Mateus 27
Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs VC
1 Be, wampot muŋ wor pobe pris buda gote karkuwaŋmiŋya Yuda marte doyaŋ mar parguwakya beleŋ mere maydeb, “Yesube mayteke kamyeŋ,” yamiŋ.
1 Chegando a manhã, todos os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo reuniram-se em conselho para entregar Jesus à morte.
2 Irdeb haniŋ fere teŋbe Pailat hitte tukamiŋ. Pailatbe Roma gabman al Yudia naŋa doyaŋ irde hiyen.
2 Ligaram-no e o levaram ao governador Pilatos.
3 Be, asogo haniŋde kiryiŋ al Yudasbe Yesu go merem yaŋ irde mayke kamtek heke keneŋbe mata buluŋ tiyyiŋ goke buniŋeŋ nuryiŋ. Irdeb silwa hora 30 damu iramiŋ goyen pris buda gote karkuwaŋmiŋya Yuda marte doyaŋ mar parguwakya hitte yumulgaŋ tiyyiŋ.
3 Judas, o traidor, vendo-o então condenado, tomado de remorsos, foi devolver aos príncipes dos sacerdotes e aos anciãos as trinta moedas de prata,
4 “Mata buluŋ miŋmoŋ al goyen kami yeŋ hantiŋde kirmiŋ. Niŋgeb mata buluŋ timiŋ,” yinyiŋ. Irkeb wol heŋbe, “Gobe nende samuŋ moŋ be. Gere kanduk geb,” inamiŋ.
4 dizendo-lhes: Pequei, entregando o sangue de um justo. Responderam-lhe: Que nos importa? Isto é lá contigo!
5 Gwaha inkeb biŋ ar yekeb hora go Al Kuruŋyen ya balem bana goŋ yemeyde kuriŋ. Kuŋbe beŋe teŋ kamyiŋ.
5 Ele jogou então no templo as moedas de prata, saiu e foi enforcar-se.
6 Be, hora yimiyyiŋ gobe pris buda gote karkuwaŋmiŋ beleŋ pilgaŋ heŋbe, “Hora gabe al kami yeŋ damu titiŋ. Moseyen sabarebe hora gahade gayen epte ma Al Kuruŋ niŋ unnayiŋ yitiŋ.
6 Os príncipes dos sacerdotes tomaram o dinheiro e disseram: Não é permitido lançá-lo no tesouro sagrado, porque se trata de preço de sangue.
7 Niŋgeb hora ga yade naŋa hoyaŋde niŋ mar Yerusalem waŋ kamke mete teŋ hitek yeŋ kuwe ird ird alyen megeŋ goyen damu titek,” yeŋ mere sege iramiŋ.
7 Depois de haverem deliberado, compraram com aquela soma o campo do Oleiro, para que ali se fizesse um cemitério de estrangeiros.
8 Goke teŋbe naŋa tapum gobe “Al Kamtiŋde” inamiŋ. Gayenter wor gwahade po ineŋ haŋ.
8 Esta é a razão por que aquele terreno é chamado, ainda hoje, Campo de Sangue.
9 Niŋgeb Al Kuruŋyen mere basaŋ al Yeremaia beleŋ mere kayyiŋ gobe gwaha mat igineŋ kawan hiriŋ. Merebe gahade:
9 Assim se cumpriu a profecia do profeta Jeremias: Eles receberam trinta moedas de prata, preço daquele cujo valor foi estimado pelos filhos de Israel;
10 Irde Doyaŋ Al Kuruŋ beleŋ gwaha gwaha tiyayiŋ ninyiŋ gwahade po,
10 e deram-no pelo campo do Oleiro, como o Senhor me havia prescrito.
11 Be, mel go goŋ gwaha teŋ hikeyabe Yesu gobe Roma gabman al Yudia naŋa doyaŋ irde hiyen al Pailat diliŋ mar huwaryiŋ. Irkeb, “Ge gayenbe Yuda marte doyaŋ al kuruŋ we?” inyiŋ. Irkeb, “Gwaha, gigeŋ yaha gog po,” inyiŋ.
11 Jesus compareceu diante do governador, que o interrogou: És o rei dos judeus? Sim, respondeu-lhe Jesus.
12 Be, pris buda gote karkuwaŋmiŋya Yuda marte doyaŋ mar parguwakya beleŋ tagal unamiŋ. Gega Yesube meremiŋ wol ma hiriŋ.
