João 4

Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs BKJ

Sair da comparação
1 Farisaio yeni Yesuac yofi negenggec, “Yeng habu meyunuma doku nadzicyemmeu Yohaneac habu kpetea ferahede.”
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 Nga Yesu yengenaoc ngicngac doku mi nadzicyemmeu medacfora yeneng doku nadzicyemmegec.
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 Nga Yesungo yoac ifi negemma Yudaia bangec wama Gariraia bangecfu monggoc dzigeneec.
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 — ausente —
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 — ausente —
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 Anu Yesungo Yakoboac dokuteng tarecfu, imohai sing kengkecma kuha kpac anu dokuteng imocac tegiau mama tarec. Tacmanu 12 kiroc isoc anec.
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 — ausente —
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 Ifi deu ngacngo deec, “Ge yudangicngo dafi samariangac nearu dokuac denec?” Yudangicngac yeni samariangicngac yenigoc emenecngina mi feecac ngacngo ifi deec.
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 Ifi deu Yesungo yofi edeec, “Ge Anutu haringaac hania nga merang dokuac kpesigende, imoc negentegecma kpesimibang debac yeng doku kekehagoc gembac.”
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Ifi deu ngacngo deec, “Kebu, ge doku finadeac wiacga kpac nga dokuteng imoc herea anu doku kekehagoc dahacnac finade?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Bangecnina Yakobongo dokuteng yomoc menemmeec. Geng ye ferahenec me? Ye yengena nga medacfora amma ramaburumakafora, yeni doku yomohanac nekecgec.”
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Ifi deu Yesungo yofi meremmiec, “Ngicngac doku yomoc neandae, yeni sasawango dokuac monggoc ayemmeande.
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 Nga mong ye neng doku miba neude, yeng dokuac monggoc mi ammibesande. Nga doku mibade, imocngo yearu dokukiwa sike sikea fingecma kekecseri meficgemiude.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Ifi deu ngacngo deec, “Kebu, ge doku imoc nenna nema dokuac monggoc mi anembeso nga doku fibadeac yomohai monggoc mi habesare.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Ifi deu Yesungo yofi meremmiec, “Ge kemma ewega dena haec.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Ifi deu ngacngo deec, “Ni ewena kpac.” deu Yesungo yofi edeec, “Ni ewena kpac, ge fora denec.
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 Ge ngic 5 bic meyununec nga ngic yofinenggac mena ngerahafoc kecdape, ye geac ewega kpac.”
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Ifi deu ngacngo deec, “Kebu, ge profete, imoc gentegecduae.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 Kisicfocnina yeneng tikibuma yomohai Anutu afehekecgec. Anu ngeneng yofi deandae, ‘Yerusareng, imohaisac Anutu afehebesonga.’”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 Ifi deu Yesungo yofi edeec, “Ngac negensinnuna, naso mong wegeneude, imohai ngicngac ngeneng tikibuma yomohai nga Yerusarennu Anutu monggoc mi afehegecde.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Ngeni wiac hania mi negentegecdae, imoc numumidae. Ebicfunac mesi mesi nga komoc kpegecdeac kuc, imoc yudangic nenearunac fingerec nga Anutu negengireckema numumima kecdimbe.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 Naso mong hama kecde nga bic hadac, imohai ine dedengerec ngicngac fora, yeni ongaasungina forango Manggac dengeregecde. Manggacngo nunumu areng ifia yeneac negenu ngereeude.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 Anutu ye Asu. Imocac amma ngicngac dengerebesonga dema ongaasungo nga faka forau dengerebisia.”
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Ifi deu ngacngo deec, “Messia, kpara mong Kristo deandae, ye fingerudeac dedea, imoc negenduae. Yeng hama wiac sasawa dekperaginemmeude.”
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Ifi deu Yesungo yofi edeec, “Yoac edeguduae, imoc ni.”
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 Ifi demanu medacfora yeneng amaunac dzigene hagec. Hama Yesungo ngacgoc yoac denegeng anocac hemma kerectegec anggec. Amma mongngo yofi mi kpesimiec, “Ge noc wiacac kpesiminec me yegoc noc wiacac dedape?”
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 Anu ngacngo Yesuac yoac negemma enanga wama amau dzigene kemma amafora edeyunuec,
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 “Ngeni hama henggec. Ngic mong ni faka anai meai, imoc seng deficnudacde. Ye Messia gedang?”
