Atos 7
Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs ARC
1 Womong garengtoango Stefano kpesimiec, “Yoac dedae, imoc fora me?”
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Ifi deu Stefanongo yofi deec, “Mangfocna nga sactosofocna, yoac deba negenggec: Kisicnina Abrahang ye Harang taonnu mi kemma Mesopotamia bangecfu kecmanu Anutu kuc nga kibikperagi mingina, yennoc fingecmima yofi edeec,
2 E ele disse: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, estando na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 ‘Ge amabangecga nga arengfocga wayunuma neng bangec mong edzacgubade, ihai kemma kecbesena.’ (Fingec fingec 12:1)
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Anu ye yoac ifi negemma Kardea bangec wama Harang taonnu kemma kefec. Ihai kecmanu mama homeec. Homeu Anutungo bangec ngeni yofinenggac kecdae, Abrahang imohai sueu haec.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. E dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que habitais agora.
5 Hesicke hama bangec mong mi wamiu tiuenec, imoc kpac yombong. Ye nga bangecfora dengec tigec enudeac areng kpeyemmeec, imoc nambaraha kpac kecmanu edeec.
5 E não lhe deu nela herança, nem ainda o espaço de um pé; mas prometeu que lhe daria a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Amma Anutungo yoac mong yofi deec, ‘Esangaboga nga bangecfocga yeni kifa 400 ngic mong yeneac bangecfu kuric kecma enac tofoc tofoho ua mema sisic witiau kecbesandae.’
6 E falou Deus assim: Que a sua descendência seria peregrina em terra alheia, e a sujeitariam à escravidão e a maltratariam por quatrocentos anos.
7 Amma yoac mong yofi torokpeec,
7 E eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus. E, depois disto, sairão e me servirão neste lugar.
8 Anutungo Abrahang dzadzahac mima sebi tosangina herecgegecdeac Anutungo Abrahang edeec. Ifi edeecac medaha Isaka kpeficgeu fingecma uameme 8 femanu medahaac sebi tosea herecgeec. Anu Isakango Yakobo kpeficgeec nga Yakobongo kisicfocnina 12 kpeficyunuec.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; e, assim, gerou a Isaque e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque, a Jacó; e Jacó, aos doze patriarcas.
9 Kisicfocnina yeni munangina Yosefe keracmangang ammima Aigita bangecfu faigec ngic goa yeneng bummema mekenggec. Ihai kecmanu Anutungo yegoc kefecac amma
9 E os patriarcas, movidos de inveja, venderam a José para o Egito; mas Deus era com ele.
10 kpendzennunac meickema ubangerecgoc kekec heficgemiec. Yeng Yosefe wosoefac ammima negen negentegec miu Aigita ngictau Faraongo negen negenga imoc hengngereema yengena amagerec nga aigitangicfora momoc garengyunuma kefudeac ngickuneng faiec.
10 E livrou-o de todas as suas tribulações e lhe deu graça e sabedoria ante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 Faiu kecmanu Aigita nga Kanaang bangecfu bodi fingeru ebic kuneng meficgegec. Ifi fingeru kisicfocnina yeni nenesemenggac homema kecgec.
11 Sobreveio, então, a todo o país do Egito e de Canaã fome e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Kecmagec ‘Aigita bangecfu semeng fede’ ifi degec negemma Yakobongo medacfora sueyunuu ihai kenggec.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais, a primeira vez.
13 Kecma naso monnu monggoc kenggec Yosefengo dacfora haniaya dekperagiyemmeec. Dekperagiyemmeu Faraongo Yosefe yengena nga arengfora haniangina negentegerec.
13 E, na segunda vez, foi José conhecido por seus irmãos, e a sua linhagem foi manifesta a Faraó.
14 Ifi anu Yosefengo dacfora edeyunuu kemma mangngina Yakobo nga arengfocngina sasawa bic kpacyunugec hagec. Nga ngicngac hagec, yeneac kpetengina 75 anec.
