Lucas 19

Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yesungo Yeriko ferecge kemmanu
1 Entrando em Jericó, atravessava Jesus a cidade.
2 takesimeme ngic yeneac enara mong dzofinactoayagoc, kpara Sakaio, ye ihai kefec.
2 Eis que um homem, chamado Zaqueu, maioral dos publicanos e rico,
3 Yeng Yesu ye ngic dafia dema hembesonga negenec. Amma ye ngic wegena anu ngicngac homac yeneac botucfu nanecac Yesu naric mi henec.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Ifi anu Yesungo sing kenudeac kenec, ye ngicngac yeneac botucfunac ihai waraima nedzi kemma fig ic mong nanec, imocac witiau emma kic fima tarec.
4 Então, correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque por ali havia de passar.
5 Taru, Yesungo imohai kensikema kiwa fiu enu edeec, “Sakaio, ni yaguc amagau hama tacbade, ifi negenduaeac ge bic mana.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, pois me convém ficar hoje em tua casa.
6 Ifi deu Sakaiongo icfunac bicbic mama Yesu ubangerecgoc hoanggeu ameau kenoc.
6 Ele desceu a toda a pressa e o recebeu com alegria.
7 Kenec ngicngac sasawa yeneng imoc hemma negenggec naric mi anu degec, “Yesungo manganamemengic yeac amau nocac kendac?”
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que ele se hospedara com homem pecador.
8 Ifi degec Sakaiongo ine ihai namma Kebuac deec, “Kebu negenna, finacna mekecduae, imocac noboha ngicngac makpekpea yemmebade nga goa ikoc ayemmema wiac meai, yeneac turung atac fo meemma monggoc yemmebade.”
8 Entrementes, Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: Senhor, resolvo dar aos pobres a metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, restituo quatro vezes mais.
9 Ifi deu Yesungo yofi deec, “Anutungo yaguc ama mana yomocac mingina ebicfunac mesiyunuu komoc kpegecde. Ngic yomoc ye ifingoc Abrahanggac kisicfunac.
9 Então, Jesus lhe disse: Hoje, houve salvação nesta casa, pois que também este é filho de Abraão.
10 Imoc yofiac, Ngicac Medac ye ngicngac sufu sufuya hofocyunuude nga kpedzucyunuude amma ebicfunac meyunuudeac maec.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Ye ifi dema kemma Yerusareng taong mewegeneec, imocac yeneng yofi negenggec, “Anutuac eucerereng imoc kicninau yombong bic fingectegerude.” Ifi negenggecac amma Yesungo yoac mong heima torokpema yofi edeyunuec,
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus propôs uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 “Ngic mongngo ngickunenggac arennunac fingec fingera, yeng yofi negenec, ‘Ni bangec hereau kemba yeneng ngictau kpac nenggec dzigenema bangec yomocac ngictau ambade.’
12 Então, disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, com o fim de tomar posse de um reino e voltar.
13 Nga ye kembesonga dema wanacngicfora 10 kpacyunuma dzo mong kpara mina mocgu tembuc tembuc yemmema deec, ‘Ni kembareng ngeni dzo yomocngo emekeng emeha amma kpetea meyadibisia.’
13 Chamou dez servos seus, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu volte.
14 Nga ngic yeac ama mocgufora, yeneng ine ye ubango ukugec. Ifi anu ye kenu ngic goa yofi dema edeyunuma sueyunugec kenggec, ‘Yeng neneac ngictau kefudeac songo mi negendimbe.’
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 Nga ye ihai kefu yeneng ngictau kpac migec kecma monggoc dzigenema bangehau haec. Hama wanacngicfora dzo yemmeec, imoc dafi meyadigec, imoc negenudeac kpacyunuec.
15 Quando ele voltou, depois de haver tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber que negócio cada um teria conseguido.
