João 4
Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs ARA
1 Farisaio yeni Yesuac yofi negenggec, “Yeng habu meyunuma doku nadzicyemmeu Yohaneac habu kpetea ferahede.”
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 Nga Yesu yengenaoc ngicngac doku mi nadzicyemmeu medacfora yeneng doku nadzicyemmegec.
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 Nga Yesungo yoac ifi negemma Yudaia bangec wama Gariraia bangecfu monggoc dzigeneec.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 — ausente —
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 — ausente —
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Anu Yesungo Yakoboac dokuteng tarecfu, imohai sing kengkecma kuha kpac anu dokuteng imocac tegiau mama tarec. Tacmanu 12 kiroc isoc anec.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 — ausente —
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Ifi deu ngacngo deec, “Ge yudangicngo dafi samariangac nearu dokuac denec?” Yudangicngac yeni samariangicngac yenigoc emenecngina mi feecac ngacngo ifi deec.
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Ifi deu Yesungo yofi edeec, “Ge Anutu haringaac hania nga merang dokuac kpesigende, imoc negentegecma kpesimibang debac yeng doku kekehagoc gembac.”
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Ifi deu ngacngo deec, “Kebu, ge doku finadeac wiacga kpac nga dokuteng imoc herea anu doku kekehagoc dahacnac finade?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Bangecnina Yakobongo dokuteng yomoc menemmeec. Geng ye ferahenec me? Ye yengena nga medacfora amma ramaburumakafora, yeni doku yomohanac nekecgec.”
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Ifi deu Yesungo yofi meremmiec, “Ngicngac doku yomoc neandae, yeni sasawango dokuac monggoc ayemmeande.
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 Nga mong ye neng doku miba neude, yeng dokuac monggoc mi ammibesande. Nga doku mibade, imocngo yearu dokukiwa sike sikea fingecma kekecseri meficgemiude.”
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Ifi deu ngacngo deec, “Kebu, ge doku imoc nenna nema dokuac monggoc mi anembeso nga doku fibadeac yomohai monggoc mi habesare.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Ifi deu Yesungo yofi meremmiec, “Ge kemma ewega dena haec.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 Ifi deu ngacngo deec, “Ni ewena kpac.” deu Yesungo yofi edeec, “Ni ewena kpac, ge fora denec.
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 Ge ngic 5 bic meyununec nga ngic yofinenggac mena ngerahafoc kecdape, ye geac ewega kpac.”
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Ifi deu ngacngo deec, “Kebu, ge profete, imoc gentegecduae.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Kisicfocnina yeneng tikibuma yomohai Anutu afehekecgec. Anu ngeneng yofi deandae, ‘Yerusareng, imohaisac Anutu afehebesonga.’”
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Ifi deu Yesungo yofi edeec, “Ngac negensinnuna, naso mong wegeneude, imohai ngicngac ngeneng tikibuma yomohai nga Yerusarennu Anutu monggoc mi afehegecde.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Ngeni wiac hania mi negentegecdae, imoc numumidae. Ebicfunac mesi mesi nga komoc kpegecdeac kuc, imoc yudangic nenearunac fingerec nga Anutu negengireckema numumima kecdimbe.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Naso mong hama kecde nga bic hadac, imohai ine dedengerec ngicngac fora, yeni ongaasungina forango Manggac dengeregecde. Manggacngo nunumu areng ifia yeneac negenu ngereeude.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 Anutu ye Asu. Imocac amma ngicngac dengerebesonga dema ongaasungo nga faka forau dengerebisia.”
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Ifi deu ngacngo deec, “Messia, kpara mong Kristo deandae, ye fingerudeac dedea, imoc negenduae. Yeng hama wiac sasawa dekperaginemmeude.”
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Ifi deu Yesungo yofi edeec, “Yoac edeguduae, imoc ni.”
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Ifi demanu medacfora yeneng amaunac dzigene hagec. Hama Yesungo ngacgoc yoac denegeng anocac hemma kerectegec anggec. Amma mongngo yofi mi kpesimiec, “Ge noc wiacac kpesiminec me yegoc noc wiacac dedape?”
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Anu ngacngo Yesuac yoac negemma enanga wama amau dzigene kemma amafora edeyunuec,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Ngeni hama henggec. Ngic mong ni faka anai meai, imoc seng deficnudacde. Ye Messia gedang?”
