2 Coríntios 12
Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs ARA
1 Haniana goa torokpema deba, ni kicna tegeru wiac henai nga Kebungo wiac sufu sufuya dekperaginenec, imocngo ngeneac memeficngina mi ande gedang nga imoc sifu deduae.
1 Se é necessário que me glorie, ainda que não convém, passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Ngic mong Kristogoc kpeketahema kecde, ye negenduae, ye kurumeng kpetea harebec, imohai kpedzigec enu yaguc kifaya 14 ande. Amma ye sebigocngo enec me sebia wama enec, imoc ine mi negenduae, Anutungo imoc negende.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado até ao terceiro céu (se no corpo ou fora do corpo, não sei, Deus o sabe)
3 Ni ngic imoc negemmiyombonggeduae. Amma yeng sebiagoc me sebia kpac enec imoc mi negenduae, Anutungo negende.
3 e sei que o tal homem (se no corpo ou fora do corpo, não sei, Deus o sabe)
4 Ngic imoc ye kpedzigec emma eucererennu kemma yoac goa ngicngo dedeac soha kpac, imoc kpaeyagoc nga dedeasoc mi ande, imoc hennegeng anec. Imoc ni.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras inefáveis, as quais não é lícito ao homem referir.
5 Ni ngic imocac negemba engena ande. Ni neanna mi miacemeduae, kpac. Ni kucmamanaacsac negemma haniana ifi dekperagiduae.
5 De tal coisa me gloriarei; não, porém, de mim mesmo, salvo nas minhas fraquezas.
6 Ni neanna miacemebadeac songona ambac imoc ubasufuyoac mi anu yoac fora debade. Amma ngic yeneng nengandae me siducna negengandae, yeni imoc ferahema dengerenubauac neanna miacemebadeac waduae.
6 Pois, se eu vier a gloriar-me, não serei néscio, porque direi a verdade; mas abstenho-me para que ninguém se preocupe comigo mais do que em mim vê ou de mim ouve.
7 Kicna tegeru wiac sufu sufuya engena yombong henai, imoc negemma neanna miacemebaiac Anutungo wae mong sebinau faiec fede, imoc Satanggac angero mongngo dzikacngo nuande.
7 E, para que não me ensoberbecesse com a grandeza das revelações, foi-me posto um espinho na carne, mensageiro de Satanás, para me esbofetear, a fim de que não me exalte.
8 Nuu waengo sebinaunac meickeudeac Kebu numumiba atac harebec bic anu
8 Por causa disto, três vezes pedi ao Senhor que o afastasse de mim.
9 Kebungo yofi edenuec, “Neac wosoefacngo ge socguude. Nocac kucnango kucmama imocac kekecfu hafoangoc fingectegerude.” ifi deecac yofi negenduae, Kristoac kucngo kperacnuudeac kucmamana dekperagibade.
9 Então, ele me disse: A minha graça te basta, porque o poder se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, mais me gloriarei nas fraquezas, para que sobre mim repouse o poder de Cristo.
10 Anu ni ubahodung negemma ebicfu nga kucmama kecba defagoc anemma nukporac anengandae, ifi anenggec Kristoac amma sogaianduae. Ni kucmamagoc kecma imohainoc kucnagoc anduae.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias, por amor de Cristo. Porque, quando sou fraco, então, é que sou forte.
11 Ngeneng igocnugecac amma ngic kapaya isoc anduae. Ngeni ine ngenaoc dengerenubau imoc ngereebac. Imoc yofiac, ni mameanec kecbare sifu ngic aposoro engenatoa deandae, imoc yeneac mamea mong mi kecduae.
11 Tenho-me tornado insensato; a isto me constrangestes. Eu devia ter sido louvado por vós; porquanto em nada fui inferior a esses tais apóstolos, ainda que nada sou.
12 Ni ngeneac botucfu uana serima mekecba ngeni negensinggegecdeac kucfaka hania hania nga faka mi hehena fingecngemmeu aposoro yeneac ma imoc uanau fingectegeru henggec.
12 Pois as credenciais do apostolado foram apresentadas no meio de vós, com toda a persistência, por sinais, prodígios e poderes miraculosos.
