Mateus 27

Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Be, wampot muŋ wor pobe pris buda gote karkuwaŋmiŋya Yuda marte doyaŋ mar parguwakya beleŋ mere maydeb, “Yesube mayteke kamyeŋ,” yamiŋ.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Irdeb haniŋ fere teŋbe Pailat hitte tukamiŋ. Pailatbe Roma gabman al Yudia naŋa doyaŋ irde hiyen.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Be, asogo haniŋde kiryiŋ al Yudasbe Yesu go merem yaŋ irde mayke kamtek heke keneŋbe mata buluŋ tiyyiŋ goke buniŋeŋ nuryiŋ. Irdeb silwa hora 30 damu iramiŋ goyen pris buda gote karkuwaŋmiŋya Yuda marte doyaŋ mar parguwakya hitte yumulgaŋ tiyyiŋ.
3 Então, Judas, o que o traiu, vendo que Jesus fora condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 “Mata buluŋ miŋmoŋ al goyen kami yeŋ hantiŋde kirmiŋ. Niŋgeb mata buluŋ timiŋ,” yinyiŋ. Irkeb wol heŋbe, “Gobe nende samuŋ moŋ be. Gere kanduk geb,” inamiŋ.
4 Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: Que nos importa? Isso é contigo.
5 Gwaha inkeb biŋ ar yekeb hora go Al Kuruŋyen ya balem bana goŋ yemeyde kuriŋ. Kuŋbe beŋe teŋ kamyiŋ.
5 Então, Judas, atirando para o santuário as moedas de prata, retirou-se e foi enforcar-se.
6 Be, hora yimiyyiŋ gobe pris buda gote karkuwaŋmiŋ beleŋ pilgaŋ heŋbe, “Hora gabe al kami yeŋ damu titiŋ. Moseyen sabarebe hora gahade gayen epte ma Al Kuruŋ niŋ unnayiŋ yitiŋ.
6 E os principais sacerdotes, tomando as moedas, disseram: Não é lícito deitá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Niŋgeb hora ga yade naŋa hoyaŋde niŋ mar Yerusalem waŋ kamke mete teŋ hitek yeŋ kuwe ird ird alyen megeŋ goyen damu titek,” yeŋ mere sege iramiŋ.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Goke teŋbe naŋa tapum gobe “Al Kamtiŋde” inamiŋ. Gayenter wor gwahade po ineŋ haŋ.
8 Por isso, aquele campo tem sido chamado, até ao dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Niŋgeb Al Kuruŋyen mere basaŋ al Yeremaia beleŋ mere kayyiŋ gobe gwaha mat igineŋ kawan hiriŋ. Merebe gahade:
9 Então, se cumpriu o que foi dito por intermédio do profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram;
10 Irde Doyaŋ Al Kuruŋ beleŋ gwaha gwaha tiyayiŋ ninyiŋ gwahade po,
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Be, mel go goŋ gwaha teŋ hikeyabe Yesu gobe Roma gabman al Yudia naŋa doyaŋ irde hiyen al Pailat diliŋ mar huwaryiŋ. Irkeb, “Ge gayenbe Yuda marte doyaŋ al kuruŋ we?” inyiŋ. Irkeb, “Gwaha, gigeŋ yaha gog po,” inyiŋ.
11 Jesus estava em pé ante o governador; e este o interrogou, dizendo: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: Tu o dizes.
12 Be, pris buda gote karkuwaŋmiŋya Yuda marte doyaŋ mar parguwakya beleŋ tagal unamiŋ. Gega Yesube meremiŋ wol ma hiriŋ.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Irkeb Pailat beleŋ, “Mel gare miŋge girde tagal guneŋ haŋ gabe kura ma wol hawayiŋ?” inyiŋ.
