Atos 4
Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs VC
1 Petoro nga Yohane yeri ngicngac yoac ifi edeyunuma nammaec womong gareng amma womonggac tebengic enara nga sadukaio yeni yenahafoc yerearu kemma ihai nanggec.
1 Enquanto eles falavam ao povo, vieram os sacerdotes, o chefe do templo e os saduceus,
2 Nga ngic nanggec yereng yoac edekpou ayemmema Yesu ye enaranina mema homecfunac yarec, imocac yoacsiduc desaheyemmedarec yeni herebu negemma ngaba ayecmegec.
2 contrariados porque ensinavam ao povo e anunciavam, na pessoa de Jesus, a ressurreição dos mortos.
3 Ifi ayecmema mendangyuruma ama bic marai anecac witicamau faiyurugec tacmaec ama wereckenec.
3 Prenderam-nos e os meteram no cárcere até o outro dia, pois já era tarde.
4 Anu habutoango Petoro yoac deu negenggec, yenearunac homacngo imoc negensinggema Yesuac habuu torokpegec. Anu ngicngac imoc kpetengina 5 tauseng anec.
4 Muitos, porém, dos que tinham ouvido a pregação creram; e o número dos fiéis elevou-se a mais ou menos cinco mil.
5 Wereckengau yudangic yeneac tutumangtoaac memba nga enarafocngina amma mitiac negen negengngic, yeni Yerusarennu kpeturanggegec.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém os chefes do povo, os anciãos, os escribas,
6 Kpeturanggema womong garengtoa Hanasi nga Kaifa amma Yohane nga Aresande amma womong gareng enara kecdae, yeneac arengfocngina sasawa yenahafoc kpedzucnema tacgec.
6 com Anás, sumo sacerdote, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem pontifical.
7 Tacma Petoro nga Yohane meyuru hama kicnginau faiyurugec. Faiyuruma yofi dekpesi ayecmegec, “Ngeri noc kucfu nga meracac kpacfu faka yomoc medaoc?”
7 Colocando-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em que nome fizestes isso?
8 Kpesiyecmegec Petoro ye Tiri Asungo ubeau wakeu yofi edeyunuec, “Enarameme nga Israe garengfocnina deba negenggec.
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu-lhes: Chefes do povo e anciãos, ouvi-me:
9 Ngeni ngic hanimangang ye dafi ngereedac amma yearu faka gombunga dafi fingecmidac, imohaingoc kpesinecmebau.
9 se hoje somos interrogados a respeito do benefício feito a um enfermo, e em que nome foi ele curado,
10 Ngeni nga israengic sasawa negenggecdeac yoac yofi deireckeba, ngeneng Yesu Kristo Nadzaretenac mariponnu kpegec homeu Anutungo ye homecfunac megboriu yarec kecde. Nga yeac kpacfu ngic imoc ngereema kicnginau nande.
10 ficai sabendo todos vós e todo o povo de Israel: foi em nome de Jesus Cristo Nazareno, que vós crucificastes, mas que Deus ressuscitou dos mortos. Por ele é que esse homem se acha são, em pé, diante de vós.
11 ‘Amameme ngic yeneng hoc mong mangana dema ukugec. Nga hoc imocngo amaac hoc wotung amma seria nanude.’ (Mitiyegec 118:22)
11 Esse Jesus, pedra que foi desprezada por vós, edificadores, tornou-se a pedra angular.
12 Ngic monggaru kpeketahegec yeng kopocsicac ebicfunac naric mi mesiyunuude, komoc kpegecdeac sing mong mi fede, kpac. Bangeha bangeha nenang Yesuac kpacfu kecni yeng kopocsicac ebicfunac mesinunuu komoc kpenide.”
12 Em nenhum outro há salvação, porque debaixo do céu nenhum outro nome foi dado aos homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Anu Petoro nga Yohane yeri kibiama yadau mong mi tarocngo kengeha kpac enacefacngoc yoac deocac yeni imoc negemma kerectegec anggec. Amma yeri Yesugoc kefoc, imoc yerensigec.
13 Vendo eles a coragem de Pedro e de João, e considerando que eram homens sem estudo e sem instrução, admiravam-se. Reconheciam-nos como companheiros de Jesus.
14 Anu ngic sebia ngereec, yeng yerigoc nanu henggecac yoac merengyecmegecdeac obohogec.
14 Mas vendo com eles o homem que tinha sido curado, não puderam replicar.
15 Obohoma tutumangtoaunac ayecmegec sobennu mama nammaec yenaocngoc yoac yofi dema denegeng anggec.
15 Mandaram que se retirassem da sala do conselho, e conferenciaram entre si:
16 “Nenang ngic yohockang dafi ayecmenideac obohode. Yeri negensinggegecdeac faka kuhagoc yombong meec fingectegeru Yerusarennac ngicngac yeneng siduha bic negendacdau, imocac busic naric mi kpenide.
16 Que faremos destes homens? Porquanto o milagre por eles feito se tornou conhecido de todos os habitantes de Jerusalém, e não o podemos negar.
17 Nga yoac imoc amasoc kenu negendacbauac yeri Yesuac kpacfu yoac monggoc mi edekpou ayemmeecdeac dekengec ayecmeni.”
17 Todavia, para que esta notícia não se divulgue mais entre o povo, proibamos com ameaças, que no futuro falem a alguém nesse nome.