12 Ele, porém, nada respondia às acusações dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos.
13 Irkeb Pailat beleŋ, “Mel gare miŋge girde tagal guneŋ haŋ gabe kura ma wol hawayiŋ?” inyiŋ.
13 Perguntou-lhe Pilatos: Não ouves todos os testemunhos que levantam contra ti?
14 Goyenpoga Yesu beleŋ mel gote mere go muŋ kura ma po wol hiriŋ. Irkeb Pailat beleŋ go keneŋbe diliŋ fot yiriŋ.
14 Mas, para grande admiração do governador, não quis responder a nenhuma acusação.
15 Be, goyenterbe damam damam Pasoba dula nalurebe Pailat beleŋ koyare hinhan mar goyen al kura teŋ siŋa irde hiyen. Al gobe Yuda mar beleŋ al gwahade inke gab gwaha teŋ hiyen.
15 Era costume que o governador soltasse um preso a pedido do povo em cada festa de Páscoa.
16 Be, goyenterbe al buluŋ wor po yeŋ nurd uneŋ haŋyen al Barabas goyen koyare hinhin.
16 Ora, havia naquela ocasião um prisioneiro famoso, chamado Barrabás.
17 — ausente —
17 Pilatos dirigiu-se ao povo reunido: Qual quereis que eu vos solte: Barrabás ou Jesus, que se chama Cristo?
18 — ausente —
18 {Ele sabia que tinham entregue Jesus por inveja.}
19 Be, Pailat go mere nurd nurd gasuŋde keperde hikeyabe berem beleŋ mere gahade asaŋde kaŋ teŋ kerke wayyiŋ: “Al go daha wet kura ire ire ma tiyayiŋ. Yeŋbe merem moŋ. Haŋka mite tihim. Niŋgeb bener ga yeŋ ge kandukŋeŋ wor po nurde hime. Tubul po tiyayiŋ,” inyiŋ.
19 Enquanto estava sentado no tribunal, sua mulher lhe mandou dizer: Nada faças a esse justo. Fui hoje atormentada por um sonho que lhe diz respeito.
20 Goyenbe pris buda gote karkuwaŋmiŋya Yuda marte doyaŋ mar parguwakya beleŋ al buda kuruŋ gabu iramiŋ goyen hakot biŋ yawaramiŋ. Irde, “‘Barabas tubul tike kwi. Munaŋ Yesube mayke kami,’ innayiŋ,” yinamiŋ.
20 Mas os príncipes dos sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo que pedisse a libertação de Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Be, Pailat beleŋ al buda go, “Al irawa gayen ganuŋbe tubul timeke kuyeŋ?” yineŋ gusuŋaŋ yiryiŋ. Irkeb, “Barabas,” yamiŋ.
21 O governador tomou então a palavra: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam: Barrabás!
22 Irkeb wol heŋbe, “Niŋgeb Mesaia ineŋ haŋ al gab daha ireŋ?” yinyiŋ. Irkeb al buda kuruŋ goreb, “Kuruse hende mayke kami!” yamiŋ.
22 Pilatos perguntou: Que farei então de Jesus, que é chamado o Cristo? Todos responderam: Seja crucificado!
23 Irkeb Pailat beleŋ, “Daniŋ? Al gabe da mata buluŋ kura tiyuŋ?” yinyiŋ. Gega uguŋ po, “Kuruse hende mayke kami ko!” yamiŋ.
23 O governador tornou a perguntar: Mas que mal fez ele? E gritavam ainda mais forte: Seja crucificado!
24 Be, Pailat go gwaha kura titek ma hiriŋ. Irde al buda kuruŋ go fuleŋa forok irniŋ tike yeneŋbe fe teŋ mel gote diliŋ mar haniŋ halyiŋ. Irdeb, “Al ga kameŋ tiya gabe neya neya moŋ. Gabe dende samuŋ po geb,” yinyiŋ.
24 Pilatos viu que nada adiantava, mas que, ao contrário, o tumulto crescia. Fez com que lhe trouxessem água, lavou as mãos diante do povo e disse: Sou inocente do sangue deste homem. Isto é lá convosco!
25 Irkeb, “Igiŋ, yeŋ kamyeŋ gote merembe neŋya diriŋniniŋ yago kame forok yenayiŋ gore tetek,” inamiŋ.
25 E todo o povo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Irkeb Barabas go mel gote mere nurdeb tubul tike kuriŋ. Goyenbe Yesu go usulak teŋ kuruse hende maynaŋ yeŋbe fuleŋa marmiŋ haniŋde tubul tiyyiŋ.
26 — ausente —
27 Be, Roma gabmanyen fuleŋa mar go Yesu teŋ Pailatyen ya kuruŋ bana goŋ tukamiŋ. Irdeb fuleŋa mar kadom goya tumŋaŋ Yesu milgu iramiŋ.
