Marcos 14
Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs VC
1 Be, Yuda marte asem yago beleŋ Isip naŋa tubul tiyamiŋ goke biŋ bak yeŋ yeŋ ge gabu ird ird nalu kuruŋ Pasoba ineŋ haŋyen goya beret yis miŋmoŋ nen nen nalu kuruŋ goya goyen molye go yeŋ heŋya pris buda gote karkuwaŋmiŋya Moseyen saba marya beleŋ daha mat kura al diliŋ banare Yesu teŋ mayteke kami yeŋ balmiŋ mere sege iramiŋ.
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 Gega yiŋgeŋ mere mayde, “Dula nalu kuruŋ gayenter ma gwaha titek. Moŋgo al beleŋ fuleŋa dirnak ge,” yamiŋ.
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 Be, Yesu go Betani taunde Saimonyen yare heŋ biŋge nene hinhin. Saimon gobe bikkeŋ busuka miŋyaŋ hiyen goke teŋbe Saimon Busuka ineŋ haŋyen. Biŋge nene hikeyabe bere kura beleŋ nat he filginiŋ gote fimiŋ hamiŋ igiŋ muŋ wor po yaliŋ alabasta hora po irtiŋ bana hitiŋ goyen tawaŋ migisuŋ mardeb Yesu tonaŋde wok iryiŋ. Nat fimiŋ gobe damum hende wor po.
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Be, bere gore gwaha tikeb al gor hinhan gore go keneŋ biŋ ar yekeb, “Daniŋ dawet igiŋ muŋ gayen titmiŋeŋ buluŋ ira?” yeŋ yiŋgeŋ uliŋ tagalde hinhan.
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 Tagalde heŋyabe, “Det goyen damumbe al kura dama uŋkureŋde meteŋ teŋ hora tiyyeŋ gote folek. Niŋgeb hora go teŋbe al buniŋeŋ samuŋ miŋmoŋ faraŋ yurtek igiŋ gega, gwaha ma tiya,” yeŋ ineŋ teŋ buluŋ iramiŋ.
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 Irkeb Yesu beleŋ, “Tubul tinaŋ. Daniŋ dufaymiŋ buluŋ irde haŋ? Yeŋbe mata igiŋ muŋ wor po nira.
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 Al buniŋeŋ samuŋ miŋmoŋbe hugiŋeŋ deŋya hikeb igiŋ faraŋ yurde hinayiŋ. Goyenpoga nebe deŋya hugiŋeŋ ma hitek.
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 Yeŋ beleŋ mata nirtekbe gag po nira. Nat fimiŋ sam nira gabe ne kammeke mete nirnayiŋ goke teŋ gago gitik nira.
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 Niŋgeb fudinde wor po dineŋ hime. Ne niŋ naŋa kuruŋ gayen tagalde tukuŋ heŋbe bere gare mata tiya gake wor tagalde hike nurde hinayiŋ,” yinyiŋ.
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 Irkeb Yesuyen komat kura deŋembe Yudas Iskariot gore pris buda gote karkuwaŋmiŋ haniŋde pel ire yeŋ kuriŋ.
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Kuŋ yenkeb yende mere goyen nurde amaŋ heŋbe horare damu girtek inamiŋ. Irkeb Yudas go daha mat kura Yesu goyen mel gote haniŋde kereŋ yeŋ dufay heŋ hinhin.
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 Be, haŋka wawuŋbe beret yis miŋmoŋ nen nen nalu miŋ ureŋ tiya yeŋ nurdeb Yesuyen komatmiŋ yago beleŋ, “Damde kuŋ Pasoba nalure niŋ biŋge goyen gitik irniŋ?” yeŋ gusuŋaŋ iramiŋ. Go nalure goyenterbe Pasoba niŋ teŋ sipsip dirŋeŋ gasa yirde kumga teŋ haŋyen.
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 Irkeb Yesu beleŋ komatmiŋ irawa kura hulyaŋ yirdeb, “Yerusalem kuŋbe al kura fe kuwe teŋ waŋ kuke keneŋbe gama iriryeŋ.
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 Ya binde hurkukeb gama irde hurkuŋ ya miŋ al goyen keneŋbe, ‘Tisa beleŋ, “Gasuŋ darebe neya komatneya Pasobayen biŋge netek?” yihi,’ iniryeŋ.
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Gwaha inkeb ya bana goŋ gasuŋ kuruŋ kura hende hi, bikkeŋ sope irtiŋ goyen dikala diryeŋ. Irkeb gasuŋde gorbe dula teŋ teŋ det goyen gitik iriryeŋ,” yinyiŋ.
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 Irkeb irem go Yerusalem kuŋbe yeŋ yinyiŋ gwahade po yenaryum. Irdeb Pasoba biŋge goyen gitik irdeb mulgaŋ haryum.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 Be, wawuŋbana hekeb Yesuya komatmiŋ 12ya goyen yare gor kuŋ forok yamiŋ.
