Marcos 7
Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs VC
1 Be, Farisi marya Moseyen saba mar kuraya Yerusalem tubul teŋ kateŋ Yesu hinhinde gor gabu irde kalyaŋ keramiŋ.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 — ausente —
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 — ausente —
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Go mar gobe gabu karkuwaŋyaŋ al maliya suluk heŋ kuŋ hinayiŋ goyen waŋ yamiŋyaŋ heŋbe fe gemde ga dula teŋ haŋyen. Matamiŋ gwahade budam haŋ. Kuramiŋbe gisu, koroŋya, fe kaŋguya hal hal belŋeŋ miŋyaŋ. Mali mali ma teŋ haŋyen.)
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Gwahade niŋgeb Farisi mar goya Moseyen saba marya beleŋ Yesu gusuŋaŋ iramiŋ: “Daniŋ geb komatge yagobe asininiŋ yagot mata ma gama irde haniŋ ma halde ga dula teŋ haŋ?” inamiŋ.
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Irkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Deŋ usi mar gahade gake teŋbe bikkeŋ Aisaia beleŋ asaŋde kayyiŋ gobe fudinde wor po. Mere kayyiŋbe gahade:
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Mel gabe megen niŋ marte saba po gama irde al saba yirde haŋ.
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 Deŋbe Al Kuruŋyen saba fudinde go yubul teŋ mata al beleŋ forok yirtiŋ go po ga tareŋ yanarde haŋ,” yinyiŋ.
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 Irde sopte yinyiŋ: “Deŋbe asetiŋ yagot mata goyen po gama irniŋ yeŋbe Al Kuruŋyen merebe dindikeŋ ge nurdeb yad yigigiri yird yird dufay epte wor po haŋ.
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Ga dineŋ hime gate miŋbe gahade: bikkeŋ Mose beleŋ, ‘Mamtiŋya nantiŋya palap yirde hinayiŋ,’ yiriŋ. Munaŋ, ‘Al kura miliŋya naniŋya karan yuryeŋ gobe al go mayke kamyeŋ,’ yiriŋ.
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 Gega deŋbe gwaha mat ma alya bereya saba yirde haŋ. Gwaha titŋeŋbe, ‘Dawet kura mamtiŋya nantiŋya yuntek goyen Al Kuruŋ untek yineŋ go ma yuneŋ hinayiŋ,’ yeŋ saba yirde haŋyen.
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 Deŋ beleŋ gwaha mat saba yirde hikeb naniŋya miliŋya faraŋ yurde hitek goyen gwaha ma yirde haŋyen.
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Irdeb asetiŋ yagot mata gore bitiŋ pet titiŋ haŋ geb, Al Kuruŋyen merebe dawet mali kura yara irde haŋyen. Mata kurabe gago. Mata budam hoyaŋ wor gwaha po teŋ haŋyen,” yinyiŋ.
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Be, Yesu beleŋ al gabu iramiŋ go hoy yirdeb sopte gaha yinyiŋ: “Merene keŋkela palŋa irde miŋ nurnaŋ ko.
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 — ausente —
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 — ausente —
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Be, al gabu kuruŋ go yubul teŋ kuŋ ya biŋde hurkuŋbe komatmiŋ yago beleŋ siraw mere gote miŋ niŋ gusuŋaŋ iramiŋ.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 Irkeb Yesu beleŋ, “Deŋ wor gwahade po, go ma nurde haŋ? Dawet kura teŋ niyyeŋ gore daha mat Al Kuruŋ diliŋde buluŋ iryeŋ? Epte moŋ.
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 Det niyyeŋ gobe kuŋ dufaymiŋde ma kuyeŋ, arayŋeŋde kuŋbe kat kuyeŋ,” yinyiŋ. (Mere gate miŋbe biŋgebe buluŋ miŋmoŋ, netek ala po yeŋ yiryiŋ.)
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Be, Yesu beleŋ saba goyen basaŋ heŋ gaha yinyiŋ: “Al biŋde mat dufay buluŋ forok yeŋ mohoŋde mat kat kuyeŋ gore gab Al Kuruŋ diliŋde buluŋ iryeŋ.
