João 4
Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs NTLH
1 Farisaio yeni Yesuac yofi negenggec, “Yeng habu meyunuma doku nadzicyemmeu Yohaneac habu kpetea ferahede.”
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Nga Yesu yengenaoc ngicngac doku mi nadzicyemmeu medacfora yeneng doku nadzicyemmegec.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Nga Yesungo yoac ifi negemma Yudaia bangec wama Gariraia bangecfu monggoc dzigeneec.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 — ausente —
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 — ausente —
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Anu Yesungo Yakoboac dokuteng tarecfu, imohai sing kengkecma kuha kpac anu dokuteng imocac tegiau mama tarec. Tacmanu 12 kiroc isoc anec.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 — ausente —
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Ifi deu ngacngo deec, “Ge yudangicngo dafi samariangac nearu dokuac denec?” Yudangicngac yeni samariangicngac yenigoc emenecngina mi feecac ngacngo ifi deec.
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Ifi deu Yesungo yofi edeec, “Ge Anutu haringaac hania nga merang dokuac kpesigende, imoc negentegecma kpesimibang debac yeng doku kekehagoc gembac.”
10 Então Jesus disse:
11 Ifi deu ngacngo deec, “Kebu, ge doku finadeac wiacga kpac nga dokuteng imoc herea anu doku kekehagoc dahacnac finade?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Bangecnina Yakobongo dokuteng yomoc menemmeec. Geng ye ferahenec me? Ye yengena nga medacfora amma ramaburumakafora, yeni doku yomohanac nekecgec.”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Ifi deu Yesungo yofi meremmiec, “Ngicngac doku yomoc neandae, yeni sasawango dokuac monggoc ayemmeande.
13 Então Jesus disse:
14 Nga mong ye neng doku miba neude, yeng dokuac monggoc mi ammibesande. Nga doku mibade, imocngo yearu dokukiwa sike sikea fingecma kekecseri meficgemiude.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Ifi deu ngacngo deec, “Kebu, ge doku imoc nenna nema dokuac monggoc mi anembeso nga doku fibadeac yomohai monggoc mi habesare.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Ifi deu Yesungo yofi meremmiec, “Ge kemma ewega dena haec.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Ifi deu ngacngo deec, “Ni ewena kpac.” deu Yesungo yofi edeec, “Ni ewena kpac, ge fora denec.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Ge ngic 5 bic meyununec nga ngic yofinenggac mena ngerahafoc kecdape, ye geac ewega kpac.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Ifi deu ngacngo deec, “Kebu, ge profete, imoc gentegecduae.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Kisicfocnina yeneng tikibuma yomohai Anutu afehekecgec. Anu ngeneng yofi deandae, ‘Yerusareng, imohaisac Anutu afehebesonga.’”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Ifi deu Yesungo yofi edeec, “Ngac negensinnuna, naso mong wegeneude, imohai ngicngac ngeneng tikibuma yomohai nga Yerusarennu Anutu monggoc mi afehegecde.
21 Jesus disse:
22 Ngeni wiac hania mi negentegecdae, imoc numumidae. Ebicfunac mesi mesi nga komoc kpegecdeac kuc, imoc yudangic nenearunac fingerec nga Anutu negengireckema numumima kecdimbe.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Naso mong hama kecde nga bic hadac, imohai ine dedengerec ngicngac fora, yeni ongaasungina forango Manggac dengeregecde. Manggacngo nunumu areng ifia yeneac negenu ngereeude.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Anutu ye Asu. Imocac amma ngicngac dengerebesonga dema ongaasungo nga faka forau dengerebisia.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Ifi deu ngacngo deec, “Messia, kpara mong Kristo deandae, ye fingerudeac dedea, imoc negenduae. Yeng hama wiac sasawa dekperaginemmeude.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Ifi deu Yesungo yofi edeec, “Yoac edeguduae, imoc ni.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Ifi demanu medacfora yeneng amaunac dzigene hagec. Hama Yesungo ngacgoc yoac denegeng anocac hemma kerectegec anggec. Amma mongngo yofi mi kpesimiec, “Ge noc wiacac kpesiminec me yegoc noc wiacac dedape?”