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 Irdeb ya biŋde goŋ hurkuŋ keperde dula teŋ hinhan. Dula teŋ heŋyabe Yesu beleŋ, “Fudinde wor po dinhem. Al uŋkureŋ kura tumŋaŋ dula teŋ hite bana gare po asogoner haniŋde niryeŋ,” yinyiŋ.
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 Irkeb komatmiŋ weŋ gor hinhan gobe kandukŋeŋ nuramiŋ. Irdeb yuŋkureŋ yuŋkureŋ waŋbe, “Ne niŋ daw yeŋ ha?” ineŋ gusuŋaŋ irde hinhan.
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 Irkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Gobe al neya tumŋaŋde beret teŋ fe koroŋ uŋkureŋ bana fakamde hi al goreb gwaha tiyyeŋ.
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 Ne Al Urmiŋ gabe Al Kuruŋyen mere basaŋ al beleŋ bikkeŋ asaŋde kayamiŋ goyen po gama irdeb kameŋ. Goyenpoga ne Al Urmiŋ gayen asogoner haniŋde niryeŋ al gobe kanduk kuruŋ wor po tiyyeŋ. Al gobe kawaŋ ma hiriŋ manhan kanduk buluŋ goyen go ma kenwoŋ,” yinyiŋ.
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 Irdeb biŋge nene heŋyabe Yesu beleŋ beret teŋbe Naniŋ igiŋ nurd uneŋbe ubala teŋ komatmiŋ yunyiŋ. Yuneŋbe, “Beret dunhem gahade gayen po nebe deŋ ge teŋ kameŋ. Niŋgeb goke teŋbe beret gabe gasoŋne geb, teŋ nenaŋ,” yinyiŋ.
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Irdeb wain fimiŋ gisu bana hitiŋ goyen teŋbe sopte po Al Kuruŋ igiŋ nurd uneŋbe, “Ga nenaŋ,” yineŋ yunkeb tumŋaŋ nitiŋ ala tiyamiŋ.
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 Irkeb Yesu beleŋ, “Al megen haŋ kuruŋ gake Al Kuruŋ beleŋ biŋa tareŋ tiyyiŋ goke teŋ darine wok irde kameŋ. Niŋgeb wain nahaŋ gobe darine.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 Fudinde dineŋ hime. Wain fimiŋ gayen tebaŋ ma neweŋ. Kuŋ kuŋ Al Kuruŋ beleŋ alya bereyamiŋ doyaŋ yiryeŋ goyenter gab deŋya tumŋaŋ sopte wain fimiŋ gergeŋ netek,” yinyiŋ.
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 Be, go kamereb tikiŋ hamiŋ. Irdeb Olip doŋdoŋde hurkamiŋ.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Be, hurkuŋ gor heŋbe Yesu beleŋ gaha yinyiŋ: “Deŋ tumŋaŋ nubul teŋ busaharnayiŋ. Mata gote merembe hakot asaŋdeb,
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 Gega kameŋ goyen sopte huwardeb ne wa meheŋ heŋ Galili kweŋ,” yinyiŋ.
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 Irkeb Pita beleŋ, “Al hoyaŋ gabe gubul tinayiŋ gega, nebe epte ma wor po gwaha tiyeŋ,” inyiŋ.
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 Irkeb Yesu beleŋ, “Fudinde wor po gineŋ hime. Haŋka wawuŋ tatirok irawa ma irkeya ge wa wawuŋ karwore ne niŋ helwaŋ heŋ, ‘Al gobe ma nurd uneŋ hime,’ yawayiŋ,” inyiŋ.
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 Gega Pita beleŋ, “Geya wor igiŋ kamyeŋ. Go ma wor po gubul tiyeŋ,” ineŋ tareŋ po hiriŋ. Irkeb kadom yago manaŋ huwardeb tumŋaŋ gwaha ala inamiŋ.
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 Be, gor mat kuŋ naŋa deŋe kura Getsemani ineŋ haŋyende gor forok yeŋbe komatmiŋ goyen, “Gar keperde doyaŋ nirde hike nebe Al Kuruŋ mere ireŋ,” yinyiŋ.
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 Irdeb Pita, Yems, Yonya po yadeb gasuŋ hoyaŋde kwamiŋ. Goyareb Yesube dufaymiŋya biŋyabe kanduk wor po hiriŋ.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Irkeb mel karwo goyen yinyiŋ. “Kanduk kuruŋ wor po mununa. Irkeb kamtek wor po nurhem. Niŋgeb gar heŋ keŋkela heŋ hinaŋ ko,” yinyiŋ.
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 Gwaha yineŋbe gor mat muŋ kura siŋgir teŋ kuŋbe megen kateŋ dokolhoŋ yuguluŋ teŋbe beleŋ hoyaŋ kura hi kenem kanduk kuruŋ yeŋ hitte forok yetek nalu goyen forok ma yewoŋ yeŋ Al Kuruŋ mere iryiŋ.
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 “Ado, mata budam kuruŋ gabe delgerbe meteŋeŋ kuram moŋ. Niŋgeb beleŋ hoyaŋ kura hi kenem kanduk gayen go ma teweŋ. Goyenbe nere dufay ma gama irayiŋ. Gigen dufay go po gama irayiŋ,” inyiŋ.