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 Ifi deu yeneng taong wama Yesuaru hagec.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 Anu medacfora yeneng yaka neudeac yofi degec, “Rabbi, ge yaka nena.”
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 Ifi degec yeng yofi edeyunuec, “Yaka fenende, imoc ngeni mi negendae.”
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 Ifi deu medacfora yenaocngoc denegeng amma degec, “Ngic mongngo yaka meha migec nedac gedang.”
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 Ifi degec Yesungo yofi edeyunuec, “Suenuec, yeac enac tofohoma uaya mekecma mesibade, imocngo yakana ande.
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Ngeni yofi deandae, ‘Afo 4 wisickeuguc semeng fora anude.’ Neng yoac mong deba negenggec, ngeni kicngina fima uau henggec, yaka bic fora amma kpekpauc fede.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 Ifi anu heihomec nga kpememengic yeri yerahafoc ubangerec negenecdeac kpememengicngo uayaac bung mema kekecseriac fora ifingoc mekpedzuc anude.
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 Nga, ‘Ngic mongngo wiac homeru mong ye fora mekpedzuc anude.’ yoac ifi deandae, imocac foranoc fingecde.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Ngic goa yeneng ua megec ua imocac fora fingerec. Nga ngeni heihomec mi ammagec ni suengunuba fora mekpedzuc ambisia. Ngeneng yeneac ua torokpema tigec enec.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Samariangacngo Yesuac yofi dekperagiyemmeec, “Yeng ni faka anai meai, imoc seng deficnudacde.” ifi deecac taong imohacnac samaria ngicngac yenearunac homacngo Yesu negensinggegec.
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 Imocac amma samariangicngac Yesuaru kemma yeng yenigoc kefudeac heitaigec. Heitaigec yeng negengyemmema wenac yohockang yenigoc kefec.
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 Yesungo ihai kecmanu homacngo yombong yeac yoacac amma negensinggema
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 ngac edegec, “Neni warac geac siducac amma negensinggeding. Nga yaguc nenaoc yeac enacfunac yoara negemma negensinggedimbe. Amma gennoc bangecngic sasawa neneac memengerec ngic, imoc negendimbe.”
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Anu uameme yohockang wisickeu Yesungo Samaria bangec wama Gariraia bangecfu kenec.
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 Ye ihai kemma yengenaac yofi dekperagiemeec, “Profete mongngo yengena bangecfu kefu ngicngac yeneng eweheihei mong mi ammigecde.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Anu gariraiangic yeni makekenggac nasou Yerusareng taonnu kenggec Yesungo faka sasawa meu henggecac amma Gariraia bangecfu kenu amafora yeneng ubangerecgoc heitaigec.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 Heitaigec Yesungo Kana taong Gariraia bangecfu doku merennu waing anec, ihai monggoc dzigene kenec. Kenu ihai ngictauac kia mong haec, yeac medacngo Kafanaung taonnu hafei feec.
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Nga kiango Yesu Yudaia bangecfunac dzigenema Gariraia bangecfu hade, ifi negemma yearu kemma medaha mengereudeac edeec, nocac medaha homebeso anec.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 Ifi deu Yesungo yofi edeec, “Ngeni faka kuhagoc nga faka morora mi hemma eng mi negensinggegecde.”
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 Ifi deu kiango deec, “Kebu, ge bic hana, medacna homebeso ande.”
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Ifi deu Yesungo yofi edeec, “Ge kenna, Medacga bic ngereedac kecde.” ifi deu ngic ye Yesuac yoac negensinggema dzigene kenec.
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 Dzigene kememanungoc wanacngicfora yeneng hama sinnu meficgema edegec, “Medacga bic ngereedac kecde.”
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 Ifi edegec, ye ngereec, imocac nasoyombonggac kpesiyemmeu yeneng degec, “Worang hadzing 1 kiroc, imohai sebia nomanedac.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Ifi degec mamango negensiec, “Yesungo naso imohainoc suenuma dedac, ‘Medacga ye bic ngereedac kecde.’” Ifi negemma siduc edeyunuu ye nga wiacfora yeni Yesu negensinggegec.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Yesungo Yudaia bangecfunac Gariraia bangecfu dzigene hama negensinggegecdeac faka kuhagoc meu imocngo naso yohockang anec.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.