16 Kpacyunuu wanacngic warac warac yeng hama deec, ‘Kebu, ni dzo nennec, imoc meyadima dzo 10 monggoc meficgeai.’
16 Compareceu o primeiro e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez.
17 Ifi deu ngictaungo yofi deec, ‘Ge wanacngic gombunga amma ua gombunga medang. Ge yoac dedena modackecma wiac kapia gombunga garenggedanggac taong 10 garengyununadeac uayoac nga kuc genduae.’
17 Respondeu-lhe o senhor: Muito bem, servo bom; porque foste fiel no pouco, terás autoridade sobre dez cidades.
18 Nga wanacngic ngade, yeng hama deec, ‘Kebu, dzo nennec, imocngo dzo 5acsoc monggoc meyadiec.’
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco.
19 Ifi deu ngictaungo edeec, ‘Ge taong 5 imocac gareng faiguduae.’
19 A este disse: Terás autoridade sobre cinco cidades.
20 Anu ua ngic mongngo hama deec, ‘Kebu, dzoga yomoc kporuc manau sufuba tarec, imoc henna.
20 Veio, então, outro, dizendo: Eis aqui, senhor, a tua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Ge ngic gerea amma kpekpeturang uaac hiedzo mi faima sifu meannec. Nga uau heihomec mi amma sifu foraya kpedziannec, imocac geac kengecnuu ifi anai.’
21 Pois tive medo de ti, que és homem rigoroso; tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Ifi deu ngictaungo deec, ‘Ge wanacngic mangac manganea, yoacga meremba imocngo giude. Ni ngic gerea amma kpekpeturang uaac hiedzo mi faima sifu meanduae. Nga uau heihomec mi amma sifu foraya kpedzianduae, imoc bic negennec.
22 Respondeu-lhe: Servo mau, por tua própria boca te condenarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tiro o que não pus e ceifo o que não semeei;
23 Nga ge nocac dzona yomoc dzo tohonu mi fainec? Ifi ambannu dzigenema dzona imoc nobohagoc mebai.’
23 por que não puseste o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, o receberia com juros.
24 Ifi dema ngicngac goa ihai nanggec, yeneac deec, ‘Ngeni dzo imoc wangecma wanacngic minadzoya 10 femide, ye migec.’
24 E disse aos que o assistiam: Tirai-lhe a mina e dai-a ao que tem as dez.
25 Ifi deu yeneng degec, ‘Kebu, ye dzoya 10 bic fede.’
25 Eles ponderaram: Senhor, ele já tem dez.
26 Ifi degec yofi merengyemmeec, ‘Ngic mong wiac goa femide, ye wiac monggoc migecde nga mong ye wiac mong mi femide, yearu wiac fedemoc, imoc ifingoc wangecgecde, imoc edengunuduae.
26 Pois eu vos declaro: a todo o que tem dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, o que tem lhe será tirado.
27 Anu ngabafocna yomoc yeni neng ngictaungina kecma garengyunubadeac wagec, ngeni ngic imoc yei meyunu hama kicnau yunuhomegec.’”
27 Quanto, porém, a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e executai-os na minha presença.
28 Yesungo yoac ifi deu wisickeu ye waraima Yerusarennu enec.
28 E, dito isto, prosseguia Jesus subindo para Jerusalém.
29 Emma tiki kpara Oriwa, imocac wegena hama Betefage nga Betania amabangec mewegenema medac yohockang, yofi dema sueyuruec.
29 Ora, aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos,
30 “Ngeri dindingac kemma amabangec sing enarau tacde, imohai enec donggi medaha mong ngicngo witiau mi tatara, imoc witickegec nande. Nanu ngeri imoc meficgema witic yungecma mema haec.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia fronteira e ali, ao entrardes, achareis preso um jumentinho que jamais homem algum montou; soltai-o e trazei-o.
31 ‘Ngeri nocac donggi yungecdape?’ Ifi kpesigecdeu ngeri yofi debesera, ‘Kebungo imocgoc ua meudeac dede.’”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o soltais? Respondereis assim: Porque o Senhor precisa dele.