13 Então, lhe perguntou Pilatos: Não ouves quantas acusações te fazem?
14 Goyenpoga Yesu beleŋ mel gote mere go muŋ kura ma po wol hiriŋ. Irkeb Pailat beleŋ go keneŋbe diliŋ fot yiriŋ.
14 Jesus não respondeu nem uma palavra, vindo com isto a admirar-se grandemente o governador.
15 Be, goyenterbe damam damam Pasoba dula nalurebe Pailat beleŋ koyare hinhan mar goyen al kura teŋ siŋa irde hiyen. Al gobe Yuda mar beleŋ al gwahade inke gab gwaha teŋ hiyen.
15 Ora, por ocasião da festa, costumava o governador soltar ao povo um dos presos, conforme eles quisessem.
16 Be, goyenterbe al buluŋ wor po yeŋ nurd uneŋ haŋyen al Barabas goyen koyare hinhin.
16 Naquela ocasião, tinham eles um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 — ausente —
17 Estando, pois, o povo reunido, perguntou-lhes Pilatos: A quem quereis que eu vos solte, a Barrabás ou a Jesus, chamado Cristo?
18 — ausente —
18 Porque sabia que, por inveja, o tinham entregado.
19 Be, Pailat go mere nurd nurd gasuŋde keperde hikeyabe berem beleŋ mere gahade asaŋde kaŋ teŋ kerke wayyiŋ: “Al go daha wet kura ire ire ma tiyayiŋ. Yeŋbe merem moŋ. Haŋka mite tihim. Niŋgeb bener ga yeŋ ge kandukŋeŋ wor po nurde hime. Tubul po tiyayiŋ,” inyiŋ.
19 E, estando ele no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas com esse justo; porque hoje, em sonho, muito sofri por seu respeito.
20 Goyenbe pris buda gote karkuwaŋmiŋya Yuda marte doyaŋ mar parguwakya beleŋ al buda kuruŋ gabu iramiŋ goyen hakot biŋ yawaramiŋ. Irde, “‘Barabas tubul tike kwi. Munaŋ Yesube mayke kami,’ innayiŋ,” yinamiŋ.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Be, Pailat beleŋ al buda go, “Al irawa gayen ganuŋbe tubul timeke kuyeŋ?” yineŋ gusuŋaŋ yiryiŋ. Irkeb, “Barabas,” yamiŋ.
21 De novo, perguntou-lhes o governador: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam eles: Barrabás!
22 Irkeb wol heŋbe, “Niŋgeb Mesaia ineŋ haŋ al gab daha ireŋ?” yinyiŋ. Irkeb al buda kuruŋ goreb, “Kuruse hende mayke kami!” yamiŋ.
22 Replicou-lhes Pilatos: Que farei, então, de Jesus, chamado Cristo? Seja crucificado! Responderam todos.
23 Irkeb Pailat beleŋ, “Daniŋ? Al gabe da mata buluŋ kura tiyuŋ?” yinyiŋ. Gega uguŋ po, “Kuruse hende mayke kami ko!” yamiŋ.
23 Que mal fez ele? Perguntou Pilatos. Porém cada vez clamavam mais: Seja crucificado!
24 Be, Pailat go gwaha kura titek ma hiriŋ. Irde al buda kuruŋ go fuleŋa forok irniŋ tike yeneŋbe fe teŋ mel gote diliŋ mar haniŋ halyiŋ. Irdeb, “Al ga kameŋ tiya gabe neya neya moŋ. Gabe dende samuŋ po geb,” yinyiŋ.
24 Vendo Pilatos que nada conseguia, antes, pelo contrário, aumentava o tumulto, mandando vir água, lavou as mãos perante o povo, dizendo: Estou inocente do sangue deste [justo]; fique o caso convosco!
25 Irkeb, “Igiŋ, yeŋ kamyeŋ gote merembe neŋya diriŋniniŋ yago kame forok yenayiŋ gore tetek,” inamiŋ.
25 E o povo todo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Irkeb Barabas go mel gote mere nurdeb tubul tike kuriŋ. Goyenbe Yesu go usulak teŋ kuruse hende maynaŋ yeŋbe fuleŋa marmiŋ haniŋde tubul tiyyiŋ.
