Apocalipse 10
Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs NAA
1 Anu ni angero kuhagoc mong hemba kurumennunac maec. Ye hoengngo temboc tembonggea oruhau asommadoc heiec nga kicmesuya imoc wenackiwa isoc amma hanihora imoc wotung isoc gerehagoc.
1 Vi outro anjo forte descendo do céu, envolto em nuvem, com o arco-íris por cima de sua cabeça. O rosto dele era como o sol, e as pernas eram como colunas de fogo.
2 Amma ye kibibisic kpou kpouya mong mariau yungec yungera metarec. Metacma hanifoia imoc kondunnu nga kanaya imoc bangecfu faiec.
2 O anjo tinha na mão um livrinho aberto. Pôs o pé direito sobre o mar e o pé esquerdo sobre a terra
3 Faima raiongngo arohoande, ifi isoc kucgoc arohoec.
3 e gritou com voz forte, como ruge um leão. E, quando ele gritou, os sete trovões fizeram soar as suas próprias vozes.
4 Ifi degec ohobeso ambare kurumennunac enacudumeng mongngo yofi edenuu negennai, “Gbururung 7 yoac degec ge imoc mi ohona. Imoc mesufuna febeso.”
4 Logo que os sete trovões falaram, eu ia escrever, mas ouvi uma voz do céu, dizendo: — Guarde em segredo as coisas que os sete trovões falaram. Não escreva nada.
5 Ifi deu angero bic henaimoc, yeng kondunnu nga bangecfu namma marifoia kurumennugeng miacma
5 Então o anjo que vi em pé sobre o mar e sobre a terra levantou a mão direita para o céu
6 yoac deserima yofi deec, “Kebu kecde nga kecengkefude nga kurumenga kurumenga nga kondung amma yeneac manau wiac sasawa fede, imoc yeng deu fingecdarec, ni yeac kpac kpacma yoara meserima yofi deduae, ‘Naso wisickede.’
6 e jurou por aquele que vive para todo o sempre, o mesmo que criou o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há, dizendo: — Já não haverá demora,
7 Angero wisic wisickeango trampeha fifibeso ammanu udumeng negenggecde, imohai yofi negembisia. Anutungo wanacngicfora profete yoac bic edeyunuec nga Anutuac negen negeng sufu sufuya feec, imocngo naso imohai fingectegerude.”
7 mas, nos dias da voz do sétimo anjo, quando ele estiver para tocar a trombeta, então se cumprirá o mistério de Deus, como ele anunciou aos seus servos, os profetas.
8 Anu enacudumeng warac kurumennunac negenaimoc, yeng yofi edenuec, “Ge kemma angero kondunnu nga bangecfu nande, yeac mariunac kibi kpou kpouya yungec yungera, imoc mebesena.”
8 A voz que ouvi, vinda do céu, estava de novo falando comigo e dizendo: — Vá e pegue o livro que se acha aberto na mão do anjo que está em pé sobre o mar e sobre a terra.
9 Ifi deu angeroaru kemma kibibisic kpou kpouya imoc nenudeac edeai. Edeba yeng deec, “Ge mema nena imoc heregau kemema herega dzeude nga enacgau ine kukundzau isoc songea anude.”
9 Então fui ao anjo, pedindo-lhe que me desse o livrinho. Ele, então, me falou: — Pegue o livrinho e devore-o. No seu estômago ele será amargo, mas na sua boca será doce como mel.
10 Ifi deu ni angeroac mariunac kibibisic kpou kpouya mema neba imoc enacnau kukundzau isoc songea anec. Nga herenau kemema aengagoc anu
10 Peguei o livrinho da mão do anjo e o devorei. Na minha boca, era doce como mel; quando, porém, o comi, o meu estômago ficou amargo.
11 yofi edenuec, “Ge ngicngac sebi siriha hania hania nga bangeha bangeha amma yoacna yoacga nga ngictau homac yeneac profeteyoac monggoc debesena.”
11 Então me disseram: — É necessário que você ainda profetize a respeito de muitos povos, nações, línguas e reis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.