32 Yesungo ifi dema ngic sueyuruu kemma yeng deec, imoc sasawa meficgedaroc.
32 E, indo os que foram mandados, acharam segundo lhes dissera Jesus.
33 Meficgema donggi medaha yungerec minginango deec, “Ngeri nocac donggi medaha yungecdape?”
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que o soltais?
34 Ifi deu yereng deoc, “Kebungo imocgoc ua meudeac dede.”
34 Responderam: Porque o Senhor precisa dele.
35 Ifi dema yeri donggi medaha imoc Yesuaru mema kenoc. Amma Yesungo emma tarudeac yeri ngakpingira herea hesima donggi medahaac witiau kpesorohoma Yesu enudeac meficgeoc.
35 Então, o trouxeram e, pondo as suas vestes sobre ele, ajudaram Jesus a montar.
36 Meficgeec ye emma tacma kenec, imohai ngicngac yeneng ngakpiherecngina hesima sinnu tiamegec.
36 Indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Nga Yerusareng wegenac Oriwa tikiac sing keme nande, imohai yeac arengfora habu kuneng yeneng kucfaka hengkecgecac amma ubangerec negemma udumengyadango Anutu dengerema yofi degec,
37 E, quando se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos passou, jubilosa, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto,
38 “Ngictau Kebuac kpacfu hade, ye kenehagoc. Kurumennu ruae feu sawau wi dedengerec febeso.” (Mitiyegec 118:26)
38 dizendo: Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!
39 Ifi kpacma dengeregec farisaio goa habu yeneac botucfu nanggec, yeneng Yesuac degec, “Kpoukpou, ge arengfocga dena waickebisia.”
39 Ora, alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: Mestre, repreende os teus discípulos!
40 Ifi degec Yesungo merengyemmeec, “Yeni waickegecdeu hoc yeneng arohogecde, imoc edengunuduae.”
40 Mas ele lhes respondeu: Asseguro-vos que, se eles se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Yesungo Yerusareng mewegenema taong imoc hemma kiacma
41 Quando ia chegando, vendo a cidade, chorou
42 yofi deec, “Geng yofinenggac ruaegoc kecnadeac sing hentegecna ngereebac. Nga sing imoc ine yaguc sufu sufu fema kicgau mi fingectegecde.
42 e dizia: Ah! Se conheceras por ti mesma, ainda hoje, o que é devido à paz! Mas isto está agora oculto aos teus olhos.
43 Geac nasoga haude, imohai ngabafocga yeneng noboc noboc orongguma bangec usuma heiemma igocgugecde.
43 Pois sobre ti virão dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras e, por todos os lados, te apertarão o cerco;
44 Igocguma yeneng memanganeguma nambaracfocga geac botucfu kecdae, yeni yunuhomedacgec bangecfu fegecde. Amma geac manau hoc mong wagec mongngo monggac witiu mi tarude, nocac Kebugango hadac, ge imoc mi hentegecdang.”
44 e te arrasarão e aos teus filhos dentro de ti; não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não reconheceste a oportunidade da tua visitação.
45 Amma Yesungo Anutuac womonggac oda manau emma ngicngac yeneng wiac emekeng emeha amma nanggec, yeni kporacyunuma
45 Depois, entrando no templo, expulsou os que ali vendiam,
46 yofi edeyunuec, “Yoac oho ohoya yofi fede,
46 dizendo-lhes: Está escrito:
47 Anu Yesungo wenacsoc womonnu kpoukpou ua meu womong gareng enara nga mitiac negen negengngic amma habu yeneac enarafocngina yeneng ye kpegecdeac nasoyombonga hofocma kecgec.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam eliminá-lo;
48 Nga ngicngac yeni yeac yoac negengyombonggema kecgec nga yoara mong wagecdeac mi negenggec. Imocac amma ngaba yeneng ye meickegecdeac sing mong mi meficgegec.
48 contudo, não atinavam em como fazê-lo, porque todo o povo, ao ouvi-lo, ficava dominado por ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.