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 Al biŋde matbe det buluŋ gahade forok yeŋ haŋyen: dufay buluŋ buluŋeŋ, leplep mata, kawe mata, al gasa yirke kamde kamde mata, al berem yaŋ beleŋ bere hoyaŋ duwan yird yird mata,
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 — ausente —
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 — ausente —
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Be, Yesube tiyuŋ go tubul teŋ Tair taun bindere kuriŋ. Irde al beleŋ gor hi yeŋ nurd nurd goke bada heŋbe ya kura goyen bana hurkuŋ balmiŋ goŋ hinhin. Gega yeŋ gor hi mere momoŋ gobe gwaha mat kura bana kertek ma hiriŋ.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 Gwahade niŋgeb bere kura wiriŋ dirŋeŋ uŋgura ketal urtiŋ gore Yesuyen mere momoŋ nurdeb goyare po waŋ Yesu kahaŋ miŋde kateŋ dokolhoŋ yuguluŋ tiyyiŋ.
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 Yeŋbe Yuda mar bere moŋ. Siria naŋare niŋ Fonisia taunde gor kawaŋ hiriŋ. Be, bere gore waŋ wiriŋ uŋgura ketal urtiŋ miŋyaŋ goyen Yesu beleŋ uŋgura takira tiyyeŋ yeŋ eseŋ mere iryiŋ.
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Irkeb Yesu beleŋ Yuda marya al miŋ hoyaŋya goke tagale yeŋ maya mere mat gaha inyiŋ: “Diriŋ yubul tike yeŋ wa biŋge nenaŋ. Diriŋde biŋgebe kulu epte ma yuntek,” inyiŋ.
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Gwaha inkeb bere gore wol heŋbe, “Be, Doyaŋ Al Kuruŋ. Mere taha gobe fudinde. Gega diriŋ dula tike biŋge dikŋeŋ katkeb kulu wor nene haŋyen,” inyiŋ.
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Irkeb Yesu beleŋ, “Be niŋ, mere gobe igiŋ mat wol haha geb igiŋge kwa. Uŋgura buluŋbe werge tubul tiya geb,” inyiŋ.
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Irkeb bere gobe yamiŋde kuŋ wiriŋbe uŋgura go tubul teŋ kuke igiŋ heŋ gasuŋde ferde hike kinyiŋ.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Be, Yesu go Tair taun siŋakyaŋ tiyuŋ haŋ goyen yubul teŋ Saidon taunde kuriŋ. Gor matbe kurkuŋ Galili fe ala kuruŋ siŋayaŋ mat kuŋbe Dekapolis naŋare kuriŋ.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Irkeb kura mar beleŋ al kura kirmiŋ titmiŋ irde melak kanduk geb mere keŋkela ma teŋ hiyen al goyen teŋ yeŋ hitte waŋ haniŋ kerde sope ird unwoŋ yeŋ eseŋ mere iramiŋ.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Irkeb Yesube al budam hinhan goyen yeneŋ al go muŋ po teŋ tapat irde haniŋ faw yade al gote kirmiŋ bana yerdeb haniŋ meyaŋ irde al go melak sisaŋ uryiŋ.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Irdeb al go buniŋeŋ keneŋbe Al Kuruŋ gusuŋaŋ irdeb al go “Efata!” inyiŋ. (Mere gote miŋbe “Fegela!”)
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Goyare po al go kirmiŋ wuk yiriŋ, irde melak kanduk go hipirkeŋ heke mere keŋkela tiyyiŋ.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Irkeb Yesu beleŋ al buda go, “Mata kenhaŋ gake tagalde ga ma!” yineŋ hayhay yiryiŋ. Goyenbe hayhay yirmaŋ hiriŋ gega epte moŋ. Mata tiŋeŋ kenamiŋ goke tagalde tururu urde tukuŋ hinhan.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Yesu beleŋ kirmiŋ titmiŋya melak kandukya miŋyaŋ al sope iryiŋ goyen gote mere momoŋ nurdeb al budam hurkuŋkat teŋbe, “Yeŋ det yirde hi gob igiŋ ala po. Kirmiŋ titmiŋya melak kandukya miŋyaŋ mar wor sope yirke igiŋ heŋ haŋ!” yamiŋ.
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.