26 Então, Pilatos lhes soltou Barrabás; e, após haver açoitado a Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Be, Roma gabmanyen fuleŋa mar go Yesu teŋ Pailatyen ya kuruŋ bana goŋ tukamiŋ. Irdeb fuleŋa mar kadom goya tumŋaŋ Yesu milgu iramiŋ.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o pretório, reuniram em torno dele toda a coorte.
28 Irdeb uliŋhormiŋ tumŋaŋ yugu teŋ gab doyaŋ marte uliŋhor bukkeŋ yara goyen kerd unamiŋ.
28 Despojando-o das vestes, cobriram-no com um manto escarlate;
29 Irdeb kaŋ hirwaŋeŋ yaŋ goyen bili bili irde doyaŋ al kuruŋyen tonaŋ umŋa irhet usi teŋ tonaŋde keramiŋ. Irde doyaŋ alyen kutum kura teŋ haniŋ yase beleŋ kerde fuleŋa mar gore Yesu diliŋde waŋ dokolhoŋ yuguluŋ teŋbe, “Fudinde wor po, Yuda marte doyaŋ al kuruŋ,” ineŋ giwgiw irdeb bak mayde iramiŋ.
29 tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça e, na mão direita, um caniço; e, ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 Irde meyaŋ irde kutum tanarde hinhin goyen po goraŋ irde tonaŋde mayde tebaŋ irde hinhan.
30 E, cuspindo nele, tomaram o caniço e davam-lhe com ele na cabeça.
31 Gwaha irde giwgiw irdeb uliŋhor bukkeŋ yara go tugu teŋbe yende uliŋhor wor po goyen yerde unamiŋ. Irdeb tukuŋ kuruse hende maytek yeŋ teŋ kwamiŋ.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias vestes. Em seguida, o levaram para ser crucificado.
32 Be, beleŋyaŋ hako kuŋ heŋyabe al kura Sairini taunde niŋ al deŋem Saimon keneŋbe Yesuyen kuruse tawa ineŋ pakku irke tiriŋ.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar-lhe a cruz.
33 Be, kuŋ kuŋ naŋa deŋe kura Golgota gor forok yamiŋ. Golgota gote miŋbe “al tonaŋ kiŋkiniŋde”.
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa Lugar da Caveira,
34 Gorbe wainya he fimiŋ urekya suluk irtiŋ goyen unke ninam uryiŋ gega, nen nen niŋ bada hiriŋ.
34 deram-lhe a beber vinho com fel; mas ele, provando-o, não o quis beber.
35 Yesu go kuruse hende kerde hikeb uliŋ umŋamiŋ ganuŋ beleŋ yawaryeŋ yeŋ yende matare tiliŋ tanardeb pota yiramiŋ.
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as suas vestes, tirando a sorte.
36 Gwaha teŋbe daha kura tike kentek yeŋ keperde keneŋ hinhan.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Irde da misiŋde Yesu mayamiŋ goyen he parwek hende katiŋ goyen kuruse tonaŋ beleŋ keramiŋ. Merebe gahade:
37 Por cima da sua cabeça puseram escrita a sua acusação: Este é Jesus, o Rei dos Judeus .
38 Be, kawe al irawa kura goyen wor kuruse hende yeramiŋ. Kurabe Yesuyen kuruse yase beleŋ mat, munaŋ kurabe tapa beleŋ mat keramiŋ.
38 E foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.
39 Al kuŋ waŋ teŋ keneŋbe biruŋ biruŋ teŋ giwgiw irdeb,
39 Os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo:
40 “Ge gayen Al Kuruŋyen ya balem upew urde sopte gergeŋ irde naŋa fay karworeb pasi ireŋ yawaŋ al gobe ge gago? Irde geb Al Kuruŋ Urmiŋ keneŋbe tareŋger kuruse hende mat kata,” inamiŋ.
40 Ó tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas! Salva-te a ti mesmo, se és Filho de Deus, e desce da cruz!
41 Irde pris buda gote karkuwaŋmiŋya Moseyen saba marya Yuda marte doyaŋ mar parguwakya beleŋ wor gwahade po ineŋ ayaŋ keramiŋ.
