2 Coríntios 12
Yoac kekehagocac Dzadzahac gboria nga Mitiyegec (DED) vs ARIB
1 Haniana goa torokpema deba, ni kicna tegeru wiac henai nga Kebungo wiac sufu sufuya dekperaginenec, imocngo ngeneac memeficngina mi ande gedang nga imoc sifu deduae.
1 É necessário gloriar-me, embora não convenha; mas passarei a visões e revelações do Senhor.
2 Ngic mong Kristogoc kpeketahema kecde, ye negenduae, ye kurumeng kpetea harebec, imohai kpedzigec enu yaguc kifaya 14 ande. Amma ye sebigocngo enec me sebia wama enec, imoc ine mi negenduae, Anutungo imoc negende.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos {se no corpo não sei, se fora do corpo não sei; Deus o sabe} foi arrebatado até o terceiro céu.
3 Ni ngic imoc negemmiyombonggeduae. Amma yeng sebiagoc me sebia kpac enec imoc mi negenduae, Anutungo negende.
3 Sim, conheço o tal homem {se no corpo, se fora do corpo, não sei: Deus o sabe},
4 Ngic imoc ye kpedzigec emma eucererennu kemma yoac goa ngicngo dedeac soha kpac, imoc kpaeyagoc nga dedeasoc mi ande, imoc hennegeng anec. Imoc ni.
4 que foi arrebatado ao paraíso, e ouviu palavras inefáveis, as quais não é lícito ao homem referir.
5 Ni ngic imocac negemba engena ande. Ni neanna mi miacemeduae, kpac. Ni kucmamanaacsac negemma haniana ifi dekperagiduae.
5 Desse tal me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Ni neanna miacemebadeac songona ambac imoc ubasufuyoac mi anu yoac fora debade. Amma ngic yeneng nengandae me siducna negengandae, yeni imoc ferahema dengerenubauac neanna miacemebadeac waduae.
6 Pois, se quiser gloriar-me, não serei insensato, porque direi a verdade;
7 Kicna tegeru wiac sufu sufuya engena yombong henai, imoc negemma neanna miacemebaiac Anutungo wae mong sebinau faiec fede, imoc Satanggac angero mongngo dzikacngo nuande.
7 E, para que me não exaltasse demais pela excelência das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás para me esbofetear, a fim de que eu não me exalte demais;
8 Nuu waengo sebinaunac meickeudeac Kebu numumiba atac harebec bic anu
8 acerca do qual três vezes roguei ao Senhor que o afastasse de mim;
9 Kebungo yofi edenuec, “Neac wosoefacngo ge socguude. Nocac kucnango kucmama imocac kekecfu hafoangoc fingectegerude.” ifi deecac yofi negenduae, Kristoac kucngo kperacnuudeac kucmamana dekperagibade.
9 e ele me disse: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. Por isso, de boa vontade antes me gloriarei nas minhas fraquezas, a fim de que repouse sobre mim o poder de Cristo.
10 Anu ni ubahodung negemma ebicfu nga kucmama kecba defagoc anemma nukporac anengandae, ifi anenggec Kristoac amma sogaianduae. Ni kucmamagoc kecma imohainoc kucnagoc anduae.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias por amor de Cristo. Porque quando estou fraco, então é que sou forte.
11 Ngeneng igocnugecac amma ngic kapaya isoc anduae. Ngeni ine ngenaoc dengerenubau imoc ngereebac. Imoc yofiac, ni mameanec kecbare sifu ngic aposoro engenatoa deandae, imoc yeneac mamea mong mi kecduae.
11 Tornei-me insensato; vós a isso me obrigastes; porque eu devia ser louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos demais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 Ni ngeneac botucfu uana serima mekecba ngeni negensinggegecdeac kucfaka hania hania nga faka mi hehena fingecngemmeu aposoro yeneac ma imoc uanau fingectegeru henggec.
