Marcos 15

Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Be, wampot wor po pris buda gote karkuwaŋmiŋya Moseyen saba marya Yuda marte doyaŋ mar parguwakya doyaŋ mar tumŋaŋ waŋ gabu irde mere sege irdeb, “Mayteke kami,” yamiŋ. Irdeb Yesu haniŋ fere teŋ Pailat, Roma gabman beleŋ teŋ kerke Israel wayyiŋ doyaŋ al goyen hitte tukamiŋ.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 Irkeb Pailat beleŋ huwardeb, “Yuda marte doyaŋ al kuruŋ yeŋ haŋ gobe ge gago?” ineŋ gusuŋaŋ iryiŋ. Irkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Gwaha, gigeŋ yaha gog po,” inyiŋ.
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 Be, pris buda gote karkuwaŋmiŋ beleŋ det budam niŋ Yesu goyen miŋge iramiŋ.
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 Irkeb Pailat beleŋ, “Dahade niŋgeb mere ulger irde haŋ kuruŋ gayen kura muŋ ma wol heŋ ha?” ineŋ sopte gusuŋaŋ iryiŋ.
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 Goyenbe go ma haywaŋ irke keneŋbe diliŋ fot yiriŋ.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 Be, Pasoba dula nalu kuruŋ gwahade goyenterbe Pailat beleŋ al koyare haŋyen goyen Yuda mar beleŋ po deŋe urkeb uŋkureŋ kura teŋ siŋa irde hiyen.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 Goyare goyenbe al kura deŋem Barabasya kadom yagoyabe bikkeŋ Roma gabman asogo irde fuleŋa teŋ al gasa yirke kamkeb yade koyare yeramiŋ goyen hinhan.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Be, nalu goyenter Pailat beleŋ mata teŋ hiyen go gwahade po diri yeŋ nurdeb Yuda mar goyen Pailat gusuŋaŋ irniŋ yeŋ wayamiŋ.
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 — ausente —
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 — ausente —
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 Gega pris buda gote karkuwaŋmiŋ beleŋ al buda kuruŋ goyen, “Barabas siŋa ira innayiŋ,” yeŋ biŋ yade tukamiŋ.
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 Be, Pailat beleŋ huwardeb, “Be, gwaha yahaŋ geb, deŋ beleŋ Yuda marte doyaŋ al kuruŋ ineŋ haŋ al gayenbe daha ireŋ?” yineŋ gusuŋaŋ yiryiŋ.
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 Irkeb al buda kuruŋ goreb hokde po, “Kuruse hende mayke kami! Kuruse hende mayke kami!” yamiŋ.
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 Irkeb Pailat beleŋ sopte gusuŋaŋ yirdeb, “Da misiŋdeb gogo yahaŋ? Da mata buluŋ tiyuŋ?” yinyiŋ. Gega al buda kuruŋ gore mere nurtek ma hamiŋ. Irdeb hokde wor po, “Kuruse hende mayke kami! Kuruse hende mayke kami!” yeŋ tebaŋ tiyamiŋ.
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 Irkeb Pailat beleŋ al buda kuruŋ goyen gwaha yirmeke biŋde igiŋ nurnaŋ yeŋbe Barabas teŋ siŋa irdeb Yesube teŋ fuleŋa marmiŋ haniŋde kiryiŋ. Irkeb tukuŋ usulak teŋbe kuruse hende mayniŋ yeŋ tukamiŋ.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 Be, go mar goreb Pailatyen ya kuruŋ goyen siŋa kurhan tukuŋbe fuleŋa mar pasi po hoy yirke waŋ gabu iramiŋ.
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 Irdeb doyaŋ al kuruŋyen umŋa irhet yeŋ amil umŋam bukkeŋya digulakya suluk yirke bukkeŋ yara hitiŋ kura goyen tawaŋ Yesu hor irde uneŋbe doyaŋ al kuruŋyen tonaŋhor irhet yeŋbe kaŋ daŋdaŋeŋ yaŋ teŋ tiga ilde tawaŋ Yesu tonaŋde misiŋeŋ yaŋ po keramiŋ.
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 Be, gwaha irdeya gab doyaŋ al kuruŋ turuŋ irde haŋyen gwahade irhet yeŋ giwgiw irdeb, “Gebe Yuda marte doyaŋ al kuruŋ. Amaŋeŋ nurde turuŋ girhet,” ineŋ bak mayde epte ma irde hinhan.
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Irdeb he nukware tonaŋde mayde tebaŋ irde meyaŋ irde Yesu kahaŋ miŋde kateŋ dokolhoŋ yuguluŋ teŋ doyaŋ al kuruŋ palap irde haŋyen gwahade irtiŋ yara irde hinhan.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 Be, mel gobe gwaha mat Yesu go giwgiw irde amil umŋam bukkeŋya digulakya suluk yirke bukkeŋ yara hitiŋ kura hor irde unamiŋ goyen tugu teŋbe yende amil po sopte hor irde unamiŋ. Irdeb tukuŋ kuruse hende mayniŋ yeŋ teŋ siŋare kwamiŋ.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 Be, goyare goyenbe Sairini niŋ al kura deŋembe Saimon goyen tiyuŋ hoyaŋde mat waŋ Yerusalem kuŋ hinhin. Irkeb fuleŋa mar beleŋ belen keneŋbe Yesu faraŋ urde kuruse tiwi yeŋ pakku iramiŋ. Saimon gobe Aleksandaya Rufusyat naniŋ.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 Be, mel gore Yesu goyen tukuŋ naŋa deŋe kura Golgota ineŋ haŋyende gor tukamiŋ. (Golgota deŋe gote miŋbe ‘al tonaŋ kiŋkiniŋde’.)
