Atos 28

Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Neni kondung tegiau gombunga emma naning. Nanni nuc imoc kpara Merite degec negening.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Anu nuc imocac ngicngac yeneng hoannunuma kianomang nasoac amma gerectoa yukenemmegec dzeu negening. Amma faka gombunga goa ifia homac anemmegec.
2 Os nativos nos trataram com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram a todos nós por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Anu Paurongo gerec kpiriria kpedzucnema medzucke hama gerecfu faiu kemeec. Kemeu boudzoc mong gerec negemmima gereckpiriria manaunac erema Pauro mariau kima kpataingge nanec.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se na mão dele.
4 Ifi nanu bangec imocac ngicngac yeneng imoc hemma denegeng amma degec, “Ngic imoc ye ngic kpehomeecnoc, ye kondunnu mi kemema homedac, imoc fora. Nga ye kondung tegiau yei eremanu turunga sikemiu homeude.”
4 Quando os nativos viram a víbora pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: — Certamente este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Ifi degec Paurongo boudzoc gigima kpesiu gerecfu kemeu sebiau ebic mong mi fingerec.
5 Porém ele, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Yeni imoc hemma yofi degec “Boudzoc enara imohai yadiude me ye makpema homedarude.” ifi dema tomai tacmagec sebiau ebic mong mi fingeru yeni hemma negemma degec, “Ngic ye nemu.”
6 Mas eles esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente. Depois de muito esperar, vendo que nada de anormal lhe acontecia, mudando de opinião, diziam que ele era um deus.
7 Nuc imocac ngickuneng kpara Popirio, yeac ama bangeha wegenac feu yeng ama heinemmeu uameme harebec yegoc tacyac aning.
7 Perto daquele lugar havia um sítio que pertencia ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou com muita bondade durante três dias.
8 Ammina Popirio mamango amau sebigerec hafei amma kerac ukuuku ammiu feec. Feu Paurongo ameau emma maria sebiau faima numuma ngic mengereec.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava enfermo de disenteria, ardendo em febre. Paulo foi visitá-lo e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Mengereu ngereeu nuc imocac ngicngac siduc imoc negemma hafeigoc homac yeneng ifingoc sikedacgec mengereyunudarec.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Mengereyunuu ngicngac yeni ubangerectoa negennemmema kekennaso wegeneu singgac neneyaka nga hiefinacgoc kennideac sirihau wageu fainemmegec.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Kporucwage mong kianomang nasoac ihai nangkefec. Nga afo harebec wisickeu neni wage imohai emma kening. Wage imoc Aresandria taonnunac nga dumbengau nemuonga mong nanec, kpara Kasotoro nga Porukisi. Kasotoro nga Porukisi yeri foratombosonga.
11 Três meses depois, embarcamos num navio de Alexandria, que tinha passado o inverno na ilha. O navio tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Kengkecma Siraku taonnu kensikema emma ihai uameme harebec tacma
12 Chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 taong imoc wama Regiong taonnu kemma taring. Imohai tacni wereckengau ngadeninausing yowarec kpeu uameme mong wisickeu Puteori taonnu kening.
13 Dali, navegando ao longo da costa, chegamos a Régio. No dia seguinte começou a soprar o vento sul e, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Kensikema negen negensinggoc tosofocnina goa meficyununi heitainunugec uameme 7 yenigoc tacyac amma imohacnac hanising kengkecma Roma kening.
14 onde encontramos alguns irmãos que nos pediram que ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Kensikeni Roma taonnu Yesuac habungo siducnina bic negenggecac goango hakecma Apio yeneac emenecfu meficnunugec. Nga goango ama mong kpara Kiang ama harebec, imohai meficnunugec. Meficnunugec Paurongo yenemma Anutu dangge edema ubangerec negemma kuc meficgeec.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a Praça de Ápio e as Três Vendas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se mais animado.
16 Roma taonnu sikeni Pauro witicamau mi faima ama monnu tarudeac deu yeni naric degec. Ye imohai tacma worabacac wasaingic mongngo ye garenggema kefec.
16 Uma vez em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Ye ifi tacmanu uameme harebec anu yudangic yeneac garengfocngina kpacyunuu sikema yenahafoc tacgec yoac yofi edeyunuec, “Tosofocna, ni yudangic arengfocnina mi memayunuai me kisicfocnina yeneac singyoac nga fakangina deendema mi anai, imoc fora. Anu yeni Yerusarennu mendannuma romangic yeneac mariu eng fainugec.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus. Quando estavam reunidos, Paulo disse: — Meus irmãos, apesar de nada ter feito contra o povo ou contra os costumes paternos, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos.
18 Fainugec romangic yeneng haniana dekpesi amma hania kpacfu nuhomegecdeac dema kopocsicna hofocma yungecnugecdeac degec.