27 Os soldados do governador conduziram Jesus para o pretório e rodearam-no com todo o pelotão.
28 Irdeb uliŋhormiŋ tumŋaŋ yugu teŋ gab doyaŋ marte uliŋhor bukkeŋ yara goyen kerd unamiŋ.
28 Arrancaram-lhe as vestes e colocaram-lhe um manto escarlate.
29 Irdeb kaŋ hirwaŋeŋ yaŋ goyen bili bili irde doyaŋ al kuruŋyen tonaŋ umŋa irhet usi teŋ tonaŋde keramiŋ. Irde doyaŋ alyen kutum kura teŋ haniŋ yase beleŋ kerde fuleŋa mar gore Yesu diliŋde waŋ dokolhoŋ yuguluŋ teŋbe, “Fudinde wor po, Yuda marte doyaŋ al kuruŋ,” ineŋ giwgiw irdeb bak mayde iramiŋ.
29 Depois, trançaram uma coroa de espinhos, meteram-lha na cabeça e puseram-lhe na mão uma vara. Dobrando os joelhos diante dele, diziam com escárnio: Salve, rei dos judeus!
30 Irde meyaŋ irde kutum tanarde hinhin goyen po goraŋ irde tonaŋde mayde tebaŋ irde hinhan.
30 Cuspiam-lhe no rosto e, tomando da vara, davam-lhe golpes na cabeça.
31 Gwaha irde giwgiw irdeb uliŋhor bukkeŋ yara go tugu teŋbe yende uliŋhor wor po goyen yerde unamiŋ. Irdeb tukuŋ kuruse hende maytek yeŋ teŋ kwamiŋ.
31 Depois de escarnecerem dele, tiraram-lhe o manto e entregaram-lhe as vestes. Em seguida, levaram-no para o crucificar.
32 Be, beleŋyaŋ hako kuŋ heŋyabe al kura Sairini taunde niŋ al deŋem Saimon keneŋbe Yesuyen kuruse tawa ineŋ pakku irke tiriŋ.
32 Saindo, encontraram um homem de Cirene, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Be, kuŋ kuŋ naŋa deŋe kura Golgota gor forok yamiŋ. Golgota gote miŋbe “al tonaŋ kiŋkiniŋde”.
33 Chegaram ao lugar chamado Gólgota, isto é, lugar do crânio.
34 Gorbe wainya he fimiŋ urekya suluk irtiŋ goyen unke ninam uryiŋ gega, nen nen niŋ bada hiriŋ.
34 Deram-lhe de beber vinho misturado com fel. Ele provou, mas se recusou a beber.
35 Yesu go kuruse hende kerde hikeb uliŋ umŋamiŋ ganuŋ beleŋ yawaryeŋ yeŋ yende matare tiliŋ tanardeb pota yiramiŋ.
35 Depois de o haverem crucificado, dividiram suas vestes entre si, tirando a sorte. Cumpriu-se assim a profecia do profeta: Repartiram entre si minhas vestes e sobre meu manto lançaram a sorte {Sl 21,19}.
36 Gwaha teŋbe daha kura tike kentek yeŋ keperde keneŋ hinhan.
36 Sentaram-se e montaram guarda.
37 Irde da misiŋde Yesu mayamiŋ goyen he parwek hende katiŋ goyen kuruse tonaŋ beleŋ keramiŋ. Merebe gahade:
37 Por cima de sua cabeça penduraram um escrito trazendo o motivo de sua crucificação: Este é Jesus, o rei dos judeus.
38 Be, kawe al irawa kura goyen wor kuruse hende yeramiŋ. Kurabe Yesuyen kuruse yase beleŋ mat, munaŋ kurabe tapa beleŋ mat keramiŋ.
38 Ao mesmo tempo foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Al kuŋ waŋ teŋ keneŋbe biruŋ biruŋ teŋ giwgiw irdeb,
39 Os que passavam o injuriavam, sacudiam a cabeça e diziam:
40 “Ge gayen Al Kuruŋyen ya balem upew urde sopte gergeŋ irde naŋa fay karworeb pasi ireŋ yawaŋ al gobe ge gago? Irde geb Al Kuruŋ Urmiŋ keneŋbe tareŋger kuruse hende mat kata,” inamiŋ.
40 Tu, que destróis o templo e o reconstróis em três dias, salva-te a ti mesmo! Se és o Filho de Deus, desce da cruz!
41 Irde pris buda gote karkuwaŋmiŋya Moseyen saba marya Yuda marte doyaŋ mar parguwakya beleŋ wor gwahade po ineŋ ayaŋ keramiŋ.