14 E José mandou chamar a Jacó, seu pai, e a toda sua parentela, que era de setenta e cinco almas.
15 Nga Yakobo ye Aigita bangecfu kemma kecma homeec nga medacfora kisicfocnina yeni ifingoc ihaingoc homedacgec.
15 E Jacó desceu ao Egito e morreu, ele e nossos pais;
16 Homegec farengngina Sikeng amau meyunu hagec. Hama Abrahangngo Sikeng amau Hamoro medacfora yenearunac bangec mong kicsereac amma siriwa dzo dafigucngo bummeec, imohai tonggoyunugec.”
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certa soma de dinheiro aos filhos de Hamor, pai de Siquém.
17 “Anutungo wiac Abrahang miudeac bicngoc deseriec, imoc fora fingerudeac naso wegenemanu Yakobo esangabofora nga bangecfora yeni Aigita bangecfu homac fingecsahe anggec.
17 Aproximando-se, porém, o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito;
18 Ifi amma kecmagec Aigita ngictau gboria mong fingerec, yeng Yosefeac hania mi negenec. (Makekeng 1:8)
18 até que se levantou outro rei, que não conhecia a José.
19 Anu ngictau yennoc kisicfocnina meenti memati ayemmema memanganeyunudarec. Amma yeng yofi edeyunuec, ‘Ngeni sabacfocngina wayunugec homedacbisia.’”
19 Esse, usando de astúcia contra a nossa linhagem, maltratou nossos pais, ao ponto de os fazer enjeitar as suas crianças, para que não se multiplicassem.
20 “Mose ye naso imohai fingeru Anutungo sabac gombunga imoc henu ngereec. Nga ye mamaac amau afo harebec kefu garenggegec.
20 Nesse tempo, nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Ifi amma mekemma ama ngadeau tihereema faigec feec. Femanu Farao naroangango meficgema yengena medac isoc mema mekefu yadiec.
21 E, sendo enjeitado, tomou-o a filha de Faraó e o criou como seu filho.
22 Yadiu Farao ngicfora yeneng aigitangic yeneac faka nga negen negeng kpoumigec negentegecma kecma wiac deme anu kuhagoc anec.”
22 E Moisés foi instruído em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em suas palavras e obras.
23 “Kecma kifaya 40 anu ye israengic ogofora yenennegeng anudeac ubea efaiu kenec.
23 E, quando completou a idade de quarenta anos, veio-lhe ao coração ir visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Kemma aigitangic mongngo israengic mong eng kpeu hemma ogea meficgema turunga meremma aigitangic homemea kpeec.
24 E, vendo maltratado um deles, o defendeu e vingou o ofendido, matando o egípcio.
25 Kpema yofi negenec, ‘Ni arengfocna Faraoac mariunac mesiyunubadeac dema Anutungo ua nende, imoc negentegecdae gedang.’ Ye ifi negenec anu israe ngicngac yeneng imoc ine mi negentegecgec.
25 E ele cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus lhes havia de dar a liberdade pela sua mão; mas eles não entenderam.
26 Anu wereckengau monggoc kemma israengic yohockang eng eweec meficyuruma demefac ayecmema yofi edeyuruec, ‘Ngihoc waec, ngeri areng mocgungo ewedape, imoc naric kpac.’”
26 E, no dia seguinte, pelejando eles, foi por eles visto e quis levá-los à paz, dizendo: Varões, sois irmãos; por que vos agravais um ao outro?
27 “Ifi deu ngic ogea kpeecngo Mose kpefahama yofi deec, ‘Mongngo mi nereac desidesingic me gareng faiguec.
27 E o que ofendia o seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz sobre nós?
28 Ge worang aigitangic kpehomedang, ifi isoc ni gedang ifingoc nubeso annec.’ (Makekeng 2:14)
28 Queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Ifi deu Mosengo yoac imoc negemma imohaingoc worama Midiang bangecfu kemma kuric kefec. Ihai kecma ngac mema medac yohockang kpeficyuruec.”
29 E a esta palavra fugiu Moisés e esteve como estrangeiro na terra de Midiã, onde gerou dois filhos.
30 “Anu kifa 40 monggoc kecma Sinai tikiugeng bangec hocsiragocfu kemma kecmanu angero mongngo icbarama susiau gerecborang manau fingeru henec.