41 De igual modo, os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 “Al gabe al hoyaŋbe faraŋ yurde hinhin gega, yiŋgeŋbe epte ma faraŋ uryeŋ. Yeŋbe Israel marte doyaŋ al kuruŋ go. Kuruse hende mat katke keneŋ gabe dufayniniŋ yeŋ ge saŋiŋ irniŋ be!
42 Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar-se. É rei de Israel! Desça da cruz, e creremos nele.
43 Yeŋbe Al Kuruŋ niŋ hekkeŋ nurde hiyen, irde ‘Neb Al Kuruŋ Urmiŋ,’ yeŋ hiyen geb, tubul tike Al Kuruŋ beleŋ faraŋ ureŋbe faraŋ uri,” inamiŋ.
43 Confiou em Deus; pois venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Irkeb kawe al irawa kuruse hende hinaryum go wor gwahade po sukal iraryum.
44 E os mesmos impropérios lhe diziam também os ladrões que haviam sido crucificados com ele.
45 Be, naŋa baŋkahal wor po hekeyabe naŋa bana kuruŋ gob tumŋaŋ kidoma beleŋ aw urtiŋde hike kuŋ kuŋbe wawuŋbana 3 kilok heweŋ tiyyiŋ.
45 Desde a hora sexta até à hora nona, houve trevas sobre toda a terra.
46 Be, 3 kilok binde hekeb Yesu go ug po, “Eloi, Eloi, lama sabaktani!” yiriŋ. Mere gote miŋbe, “Al Kuruŋne, Al Kuruŋne, daniŋ nubul taha!”
46 Por volta da hora nona, clamou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactâni? O que quer dizer: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Be, mere go al kura gor huwarde hinhan gore nurdeb, “Elaia deŋe urde hi,” yamiŋ.
47 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Ele chama por Elias.
48 Irdeb araŋ po al kura kup yeŋ kuŋ amil erek irde wain fimiŋ mukkuweŋ bana goŋ kerke uliŋ hekeb teŋ kutum ulyaŋde giti irdeb Yesu unyiŋ.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido de vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe a beber.
49 Goyenbe al hoyaŋ goreb, “Elaia wet waŋ faraŋ urke kentek geb, tubul tike gwaha kura tiya yeŋ kinniŋ,” yamiŋ.
49 Os outros, porém, diziam: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Be, sopte po Yesu go uguŋ po mere teŋbe biŋ sul yiriŋ.
50 E Jesus, clamando outra vez com grande voz, entregou o espírito.
51 Goya goyenbe Al Kuruŋyen ya balem bana amil gasuŋ himam wor po diba irtiŋ hinhin goyen kahalte po hem beleŋ mat erek yeŋ bam beleŋ katyiŋ. Megeŋ manaŋ diririt yeŋ hora karkuwaŋ karkuwaŋbe gilgalaŋ iramiŋ.
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes de alto a baixo; tremeu a terra, fenderam-se as rochas;
52 Al hakwam yirtiŋ bemba goyen hol yeŋ tukamiŋ. Irkeb Al Kuruŋ diliŋde al wukkeŋ heŋ kamamiŋ goyen budam sopte huwaramiŋ.
52 abriram-se os sepulcros, e muitos corpos de santos, que dormiam, ressuscitaram;
53 Irde bemba siŋare kateŋbe kame Yesu sopte huwaryiŋ nalureb Yerusalem taun kuruŋde kuŋ al budam hitte forok yeke yenamiŋ.
53 e, saindo dos sepulcros depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Be, Roma gabmanyen fuleŋa marte doyaŋ alya fuleŋa marmiŋya Yesu doyaŋ irde hinhan goyen niniŋaya mata gor forok yiriŋ kuruŋ go keneŋ kafura heŋbe, “Fudinde wor po, yeŋbe Al Kuruŋ Urmiŋ,” yamiŋ.
54 O centurião e os que com ele guardavam a Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: Verdadeiramente este era Filho de Deus.
