Mateus 27

Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Be, wampot muŋ wor pobe pris buda gote karkuwaŋmiŋya Yuda marte doyaŋ mar parguwakya beleŋ mere maydeb, “Yesube mayteke kamyeŋ,” yamiŋ.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Irdeb haniŋ fere teŋbe Pailat hitte tukamiŋ. Pailatbe Roma gabman al Yudia naŋa doyaŋ irde hiyen.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Be, asogo haniŋde kiryiŋ al Yudasbe Yesu go merem yaŋ irde mayke kamtek heke keneŋbe mata buluŋ tiyyiŋ goke buniŋeŋ nuryiŋ. Irdeb silwa hora 30 damu iramiŋ goyen pris buda gote karkuwaŋmiŋya Yuda marte doyaŋ mar parguwakya hitte yumulgaŋ tiyyiŋ.
3 Então Judas, que o traiu, vendo que Jesus havia sido condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 “Mata buluŋ miŋmoŋ al goyen kami yeŋ hantiŋde kirmiŋ. Niŋgeb mata buluŋ timiŋ,” yinyiŋ. Irkeb wol heŋbe, “Gobe nende samuŋ moŋ be. Gere kanduk geb,” inamiŋ.
4 — Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: — Que nos importa? Isso é com você.
5 Gwaha inkeb biŋ ar yekeb hora go Al Kuruŋyen ya balem bana goŋ yemeyde kuriŋ. Kuŋbe beŋe teŋ kamyiŋ.
5 Então Judas, atirando as moedas de prata para dentro do templo, retirou-se e se enforcou.
6 Be, hora yimiyyiŋ gobe pris buda gote karkuwaŋmiŋ beleŋ pilgaŋ heŋbe, “Hora gabe al kami yeŋ damu titiŋ. Moseyen sabarebe hora gahade gayen epte ma Al Kuruŋ niŋ unnayiŋ yitiŋ.
6 E os principais sacerdotes, pegando as moedas, disseram: — Não é lícito colocá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Niŋgeb hora ga yade naŋa hoyaŋde niŋ mar Yerusalem waŋ kamke mete teŋ hitek yeŋ kuwe ird ird alyen megeŋ goyen damu titek,” yeŋ mere sege iramiŋ.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Goke teŋbe naŋa tapum gobe “Al Kamtiŋde” inamiŋ. Gayenter wor gwahade po ineŋ haŋ.
8 Por isso, aquele campo é chamado, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Niŋgeb Al Kuruŋyen mere basaŋ al Yeremaia beleŋ mere kayyiŋ gobe gwaha mat igineŋ kawan hiriŋ. Merebe gahade:
9 Então se cumpriu o que foi dito por meio do profeta Jeremias: “Pegaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram,
10 Irde Doyaŋ Al Kuruŋ beleŋ gwaha gwaha tiyayiŋ ninyiŋ gwahade po,
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.”
11 Be, mel go goŋ gwaha teŋ hikeyabe Yesu gobe Roma gabman al Yudia naŋa doyaŋ irde hiyen al Pailat diliŋ mar huwaryiŋ. Irkeb, “Ge gayenbe Yuda marte doyaŋ al kuruŋ we?” inyiŋ. Irkeb, “Gwaha, gigeŋ yaha gog po,” inyiŋ.
11 Jesus estava em pé diante do governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Be, pris buda gote karkuwaŋmiŋya Yuda marte doyaŋ mar parguwakya beleŋ tagal unamiŋ. Gega Yesube meremiŋ wol ma hiriŋ.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, Jesus nada respondeu.
13 Irkeb Pailat beleŋ, “Mel gare miŋge girde tagal guneŋ haŋ gabe kura ma wol hawayiŋ?” inyiŋ.
13 Então Pilatos perguntou: — Não está ouvindo quantas acusações fazem contra você?
14 Goyenpoga Yesu beleŋ mel gote mere go muŋ kura ma po wol hiriŋ. Irkeb Pailat beleŋ go keneŋbe diliŋ fot yiriŋ.
14 Mas Jesus não respondeu nem uma palavra, a ponto de o governador ficar muito admirado.
15 Be, goyenterbe damam damam Pasoba dula nalurebe Pailat beleŋ koyare hinhan mar goyen al kura teŋ siŋa irde hiyen. Al gobe Yuda mar beleŋ al gwahade inke gab gwaha teŋ hiyen.