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Anu ngacngo Yesuac yoac negemma enanga wama amau dzigene kemma amafora edeyunuec,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Ngeni hama henggec. Ngic mong ni faka anai meai, imoc seng deficnudacde. Ye Messia gedang?”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Ifi deu yeneng taong wama Yesuaru hagec.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Anu medacfora yeneng yaka neudeac yofi degec, “Rabbi, ge yaka nena.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Ifi degec yeng yofi edeyunuec, “Yaka fenende, imoc ngeni mi negendae.”
32 Jesus respondeu:
33 Ifi deu medacfora yenaocngoc denegeng amma degec, “Ngic mongngo yaka meha migec nedac gedang.”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Ifi degec Yesungo yofi edeyunuec, “Suenuec, yeac enac tofohoma uaya mekecma mesibade, imocngo yakana ande.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Ngeni yofi deandae, ‘Afo 4 wisickeuguc semeng fora anude.’ Neng yoac mong deba negenggec, ngeni kicngina fima uau henggec, yaka bic fora amma kpekpauc fede.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Ifi anu heihomec nga kpememengic yeri yerahafoc ubangerec negenecdeac kpememengicngo uayaac bung mema kekecseriac fora ifingoc mekpedzuc anude.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Nga, ‘Ngic mongngo wiac homeru mong ye fora mekpedzuc anude.’ yoac ifi deandae, imocac foranoc fingecde.
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Ngic goa yeneng ua megec ua imocac fora fingerec. Nga ngeni heihomec mi ammagec ni suengunuba fora mekpedzuc ambisia. Ngeneng yeneac ua torokpema tigec enec.”
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Samariangacngo Yesuac yofi dekperagiyemmeec, “Yeng ni faka anai meai, imoc seng deficnudacde.” ifi deecac taong imohacnac samaria ngicngac yenearunac homacngo Yesu negensinggegec.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Imocac amma samariangicngac Yesuaru kemma yeng yenigoc kefudeac heitaigec. Heitaigec yeng negengyemmema wenac yohockang yenigoc kefec.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Yesungo ihai kecmanu homacngo yombong yeac yoacac amma negensinggema
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 ngac edegec, “Neni warac geac siducac amma negensinggeding. Nga yaguc nenaoc yeac enacfunac yoara negemma negensinggedimbe. Amma gennoc bangecngic sasawa neneac memengerec ngic, imoc negendimbe.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Anu uameme yohockang wisickeu Yesungo Samaria bangec wama Gariraia bangecfu kenec.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Ye ihai kemma yengenaac yofi dekperagiemeec, “Profete mongngo yengena bangecfu kefu ngicngac yeneng eweheihei mong mi ammigecde.”
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Anu gariraiangic yeni makekenggac nasou Yerusareng taonnu kenggec Yesungo faka sasawa meu henggecac amma Gariraia bangecfu kenu amafora yeneng ubangerecgoc heitaigec.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Heitaigec Yesungo Kana taong Gariraia bangecfu doku merennu waing anec, ihai monggoc dzigene kenec. Kenu ihai ngictauac kia mong haec, yeac medacngo Kafanaung taonnu hafei feec.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Nga kiango Yesu Yudaia bangecfunac dzigenema Gariraia bangecfu hade, ifi negemma yearu kemma medaha mengereudeac edeec, nocac medaha homebeso anec.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Ifi deu Yesungo yofi edeec, “Ngeni faka kuhagoc nga faka morora mi hemma eng mi negensinggegecde.”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Ifi deu kiango deec, “Kebu, ge bic hana, medacna homebeso ande.”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Ifi deu Yesungo yofi edeec, “Ge kenna, Medacga bic ngereedac kecde.” ifi deu ngic ye Yesuac yoac negensinggema dzigene kenec.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Dzigene kememanungoc wanacngicfora yeneng hama sinnu meficgema edegec, “Medacga bic ngereedac kecde.”
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Ifi edegec, ye ngereec, imocac nasoyombonggac kpesiyemmeu yeneng degec, “Worang hadzing 1 kiroc, imohai sebia nomanedac.”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Ifi degec mamango negensiec, “Yesungo naso imohainoc suenuma dedac, ‘Medacga ye bic ngereedac kecde.’” Ifi negemma siduc edeyunuu ye nga wiacfora yeni Yesu negensinggegec.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Yesungo Yudaia bangecfunac Gariraia bangecfu dzigene hama negensinggegecdeac faka kuhagoc meu imocngo naso yohockang anec.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.