Lucas 19
Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs BKJ
1 Yesungo Yeriko ferecge kemmanu
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 takesimeme ngic yeneac enara mong dzofinactoayagoc, kpara Sakaio, ye ihai kefec.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Yeng Yesu ye ngic dafia dema hembesonga negenec. Amma ye ngic wegena anu ngicngac homac yeneac botucfu nanecac Yesu naric mi henec.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Ifi anu Yesungo sing kenudeac kenec, ye ngicngac yeneac botucfunac ihai waraima nedzi kemma fig ic mong nanec, imocac witiau emma kic fima tarec.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Taru, Yesungo imohai kensikema kiwa fiu enu edeec, “Sakaio, ni yaguc amagau hama tacbade, ifi negenduaeac ge bic mana.”
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Ifi deu Sakaiongo icfunac bicbic mama Yesu ubangerecgoc hoanggeu ameau kenoc.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Kenec ngicngac sasawa yeneng imoc hemma negenggec naric mi anu degec, “Yesungo manganamemengic yeac amau nocac kendac?”
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Ifi degec Sakaiongo ine ihai namma Kebuac deec, “Kebu negenna, finacna mekecduae, imocac noboha ngicngac makpekpea yemmebade nga goa ikoc ayemmema wiac meai, yeneac turung atac fo meemma monggoc yemmebade.”
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Ifi deu Yesungo yofi deec, “Anutungo yaguc ama mana yomocac mingina ebicfunac mesiyunuu komoc kpegecde. Ngic yomoc ye ifingoc Abrahanggac kisicfunac.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Imoc yofiac, Ngicac Medac ye ngicngac sufu sufuya hofocyunuude nga kpedzucyunuude amma ebicfunac meyunuudeac maec.”
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Ye ifi dema kemma Yerusareng taong mewegeneec, imocac yeneng yofi negenggec, “Anutuac eucerereng imoc kicninau yombong bic fingectegerude.” Ifi negenggecac amma Yesungo yoac mong heima torokpema yofi edeyunuec,
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 “Ngic mongngo ngickunenggac arennunac fingec fingera, yeng yofi negenec, ‘Ni bangec hereau kemba yeneng ngictau kpac nenggec dzigenema bangec yomocac ngictau ambade.’
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Nga ye kembesonga dema wanacngicfora 10 kpacyunuma dzo mong kpara mina mocgu tembuc tembuc yemmema deec, ‘Ni kembareng ngeni dzo yomocngo emekeng emeha amma kpetea meyadibisia.’
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Nga ngic yeac ama mocgufora, yeneng ine ye ubango ukugec. Ifi anu ye kenu ngic goa yofi dema edeyunuma sueyunugec kenggec, ‘Yeng neneac ngictau kefudeac songo mi negendimbe.’
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Nga ye ihai kefu yeneng ngictau kpac migec kecma monggoc dzigenema bangehau haec. Hama wanacngicfora dzo yemmeec, imoc dafi meyadigec, imoc negenudeac kpacyunuec.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 Kpacyunuu wanacngic warac warac yeng hama deec, ‘Kebu, ni dzo nennec, imoc meyadima dzo 10 monggoc meficgeai.’
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Ifi deu ngictaungo yofi deec, ‘Ge wanacngic gombunga amma ua gombunga medang. Ge yoac dedena modackecma wiac kapia gombunga garenggedanggac taong 10 garengyununadeac uayoac nga kuc genduae.’
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 Nga wanacngic ngade, yeng hama deec, ‘Kebu, dzo nennec, imocngo dzo 5acsoc monggoc meyadiec.’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Ifi deu ngictaungo edeec, ‘Ge taong 5 imocac gareng faiguduae.’
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Anu ua ngic mongngo hama deec, ‘Kebu, dzoga yomoc kporuc manau sufuba tarec, imoc henna.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 Ge ngic gerea amma kpekpeturang uaac hiedzo mi faima sifu meannec. Nga uau heihomec mi amma sifu foraya kpedziannec, imocac geac kengecnuu ifi anai.’
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 Ifi deu ngictaungo deec, ‘Ge wanacngic mangac manganea, yoacga meremba imocngo giude. Ni ngic gerea amma kpekpeturang uaac hiedzo mi faima sifu meanduae. Nga uau heihomec mi amma sifu foraya kpedzianduae, imoc bic negennec.