55 Bere budam Galili naŋare mat Yesu gama irde faraŋ urde kuŋ haŋyen goyen wor gor heŋ gisaw mat keneŋ hinhan.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe; eram as que vinham seguindo a Jesus desde a Galileia, para o servirem;
56 Bere goyen kurabe Makdala niŋ Maria, Yemsya Yosepyat miliŋ Maria, irde Sebedi urmiŋ waraŋ Yemsya Yonyat miliŋ.
56 entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 Be, Yesu kamyiŋ goyen kuŋ wawuŋbana wor po heweŋ tikeb Arimatea taunde niŋ al samuŋmiŋ budam kura goyen wayyiŋ. Deŋembe Yosep. Yeŋ wor Yesu gama irde hiyen.
57 Caindo a tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 Be, al gore kuŋbe, “Yesu hakwam nunke mete tiye,” ineŋ Pailat gusuŋaŋ iryiŋ. Irkeb Pailat beleŋ, “Igiŋ, gwaha tiyayiŋ,” inyiŋ.
58 Este foi ter com Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então, Pilatos mandou que lho fosse entregue.
59 Irkeb Yosep beleŋ Yesu hakwam goyen teŋ amil faykek gergeŋ beleŋ po mala teŋ
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo de linho
60 tukuŋbe yiŋgeŋ, “Kammeke nernayiŋ,” yiriŋ bemba goyen bana kiryiŋ. Irde hora kuruŋ miliŋ kura goyen yeŋya kwamiŋ marya gore giloŋgiloŋ irde tukuŋ bemba gote yamem pet teŋbe kwamiŋ.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que fizera abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do sepulcro, se retirou.
61 Irkeb bere iraw kura horabok gote diliŋ mar siŋa hoyaŋ beleŋ mat hinaryum. Makdala niŋ Mariayabe Maria hoyaŋ kura goya beleŋ gwaha tiyaryum.
61 Achavam-se ali, sentadas em frente da sepultura, Maria Madalena e a outra Maria.
62 Be, Sabat nalu fay urkeb pris buda gote karkuwaŋmiŋya Farisi marya beleŋ Pailat hitte kwamiŋ.
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus e, dirigindo-se a Pilatos,
63 Kuŋbe, “Doyaŋ al, usi al gar go hinhinyabe, ‘Kameŋde mat kuŋ yereŋkek hekeb huwareŋ,’ yeŋ hinhin goyen bininiŋ bak yekeb gago wayhet.
63 disseram-lhe: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, enquanto vivia, disse: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Niŋgeb fuleŋa marge hulyaŋ yirke haŋka mat kuŋ molye bana goyen bemba go doyaŋ irde hinayiŋ. Moŋgo komatmiŋ yago beleŋ waŋ hakwam goyen hoyaŋde tukuŋbe, ‘Kamtiŋde mat huwaruŋ,’ yenayiŋ geb. Irkeb al budam usi mere go nurde dufaymiŋ buluŋ henayiŋ. Gote kandukbe haŋkapya, ‘Nebe Mesaia,’ yineŋ al usi yirde hinhin gote kanduk fole iryeŋ,” inamiŋ.
64 Ordena, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até ao terceiro dia, para não suceder que, vindo os discípulos, o roubem e depois digam ao povo: Ressuscitou dos mortos; e será o último embuste pior que o primeiro.
65 Irkeb Pailat beleŋ, “Fuleŋa marne kura yukuŋ deŋ nurhaŋ gwahade po keŋkela yinke bemba go doyaŋ irde hinayiŋ,” yinyiŋ.
65 Disse-lhes Pilatos: Aí tendes uma escolta; ide e guardai o sepulcro como bem vos parecer.
66 Irkeb mel go kuŋ bemba yamere niŋ hora kuruŋ goyen al kura beleŋ ma fegelnayiŋ yeŋ bisam irde go hende diba iramiŋ. Irdeb fuleŋa mar goyen, “Gar heŋ keŋkela doyaŋ irde hinaŋ ko!” yinamiŋ.
66 Indo eles, montaram guarda ao sepulcro, selando a pedra e deixando ali a escolta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.