João 13
Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs NVT
1 Makekenggac hombang nasoac tofocnac mocgu femanu Yesungo bangec yomoc wama Manggacaru dzigeneudeac nasoya wegeneec, imoc bic negengemeec. Ifi negemma bangecfu wiacfora yeneac heresongoya fekefec, imoc hafoangoc edzacyunumaguc kekeha wisickebeso, ifi negenec.
1 Antes da festa da Páscoa, Jesus sabia que havia chegado sua hora de deixar este mundo e voltar para o Pai. Ele tinha amado seus discípulos durante seu ministério na terra, e os amou até o fim.
2 Yeni maraiac yaka nema tacgec. Nga mangana minginango negen negeng Yuda, Simong Kariotoac medac ubeau bic yofi faiec, yeng Yesu docfu faiu ngaba yeneng mebisia.
2 Estava na hora do jantar, e o diabo já havia instigado Judas, filho de Simão Iscariotes, a trair Jesus.
3 Nga Mamango wiac sasawa Yesuac mariau bic faiec nga ye Anutuarunac mama monggoc dzigene enude, ye imoc bic negenec.
3 Jesus sabia que o Pai lhe dera autoridade sobre todas as coisas e que viera de Deus e voltaria para Deus.
4 Negemma tataha wama yacma ngakpi hereha hesima keremmeme mong mema kebangau dzegeec.
4 Assim, levantou-se da mesa, tirou a capa e enrolou uma toalha na cintura.
5 Dzegema tera yadaosong, imohai doku kpeu kemeu medacfora yeneac hani dzuacyemmema keremmeme kebangau dzegeec, imocngo haningina mekerenggeyemmeec.
5 Depois, derramou água numa bacia e começou a lavar os pés de seus discípulos, enxugando-os com a toalha que estava em sua cintura.
6 Ifi amma Simong Petoroaru kenu Petorongo kpesimiec, “Kebuna, ge dafiac hanina dzuacnade?”
6 Quando Jesus chegou a Simão Pedro, este lhe disse: “O Senhor vai lavar os meus pés?”.
7 Ifi deu Yesungo yofi edeec, “Ni faka anduae, ge yaguc imocac hania mi negentegecnec amma ngadeguc hania negentegecnade.”
7 Jesus respondeu: “Você não entende agora o que estou fazendo, mas algum dia entenderá”.
8 Ifi deu Petrongo deec, “Kpac yombong, ge neac hani mi dzuacnade.” deu Yesungo meremmiec, “Ni haniga mi dzuacbadeu, ge nearu mi tahockenade.”
8 “Lavar os meus pés? De jeito nenhum!”, protestou Pedro. Jesus respondeu: “Se eu não os lavar, você não terá comunhão comigo”.
9 Ifi deu Simong Petorongo deec, “Kebuna, ge haninasac kpac, orucna nga marina momoc dzuacnenna.”
9 Simão Pedro exclamou: “Senhor, então lave também minhas mãos e minha cabeça, e não somente os pés!”.
10 Ifi deu Yesungo yofi deec, “Ngic mong ye doku bic nadzirec, ye hafoangoc kongac kpeecac monggoc mi nadzicma haniasac dzuacbesonga. Ngeni kongac bic kpegec amma imoc ngeni sasawa ngeneac ine mi deduae.”
10 Jesus respondeu: “A pessoa que tomou banho completo só precisa lavar os pés para ficar totalmente limpa. E vocês estão limpos, mas nem todos”.
11 Nocac ngic merang ye doc meu megecde, imoc bic negenec. Imocac yofi deec, “Ni sasawa ngeneac imoc mi deduae.”
11 Pois Jesus sabia quem o trairia. Foi a isso que se referiu quando disse: “Nem todos vocês estão limpos”.
12 Yesungo haningina dzuacdaru wisickeu ngakpi hereha heiu kemeu monggoc matacma yofi kpesiyemmeec, “Ni faka ngenearu medua, imocac hania negentegecdae me?