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 Gorbe uliŋ misiŋ falmuk ird irdde niŋ he fimiŋya wain fimiŋya suluk irtiŋ goyen Yesu unamiŋ. Gega go ma niriŋ.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 Irkeb teŋ kuruse hende kerde kahaŋya haniŋya goyen heya karki yirde nil po teŋ yuramiŋ. Irdeb amilmiŋ yugu tiyamiŋ goyen ganuŋ beleŋ yawaryeŋ yeŋbe hora wet ma he parwek wet kura det kuldiŋ irtiŋ goyen teŋ yende matare tiliŋ tanaramiŋ.
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 Be, Yesube 9 kilok wampot kuruse hende mayamiŋ.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Irdeb da misiŋde mayke kamyiŋ goyen he parwek kura teŋ gahade kaŋbe kuruse tonaŋde keramiŋ:
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 — ausente —
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 — ausente —
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 Be, al goyaŋ fole teŋ kuŋ hinhan gore keneŋbe biruŋ biruŋ teŋ, “Be, gebe, ‘Al Kuruŋyen ya balem goyen pir irde pasi heŋbe epte naŋkahal karwore po ireŋ,’ yariŋ go?
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 Niŋgeb kuruse hende mat gigeŋ tareŋger katke ginniŋ be,” ineŋ ayaŋ keramiŋ.
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 — ausente —
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 — ausente —
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 Be, kuŋ kuŋ naŋa baŋkahal wor po hekeb megeŋ kuruŋ gabe kidoma beleŋ po alu urke kuŋ kuŋbe 3 kilok wawuŋbana hiriŋ.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 Be, 3 kilok wawuŋbana hekeb Yesu beleŋ hokde po Al Kuruŋ goyen, “Eloi, Eloi, Lama Sabaktani!” inyiŋ. Gote miŋbe “Al Kuruŋne, Al Kuruŋne, daniŋ nubul taha!”
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 Irkeb al goyaŋ huwarde hinhan gore nurdeb, “Elaia hoy ira go nurnaŋ,” yamiŋ.
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 Goyen nurdeb al kura kup yeŋ kuŋ amil erek irdeb tukuŋ wain fimiŋ mukkuweŋ bana goŋ duk irdeb kutumde taw irdeb tawaŋ, “Nawa,” ineŋbe, “Be, Elaia beleŋ waŋ faraŋ urde teŋ kerke katyeŋ daw niŋge, mekerke keneŋ hiniŋ,” yiriŋ.
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 Be, Yesu gobe uliŋ misiŋ kuruŋ wor po kateŋ, “Woy!” yeŋbe yayeŋa funaŋ, “Ha!” irdeb kamyiŋ.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 Irkeb goyare po Al Kuruŋyen ya balem bana amilbe hende mat kahalte po erek yeŋ kateŋ iraw haryum.
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 Be, fuleŋa marte doyaŋ almiŋbe Yesu diliŋ mat heŋ Yesu mere teŋ daha mat kamyiŋ goyen keneŋbe, “Fudinde, al gabe Al Kuruŋ Urmiŋ!” yiriŋ.
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 Be, goyarebe bere buda kura gisaw mat huwarde keneŋ hinhan. Bere gobe Galili mat Yesu gama irde Yerusalem wayamiŋ. Makdala niŋ Mariaya Yosesya Yems dirŋeŋyat miliŋ Maria, irde Salome manaŋ gor hinhan.
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 Bere karwo gabe Yesu Galili hinhinyabe gama irde faraŋ urde dawet kuraŋ nurde hikeb uneŋ haŋyen bere go goyen.
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 Be, Yesu kamyiŋ nalu gobe Sabat nalu goke gitik teŋ teŋ nalure kamyiŋ. Nalu gobe Gitik teŋ teŋ Nalu ineŋ haŋyen. Be, Yesu kamyiŋ goyen wawuŋbanamiŋdebe, “Heŋ ga ma Sabat nalu heweŋ tiya go,” yeŋ nurdeb
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 Arimatea niŋ Yosep beleŋ Yesu hakwam teke al hoyaŋ beleŋ al gobe Yesu gama irde hiyen al kurabe gogo yeŋ buluŋ nurde untek goke ma nurdeb Pailat hitte kuŋ Yesu hakwam teŋ teŋ niŋ gusuŋaŋ iryiŋ. Yeŋbe tiyuŋ doyaŋ mar gabu irde haŋyen goyen bana niŋ al. Al budam beleŋ nurd uneŋ haŋyen. Yiŋgeŋbe Al kuruŋ beleŋ alya bereyamiŋ doyaŋ yird yird nalu goke doyaŋ heŋ hiyen.
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Be, Yosep gore gusuŋaŋ irkeb Pailatbe Yesu kama mere goyen nurdeb dinoŋ kok yiriŋ. Irdeb fuleŋa marmiŋde doyaŋ al niŋ keya heke wakeb, “Yesube bikkeŋ kama?” ineŋ gusuŋaŋ iryiŋ.
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 Irkeb al goreb, “Fudinde, gwaha tiya,” inke Pailat beleŋ nurdeb Yesu hakwam goyen Yosep tubul teŋ unyiŋ.
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 Irkeb Yosep gobe kadomya kuŋ amil faykeŋ damu teŋ tawaŋ Yesu hakwam goyen faraŋ teŋbe mala teŋ tukuŋ al hakwam yerd yerd niŋ horabok taltiŋ bana goŋ keramiŋ. Irdeb hora kuruŋ goyen kaŋ kaŋ irdeb tukuŋ horabok mohoŋ pet tiyamiŋ.
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 Makdala niŋ Mariaya Yoses miliŋ Mariayabe Yesu hakwam goyen gor kerhaŋ yeŋ kenaryum.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.