15 Ora, por ocasião da festa, o governador costumava soltar ao povo um preso, conforme eles quisessem.
16 Be, goyenterbe al buluŋ wor po yeŋ nurd uneŋ haŋyen al Barabas goyen koyare hinhin.
16 Naquela ocasião, eles tinham um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 — ausente —
17 Estando, pois, o povo reunido, Pilatos lhes perguntou: — Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?
18 — ausente —
18 Porque sabia que era por inveja que eles tinham entregado Jesus.
19 Be, Pailat go mere nurd nurd gasuŋde keperde hikeyabe berem beleŋ mere gahade asaŋde kaŋ teŋ kerke wayyiŋ: “Al go daha wet kura ire ire ma tiyayiŋ. Yeŋbe merem moŋ. Haŋka mite tihim. Niŋgeb bener ga yeŋ ge kandukŋeŋ wor po nurde hime. Tubul po tiyayiŋ,” inyiŋ.
19 E, estando Pilatos sentado no tribunal, a mulher dele mandou dizer-lhe: — Não se envolva com esse justo, porque hoje, em sonho, sofri muito por causa dele.
20 Goyenbe pris buda gote karkuwaŋmiŋya Yuda marte doyaŋ mar parguwakya beleŋ al buda kuruŋ gabu iramiŋ goyen hakot biŋ yawaramiŋ. Irde, “‘Barabas tubul tike kwi. Munaŋ Yesube mayke kami,’ innayiŋ,” yinamiŋ.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Be, Pailat beleŋ al buda go, “Al irawa gayen ganuŋbe tubul timeke kuyeŋ?” yineŋ gusuŋaŋ yiryiŋ. Irkeb, “Barabas,” yamiŋ.
21 De novo, o governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? Eles responderam: — Barrabás!
22 Irkeb wol heŋbe, “Niŋgeb Mesaia ineŋ haŋ al gab daha ireŋ?” yinyiŋ. Irkeb al buda kuruŋ goreb, “Kuruse hende mayke kami!” yamiŋ.
22 Pilatos lhes perguntou: — Que farei, então, com Jesus, chamado Cristo? Todos responderam: — Que seja crucificado!
23 Irkeb Pailat beleŋ, “Daniŋ? Al gabe da mata buluŋ kura tiyuŋ?” yinyiŋ. Gega uguŋ po, “Kuruse hende mayke kami ko!” yamiŋ.
23 Pilatos continuou: — Que mal ele fez? Porém eles gritavam cada vez mais: — Que seja crucificado!
24 Be, Pailat go gwaha kura titek ma hiriŋ. Irde al buda kuruŋ go fuleŋa forok irniŋ tike yeneŋbe fe teŋ mel gote diliŋ mar haniŋ halyiŋ. Irdeb, “Al ga kameŋ tiya gabe neya neya moŋ. Gabe dende samuŋ po geb,” yinyiŋ.
24 Vendo Pilatos que nada conseguia e que, ao contrário, o tumulto aumentava, mandou trazer água e lavou as mãos diante do povo, dizendo: — Estou inocente do sangue deste homem; fique o caso com vocês!
25 Irkeb, “Igiŋ, yeŋ kamyeŋ gote merembe neŋya diriŋniniŋ yago kame forok yenayiŋ gore tetek,” inamiŋ.
25 E o povo todo respondeu: — Que o sangue dele caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Irkeb Barabas go mel gote mere nurdeb tubul tike kuriŋ. Goyenbe Yesu go usulak teŋ kuruse hende maynaŋ yeŋbe fuleŋa marmiŋ haniŋde tubul tiyyiŋ.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Be, Roma gabmanyen fuleŋa mar go Yesu teŋ Pailatyen ya kuruŋ bana goŋ tukamiŋ. Irdeb fuleŋa mar kadom goya tumŋaŋ Yesu milgu iramiŋ.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o Pretório, reuniram em torno dele toda a tropa.