12 Depois de lavar os pés deles, Jesus vestiu a capa novamente, retornou a seu lugar e perguntou: “Vocês entendem o que fiz?
13 Ngeni neac kpoukpou nga Kebu kpacnuandae, imoc naric deandae, nocac ni imocnoc.
13 Vocês me chamam ‘Mestre’ e ‘Senhor’, e têm razão, porque eu sou.
14 Ni Kebu nga kpoukpounginango haningina dzuacduaeu ngeni ngenaoc ifingoc haningina dzuacemebisia.
14 E uma vez que eu, seu Senhor e Mestre, lavei seus pés, vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Ni faka gombungaac ongea edzacngunuma angemmeduae, siriha imocngoc ngenaocngoc modacma mebisia.
15 Eu lhes dei um exemplo a ser seguido. Façam como eu fiz a vocês.
16 Foracngoc, wanacngicngo mingina mi feraheude nga sue sueango ngic sueec, ye mi feraheude, imoc edengunuduae.
16 Eu lhes digo a verdade: o escravo não é maior que o seu senhor, nem o mensageiro é mais importante que aquele que o envia.
17 Ngeni yomoc negemma modacgecdeu Anutuac ubangerecngo ngenearu feude.
17 Agora que vocês sabem estas coisas, serão felizes se as praticarem.”
18 Ni sasawa ngeneac mi deduae. Meisingngunuai, ngeni ine negengngunuduae. Amma yoac mitikibiu oho ohoya fede, imoc fora fingerudeac yoac yomoc heficgeec,
18 “Não digo estas coisas a todos vocês; conheço os que escolhi. Mas isto cumpre as Escrituras que dizem: ‘Aquele que come do meu alimento voltou-se contra mim’.
19 Faka imoc fingerude nga, ‘Ni kecduaengoc.’ ngeni imoc negensinggegecdeac amma yaguc faka imoc mi fingecmanu imocac siriha edengunuduae.
19 Eu lhes digo isso de antemão, para que, quando acontecer, vocês creiam que eu sou aquele de quem falam as Escrituras.
20 Foracngoc, ni ngic me ngac mong sueba hau mongngo ama heimiude, yeng ni ama heinende ande. Anu ngic mong ye ni ama heinenude, yeng suenuec, ye ama heimiudengoc.”
20 Eu lhes digo a verdade: quem recebe aquele que envio recebe a mim, e quem recebe a mim recebe o Pai, que me enviou”.
21 Yesungo yoac imoc demanu ongaasuya ebiriu yoac yofi dekperagiec, “Ni fora yombong edengunuba, ngeneac botucfunac mongngo docfu fainuu menugecde.”
21 Então Jesus sentiu profunda angústia e exclamou: “Eu lhes digo a verdade: um de vocês vai me trair!”.
22 Ifi deu medacfora yeni yenaocngoc kicngo engemma degec, “Imoc meracac dede?” ifi dema obohogec.
22 Os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Nga medacfora yeneac botucfunac songomedaha yeng Yesuac hoannu tarec.
23 O discípulo a quem Jesus amava ocupava o lugar ao lado dele à mesa.
24 Ifi taru Simong Petoro ye hatango sosoc yofi anec, “Ge kpesimina, imoc meracac dede?”
24 Simão Pedro lhe fez um sinal para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 Ifi deu medac imoc Yesuac mokucfu heifema kpesimiec, “Kebu, ge imoc meracac denec?”
25 Então o discípulo se inclinou para Jesus e perguntou: “Senhor, quem é?”.
26 Ifi deu Yesungo deec, “Ni ic sogong tosea yomoc nemuruckema ngic mong mibade, ngic imocnoc.” Ifi dema ic sogong mema nemuruckema Yuda, Simong Kariotoac medac miec.
