Atos 4

Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Petoro nga Yohane yeri ngicngac yoac ifi edeyunuma nammaec womong gareng amma womonggac tebengic enara nga sadukaio yeni yenahafoc yerearu kemma ihai nanggec.
1 Falavam eles ainda ao povo quando sobrevieram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Nga ngic nanggec yereng yoac edekpou ayemmema Yesu ye enaranina mema homecfunac yarec, imocac yoacsiduc desaheyemmedarec yeni herebu negemma ngaba ayecmegec.
2 ressentidos por ensinarem eles o povo e anunciarem, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos;
3 Ifi ayecmema mendangyuruma ama bic marai anecac witicamau faiyurugec tacmaec ama wereckenec.
3 e os prenderam, recolhendo-os ao cárcere até ao dia seguinte, pois já era tarde.
4 Anu habutoango Petoro yoac deu negenggec, yenearunac homacngo imoc negensinggema Yesuac habuu torokpegec. Anu ngicngac imoc kpetengina 5 tauseng anec.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra a aceitaram, subindo o número de homens a quase cinco mil.
5 Wereckengau yudangic yeneac tutumangtoaac memba nga enarafocngina amma mitiac negen negengngic, yeni Yerusarennu kpeturanggegec.
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos e os escribas
6 Kpeturanggema womong garengtoa Hanasi nga Kaifa amma Yohane nga Aresande amma womong gareng enara kecdae, yeneac arengfocngina sasawa yenahafoc kpedzucnema tacgec.
6 com o sumo sacerdote Anás, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote;
7 Tacma Petoro nga Yohane meyuru hama kicnginau faiyurugec. Faiyuruma yofi dekpesi ayecmegec, “Ngeri noc kucfu nga meracac kpacfu faka yomoc medaoc?”
7 e, pondo-os perante eles, os arguiram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Kpesiyecmegec Petoro ye Tiri Asungo ubeau wakeu yofi edeyunuec, “Enarameme nga Israe garengfocnina deba negenggec.
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e anciãos,
9 Ngeni ngic hanimangang ye dafi ngereedac amma yearu faka gombunga dafi fingecmidac, imohaingoc kpesinecmebau.
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo por que foi curado,
10 Ngeni nga israengic sasawa negenggecdeac yoac yofi deireckeba, ngeneng Yesu Kristo Nadzaretenac mariponnu kpegec homeu Anutungo ye homecfunac megboriu yarec kecde. Nga yeac kpacfu ngic imoc ngereema kicnginau nande.
10 tomai conhecimento, vós todos e todo o povo de Israel, de que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vós crucificastes, e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado perante vós.
11 ‘Amameme ngic yeneng hoc mong mangana dema ukugec. Nga hoc imocngo amaac hoc wotung amma seria nanude.’ (Mitiyegec 118:22)
11 Este Jesus é pedra rejeitada por vós, os construtores, a qual se tornou a pedra angular.
12 Ngic monggaru kpeketahegec yeng kopocsicac ebicfunac naric mi mesiyunuude, komoc kpegecdeac sing mong mi fede, kpac. Bangeha bangeha nenang Yesuac kpacfu kecni yeng kopocsicac ebicfunac mesinunuu komoc kpenide.”
12 E não há salvação em nenhum outro; porque abaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Anu Petoro nga Yohane yeri kibiama yadau mong mi tarocngo kengeha kpac enacefacngoc yoac deocac yeni imoc negemma kerectegec anggec. Amma yeri Yesugoc kefoc, imoc yerensigec.
13 Ao verem a intrepidez de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, admiraram-se; e reconheceram que haviam eles estado com Jesus.
14 Anu ngic sebia ngereec, yeng yerigoc nanu henggecac yoac merengyecmegecdeac obohogec.
14 Vendo com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Obohoma tutumangtoaunac ayecmegec sobennu mama nammaec yenaocngoc yoac yofi dema denegeng anggec.
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, consultavam entre si,
16 “Nenang ngic yohockang dafi ayecmenideac obohode. Yeri negensinggegecdeac faka kuhagoc yombong meec fingectegeru Yerusarennac ngicngac yeneng siduha bic negendacdau, imocac busic naric mi kpenide.
16 dizendo: Que faremos com estes homens? Pois, na verdade, é manifesto a todos os habitantes de Jerusalém que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar;
17 Nga yoac imoc amasoc kenu negendacbauac yeri Yesuac kpacfu yoac monggoc mi edekpou ayemmeecdeac dekengec ayecmeni.”
17 mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, ameacemo-los para não mais falarem neste nome a quem quer que seja.