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Ifi deu yeneng taong wama Yesuaru hagec.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Anu medacfora yeneng yaka neudeac yofi degec, “Rabbi, ge yaka nena.”
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 Ifi degec yeng yofi edeyunuec, “Yaka fenende, imoc ngeni mi negendae.”
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Ifi deu medacfora yenaocngoc denegeng amma degec, “Ngic mongngo yaka meha migec nedac gedang.”
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Ifi degec Yesungo yofi edeyunuec, “Suenuec, yeac enac tofohoma uaya mekecma mesibade, imocngo yakana ande.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Ngeni yofi deandae, ‘Afo 4 wisickeuguc semeng fora anude.’ Neng yoac mong deba negenggec, ngeni kicngina fima uau henggec, yaka bic fora amma kpekpauc fede.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Ifi anu heihomec nga kpememengic yeri yerahafoc ubangerec negenecdeac kpememengicngo uayaac bung mema kekecseriac fora ifingoc mekpedzuc anude.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Nga, ‘Ngic mongngo wiac homeru mong ye fora mekpedzuc anude.’ yoac ifi deandae, imocac foranoc fingecde.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Ngic goa yeneng ua megec ua imocac fora fingerec. Nga ngeni heihomec mi ammagec ni suengunuba fora mekpedzuc ambisia. Ngeneng yeneac ua torokpema tigec enec.”
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Samariangacngo Yesuac yofi dekperagiyemmeec, “Yeng ni faka anai meai, imoc seng deficnudacde.” ifi deecac taong imohacnac samaria ngicngac yenearunac homacngo Yesu negensinggegec.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Imocac amma samariangicngac Yesuaru kemma yeng yenigoc kefudeac heitaigec. Heitaigec yeng negengyemmema wenac yohockang yenigoc kefec.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Yesungo ihai kecmanu homacngo yombong yeac yoacac amma negensinggema
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 ngac edegec, “Neni warac geac siducac amma negensinggeding. Nga yaguc nenaoc yeac enacfunac yoara negemma negensinggedimbe. Amma gennoc bangecngic sasawa neneac memengerec ngic, imoc negendimbe.”
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Anu uameme yohockang wisickeu Yesungo Samaria bangec wama Gariraia bangecfu kenec.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 Ye ihai kemma yengenaac yofi dekperagiemeec, “Profete mongngo yengena bangecfu kefu ngicngac yeneng eweheihei mong mi ammigecde.”
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Anu gariraiangic yeni makekenggac nasou Yerusareng taonnu kenggec Yesungo faka sasawa meu henggecac amma Gariraia bangecfu kenu amafora yeneng ubangerecgoc heitaigec.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Heitaigec Yesungo Kana taong Gariraia bangecfu doku merennu waing anec, ihai monggoc dzigene kenec. Kenu ihai ngictauac kia mong haec, yeac medacngo Kafanaung taonnu hafei feec.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Nga kiango Yesu Yudaia bangecfunac dzigenema Gariraia bangecfu hade, ifi negemma yearu kemma medaha mengereudeac edeec, nocac medaha homebeso anec.
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Ifi deu Yesungo yofi edeec, “Ngeni faka kuhagoc nga faka morora mi hemma eng mi negensinggegecde.”
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Ifi deu kiango deec, “Kebu, ge bic hana, medacna homebeso ande.”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Ifi deu Yesungo yofi edeec, “Ge kenna, Medacga bic ngereedac kecde.” ifi deu ngic ye Yesuac yoac negensinggema dzigene kenec.
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Dzigene kememanungoc wanacngicfora yeneng hama sinnu meficgema edegec, “Medacga bic ngereedac kecde.”
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Ifi edegec, ye ngereec, imocac nasoyombonggac kpesiyemmeu yeneng degec, “Worang hadzing 1 kiroc, imohai sebia nomanedac.”
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Ifi degec mamango negensiec, “Yesungo naso imohainoc suenuma dedac, ‘Medacga ye bic ngereedac kecde.’” Ifi negemma siduc edeyunuu ye nga wiacfora yeni Yesu negensinggegec.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Yesungo Yudaia bangecfunac Gariraia bangecfu dzigene hama negensinggegecdeac faka kuhagoc meu imocngo naso yohockang anec.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.