26 Jesus respondeu: “É aquele a quem eu der o pedaço de pão que molhei na tigela”. E, depois de molhar o pedaço de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Miu ic sogong meu Satangngo hereau kemeec. Kemeu Yesungo yofi edeec, “Ge ua mebeso negennec, imoc kemma bic mebesena.”
27 Quando Judas comeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus lhe disse: “O que você vai fazer, faça logo”.
28 Ifi deu medacfora tacgec, yeneng noc wiacac edede, imocac obohogec.
28 Nenhum dos outros à mesa entendeu o que Jesus quis dizer.
29 Imoc yofiac, Yuda ye dzohie mekefecac hombanggac wiac mong bummeudeac edede me ngic makpekpea wiac mong yemmeudeac dede, ifi negenggec.
29 Como Judas era o tesoureiro, alguns imaginaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse o necessário para a festa ou desse algum dinheiro aos pobres.
30 Nga Yudango ic sogong tosea memanu imohaingoc yacma kemeec. Nga tofocnac naso yombong bic anec.
30 Judas saiu depressa, e era noite.
31 Anu Yesungo yofi deec, “Yaguc Ngicac Medacngo kuc nga kibikperagiagoc fingectegecde. Fingectegeru ngicngac yeni Ngicac Medac uayaac amma Anutuac kuc nga kibikperagia negenggecde.
31 Assim que Judas saiu, Jesus disse: “Chegou a hora de o Filho do Homem ser glorificado e, por causa dele, Deus será glorificado.
32 Ngicngac yeni Medac hemma Anutuac kuc nga kibikperagia negenggecdeu Manggacngo Medahaac kuc nga kibikperagia ngicngac mekperagiyemmeude, imocac naso wegenede.
32 Uma vez que Deus recebe glória por causa do Filho, ele dará ao Filho sua glória, de uma vez por todas.
33 Nambaracfocna, ni naso wegenanec ngenigoc kecmangoc kemba ngeni ni hofocnugecde. Anu yudangic edeyunuai, imocngoc yaguc edengunuduae. Ni kembade, imohai ngeneac hahaac sing mong mi fede, kpac.
33 Meus filhos, estarei com vocês apenas mais um pouco. E, como eu disse aos líderes judeus, vocês me procurarão, mas não poderão ir para onde eu vou.
34 Singyoac gboria mong ngemmeduae, ngeni ngenaocngoc heresongogoc hoangemebisia. Neng ngeni heresongogoc hoangngunukecduae, ngeni ifi isoc ngenaocngoc heregoc tembuc tembuc songogoc hoangemebisia.
34 Por isso, agora eu lhes dou um novo mandamento: Amem uns aos outros. Assim como eu os amei, vocês devem amar uns aos outros.
35 Ngeni ngenaocngoc heresongogoc hoangemegecdeu ngicngac sasawango ngeni neac medacfocna kecdae, imoc negenggecde.”
35 Seu amor uns pelos outros provará ao mundo que são meus discípulos”.
36 Ifi deu Simong Petorongo kpesimiec, “Kebu, ge dahai kennade?” ifi deu Yesungo yofi deec, “Ge yaguc ni kembade, imohai naric mi modacnunade, kecma ngadeguc modacnunade.”
36 Simão Pedro perguntou: “Para onde o Senhor vai?”. Jesus respondeu: “Para onde vou vocês não podem ir agora, mas me seguirão mais tarde”.
37 Ifi deu Petorongo monggoc kpesimiec, “Kebu, ni nocac yaguc naric mi modacgubade? Ni geac amma kekecna naric waba doude.”
37 “Senhor, por que não posso ir agora?”, perguntou ele. “Estou disposto a morrer pelo senhor.”
38 Ifi deu Yesungo meremma yofi edeec, “Ge naric neac amma kekecga wana doude, ifi denec me? Foracngoc, ni edegubade, kokorecngo mi arohomanu geng atac harebec neac busic kpenade.”
38 “Morrer por mim?”, disse Jesus. “Eu lhe digo a verdade, Pedro: antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.