18 Estes, depois de me interrogarem, quiseram soltar-me, porque não encontraram em mim nenhum crime passível de morte.
19 Ifi degec yudangic yeneng yoac imocac igocnuma kpetarigecac ngictau Sisango yoacna desiudeac deai. Yudangic yeneac yoac mong yei mehama deba dema mi hayai.
19 Diante da oposição dos judeus, fui obrigado a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar o meu povo.
20 Ni imocacnoc negemma ngenigoc denegeng annideac kpacngunuba sikedau. Israengicngac nenang Anutu dedeseriyaac fora fingerudeac negensinggema kecdimbeac amma seng yomoc marinau witicnugec kecduae.”
20 Foi por isto que pedi para vê-los e para falar com vocês; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta corrente.
21 Ifi deu degec, “Yudaia bangecfunac geac yoackibi mong mi faigec hau hening. Me ngic mong suegec hama geac kopocsic yoac mong mi deu negening.
21 Então eles lhe disseram: — Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que falasse a respeito de você. Também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse algo de mau a seu respeito.
22 Imocac wiac negennec, imoc geanggaoc dena negenni naric ande. Ge mitiareng denec, imoc bangecsoc deendema anggec negendimbe.”
22 Mas gostaríamos de ouvir o que você pensa, porque sabemos que em todos os lugares essa seita é contestada.
23 Ifi dema tutumanggac naso mong degec naso imoc hau yudangic kpetengina homacngo Pauroac amau kpeturanggegec. Kpeturanggemagec, yeng Anutuac eucererenggac hania edeyunuec. Amma ye Moseac dedeseriyoac nga profete yeneac yoac, imoc osoma yenang negen negengngina wama Yesu negensinggegecdeac deireckeyemmeudeac ua meec. Ye asoacngoc hanahema ifi dema kecmanu ama toforeyemmeec.
23 Tendo eles marcado um dia, foram em grande número ao encontro de Paulo no lugar onde ele residia. Então, desde a manhã até a tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do Reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela Lei de Moisés como pelos Profetas.
24 Amma ngic goa yeneng imoc ireckema yegoc uba mocgu anggec nga goa yeni mi negensinggegec.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que Paulo dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Amma yudangic yeni yenaocngoc yoacngina feracemeu Paurongo yoac mocgu yofi edeyunuec, “Tiri Asungo profete Yesaiaac enacfu kisicfocngina yeneac yoac yofi deec,
25 E, havendo discordância entre eles, começaram a ir embora. Mas, antes que saíssem, Paulo disse estas palavras: — Bem falou o Espírito Santo aos pais de vocês, por meio do profeta Isaías, quando disse:
26 ‘Ge kemma ngichabu yofi edeyununa: Ngicngac kedzacngo negen negeng, yeni imoc negemma naric mi negentegecgecde. Amma kicngo heheng yeni imoc hemma naric mi hentegecgecde.
26 “Vá a este povo e diga: Ouvindo, vocês ouvirão e de modo nenhum entenderão; vendo, vocês verão e de modo nenhum perceberão.
27 Imoc yofiac, ngicngacareng yomoc yeni herengina tondzera nga kedzacnginango yoac negenggecdeac ebiridae amma kicnginango wiac henggecdeac mepisickegec. Yeni kicnginango wiac mong hembauac nga kedzacnginango negembauac amma negen negengnginango wiac mong negentegecbauac, imoc yeni ubangina dafiu dzigeneu mengereyunubade.’ (Yesaia 6:9-10)
27 Porque o coração deste povo está endurecido; ouviram com os ouvidos tapados e fecharam os olhos; para não acontecer que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.”
28 Imocac edengunuba negenggec, Anutungo memengerec sing meficgeec, imoc bangec monnunac ngicngac, yeneac arennoc ande, yeneng yoacna negemma komoc kpegecde.” Paurongo ifi deu negemma wama kenggec.
28 E Paulo concluiu: — Portanto, fiquem sabendo que esta salvação que Deus oferece foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 [Kemma sinnu yudangic yenaocngoc yoacngina feracemeu kenggec.]
29 [Ditas estas palavras, os judeus foram embora, tendo entre si grande discussão.]
30 Pauro yengenaoc ama kuric bummema kifa yohockang ihai kecmanu ngicngac yearu kengha anggec, yeni ama heiyemmekefec.
30 Durante dois anos, Paulo permaneceu na sua própria casa, que tinha alugado, onde recebia todos os que o procuravam.
31 Heiyemmema kengeha kpac yombong kecma Anutuac eucerereng dekperagiyemmeec. Ye Kebu Yesu Kristoac hania kpouyemmekefu ngic mongngo mi kpetarimiec.
31 Pregava o Reino de Deus, e, com toda a ousadia, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.