Atos 4
Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs ARC
1 Petoro nga Yohane yeri ngicngac yoac ifi edeyunuma nammaec womong gareng amma womonggac tebengic enara nga sadukaio yeni yenahafoc yerearu kemma ihai nanggec.
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 Nga ngic nanggec yereng yoac edekpou ayemmema Yesu ye enaranina mema homecfunac yarec, imocac yoacsiduc desaheyemmedarec yeni herebu negemma ngaba ayecmegec.
2 doendo-se muito de que ensinassem o povo e anunciassem em Jesus a ressurreição dos mortos.
3 Ifi ayecmema mendangyuruma ama bic marai anecac witicamau faiyurugec tacmaec ama wereckenec.
3 E lançaram mão deles e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois era já tarde.
4 Anu habutoango Petoro yoac deu negenggec, yenearunac homacngo imoc negensinggema Yesuac habuu torokpegec. Anu ngicngac imoc kpetengina 5 tauseng anec.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Wereckengau yudangic yeneac tutumangtoaac memba nga enarafocngina amma mitiac negen negengngic, yeni Yerusarennu kpeturanggegec.
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 Kpeturanggema womong garengtoa Hanasi nga Kaifa amma Yohane nga Aresande amma womong gareng enara kecdae, yeneac arengfocngina sasawa yenahafoc kpedzucnema tacgec.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 Tacma Petoro nga Yohane meyuru hama kicnginau faiyurugec. Faiyuruma yofi dekpesi ayecmegec, “Ngeri noc kucfu nga meracac kpacfu faka yomoc medaoc?”
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Kpesiyecmegec Petoro ye Tiri Asungo ubeau wakeu yofi edeyunuec, “Enarameme nga Israe garengfocnina deba negenggec.
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo e vós, anciãos de Israel,
9 Ngeni ngic hanimangang ye dafi ngereedac amma yearu faka gombunga dafi fingecmidac, imohaingoc kpesinecmebau.
9 visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo e do modo como foi curado,
10 Ngeni nga israengic sasawa negenggecdeac yoac yofi deireckeba, ngeneng Yesu Kristo Nadzaretenac mariponnu kpegec homeu Anutungo ye homecfunac megboriu yarec kecde. Nga yeac kpacfu ngic imoc ngereema kicnginau nande.
10 seja conhecido de vós todos e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dos mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 ‘Amameme ngic yeneng hoc mong mangana dema ukugec. Nga hoc imocngo amaac hoc wotung amma seria nanude.’ (Mitiyegec 118:22)
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 Ngic monggaru kpeketahegec yeng kopocsicac ebicfunac naric mi mesiyunuude, komoc kpegecdeac sing mong mi fede, kpac. Bangeha bangeha nenang Yesuac kpacfu kecni yeng kopocsicac ebicfunac mesinunuu komoc kpenide.”
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Anu Petoro nga Yohane yeri kibiama yadau mong mi tarocngo kengeha kpac enacefacngoc yoac deocac yeni imoc negemma kerectegec anggec. Amma yeri Yesugoc kefoc, imoc yerensigec.
13 Então, eles, vendo a ousadia de Pedro e João e informados de que eram homens sem letras e indoutos, se maravilharam; e tinham conhecimento de que eles haviam estado com Jesus.
14 Anu ngic sebia ngereec, yeng yerigoc nanu henggecac yoac merengyecmegecdeac obohogec.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Obohoma tutumangtoaunac ayecmegec sobennu mama nammaec yenaocngoc yoac yofi dema denegeng anggec.
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 “Nenang ngic yohockang dafi ayecmenideac obohode. Yeri negensinggegecdeac faka kuhagoc yombong meec fingectegeru Yerusarennac ngicngac yeneng siduha bic negendacdau, imocac busic naric mi kpenide.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? Porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Nga yoac imoc amasoc kenu negendacbauac yeri Yesuac kpacfu yoac monggoc mi edekpou ayemmeecdeac dekengec ayecmeni.”
17 mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 Ifi dema kpacyuruma yofi edeyurugec, “Ngeri Yesuac kpac ngic monggoc edekpou mi ayemmebesera.”