30 E, completados quarenta anos, apareceu-lhe o anjo do Senhor, no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo de um sarçal.
31 Hemma kpidohoma hentegerudeac kenu Kebuac yoac yofi fingerec,
31 Então, Moisés, quando viu isto, se maravilhou da visão; e, aproximando-se para observar, foi-lhe dirigida a voz do Senhor,
32 ‘Ni kisicfocga yeneac Anutu, Abrahang nga Isaka amma Yakobo, yeneac Anutunoc.’ Fingeru Mose ye dzonong fede fede amma kengec kpeu kiwa sufuma ngonducnema nanec.
32 dizendo: Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó. E Moisés, todo trêmulo, não ousava olhar.
33 Nammanu Kebungo yofi edeec, ‘Bangec nannec, imoc bangec kpetiac, imocac hanitabega hesina.
33 E disse-lhe o Senhor: Tira as sandálias dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Ni ngicfocna Aigita bangecfu sisicyunugec kiacudumeng anggec ereu yenenduae. Amma mesiyunubadeac yaguc maduae. Imocac Aigita bangecfu sueguba bic kembesena.’” (Makekeng 3:2-10)
34 Tenho visto atentamente a aflição do meu povo que está no Egito, e ouvi os seus gemidos, e desci a livrá-los. Agora, pois, vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 “Ngic yeneng Moseac yoac wama yofi degec,
35 A este Moisés, ao qual haviam negado, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz? A este enviou Deus como príncipe e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera no sarçal.
36 Ifi amma Anutungo Mose sueu kemma hesicyunu haec. Ye Aigita bangecfu nga Kondung sacsacfu nga bangec kisiu faka mi hehena nga negensinggegecdeac faka kuhagoc homac mema kecmanu kifa 40 anec.”
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por quarenta anos.
37 “Amma Mose yennoc israengic yofi edeyunuec,
37 Este é aquele Moisés que disse aos filhos de Israel: O Senhor, vosso Deus, vos levantará dentre vossos irmãos um profeta como eu; a ele ouvireis.
38 Amma yengngoc bangec hocsiragocfu kisicfocnina yeneac kpebunggoc kpeturanggema kecma Sinai tikiu emma angeroac enacfunac yoac kekehagoc negemma mama edenunuec.”
38 Este é o que esteve entre a congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu as palavras de vida para no-las dar.
39 “Kisicfocnina yeni yengena wama yoara membaickema Aigita bangecfu dzigenegecdeac ubangina suema
39 Ao qual nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram e, em seu coração, se tornaram ao Egito,
40 Arong yofi edegec, ‘Ge nemuonga mong menemmena nemu imocngo warainemmebeso. Mosengo Aigita bangecfunac hesicnunu haec, ye gedang bic sufuma kpac anec.’ (Makekeng 32:1)
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Ifi dema naso imohai nemuonga burumaka medaha siric isoc mema hosuc heimigec. Yeni maringinango onga mema imoc deafehe ammima hoanggegec.
41 E, naqueles dias, fizeram o bezerro, e ofereceram sacrifícios ao ídolo, e se alegraram nas obras das suas mãos.
42 Ifi anggec Anutungo ngadeyunuma sawau onga hadehade afeheyunugecdeac wayemmeec. Profete yeneac kibiu yoac imocac yofi bic oho ohoya fede,
42 Mas Deus se afastou e os abandonou a que servissem ao exército do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto por quarenta anos, ó casa de Israel?
43 Ngeni nemu Morokoac kporucbedzo tofohokecgec nga nemu Refang, yeac asomeng onga mekecgec. Wiac imocnoc numumigecdeac memengere anggecac amma ni Babirong bangec hereau faingunubade.’” (Amosi 5:25-27)
43 Antes, tomastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do vosso deus Renfã, figuras que vós fizestes para as adorar. Transportar-vos-ei, pois, para além de Babilônia.
44 “Kisicfocnina yeni bangec hocsiragoc, ihai Anutuac kporucbedzo megec, imoc Anutungo Mose siriha edzahema derecgemiec, imocac sirihau memea.
