Mateus 14
Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs NTLH
1 Be, Yesu beleŋ mata kuruŋ teŋ kuŋ hinhin goyen Galili naŋa gote doyaŋ al kuruŋ Herot beleŋ mere momoŋmiŋ nuryiŋ.
1 Naquele tempo Herodes, o governador da Galileia, ouviu falar a respeito de Jesus.
2 Irdeb meteŋ marmiŋ go, “Yon Baptais maymeke kamuŋ al go goyen sopte huwaruŋ geb, mata tiŋeŋ ird ird saŋiŋ miŋyaŋ meteŋ teŋ kuŋ hi gogo,” yinyiŋ.
2 Então ele disse aos seus funcionários: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado. Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
3 — ausente —
3 Pois Herodes tinha mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, esposa do seu irmão Filipe.
4 — ausente —
4 Pois João Batista tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com Herodias!”
5 Irde maymeke kamwoŋ yeŋ nurde hinhin gega, al beleŋ Yon gob Al Kuruŋyen mere basaŋ al yeŋ nurd uneŋ hinhan geb, Yon mayde mayde niŋ kafura heŋ hinhin.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo do povo, pois eles achavam que João era profeta .
6 Be, Herot gobe miliŋ beleŋ kawaŋ kiryiŋ nalu go forok yekeb Herotya kadom weŋya gabu irde dulaŋ teŋ hinhan. Irde tikiŋ hekeb Herodias wiriŋ beleŋ gor gabu iramiŋ mar goke gege tiyyiŋ. Irkeb Herot gobe amaŋ wor po hiriŋ.
6 No dia do aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante de todos, e ele gostou tanto,
7 Irdeb, “Det kuraŋ nurde gusuŋaŋ nirkeb igiŋ guneŋ,” ineŋ diliŋ mar biŋa tiyyiŋ.
7 que prometeu à moça: — Juro que darei tudo o que você me pedir!
8 Irkeb miliŋ beleŋ gwaha inayiŋ inyiŋ gwahade po Herot inyiŋ. “Haŋka ga po Yon Baptais tonaŋ koroŋde kerde tawaŋ nuna,” inyiŋ.
8 Seguindo o conselho da sua mãe, ela pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
9 Irkeb doyaŋ al go kandukŋeŋ nuryiŋ gega, bere go hitte biŋa tiyyiŋ goya al buda gor hinhan mar gore daha wet kura ninnak yeŋ nurdeb biŋa tiyyiŋ go po gama irde bere gore yiriŋ goyen po irde unyiŋ.
9 O rei Herodes ficou triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, ordenou que o pedido da moça fosse atendido.
10 Irde fuleŋa marmiŋ hulyaŋ yirke koyare kuŋbe Yon biŋiŋ walamiŋ.
10 E mandou que cortassem a cabeça de João Batista, na cadeia.
11 Irdeb Yon tonaŋ gobe koroŋde kerde tawaŋ bere go unkeb yeŋ beleŋ tukuŋbe miliŋ unyiŋ.
11 Aí trouxeram a cabeça num prato, entregaram para a moça, e ela a levou para a sua mãe.
12 Be, Yon komatmiŋ beleŋ mere go nurdeb waŋ hakwam goyen tukuŋ mete tiyamiŋ. Gwaha teŋ kuŋbe Yon kamyiŋ goyen Yesu momoŋ iramiŋ.
12 Então os discípulos de João vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram. Depois foram contar isso a Jesus.
13 Be, Yon kamyiŋ mere momoŋ goyen nurdeb Yesube komatmiŋya hakwa teŋ naŋa almem moŋde duŋkureŋ balmiŋ hiniŋ yeŋ kwamiŋ. Irkeb naŋa bana go niŋ taunyaŋ niŋ marbe Yesube goŋ kwa yeŋ nurdeb makaŋ fereŋ gama irde kwamiŋ.
13 Ao saber o que havia acontecido, Jesus saiu dali num barco e foi sozinho para um lugar deserto. Mas as multidões souberam onde ele estava, vieram dos seus povoados e o seguiram por terra.
14 Be, Yesu go kuŋ kuŋ fe siŋa kurhan forok yeŋbe al buda kuruŋ goyen yeneŋbe buniŋeŋ yinyiŋ. Irde garbam miŋyaŋ marbe guram yirke igiŋ hamiŋ.
14 Quando Jesus saiu do barco e viu aquela grande multidão, ficou com muita pena deles e curou os doentes que estavam ali.
15 Be, wawuŋ heweŋ teŋ hikeb komatmiŋ yago beleŋ Yesu goyen, “Naŋa bana gab tiyuŋ binde miŋmoŋ. Irde heŋ ga moŋ kidoma heweŋ tiya geb, al buda kuruŋ ga yinke tiyuŋyaŋ kuŋ yiŋgeŋ biŋge kura damu teŋ nenaŋ,” inamiŋ.
15 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto. Mande essa gente embora, a fim de que vão aos povoados e comprem alguma coisa para comer.
16 Irkeb Yesu beleŋ, “Moŋ, daniŋ kunayiŋ? Deŋ beleŋ det kura yunke nenaŋ,” yinyiŋ.
16 Mas Jesus respondeu:
17 Irkeb, “Gwaha dinha goyenbe neŋbe beret siptesoŋoŋya makaŋ dapŋa yadi iraw po haŋ,” inamiŋ.
17 Eles disseram: — Só temos aqui cinco pães e dois peixes.
18 Irkeb, “Yawaŋ nunnaŋ,” yinyiŋ.
18 — Pois tragam para mim! — disse Jesus.