28 Irdeb uliŋhormiŋ tumŋaŋ yugu teŋ gab doyaŋ marte uliŋhor bukkeŋ yara goyen kerd unamiŋ.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com um manto escarlate.
29 Irdeb kaŋ hirwaŋeŋ yaŋ goyen bili bili irde doyaŋ al kuruŋyen tonaŋ umŋa irhet usi teŋ tonaŋde keramiŋ. Irde doyaŋ alyen kutum kura teŋ haniŋ yase beleŋ kerde fuleŋa mar gore Yesu diliŋde waŋ dokolhoŋ yuguluŋ teŋbe, “Fudinde wor po, Yuda marte doyaŋ al kuruŋ,” ineŋ giwgiw irdeb bak mayde iramiŋ.
29 E, tecendo uma coroa de espinhos, a puseram na cabeça dele, e colocaram um caniço na sua mão direita. E, ajoelhando-se diante dele, zombavam, dizendo: — Salve, rei dos judeus!
30 Irde meyaŋ irde kutum tanarde hinhin goyen po goraŋ irde tonaŋde mayde tebaŋ irde hinhan.
30 E, cuspindo nele, pegaram o caniço e batiam na sua cabeça.
31 Gwaha irde giwgiw irdeb uliŋhor bukkeŋ yara go tugu teŋbe yende uliŋhor wor po goyen yerde unamiŋ. Irdeb tukuŋ kuruse hende maytek yeŋ teŋ kwamiŋ.
31 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Be, beleŋyaŋ hako kuŋ heŋyabe al kura Sairini taunde niŋ al deŋem Saimon keneŋbe Yesuyen kuruse tawa ineŋ pakku irke tiriŋ.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Be, kuŋ kuŋ naŋa deŋe kura Golgota gor forok yamiŋ. Golgota gote miŋbe “al tonaŋ kiŋkiniŋde”.
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa “Lugar da Caveira”,
34 Gorbe wainya he fimiŋ urekya suluk irtiŋ goyen unke ninam uryiŋ gega, nen nen niŋ bada hiriŋ.
34 deram vinho com fel para Jesus beber; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Yesu go kuruse hende kerde hikeb uliŋ umŋamiŋ ganuŋ beleŋ yawaryeŋ yeŋ yende matare tiliŋ tanardeb pota yiramiŋ.
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as roupas dele, tirando a sorte.
36 Gwaha teŋbe daha kura tike kentek yeŋ keperde keneŋ hinhan.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Irde da misiŋde Yesu mayamiŋ goyen he parwek hende katiŋ goyen kuruse tonaŋ beleŋ keramiŋ. Merebe gahade:
37 Por cima da cabeça de Jesus puseram por escrito a acusação contra ele: “ Este é Jesus, o Rei dos Judeus ”.
38 Be, kawe al irawa kura goyen wor kuruse hende yeramiŋ. Kurabe Yesuyen kuruse yase beleŋ mat, munaŋ kurabe tapa beleŋ mat keramiŋ.
38 E dois ladrões foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Al kuŋ waŋ teŋ keneŋbe biruŋ biruŋ teŋ giwgiw irdeb,
39 Os que iam passando blasfemavam contra ele, balançando a cabeça e dizendo:
40 “Ge gayen Al Kuruŋyen ya balem upew urde sopte gergeŋ irde naŋa fay karworeb pasi ireŋ yawaŋ al gobe ge gago? Irde geb Al Kuruŋ Urmiŋ keneŋbe tareŋger kuruse hende mat kata,” inamiŋ.
40 — Ei, você que destrói o santuário e em três dias o reedifica! Salve a si mesmo, se você é o Filho de Deus, e desça da cruz!
41 Irde pris buda gote karkuwaŋmiŋya Moseyen saba marya Yuda marte doyaŋ mar parguwakya beleŋ wor gwahade po ineŋ ayaŋ keramiŋ.