44 Estava entre nossos pais no deserto o tabernáculo do Testemunho (como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto),
45 Bedzo imocnoc kisicfocnina Yosuango enara meyemmeu yei bangecareng goa yeneac bangecfu mehama tacdacgec. Tacmagec Anutungo bangecareng kecgecmoc, yeni yunukporac ayemmeu kisicfocnina yeni bangec tigec enu Anutuac kporucbedzo imohaingoc torokpeu torokpe mekengkecmagec Dawidi fingerec.”
45 o qual nossos pais, recebendo-o também, o levaram com Josué, quando entraram na posse das nações que Deus lançou para fora da presença de nossos pais, até aos dias de Davi,
46 “Anutungo Dawidi wosoefac ammiu yeng Yakoboac Anutu, yeac amawomong mong meficgeudeac numumiec.
46 que achou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar tabernáculo para o Deus de Jacó.
47 Foracngoc, imoc yengenaoc kpac, Saromongo Anutuac womong memiec.
47 E Salomão lhe edificou casa;
48 Engenatoa yeng ine ngic yeneng womong mong maringo memea, ihai tacyac mi angande. Profete mongngo enacyoac yofinoc deec,
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 ‘Ngictau tatacna imoc kurumeng nga bangec imocngo titiserina, Kebungo ifi dede. Ngeneng amatatacna mong menenggec imoc ine mi ngereeude amma fefe monggac manau tacnegembade, imoc obohoude.
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Foracngoc, ni marinango wiac sasawa meficgedarai.’” (Yesaia 66:1-2)
50 Porventura, não fez a minha mão todas estas coisas?
51 “Ngicngac gori goria, ngeni ubakedzacngina fonggo fonggoya, kisicfocngina yeni Tiri Asu deendema ammikecgec, ngeni ifingoc ifi andae.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim, vós sois como vossos pais.
52 Kisicfocngina yeni profete sasawa yunukporac ayemmegec. Profete yeneng dindingac mingina fingerudeac kpefingyoac degec nga ngeneac kisicfocngina yenennoc yenahafoc profete imoc yunugec. Kecma Ngic Dindingac yengena fingeru ngenennoc doc mema ye kpehomegec.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que anteriormente anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora fostes traidores e homicidas;
53 Ngeni angeroac enacfunac dedeseriyoac megec nga imoc ine sifu wagec.”
53 vós que recebestes a lei por ordenação dos anjos e não a guardastes.
54 Stefanongo yoac ifi edeyunuu negemma wosonginau meu yeni herebu kuneng negemma yearubigeng fima enacngina kisaranggema nangengngina manganeec.
54 E, ouvindo eles isto, enfureciam-se em seu coração e rangiam os dentes contra ele.
55 Stefano ye ine Tiri Asungo ubeau wakeu kurumennu fiu enu Anutuac kuc kibikperagiau Yesu Anutu foiau nanu hemma deec,
55 Mas ele, estando cheio do Espírito Santo e fixando os olhos no céu, viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus,
56 “Negendae, ni kurumeng anggeu Ngicac Medacngo Anutu foiau nanu henduae.”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, que está em pé à mão direita de Deus.
57 Ifi deu yeni sasawango kpeborongtoa kpema kedzacngina kpefonggema yearu ururunggema kpefahe kpefahe kemma
57 Mas eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos e arremeteram unânimes contra ele.
58 taong ngadeau kensikema hocngo ukuma heigec. Ifi amma hepucngic yeni ngakpingina herea hesima ngicmedac mong kpara Sauro, yeac haniu guruhegec.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Guruhema Stefano hocngo heigec yeng yofi dema numuec, “O Kebu Yesu, ge ubaongana mena.”
59 E apedrejaram a Estêvão, que em invocação dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 ifi dema fafoc heima arohoma kpacma deec, “Kebu ge kopocsicngina yomoc wayemmena.” ifi dema homeec. Homeu Saurongo faka imocac negenu ngereec.
60 E, pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. E, tendo dito isto, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.