19 Irdeb al buda kuruŋ go, “Yamuŋyaŋ kepernaŋ,” yinke keperde tukamiŋ. Irkeb beret siptesoŋoŋya makaŋ dapŋa yadi irawaya goyen yade kotaŋ kaŋ naŋkiŋde naŋkeneŋ Al Kuruŋyen saŋiŋde guram yirde yubala teŋ al yunnaŋ yineŋbe komatmiŋ yago yunyiŋ.
19 Então mandou o povo sentar-se na grama. Depois pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Partiu os pães, entregou-os aos discípulos, e estes distribuíram ao povo.
20 Al buda kuruŋ gob biŋge go nen nen ep po namiŋ. Irkeb komatmiŋ beleŋ biŋge dikŋeŋ buda iramiŋ gobe tiri 12 gwahade makiŋ yirtek hamiŋ.
20 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios dos pedaços que sobraram.
21 Be, biŋge namiŋ mar al parguwak po kapyaŋ hamiŋbe 5,000 hiriŋ.
21 Os que comeram foram mais ou menos cinco mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
22 Be, gwaha teŋbe komatmiŋ yago, “Araŋeŋ hakwa hende hurkuŋ fe ala siŋa kurhan kunaŋ,” yinke hakwa hende hurkuŋbe yeŋ wa meheŋ heŋ fe ala siŋa kurhan kwamiŋ. Irkeb Yesube gor heŋ al buda kuruŋ goyen, “Tiyuŋtiŋyaŋ tiyuŋtiŋyaŋ kunaŋ,” yinyiŋ.
22 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o lado oeste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
23 Al buda go gwaha yineŋbe Al Kuruŋya mere tiyye yeŋbe dugu dabayiŋde kura gor hurkuriŋ. Kuŋ yeŋ uŋkureŋ goŋ hikeb kidoma hiriŋ.
23 Depois de mandar o povo embora, Jesus subiu um monte a fim de orar sozinho. Quando chegou a noite, ele estava ali, sozinho.
24 Munaŋ komatmiŋ yagobe megeŋ tubul teŋ fe ala kuruŋde hamiŋ. Goyenbe meŋe huwarke fe goyen makaŋ duba yara karkuwaŋ karkuwaŋ huwaramiŋ. Irkeb hakwa gobe muŋ kura ma sor iryiŋ.
24 Naquele momento o barco já estava no meio do lago. E as ondas batiam com força no barco porque o vento soprava contra ele.
25 Be, naŋa miŋge heŋ hikeb Yesu go fe yuwalŋeŋ hende huwarde komatmiŋ yago hitte kuriŋ.
25 Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água.
26 Mel gore fe hende huwarde waŋ hike keneŋ kafura wor po heŋbe, “Gabe uŋgura!” yeŋ uliŋ barbar yeke daha tiniŋ tiniŋ tiyamiŋ.
26 Quando os discípulos viram Jesus andando em cima da água, ficaram apavorados e exclamaram: — É um fantasma! E gritaram de medo.
27 Goyenbe araŋ po Yesu beleŋ, “Kafura ma yo. Ne waŋ hime geb. Tareŋ henayiŋ,” yinyiŋ.
27 Nesse instante Jesus disse:
28 Irkeb Pita beleŋ, “Doyaŋ Al Kuruŋ, gabe fudinde ge keneŋbe ninke fe hende huwarde ge hitte kweŋ,” inyiŋ.
28 Então Pedro disse: — Se é o senhor mesmo, mande que eu vá andando em cima da água até onde o senhor está.
29 Irkeb, “Igiŋge waya,” inyiŋ. Gwaha inkeb Pita go hakwa hende mat solok yeŋ fe hende harde Yesu hitte kuriŋ.
29 — Venha! — respondeu Jesus. Pedro saiu do barco e começou a andar em cima da água, em direção a Jesus.
30 Goyenbe kuŋ heŋyabe meŋe keneŋ kafura heŋbe hako ga dolok yeŋ keneŋbe, “Doyaŋ Al Kuruŋ, faraŋ nura!” yeŋ kekew tiyyiŋ.
30 Porém, quando sentiu a força do vento, ficou com medo e começou a afundar. Então gritou: — Socorro, Senhor!
31 Irkeb goyare po Yesu beleŋ haniŋ temeyde tanardeb isaŋ hiriŋ. Irdeb, “Daniŋ dufay budam heŋ ne niŋ hekkeŋ ma nurde ha?” inyiŋ.
31 Imediatamente Jesus estendeu a mão, segurou Pedro e disse:
32 Gwaha teŋbe hakwa hende hurkaryum. Irkeb meŋe kamyiŋ.
32 Então os dois subiram no barco, e o vento se acalmou.
33 Irke gab hakwa biŋde hinhan mar gore keneŋ bebak teŋbe doloŋ irde, “Fudinde wor po gebe Al Kuruŋ Urmiŋ,” inamiŋ.
33 E os discípulos adoraram Jesus, dizendo: — De fato, o senhor é o Filho de Deus!
34 Be, gwaha teŋ kuŋ kuŋbe Genesaret naŋa beleŋ goŋ forok yamiŋ.
34 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré.
35 Irkeb al gor niŋ beleŋ Yesu keneŋ bebak teŋbe mere kerke naŋa goyen bana niŋ mar yinke garbam mar tumŋaŋ Yesu hitte yawayamiŋ.
35 Ali o povo reconheceu Jesus e avisou todos os doentes das regiões vizinhas. Então muitas pessoas levaram doentes a ele,
36 Irdeb, “Garbam mar gayen yubul tike meŋe diba ulger niŋ gote muruŋ po sisaŋ urdeb igiŋ henaŋ,” ineŋ eseŋ mere iramiŋ. Niŋgeb al garbam miŋyaŋbe Yesu go sisaŋ urde tumŋaŋde igiŋ hamiŋ.
36 pedindo que deixasse que os doentes pelo menos tocassem na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.