Gálatas 2
Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs NTLH
1 Anu kifa 14 wisickeu ni monggoc Yerusarennu kenai. Naso imohai Banabagoc neri Tito hesickede nenahafoc kening.
1 Catorze anos depois, eu voltei para Jerusalém com Barnabé e levei Tito comigo.
2 Ni Yerusarennu kembadeac Anutungo kpefinnu edenuec. Ihai kemma siduc gombung bangec monnunac ngicngac Anutu mi negemmigec, yenearu sing edekpou ayemmekefai siduc imoc ngic enara degec kecgec, yeni tembuc tembuc dekperagiyemmeai. Ni warac nedziai nga yaguc nedziduaengoc, uana imocngo sicsauc amma fora kpac ambacac yoac imoc dekperagiyemmeai.
2 Voltei para lá porque Deus me revelou que eu devia fazer isso. Ali, numa reunião particular com os líderes da igreja, eu expliquei a eles a mensagem do evangelho que anuncio aos não judeus. Eu não queria que o trabalho que tinha feito e estava fazendo fosse um trabalho perdido.
3 Anu Tito grikngicngo nigoc haec, ye sebi tosea herecgegecdeac enara yeneng mong mi degec.
3 Tito estava comigo, mas ele não foi obrigado a circuncidar-se , embora ele não seja judeu.
4 Ngic goa tosofocnina mi andae, yeneng ine Titoac ifi degec. Yeni sing eseaac bageu fainunugecdeac hama botucninau kecma Kristongo witicfunac menunuec, imocac kickitong kecdae.
4 Porém alguns tinham se juntado ao nosso grupo, fazendo de conta que eram irmãos na fé, e queriam circuncidá-lo. Eram homens que tinham entrado para o grupo como espiões a fim de espiar a liberdade que temos por estarmos unidos com Cristo Jesus e para nos tornar escravos de novo.
5 Nga siduc gombunggac yoac fora ngenearu seria feudeac neneng naso monggac ngic ifia yeneac yoac bageau mong mi kefing, kpac.
5 Mas em nenhum momento nós cedemos, pois queríamos que vocês tivessem o verdadeiro evangelho.
6 Anu ua mekecduae dema ngic enara yeneng imohai wiac mong torokpema ambadeac mi edenugec, kpac. Nga yeneng warac dafi kecgec, imoc naric mi debade. Anutungo ngic sebiacsac hemma ngicngac mi isingyunuude.
6 E aqueles que pareciam ser os líderes da igreja — digo isso porque para mim não importa o que eles eram, pois Deus não julga pela aparência — aqueles líderes, repito, não me deram nenhuma ideia nova.
7 Yeneng ine faka fora yofia hemma mariu meme anggec. Anutungo Petoro ngic sebi tosangina herec herecgea yenearu siduc gombung dekperagiudeac uayoac miec, ifi isocngoc ni ngic sebi tosangina mi herec herecgea, yenearu siduc gombung dekperagibadeac uayoac nenec.
7 Pelo contrário, eles viram que Deus me tinha dado a responsabilidade de anunciar o evangelho aos não judeus, assim como tinha dado a Pedro a responsabilidade de anunciá-lo aos judeus.
8 Anutungo Petoro ua kucgoc meudeac fenggemiu, yeng ngic sebi tosangina herec herecgea, yeneac botucfu aposoro ua meec. Nga ni ifi isocngoc ua kucgoc mebadeac fenggenenu bangec monnunac ngicngac Anutu mi negemmidae, yeneac botucfu aposoro ua mekecduae.
8 Pois pelo poder de Deus fui feito apóstolo para anunciar o evangelho aos não judeus, assim como Pedro foi feito apóstolo para anunciar o evangelho aos judeus.
9 Anu kpebunggac ngic wotunga degec, Yakobo nga Kefa amma Yohane, yeni Anutuac danggunuc fenenec, imoc hentegecma yeni ni nga Banaba nerigoc uba mocgu amma marinira mema yofi degec, “Ngeri bangec monnunac ngicngac Anutu mi negemmidae, yenearu siduc gombung dekperagibesera nga neneng ngic sebi tosangina herec herecgea, yenearu siduc gombung dekperaginide.”
9 Por isso Tiago, Pedro e João, que eram considerados os líderes da igreja, reconheceram que Deus me tinha dado essa tarefa especial. E, como sinal de que éramos todos companheiros, eles deram a mim e a Barnabé um aperto de mãos. E todos nós combinamos que eu e Barnabé iríamos trabalhar entre os não judeus e eles, entre os judeus.
10 Ifi dema yoac mocgusac yofi torokpegec, “Ngeni ngicngac makpekpea, yeneac ebic negensibisia.” ifi degecac ni imocnoc negemma mamangkima ua serima mekefai.
10 Eles nos pediram só uma coisa: que lembrássemos dos pobres das igrejas deles, e isso eu sempre tenho procurado fazer.
11 Anu Petorongo Antiokia hama sing segeec. Imocac amma ni namma kopocsic anec, imoc edeai.
11 Porém, quando Pedro veio para Antioquia da Síria, eu fiquei contra ele em público porque ele estava completamente errado.