12 Os sinais do meu apostolado foram, de fato, operados entre vós com toda a paciência, por sinais, prodígios e milagres.
13 Amma kpebung goa yeneac botucfu sing modarai, imoc ifingoc ngenigoc kecma modarai. Wiac mocgusac fede, ni dzofinacac arennu ebic mong mi meficgengemmeai. Imoc henggec kopocsic andeu ngeni kopocsicna imoc wabisia.
13 Pois, em que fostes feitos inferiores às outras igrejas, a não ser nisto, que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me esta injustiça.
14 Ngenearu monggoc habadeac efaiduae, imocngo atac harebec anude. Hama sebiac memeficac ebic mi ngemmebade. Nambarac yeneng nonggo mang yeneac wiac mi mekpedzuc anggecde, kpac. Nonggo mang yeneng ine nambaracfocngina yeneac wiac mekpedzuc anggecde. Imocac dzofinacngina mebadeac mi habade, kpac. Ni ngenanggac amma habade.
14 Eis que pela terceira vez estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei pesado, porque não busco o que é vosso, mas sim a vós; pois não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Amma ngeneng kekecngina ngereeudeac amma dzofinac fenende, imoc ubangerecgoc naric meficngunuma faingemmebade. Nga imocsac kpac, ni ifingoc neanna kekec hafoangoc ngeneac amma naric wabade. Ni ngeneac heresongotoa negenduae, imocac ngeni ifingoc neac songo kapia naric negembisia.
15 Eu de muito boa vontade gastarei, e me deixarei gastar pelas vossas almas. Se mais abundantemente vos amo, serei menos amado?
16 Ni ebic mong mi meficgengemmeai, ngeni imoc yagucnoc negendae. Nga dekerecfu me ikocfu wiacngina mong mi wangecngunuai.
16 Mas seja assim; eu não vos fui pesado; mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 Amma ngic sueyunuba hagec, yeneng neac negensima wiac mong mi wangecngunugec, kpac.
17 Porventura vos explorei por algum daqueles que vos enviei?
18 Amma neng Tito ngenearu haudeac edema yegoc tosonina mong sueyuruba haoc. Hama Titongo ifingoc wiac mong mi wangecngunuec. Neri Asu mocgu nerahafoc modacemema hanititinira mocgungoc tima kecdipe.
18 Exortei a Tito, e enviei com ele o irmão. Porventura Tito vos explorou? Não andamos porventura no mesmo espírito? Não seguimos as mesmas pegadas?
19 Neni ngenearu hama hanianina dema ngeneac kicfu mengereemenideac dedae, ngeni imoc mi negensibisia. Tosofocna, neni ine Kristogoc kpeketahema kecma Anutuac kicfu yoac denide. Ngeni nanggengununi yadiseri anggecdeac ua sasawa menide.
19 Há muito, de certo, pensais que nos estamos desculpando convosco. Perante Deus, falamos em Cristo, e tudo isto, amados, é para vossa edificação.
20 Ni ngenearu hama ngenemba ngeni neac songo mi modacgecde nga ngeneng ifingoc neac mi angemmeude, imocac kengecnude. Ngeni gubekisang kecma enacfu faifai amma yoacngina deendema keracmangang nga herebu angemmema sebingina meemma yoackpekpegoc kecma uba mocgu mi kecandae, ngeni siringina ifia hembaiac kengecnude.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos ache quais eu vos quero, e que eu seja achado por vós qual não me quereis; que de algum modo haja contendas, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 Nga haba ngicngac homac ngenearunac kopocsic meficgema faka wonongagoc nga sero faka mekecma sicsauc kekec mong mi wagec, imoc hemma kiac ubamangang amba Anutungo ngeneac kicfu memanubacac kengecnude.
21 e que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe perante vós, e chore eu sobre muitos daqueles que dantes pecaram, e ainda não se arrependeram da impureza, prostituição e lascívia que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.