41 Os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos também zombavam dele:
42 “Al gabe al hoyaŋbe faraŋ yurde hinhin gega, yiŋgeŋbe epte ma faraŋ uryeŋ. Yeŋbe Israel marte doyaŋ al kuruŋ go. Kuruse hende mat katke keneŋ gabe dufayniniŋ yeŋ ge saŋiŋ irniŋ be!
42 Ele salvou a outros e não pode salvar-se a si mesmo! Se é rei de Israel, desça agora da cruz e nós creremos nele!
43 Yeŋbe Al Kuruŋ niŋ hekkeŋ nurde hiyen, irde ‘Neb Al Kuruŋ Urmiŋ,’ yeŋ hiyen geb, tubul tike Al Kuruŋ beleŋ faraŋ ureŋbe faraŋ uri,” inamiŋ.
43 Confiou em Deus, Deus o livre agora, se o ama, porque ele disse: Eu sou o Filho de Deus!
44 Irkeb kawe al irawa kuruse hende hinaryum go wor gwahade po sukal iraryum.
44 E os ladrões, crucificados com ele, também o ultrajavam.
45 Be, naŋa baŋkahal wor po hekeyabe naŋa bana kuruŋ gob tumŋaŋ kidoma beleŋ aw urtiŋde hike kuŋ kuŋbe wawuŋbana 3 kilok heweŋ tiyyiŋ.
45 Desde a hora sexta até a nona, cobriu-se toda a terra de trevas.
46 Be, 3 kilok binde hekeb Yesu go ug po, “Eloi, Eloi, lama sabaktani!” yiriŋ. Mere gote miŋbe, “Al Kuruŋne, Al Kuruŋne, daniŋ nubul taha!”
46 Próximo da hora nona, Jesus exclamou em voz forte: Eli, Eli, lammá sabactáni? - o que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
47 Be, mere go al kura gor huwarde hinhan gore nurdeb, “Elaia deŋe urde hi,” yamiŋ.
47 A estas palavras, alguns dos que lá estavam diziam: Ele chama por Elias.
48 Irdeb araŋ po al kura kup yeŋ kuŋ amil erek irde wain fimiŋ mukkuweŋ bana goŋ kerke uliŋ hekeb teŋ kutum ulyaŋde giti irdeb Yesu unyiŋ.
48 Imediatamente um deles tomou uma esponja, embebeu-a em vinagre e apresentou-lha na ponta de uma vara para que bebesse.
49 Goyenbe al hoyaŋ goreb, “Elaia wet waŋ faraŋ urke kentek geb, tubul tike gwaha kura tiya yeŋ kinniŋ,” yamiŋ.
49 Os outros diziam: Deixa! Vejamos se Elias virá socorrê-lo.
50 Be, sopte po Yesu go uguŋ po mere teŋbe biŋ sul yiriŋ.
50 Jesus de novo lançou um grande brado, e entregou a alma.
51 Goya goyenbe Al Kuruŋyen ya balem bana amil gasuŋ himam wor po diba irtiŋ hinhin goyen kahalte po hem beleŋ mat erek yeŋ bam beleŋ katyiŋ. Megeŋ manaŋ diririt yeŋ hora karkuwaŋ karkuwaŋbe gilgalaŋ iramiŋ.
51 E eis que o véu do templo se rasgou em duas partes de alto a baixo, a terra tremeu, fenderam-se as rochas.
52 Al hakwam yirtiŋ bemba goyen hol yeŋ tukamiŋ. Irkeb Al Kuruŋ diliŋde al wukkeŋ heŋ kamamiŋ goyen budam sopte huwaramiŋ.
52 Os sepulcros se abriram e os corpos de muitos justos ressuscitaram.
53 Irde bemba siŋare kateŋbe kame Yesu sopte huwaryiŋ nalureb Yerusalem taun kuruŋde kuŋ al budam hitte forok yeke yenamiŋ.
53 Saindo de suas sepulturas, entraram na Cidade Santa depois da ressurreição de Jesus e apareceram a muitas pessoas.
54 Be, Roma gabmanyen fuleŋa marte doyaŋ alya fuleŋa marmiŋya Yesu doyaŋ irde hinhan goyen niniŋaya mata gor forok yiriŋ kuruŋ go keneŋ kafura heŋbe, “Fudinde wor po, yeŋbe Al Kuruŋ Urmiŋ,” yamiŋ.
54 O centurião e seus homens que montavam guarda a Jesus, diante do estremecimento da terra e de tudo o que se passava, disseram entre si, possuídos de grande temor: Verdadeiramente, este homem era Filho de Deus!
