong fingecmidac, ngicngac yeneac kicfu imoc dekperagidarec.
47 Vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante dele, declarou, à vista de todo o povo, a causa por que lhe havia tocado e como imediatamente fora curada.
48 Dedaru Yesungo yofi edeec, “Naroanna, ge ruaegoc kenna. Negen negensinggango mengeregudac.”
48 Então, lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Amma ye yoac denammanungoc kpebung gareng, yeac amaunac yoac yofi haec, “Naroangga bic homedac, ge kpoukpou monggoc ebic mi mina.”
49 Falava ele ainda, quando veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: Tua filha já está morta, não incomodes mais o Mestre.
50 Ifi degec Yesungo imoc negemma Yairo edeec, “Ge mi kengecguu eng negensinggena. Ye kekec monggoc meficgeude.”
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse: Não temas, crê somente, e ela será salva.
51 Yesungo ifi dema amau kensikema ngic mongngo amau mi enudeac kpetarima Petoro nga Yohane amma Yakobo nga naroanggac nonggomama, yenigocsac enudeac deec.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém permitiu que entrasse com ele, senão Pedro, João, Tiago e bem assim o pai e a mãe da menina.
52 Dema ngicngac hafoangoc yeni naroanggac kiacsonggong anggec yofi edeyunuec, “Ngeni kiac wagec, naroang ye mi homedac, ye gau fede.”
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 ifi deu yeni dzomoremigec. Naroang ye bic homedac, ifi negenggec.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Nga ye ine naroanggac mariau mema kpacma deec, “Naroang, ge yacna.”
54 Entretanto, ele, tomando-a pela mão, disse-lhe, em voz alta: Menina, levanta-te!
55 Ifi deu asuya monggoc kpoduu imohaingoc yacma taru Yesungo yaka migecdeac edeyunuec.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e ele mandou que lhe dessem de comer.
56 Nga nonggomama yereng kerectegec anec Yesungo ine ngic mong mi edeyunuecdeac kpae heiyemerec.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.