João 13

Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Makekenggac hombang nasoac tofocnac mocgu femanu Yesungo bangec yomoc wama Manggacaru dzigeneudeac nasoya wegeneec, imoc bic negengemeec. Ifi negemma bangecfu wiacfora yeneac heresongoya fekefec, imoc hafoangoc edzacyunumaguc kekeha wisickebeso, ifi negenec.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Yeni maraiac yaka nema tacgec. Nga mangana minginango negen negeng Yuda, Simong Kariotoac medac ubeau bic yofi faiec, yeng Yesu docfu faiu ngaba yeneng mebisia.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Nga Mamango wiac sasawa Yesuac mariau bic faiec nga ye Anutuarunac mama monggoc dzigene enude, ye imoc bic negenec.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Negemma tataha wama yacma ngakpi hereha hesima keremmeme mong mema kebangau dzegeec.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Dzegema tera yadaosong, imohai doku kpeu kemeu medacfora yeneac hani dzuacyemmema keremmeme kebangau dzegeec, imocngo haningina mekerenggeyemmeec.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Ifi amma Simong Petoroaru kenu Petorongo kpesimiec, “Kebuna, ge dafiac hanina dzuacnade?”
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Ifi deu Yesungo yofi edeec, “Ni faka anduae, ge yaguc imocac hania mi negentegecnec amma ngadeguc hania negentegecnade.”
7 Jesus respondeu:
8 Ifi deu Petrongo deec, “Kpac yombong, ge neac hani mi dzuacnade.” deu Yesungo meremmiec, “Ni haniga mi dzuacbadeu, ge nearu mi tahockenade.”
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Ifi deu Simong Petorongo deec, “Kebuna, ge haninasac kpac, orucna nga marina momoc dzuacnenna.”
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Ifi deu Yesungo yofi deec, “Ngic mong ye doku bic nadzirec, ye hafoangoc kongac kpeecac monggoc mi nadzicma haniasac dzuacbesonga. Ngeni kongac bic kpegec amma imoc ngeni sasawa ngeneac ine mi deduae.”
10 Aí Jesus disse:
11 Nocac ngic merang ye doc meu megecde, imoc bic negenec. Imocac yofi deec, “Ni sasawa ngeneac imoc mi deduae.”
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Yesungo haningina dzuacdaru wisickeu ngakpi hereha heiu kemeu monggoc matacma yofi kpesiyemmeec, “Ni faka ngenearu medua, imocac hania negentegecdae me?
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Ngeni neac kpoukpou nga Kebu kpacnuandae, imoc naric deandae, nocac ni imocnoc.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Ni Kebu nga kpoukpounginango haningina dzuacduaeu ngeni ngenaoc ifingoc haningina dzuacemebisia.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Ni faka gombungaac ongea edzacngunuma angemmeduae, siriha imocngoc ngenaocngoc modacma mebisia.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Foracngoc, wanacngicngo mingina mi feraheude nga sue sueango ngic sueec, ye mi feraheude, imoc edengunuduae.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Ngeni yomoc negemma modacgecdeu Anutuac ubangerecngo ngenearu feude.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 Ni sasawa ngeneac mi deduae. Meisingngunuai, ngeni ine negengngunuduae. Amma yoac mitikibiu oho ohoya fede, imoc fora fingerudeac yoac yomoc heficgeec,
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Faka imoc fingerude nga, ‘Ni kecduaengoc.’ ngeni imoc negensinggegecdeac amma yaguc faka imoc mi fingecmanu imocac siriha edengunuduae.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Foracngoc, ni ngic me ngac mong sueba hau mongngo ama heimiude, yeng ni ama heinende ande. Anu ngic mong ye ni ama heinenude, yeng suenuec, ye ama heimiudengoc.”
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Yesungo yoac imoc demanu ongaasuya ebiriu yoac yofi dekperagiec, “Ni fora yombong edengunuba, ngeneac botucfunac mongngo docfu fainuu menugecde.”
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Ifi deu medacfora yeni yenaocngoc kicngo engemma degec, “Imoc meracac dede?” ifi dema obohogec.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Nga medacfora yeneac botucfunac songomedaha yeng Yesuac hoannu tarec.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Ifi taru Simong Petoro ye hatango sosoc yofi anec, “Ge kpesimina, imoc meracac dede?”
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Ifi deu medac imoc Yesuac mokucfu heifema kpesimiec, “Kebu, ge imoc meracac denec?”
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Ifi deu Yesungo deec, “Ni ic sogong tosea yomoc nemuruckema ngic mong mibade, ngic imocnoc.” Ifi dema ic sogong mema nemuruckema Yuda, Simong Kariotoac medac miec.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Miu ic sogong meu Satangngo hereau kemeec. Kemeu Yesungo yofi edeec, “Ge ua mebeso negennec, imoc kemma bic mebesena.”
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Ifi deu medacfora tacgec, yeneng noc wiacac edede, imocac obohogec.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Imoc yofiac, Yuda ye dzohie mekefecac hombanggac wiac mong bummeudeac edede me ngic makpekpea wiac mong yemmeudeac dede, ifi negenggec.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Nga Yudango ic sogong tosea memanu imohaingoc yacma kemeec. Nga tofocnac naso yombong bic anec.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Anu Yesungo yofi deec, “Yaguc Ngicac Medacngo kuc nga kibikperagiagoc fingectegecde. Fingectegeru ngicngac yeni Ngicac Medac uayaac amma Anutuac kuc nga kibikperagia negenggecde.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Ngicngac yeni Medac hemma Anutuac kuc nga kibikperagia negenggecdeu Manggacngo Medahaac kuc nga kibikperagia ngicngac mekperagiyemmeude, imocac naso wegenede.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 Nambaracfocna, ni naso wegenanec ngenigoc kecmangoc kemba ngeni ni hofocnugecde. Anu yudangic edeyunuai, imocngoc yaguc edengunuduae. Ni kembade, imohai ngeneac hahaac sing mong mi fede, kpac.
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 Singyoac gboria mong ngemmeduae, ngeni ngenaocngoc heresongogoc hoangemebisia. Neng ngeni heresongogoc hoangngunukecduae, ngeni ifi isoc ngenaocngoc heregoc tembuc tembuc songogoc hoangemebisia.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Ngeni ngenaocngoc heresongogoc hoangemegecdeu ngicngac sasawango ngeni neac medacfocna kecdae, imoc negenggecde.”
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Ifi deu Simong Petorongo kpesimiec, “Kebu, ge dahai kennade?” ifi deu Yesungo yofi deec, “Ge yaguc ni kembade, imohai naric mi modacnunade, kecma ngadeguc modacnunade.”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Ifi deu Petorongo monggoc kpesimiec, “Kebu, ni nocac yaguc naric mi modacgubade? Ni geac amma kekecna naric waba doude.”
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Ifi deu Yesungo meremma yofi edeec, “Ge naric neac amma kekecga wana doude, ifi denec me? Foracngoc, ni edegubade, kokorecngo mi arohomanu geng atac harebec neac busic kpenade.”
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.