55 Bere budam Galili naŋare mat Yesu gama irde faraŋ urde kuŋ haŋyen goyen wor gor heŋ gisaw mat keneŋ hinhan.
55 Havia ali também algumas mulheres que de longe olhavam; tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o servir.
56 Bere goyen kurabe Makdala niŋ Maria, Yemsya Yosepyat miliŋ Maria, irde Sebedi urmiŋ waraŋ Yemsya Yonyat miliŋ.
56 Entre elas se achavam Maria Madalena e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Be, Yesu kamyiŋ goyen kuŋ wawuŋbana wor po heweŋ tikeb Arimatea taunde niŋ al samuŋmiŋ budam kura goyen wayyiŋ. Deŋembe Yosep. Yeŋ wor Yesu gama irde hiyen.
57 À tardinha, um homem rico de Arimatéia, chamado José, que era também discípulo de Jesus,
58 Be, al gore kuŋbe, “Yesu hakwam nunke mete tiye,” ineŋ Pailat gusuŋaŋ iryiŋ. Irkeb Pailat beleŋ, “Igiŋ, gwaha tiyayiŋ,” inyiŋ.
58 foi procurar Pilatos e pediu-lhe o corpo de Jesus. Pilatos cedeu-o.
59 Irkeb Yosep beleŋ Yesu hakwam goyen teŋ amil faykek gergeŋ beleŋ po mala teŋ
59 José tomou o corpo, envolveu-o num lençol branco
60 tukuŋbe yiŋgeŋ, “Kammeke nernayiŋ,” yiriŋ bemba goyen bana kiryiŋ. Irde hora kuruŋ miliŋ kura goyen yeŋya kwamiŋ marya gore giloŋgiloŋ irde tukuŋ bemba gote yamem pet teŋbe kwamiŋ.
60 e o depositou num sepulcro novo, que tinha mandado talhar para si na rocha. Depois rolou uma grande pedra à entrada do sepulcro e foi-se embora.
61 Irkeb bere iraw kura horabok gote diliŋ mar siŋa hoyaŋ beleŋ mat hinaryum. Makdala niŋ Mariayabe Maria hoyaŋ kura goya beleŋ gwaha tiyaryum.
61 Maria Madalena e a outra Maria ficaram lá, sentadas defronte do túmulo.
62 Be, Sabat nalu fay urkeb pris buda gote karkuwaŋmiŋya Farisi marya beleŋ Pailat hitte kwamiŋ.
62 No dia seguinte - isto é, o dia seguinte ao da Preparação -, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus dirigiram-se todos juntos à casa de Pilatos.
63 Kuŋbe, “Doyaŋ al, usi al gar go hinhinyabe, ‘Kameŋde mat kuŋ yereŋkek hekeb huwareŋ,’ yeŋ hinhin goyen bininiŋ bak yekeb gago wayhet.
63 E disseram-lhe: Senhor, nós nos lembramos de que aquele impostor disse, enquanto vivia: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Niŋgeb fuleŋa marge hulyaŋ yirke haŋka mat kuŋ molye bana goyen bemba go doyaŋ irde hinayiŋ. Moŋgo komatmiŋ yago beleŋ waŋ hakwam goyen hoyaŋde tukuŋbe, ‘Kamtiŋde mat huwaruŋ,’ yenayiŋ geb. Irkeb al budam usi mere go nurde dufaymiŋ buluŋ henayiŋ. Gote kandukbe haŋkapya, ‘Nebe Mesaia,’ yineŋ al usi yirde hinhin gote kanduk fole iryeŋ,” inamiŋ.
64 Ordena, pois, que seu sepulcro seja guardado até o terceiro dia. Os seus discípulos poderiam vir roubar o corpo e dizer ao povo: Ressuscitou dos mortos. E esta última impostura seria pior que a primeira.
65 Irkeb Pailat beleŋ, “Fuleŋa marne kura yukuŋ deŋ nurhaŋ gwahade po keŋkela yinke bemba go doyaŋ irde hinayiŋ,” yinyiŋ.
65 Respondeu Pilatos: Tendes uma guarda. Ide e guardai-o como o entendeis.
66 Irkeb mel go kuŋ bemba yamere niŋ hora kuruŋ goyen al kura beleŋ ma fegelnayiŋ yeŋ bisam irde go hende diba iramiŋ. Irdeb fuleŋa mar goyen, “Gar heŋ keŋkela doyaŋ irde hinaŋ ko!” yinamiŋ.
66 Foram, pois, e asseguraram o sepulcro, selando a pedra e colocando guardas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.