18 Ifi dema kpacyuruma yofi edeyurugec, “Ngeri Yesuac kpac ngic monggoc edekpou mi ayemmebesera.”
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem em o nome de Jesus.
19 — ausente —
19 Mas Pedro e João lhes responderam: Julgai se é justo diante de Deus ouvir-vos antes a vós outros do que a Deus;
20 — ausente —
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Ifi deec yeni dekengec yoac monggoc ayecmema eng faiyurugec kenoc. Imoc yofiac, faka fingerecac ngicngac sasawa Anutu dengeregec. Imocac aposoro dafi ayemmebeso, imocac obohogec.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera.
22 Nga ngic faka kuhagoc sebiau fingeru ngereec, ye ngicyada kifaya 40 feraheecac yeni aposoro eng wayurugec.
22 Ora, tinha mais de quarenta anos aquele em quem se operara essa cura milagrosa.
23 Wayurugec Petoro nga Yohane yeri arengfocngira yenearu dzigenema kenoc. Kemma womong gareng enara amma garengfocngina yoac edeyurugec, imocac yoacsiduc edeyunudarec negenggec.
23 Uma vez soltos, procuraram os irmãos e lhes contaram quantas coisas lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Negemma yeni uba mocgu amma Anutu kpacma dengerema yofi degec, “Kuctoa mingina Anutu, ge kurumeng nga bangec amma kondung nga imocac iwai hania hania meficyununec.
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: Tu, Soberano Senhor, que fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há;
25 Geng bicngoc Tiri Asu edena yeng kisicnina amma enac tofoc tofohoga Dawidi, yeac enara meefaina yeng yoac yofi deec,
25 que disseste por intermédio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Bangecac ngictau yeni efaigec ngic enara uayoacnginagoc, yeni kpeturanggema KEBU memadae. Nga yeng ngic meisinggema kerecdokungo nadzicmiec, ye ifingoc memagecdeac yoac dedae.’ (Mitiyegec 2:1-2)
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido;
27 Geac enac tofoc tofohoga kpetiac, imoc Yesu Kristo nga geng ye kerecdokungo nadzicminec. Nga taong yomohainoc Herode nga Pontio Pirato, yereng bangec monnunac ngic Anutu mi negemmidae, yeneng israe ngicngac yenigoc kpeturanggema ye keracmangang ammigec.
27 porque verdadeiramente se ajuntaram nesta cidade contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel,
28 Amma waracngoc geangga kucfu nga enacgango denecac sirihau ifi ammidacgec.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram;
29 O Kebu, yomoc ine dekengec yoacngina hennegeng amma enac tofoc tofohofocga kuc meficnunuma nanggenununa yoacga kengeha kpac dekperagiyemmebisina.
29 agora, Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que anunciem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 Demina mariga sinena sebiu ngerec ngeree nga negensinggegecdeac faka kuhagoc nga faka mi hehena kpetiac enac tofoc tofohoga Yesu, yeac kpacfu fingeckembeso.”
30 enquanto estendes a mão para fazer curas, sinais e prodígios por intermédio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Ifi numugec wisickemanu amabangec kpedzucnema tacgec, imoc kpididieu Tiri Asungo ubanginau wakeu Anutuac yoac kengeha kpac ngic enacefac deireckeyemmegec.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos; todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com intrepidez, anunciavam a palavra de Deus.
32 Yesu negensinggegec, habu imoc yeni uba mocgu amma wiac feyemmeec, imocac neac geac mi dema urecngina mekecgec.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Aposoro yeneng Kebu Yesu homecfunac yarec, siduc imocac hepuc amma kuhagoc dekperagigec. Nga danggunuctoayango sokoyunudacma feec.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Yeneac botucnginau mongngo wiac monggac mi obohoec, kpac. Ngicngac sasawa amabangecnginagoc kecgec, yeni amabangecngina imoc desigec hiedzo kirecgeu
34 Pois nenhum necessitado havia entre eles, porquanto os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 Aposoro yenearu faigec. Faigec, yeneng ngic yeni iwaiac obohogecsoc medereyemmekecgec.
35 e depositavam aos pés dos apóstolos; então, se distribuía a qualquer um à medida que alguém tinha necessidade.
36 Anu ngic mong kefec kpara Yosefe, aposoro yeneng kpara mong Banaba degec, imocac titiha yofi: Demeseri medac. Ye Rewiac arennunac Kipiro nucfu fingerec.
36 José, a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé, que quer dizer filho de exortação, levita, natural de Chipre,
37 Ngic yeng bangeha mong desiu hiedzo kirecgeu aposoro yenearu mekemma faidarec.
37 como tivesse um campo, vendendo-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.