12 Yakoboarunac areng goa mi hamagec ye bangec monnunac ngicngac yenigoc yaka nekefec. Nga ngic sebi tosangina herec herecgea arengfora goa hasikegec, imohai ye kengec amma bangec monnunac ngic wayunuma yenigoc monggoc mi tarec.
12 De fato, antes de chegarem ali alguns homens mandados por Tiago, Pedro tomava refeições com os irmãos não judeus. Mas, depois que aqueles homens chegaram, ele não queria mais tomar refeições com os não judeus porque tinha medo dos que eram a favor de circuncidar os não judeus.
13 Ifi anu yudangic tosea yeni ifingoc yegoc sebimeme anggec. Nga Banabango ifingoc ikoc fakangina modacma sing segeec.
13 E também os outros irmãos judeus começaram a agir como hipócritas, do mesmo modo que Pedro. E até Barnabé se deixou levar pela hipocrisia deles.
14 Anu yenemba, yeni siduc gombunggac yoac foraac faka mi modacgec, ni ngicngac sasawa yeneac kicfu Petoro yofi edeai, “Ge yudangicnoc amma yudangic fakanina wama bangec monnunac ngicngac, yeneac faka modacannec, ge ine bangec monnunac ngic, yeneng yuda neneac faka modacgecdeac fakagau edzacyununec, imoc mi ngereede.”
14 Quando vi que eles não estavam agindo direito, de acordo com a verdade do evangelho , eu disse a Pedro na presença de todos: “Você é judeu, mas não está vivendo como judeu e sim como não judeu. Então, como é que você quer obrigar os não judeus a viverem como judeus?”
15 Neni yuda arennunac fingering nga bangec monnunac ngicngac Anutu mi negemmidae, kopocsicmeme areng yenearunac mi fingering.
15 O fato é que nós somos judeus de nascimento e não “pecadores não judeus”, como eles são chamados.
16 Ngic mong ye Yesu Kristo negensinggedeu Anutungo yeac ngic dindingac demiude, imoc negendimbe. Ngic mong ye dedeseriyoac modacma kecde, Anutungo ye dindingac mi demiude, kpac. Nga Anutungo negen negensinninaac amma dindingac denemmeudeac neni dedeseriyoacac sing wama Yesu negensinggema kecdimbe. Imoc yofiac, ngicngac dedeseriyoac modacandae, Anutungo yeni ngicngac dindingac naric mi deyemmeude, kpac. Ye ngicngac Yesu negensinggema kecdae, yeni ine dindingac deyemmeude.
16 Mas sabemos que todos são aceitos por Deus somente pela fé em Jesus Cristo e não por fazerem o que a lei manda. Assim nós também temos crido em Cristo Jesus a fim de sermos aceitos por Deus pela nossa fé em Cristo e não por fazermos o que a lei manda. Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda.
17 Goa yeni neneac yofi dedae, “Ngeni dedeseriyoac wama kopocsic meficgedae.” Ifi febac dede Kristongo kopocsicac sing meficgengemmebac nga ifi kpac.
17 Ao procurarmos ser aceitos por Deus por estarmos unidos com Cristo, fica claro que somos “pecadores” como os não judeus. Mas será que isso quer dizer que Cristo trabalha em favor do pecado? Claro que não!
18 Ni wiac bic wama meickeai, imocac tataha monggoc mengerebadeu kopocsic meficgebai. Nga ni ine faka eseaac tatac monggoc mi mengerebade, kpac.
18 Se eu, depois de ter destruído a lei, começar a construí-la de novo como meio de ser aceito por Deus, aí, sim, fica claro que eu havia quebrado a lei.
19 Ni Kristogoc mariponnu momoc nugec nanic. Nga Anutugoc kecbadeac amma dedeseriyoacngo kopocsicna edzacnuu Kristogoc homema yoac imoc wayai.
19 Pois, quanto à lei, estou morto, morto pela própria lei, a fim de viver para Deus. Eu fui morto com Cristo na cruz.
20 Imocac amma ni neannaoc monggoc mi kecduae. Kristongo neac ubaheremanau kecde. Imocac yofinenggac kecma Anutuac Medac negensinggeba yeng kekecnau mewakenude. Yennoc heresongogoc hoannuma neac amma yengena kekeha waec.
20 Assim já não sou eu quem vive, mas Cristo é quem vive em mim. E esta vida que vivo agora, eu a vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e se deu a si mesmo por mim.
21 Anutuac wosoefac ubanango mi waduae. Ngic mong ye dedeseriyoac modacande, Anutungo ye ngic dindingac imoc naric mi demiude, kpac. Imocac amma Yesungo mariponnu homeec. Dedeseriyoac kuhagoc febac Yesungo mariponnu naric mi homebac.
21 Eu me recuso a rejeitar a graça de Deus. Pois, se é por meio da lei que as pessoas são aceitas por Deus, então a morte de Cristo não adiantou nada!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.