18 Ifi dema kpacyuruma yofi edeyurugec, “Ngeri Yesuac kpac ngic monggoc edekpou mi ayemmebesera.”
18 Chamaram-nos e ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 — ausente —
19 Responderam-lhes Pedro e João: Julgai-o vós mesmos se é justo diante de Deus obedecermos a vós mais do que a Deus.
20 — ausente —
20 Não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Ifi deec yeni dekengec yoac monggoc ayecmema eng faiyurugec kenoc. Imoc yofiac, faka fingerecac ngicngac sasawa Anutu dengeregec. Imocac aposoro dafi ayemmebeso, imocac obohogec.
21 Eles então, ameaçando-os de novo, soltaram-nos, não achando pretexto para os castigar por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Nga ngic faka kuhagoc sebiau fingeru ngereec, ye ngicyada kifaya 40 feraheecac yeni aposoro eng wayurugec.
22 Pois já passava dos 40 anos o homem em quem se realizara essa cura milagrosa.
23 Wayurugec Petoro nga Yohane yeri arengfocngira yenearu dzigenema kenoc. Kemma womong gareng enara amma garengfocngina yoac edeyurugec, imocac yoacsiduc edeyunudarec negenggec.
23 Postos em liberdade, voltaram aos seus irmãos e referiram tudo quanto lhes tinham dito os sumos sacerdotes e os anciãos.
24 Negemma yeni uba mocgu amma Anutu kpacma dengerema yofi degec, “Kuctoa mingina Anutu, ge kurumeng nga bangec amma kondung nga imocac iwai hania hania meficyununec.
24 Ao ouvirem isso, levantaram unânimes a voz a Deus e disseram: Senhor, vós que fizestes o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
25 Geng bicngoc Tiri Asu edena yeng kisicnina amma enac tofoc tofohoga Dawidi, yeac enara meefaina yeng yoac yofi deec,
25 Vós que, pelo Espírito Santo, pela boca de nosso pai Davi, vosso servo, dissestes: Por que se agitam as nações, e imaginam os povos coisas vãs?
26 Bangecac ngictau yeni efaigec ngic enara uayoacnginagoc, yeni kpeturanggema KEBU memadae. Nga yeng ngic meisinggema kerecdokungo nadzicmiec, ye ifingoc memagecdeac yoac dedae.’ (Mitiyegec 2:1-2)
26 Levantam-se os reis da terra, e os príncipes se reúnem em conselho contra o Senhor e contra o seu Cristo {Sl 2,1s.}.
27 Geac enac tofoc tofohoga kpetiac, imoc Yesu Kristo nga geng ye kerecdokungo nadzicminec. Nga taong yomohainoc Herode nga Pontio Pirato, yereng bangec monnunac ngic Anutu mi negemmidae, yeneng israe ngicngac yenigoc kpeturanggema ye keracmangang ammigec.
27 Pois na verdade se uniram nesta cidade contra o vosso santo servo Jesus, que ungistes, Herodes e Pôncio Pilatos com as nações e com o povo de Israel,
28 Amma waracngoc geangga kucfu nga enacgango denecac sirihau ifi ammidacgec.
28 para executarem o que a vossa mão e o vosso conselho predeterminaram que se fizesse.
29 O Kebu, yomoc ine dekengec yoacngina hennegeng amma enac tofoc tofohofocga kuc meficnunuma nanggenununa yoacga kengeha kpac dekperagiyemmebisina.
29 Agora, pois, Senhor, olhai para as suas ameaças e concedei aos vossos servos que com todo o desassombro anunciem a vossa palavra.
30 Demina mariga sinena sebiu ngerec ngeree nga negensinggegecdeac faka kuhagoc nga faka mi hehena kpetiac enac tofoc tofohoga Yesu, yeac kpacfu fingeckembeso.”
30 Estendei a vossa mão para que se realizem curas, milagres e prodígios pelo nome de Jesus, vosso santo servo!
31 Ifi numugec wisickemanu amabangec kpedzucnema tacgec, imoc kpididieu Tiri Asungo ubanginau wakeu Anutuac yoac kengeha kpac ngic enacefac deireckeyemmegec.
31 Mal acabavam de rezar, tremeu o lugar onde estavam reunidos. E todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciaram com intrepidez a palavra de Deus.
32 Yesu negensinggegec, habu imoc yeni uba mocgu amma wiac feyemmeec, imocac neac geac mi dema urecngina mekecgec.
32 A multidão dos fiéis era um só coração e uma só alma. Ninguém dizia que eram suas as coisas que possuía, mas tudo entre eles era comum.
33 Aposoro yeneng Kebu Yesu homecfunac yarec, siduc imocac hepuc amma kuhagoc dekperagigec. Nga danggunuctoayango sokoyunudacma feec.
33 Com grande coragem os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus. Em todos eles era grande a graça.
34 Yeneac botucnginau mongngo wiac monggac mi obohoec, kpac. Ngicngac sasawa amabangecnginagoc kecgec, yeni amabangecngina imoc desigec hiedzo kirecgeu
34 Nem havia entre eles nenhum necessitado, porque todos os que possuíam terras e casas vendiam-nas,
35 Aposoro yenearu faigec. Faigec, yeneng ngic yeni iwaiac obohogecsoc medereyemmekecgec.
35 e traziam o preço do que tinham vendido e depositavam-no aos pés dos apóstolos. Repartia-se então a cada um deles conforme a sua necessidade.
36 Anu ngic mong kefec kpara Yosefe, aposoro yeneng kpara mong Banaba degec, imocac titiha yofi: Demeseri medac. Ye Rewiac arennunac Kipiro nucfu fingerec.
36 Assim José {a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé que quer dizer Filho da Consolação}, levita natural de Chipre, possuía um campo.
37 Ngic yeng bangeha mong desiu hiedzo kirecgeu aposoro yenearu mekemma faidarec.
37 Vendeu-o e trouxe o valor dele e depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.