13 Amma kpebung goa yeneac botucfu sing modarai, imoc ifingoc ngenigoc kecma modarai. Wiac mocgusac fede, ni dzofinacac arennu ebic mong mi meficgengemmeai. Imoc henggec kopocsic andeu ngeni kopocsicna imoc wabisia.
13 Porque, em que tendes vós sido inferiores às demais igrejas, senão neste fato de não vos ter sido pesado? Perdoai-me esta injustiça.
14 Ngenearu monggoc habadeac efaiduae, imocngo atac harebec anude. Hama sebiac memeficac ebic mi ngemmebade. Nambarac yeneng nonggo mang yeneac wiac mi mekpedzuc anggecde, kpac. Nonggo mang yeneng ine nambaracfocngina yeneac wiac mekpedzuc anggecde. Imocac dzofinacngina mebadeac mi habade, kpac. Ni ngenanggac amma habade.
14 Eis que, pela terceira vez, estou pronto a ir ter convosco e não vos serei pesado; pois não vou atrás dos vossos bens, mas procuro a vós outros. Não devem os filhos entesourar para os pais, mas os pais, para os filhos.
15 Amma ngeneng kekecngina ngereeudeac amma dzofinac fenende, imoc ubangerecgoc naric meficngunuma faingemmebade. Nga imocsac kpac, ni ifingoc neanna kekec hafoangoc ngeneac amma naric wabade. Ni ngeneac heresongotoa negenduae, imocac ngeni ifingoc neac songo kapia naric negembisia.
15 Eu de boa vontade me gastarei e ainda me deixarei gastar em prol da vossa alma. Se mais vos amo, serei menos amado?
16 Ni ebic mong mi meficgengemmeai, ngeni imoc yagucnoc negendae. Nga dekerecfu me ikocfu wiacngina mong mi wangecngunuai.
16 Pois seja assim, eu não vos fui pesado; porém, sendo astuto, vos prendi com dolo.
17 Amma ngic sueyunuba hagec, yeneng neac negensima wiac mong mi wangecngunugec, kpac.
17 Porventura, vos explorei por intermédio de algum daqueles que vos enviei?
18 Amma neng Tito ngenearu haudeac edema yegoc tosonina mong sueyuruba haoc. Hama Titongo ifingoc wiac mong mi wangecngunuec. Neri Asu mocgu nerahafoc modacemema hanititinira mocgungoc tima kecdipe.
18 Roguei a Tito e enviei com ele outro irmão; porventura, Tito vos explorou? Acaso, não temos andado no mesmo espírito? Não seguimos nas mesmas pisadas?
19 Neni ngenearu hama hanianina dema ngeneac kicfu mengereemenideac dedae, ngeni imoc mi negensibisia. Tosofocna, neni ine Kristogoc kpeketahema kecma Anutuac kicfu yoac denide. Ngeni nanggengununi yadiseri anggecdeac ua sasawa menide.
19 Há muito, pensais que nos estamos desculpando convosco. Falamos em Cristo perante Deus, e tudo, ó amados, para vossa edificação.
20 Ni ngenearu hama ngenemba ngeni neac songo mi modacgecde nga ngeneng ifingoc neac mi angemmeude, imocac kengecnude. Ngeni gubekisang kecma enacfu faifai amma yoacngina deendema keracmangang nga herebu angemmema sebingina meemma yoackpekpegoc kecma uba mocgu mi kecandae, ngeni siringina ifia hembaiac kengecnude.
20 Temo, pois, que, indo ter convosco, não vos encontre na forma em que vos quero, e que também vós me acheis diferente do que esperáveis, e que haja entre vós contendas, invejas, iras, porfias, detrações, intrigas, orgulho e tumultos.
21 Nga haba ngicngac homac ngenearunac kopocsic meficgema faka wonongagoc nga sero faka mekecma sicsauc kekec mong mi wagec, imoc hemma kiac ubamangang amba Anutungo ngeneac kicfu memanubacac kengecnude.
21 Receio que, indo outra vez, o meu Deus me humilhe no meio de vós, e eu venha a chorar por muitos que, outrora, pecaram e não se arrependeram da impureza, prostituição e lascívia que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.