41 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas e anciãos, zombando, diziam:
42 “Al gabe al hoyaŋbe faraŋ yurde hinhin gega, yiŋgeŋbe epte ma faraŋ uryeŋ. Yeŋbe Israel marte doyaŋ al kuruŋ go. Kuruse hende mat katke keneŋ gabe dufayniniŋ yeŋ ge saŋiŋ irniŋ be!
42 — Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar. É rei de Israel! Que ele desça da cruz, e então creremos nele.
43 Yeŋbe Al Kuruŋ niŋ hekkeŋ nurde hiyen, irde ‘Neb Al Kuruŋ Urmiŋ,’ yeŋ hiyen geb, tubul tike Al Kuruŋ beleŋ faraŋ ureŋbe faraŋ uri,” inamiŋ.
43 Confiou em Deus; pois que Deus venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque ele disse: “Sou Filho de Deus.”
44 Irkeb kawe al irawa kuruse hende hinaryum go wor gwahade po sukal iraryum.
44 Também os ladrões que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
45 Be, naŋa baŋkahal wor po hekeyabe naŋa bana kuruŋ gob tumŋaŋ kidoma beleŋ aw urtiŋde hike kuŋ kuŋbe wawuŋbana 3 kilok heweŋ tiyyiŋ.
45 A partir do meio-dia, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
46 Be, 3 kilok binde hekeb Yesu go ug po, “Eloi, Eloi, lama sabaktani!” yiriŋ. Mere gote miŋbe, “Al Kuruŋne, Al Kuruŋne, daniŋ nubul taha!”
46 Por volta de três horas da tarde, Jesus clamou em alta voz, dizendo:
47 Be, mere go al kura gor huwarde hinhan gore nurdeb, “Elaia deŋe urde hi,” yamiŋ.
47 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isto, diziam: — Ele chama por Elias.
48 Irdeb araŋ po al kura kup yeŋ kuŋ amil erek irde wain fimiŋ mukkuweŋ bana goŋ kerke uliŋ hekeb teŋ kutum ulyaŋde giti irdeb Yesu unyiŋ.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido em vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe de beber.
49 Goyenbe al hoyaŋ goreb, “Elaia wet waŋ faraŋ urke kentek geb, tubul tike gwaha kura tiya yeŋ kinniŋ,” yamiŋ.
49 Os outros, porém, diziam: — Espere! Vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Be, sopte po Yesu go uguŋ po mere teŋbe biŋ sul yiriŋ.
50 E Jesus, clamando outra vez em alta voz, entregou o espírito.
51 Goya goyenbe Al Kuruŋyen ya balem bana amil gasuŋ himam wor po diba irtiŋ hinhin goyen kahalte po hem beleŋ mat erek yeŋ bam beleŋ katyiŋ. Megeŋ manaŋ diririt yeŋ hora karkuwaŋ karkuwaŋbe gilgalaŋ iramiŋ.
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes, de alto a baixo; a terra tremeu e as rochas se partiram;
52 Al hakwam yirtiŋ bemba goyen hol yeŋ tukamiŋ. Irkeb Al Kuruŋ diliŋde al wukkeŋ heŋ kamamiŋ goyen budam sopte huwaramiŋ.
52 os túmulos se abriram, e muitos corpos de santos já falecidos ressuscitaram;
53 Irde bemba siŋare kateŋbe kame Yesu sopte huwaryiŋ nalureb Yerusalem taun kuruŋde kuŋ al budam hitte forok yeke yenamiŋ.
53 e, saindo dos túmulos depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Be, Roma gabmanyen fuleŋa marte doyaŋ alya fuleŋa marmiŋya Yesu doyaŋ irde hinhan goyen niniŋaya mata gor forok yiriŋ kuruŋ go keneŋ kafura heŋbe, “Fudinde wor po, yeŋbe Al Kuruŋ Urmiŋ,” yamiŋ.
54 O centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: — Verdadeiramente este era o Filho de Deus.
55 Bere budam Galili naŋare mat Yesu gama irde faraŋ urde kuŋ haŋyen goyen wor gor heŋ gisaw mat keneŋ hinhan.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe. Eram as que vinham seguindo Jesus desde a Galileia, para o servir.