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 Nga ge nocac dzona yomoc dzo tohonu mi fainec? Ifi ambannu dzigenema dzona imoc nobohagoc mebai.’
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 Ifi dema ngicngac goa ihai nanggec, yeneac deec, ‘Ngeni dzo imoc wangecma wanacngic minadzoya 10 femide, ye migec.’
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 Ifi deu yeneng degec, ‘Kebu, ye dzoya 10 bic fede.’
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 Ifi degec yofi merengyemmeec, ‘Ngic mong wiac goa femide, ye wiac monggoc migecde nga mong ye wiac mong mi femide, yearu wiac fedemoc, imoc ifingoc wangecgecde, imoc edengunuduae.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Anu ngabafocna yomoc yeni neng ngictaungina kecma garengyunubadeac wagec, ngeni ngic imoc yei meyunu hama kicnau yunuhomegec.’”
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Yesungo yoac ifi deu wisickeu ye waraima Yerusarennu enec.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Emma tiki kpara Oriwa, imocac wegena hama Betefage nga Betania amabangec mewegenema medac yohockang, yofi dema sueyuruec.
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 “Ngeri dindingac kemma amabangec sing enarau tacde, imohai enec donggi medaha mong ngicngo witiau mi tatara, imoc witickegec nande. Nanu ngeri imoc meficgema witic yungecma mema haec.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 ‘Ngeri nocac donggi yungecdape?’ Ifi kpesigecdeu ngeri yofi debesera, ‘Kebungo imocgoc ua meudeac dede.’”
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Yesungo ifi dema ngic sueyuruu kemma yeng deec, imoc sasawa meficgedaroc.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Meficgema donggi medaha yungerec minginango deec, “Ngeri nocac donggi medaha yungecdape?”
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Ifi deu yereng deoc, “Kebungo imocgoc ua meudeac dede.”
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Ifi dema yeri donggi medaha imoc Yesuaru mema kenoc. Amma Yesungo emma tarudeac yeri ngakpingira herea hesima donggi medahaac witiau kpesorohoma Yesu enudeac meficgeoc.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Meficgeec ye emma tacma kenec, imohai ngicngac yeneng ngakpiherecngina hesima sinnu tiamegec.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Nga Yerusareng wegenac Oriwa tikiac sing keme nande, imohai yeac arengfora habu kuneng yeneng kucfaka hengkecgecac amma ubangerec negemma udumengyadango Anutu dengerema yofi degec,
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 “Ngictau Kebuac kpacfu hade, ye kenehagoc. Kurumennu ruae feu sawau wi dedengerec febeso.” (Mitiyegec 118:26)
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Ifi kpacma dengeregec farisaio goa habu yeneac botucfu nanggec, yeneng Yesuac degec, “Kpoukpou, ge arengfocga dena waickebisia.”
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Ifi degec Yesungo merengyemmeec, “Yeni waickegecdeu hoc yeneng arohogecde, imoc edengunuduae.”
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Yesungo Yerusareng mewegenema taong imoc hemma kiacma
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 yofi deec, “Geng yofinenggac ruaegoc kecnadeac sing hentegecna ngereebac. Nga sing imoc ine yaguc sufu sufu fema kicgau mi fingectegecde.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Geac nasoga haude, imohai ngabafocga yeneng noboc noboc orongguma bangec usuma heiemma igocgugecde.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 Igocguma yeneng memanganeguma nambaracfocga geac botucfu kecdae, yeni yunuhomedacgec bangecfu fegecde. Amma geac manau hoc mong wagec mongngo monggac witiu mi tarude, nocac Kebugango hadac, ge imoc mi hentegecdang.”
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Amma Yesungo Anutuac womonggac oda manau emma ngicngac yeneng wiac emekeng emeha amma nanggec, yeni kporacyunuma
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 yofi edeyunuec, “Yoac oho ohoya yofi fede,
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Anu Yesungo wenacsoc womonnu kpoukpou ua meu womong gareng enara nga mitiac negen negengngic amma habu yeneac enarafocngina yeneng ye kpegecdeac nasoyombonga hofocma kecgec.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 Nga ngicngac yeni yeac yoac negengyombonggema kecgec nga yoara mong wagecdeac mi negenggec. Imocac amma ngaba yeneng ye meickegecdeac sing mong mi meficgegec.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.