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 — ausente —
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 — ausente —
20 porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 Ifi deec yeni dekengec yoac monggoc ayecmema eng faiyurugec kenoc. Imoc yofiac, faka fingerecac ngicngac sasawa Anutu dengeregec. Imocac aposoro dafi ayemmebeso, imocac obohogec.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera,
22 Nga ngic faka kuhagoc sebiau fingeru ngereec, ye ngicyada kifaya 40 feraheecac yeni aposoro eng wayurugec.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 Wayurugec Petoro nga Yohane yeri arengfocngira yenearu dzigenema kenoc. Kemma womong gareng enara amma garengfocngina yoac edeyurugec, imocac yoacsiduc edeyunudarec negenggec.
23 E, soltos eles, foram para os seus e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 Negemma yeni uba mocgu amma Anutu kpacma dengerema yofi degec, “Kuctoa mingina Anutu, ge kurumeng nga bangec amma kondung nga imocac iwai hania hania meficyununec.
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus e disseram: Senhor, tu és o que fizeste o céu, e a terra, e o mar, e tudo o que neles há;
25 Geng bicngoc Tiri Asu edena yeng kisicnina amma enac tofoc tofohoga Dawidi, yeac enara meefaina yeng yoac yofi deec,
25 que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram as gentes, e os povos pensaram coisas vãs?
26 Bangecac ngictau yeni efaigec ngic enara uayoacnginagoc, yeni kpeturanggema KEBU memadae. Nga yeng ngic meisinggema kerecdokungo nadzicmiec, ye ifingoc memagecdeac yoac dedae.’ (Mitiyegec 2:1-2)
26 Levantaram-se os reis da terra, e os príncipes se ajuntaram à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 Geac enac tofoc tofohoga kpetiac, imoc Yesu Kristo nga geng ye kerecdokungo nadzicminec. Nga taong yomohainoc Herode nga Pontio Pirato, yereng bangec monnunac ngic Anutu mi negemmidae, yeneng israe ngicngac yenigoc kpeturanggema ye keracmangang ammigec.
27 Porque, verdadeiramente, contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel,
28 Amma waracngoc geangga kucfu nga enacgango denecac sirihau ifi ammidacgec.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 O Kebu, yomoc ine dekengec yoacngina hennegeng amma enac tofoc tofohofocga kuc meficnunuma nanggenununa yoacga kengeha kpac dekperagiyemmebisina.
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra,
30 Demina mariga sinena sebiu ngerec ngeree nga negensinggegecdeac faka kuhagoc nga faka mi hehena kpetiac enac tofoc tofohoga Yesu, yeac kpacfu fingeckembeso.”
30 enquanto estendes a mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome do teu santo Filho Jesus.
31 Ifi numugec wisickemanu amabangec kpedzucnema tacgec, imoc kpididieu Tiri Asungo ubanginau wakeu Anutuac yoac kengeha kpac ngic enacefac deireckeyemmegec.
31 E, tendo eles orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Yesu negensinggegec, habu imoc yeni uba mocgu amma wiac feyemmeec, imocac neac geac mi dema urecngina mekecgec.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Aposoro yeneng Kebu Yesu homecfunac yarec, siduc imocac hepuc amma kuhagoc dekperagigec. Nga danggunuctoayango sokoyunudacma feec.
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Yeneac botucnginau mongngo wiac monggac mi obohoec, kpac. Ngicngac sasawa amabangecnginagoc kecgec, yeni amabangecngina imoc desigec hiedzo kirecgeu
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 Aposoro yenearu faigec. Faigec, yeneng ngic yeni iwaiac obohogecsoc medereyemmekecgec.
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 Anu ngic mong kefec kpara Yosefe, aposoro yeneng kpara mong Banaba degec, imocac titiha yofi: Demeseri medac. Ye Rewiac arennunac Kipiro nucfu fingerec.
36 Então, José, cognominado, pelos apóstolos, Barnabé (que, traduzido, é Filho da Consolação), levita, natural de Chipre,
37 Ngic yeng bangeha mong desiu hiedzo kirecgeu aposoro yenearu mekemma faidarec.
37 possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.