56 Bere goyen kurabe Makdala niŋ Maria, Yemsya Yosepyat miliŋ Maria, irde Sebedi urmiŋ waraŋ Yemsya Yonyat miliŋ.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 Be, Yesu kamyiŋ goyen kuŋ wawuŋbana wor po heweŋ tikeb Arimatea taunde niŋ al samuŋmiŋ budam kura goyen wayyiŋ. Deŋembe Yosep. Yeŋ wor Yesu gama irde hiyen.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 Be, al gore kuŋbe, “Yesu hakwam nunke mete tiye,” ineŋ Pailat gusuŋaŋ iryiŋ. Irkeb Pailat beleŋ, “Igiŋ, gwaha tiyayiŋ,” inyiŋ.
58 Este foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse entregue.
59 Irkeb Yosep beleŋ Yesu hakwam goyen teŋ amil faykek gergeŋ beleŋ po mala teŋ
59 E José, levando o corpo, envolveu-o num lençol limpo de linho
60 tukuŋbe yiŋgeŋ, “Kammeke nernayiŋ,” yiriŋ bemba goyen bana kiryiŋ. Irde hora kuruŋ miliŋ kura goyen yeŋya kwamiŋ marya gore giloŋgiloŋ irde tukuŋ bemba gote yamem pet teŋbe kwamiŋ.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que ele tinha mandado abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do túmulo, foi embora.
61 Irkeb bere iraw kura horabok gote diliŋ mar siŋa hoyaŋ beleŋ mat hinaryum. Makdala niŋ Mariayabe Maria hoyaŋ kura goya beleŋ gwaha tiyaryum.
61 Estavam ali, sentadas em frente do túmulo, Maria Madalena e a outra Maria.
62 Be, Sabat nalu fay urkeb pris buda gote karkuwaŋmiŋya Farisi marya beleŋ Pailat hitte kwamiŋ.
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, os principais sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 Kuŋbe, “Doyaŋ al, usi al gar go hinhinyabe, ‘Kameŋde mat kuŋ yereŋkek hekeb huwareŋ,’ yeŋ hinhin goyen bininiŋ bak yekeb gago wayhet.
63 e lhe disseram: — Senhor, nós lembramos que aquele enganador, enquanto vivia, disse: “Depois de três dias ressuscitarei.”
64 Niŋgeb fuleŋa marge hulyaŋ yirke haŋka mat kuŋ molye bana goyen bemba go doyaŋ irde hinayiŋ. Moŋgo komatmiŋ yago beleŋ waŋ hakwam goyen hoyaŋde tukuŋbe, ‘Kamtiŋde mat huwaruŋ,’ yenayiŋ geb. Irkeb al budam usi mere go nurde dufaymiŋ buluŋ henayiŋ. Gote kandukbe haŋkapya, ‘Nebe Mesaia,’ yineŋ al usi yirde hinhin gote kanduk fole iryeŋ,” inamiŋ.
64 Portanto, mande que o túmulo seja guardado com segurança até o terceiro dia, para que não aconteça que, vindo os discípulos dele, o roubem e depois digam ao povo: “Ressuscitou dos mortos.” E este último engano será pior do que o primeiro.
65 Irkeb Pailat beleŋ, “Fuleŋa marne kura yukuŋ deŋ nurhaŋ gwahade po keŋkela yinke bemba go doyaŋ irde hinayiŋ,” yinyiŋ.
65 Pilatos respondeu: — Uma escolta está à disposição de vocês. Vão e guardem o túmulo como bem entenderem.
66 Irkeb mel go kuŋ bemba yamere niŋ hora kuruŋ goyen al kura beleŋ ma fegelnayiŋ yeŋ bisam irde go hende diba iramiŋ. Irdeb fuleŋa mar goyen, “Gar heŋ keŋkela doyaŋ irde hinaŋ ko!” yinamiŋ.
66 Indo eles, montaram guarda ao túmulo, selando a pedra e deixando ali a escolta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.