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 Irdeb mulgaŋ heŋ kuŋ komatmiŋ karwo gobe firtiŋde hike yinyiŋ. Gwahade yeneŋbe Pita goyen, “Saimon, bikkeŋ ferha gago? Epte ma keperde muŋ kura doyaŋ hawayiŋ?
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 Arkup ma yo, irde Al Kuruŋ mere irde ga hayiŋ. Gogab Satan waŋ lom girkeb go ma katayiŋ. Begerbe wilakŋeŋ nurde ha. Gega ulgebe kanduk heŋ hi,” inyiŋ.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 Irdeb sopte yubul teŋ kuŋ haŋkapya Al Kuruŋ mere iryiŋ gwahade po inyiŋ.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Be, mulgaŋ heŋ waŋbe mel karwo goyen dukpu hika yirke sopte po firtiŋde hike yinyiŋ. Irkeb mel go huwardeb feramiŋ goke warga heŋbe Yesu goyen gwaha mat kura mere irtek ma nuramiŋ.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Gwahade yeneŋbe mulgaŋ heŋ Al Kuruŋ mere irde hinhin gasuŋde kuriŋ. Irdeb funaŋ mel karwo go hitte waŋbe, “Huwarnaŋ! Ep ferde usaŋ hahaŋ niŋ. Ne Al Urmiŋ gayen mata buluŋ mar haniŋde nertek nalube gago forok yihi.
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Huwarke kuniŋ. Asogoner haniŋde nertek albe gago bikkeŋ waya geb,” yinyiŋ.
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 Gwaha yineŋ hikeyab Yesuyen komatmiŋ kura Yudasyabe Yesu teŋ teŋ marya goyen wayamiŋ. Fuleŋare niŋ bidilaya nukwaya yanarde wayamiŋ. Go mar gobe pris buda gote karkuwaŋmiŋya Moseyen saba marya irde Yuda marte doyaŋ mar parguwakya beleŋ hulyaŋ yirkeb gogo wayamiŋ.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Be, Yesu asogom haniŋde kertek al goreb belen waŋ heŋya Yesu tetek mar goyen yinyiŋ. “Kuŋ forok yeŋbe mata kura tiyeŋ geb. Al kura amaŋ amaŋ irde uluŋde u irmeke neneŋbe gog po yeŋ kuŋ tenayiŋ. Irdeb upsiŋeŋ po tanarde teŋ kunayiŋ,” yinyiŋ.
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 Irdeb forok yeŋ goyare po Yesu hitte waŋbe, “Tisa,” ineŋbe yende pere ird ird matare uluŋde u iryiŋ.
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 Irkeb al buda gore waŋ tanaramiŋ.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Gwaha tikeb Yesu komatmiŋ kura yeŋ binde hinhin goreb fuleŋare niŋ bidilamiŋ mardeb pris buda gote kuruŋmiŋde meteŋ al gote kirmiŋ sapa iryiŋ.
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 Irkeb Yesu beleŋ yeŋ tetek mar goyen, “Ne gayen fuleŋa mar yad kuŋ hime geb, gago fuleŋare niŋ bidilaya nukwaya manaŋ waŋ nawarniŋ teŋ haŋ?
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 Nebe deŋya hugiŋeŋ hinhet. Al Kuruŋyen ya balem bana saba tagalde hinhem. Gega go ma nade hinhan. Goyenbe goŋmiŋ. Al Kuruŋyen asaŋde mere katiŋ hi gwahade po forok yiyyeŋ,” yinyiŋ.
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 Irkeb komatmiŋ yago tumŋaŋ Yesu tubul teŋ busaharamiŋ.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 — ausente —
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 — ausente —
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 Be, Yesube pris buda gote kuruŋmiŋ Kaiafas hitte tukukeb pris buda gote karkuwaŋmiŋya, Yuda marte doyaŋ mar parguwakyabe Moseyen saba marya tumŋaŋ gabu iramiŋ.
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 Be, Pitabe Yesu gama irde kuriŋ gega, gisaw yarham po hinhin. Irdeb pris buda gote kuruŋmiŋde ya kuruŋ goyen milgu irtiŋ koya bana goŋ gabu gasuŋde hurkuriŋ. Irdeb gorbe ya goyen doyaŋ irde hinhan marya tumŋaŋ kak kateŋ hinhan.
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 Irkeb pris buda gote karkuwaŋmiŋya Yuda marte doyaŋ mar tumŋaŋ goya gabu irde da misiŋde kura Yesu mayteke kami yeŋ mere sege iramiŋ. Gega mere miŋ igiŋ kura ma kenamiŋ.
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 Gorbe al budam Yesu merem yaŋ irniŋ yeŋ usi mere fakaka iramiŋ. Gega meremiŋ kuruŋ gobe soŋ ala heke miŋ keŋkelak kura ma forok yiriŋ.
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 Gwaha teŋ kuŋ kuŋbe al kura beleŋ huwardeb usi mere gahade tiyamiŋ.
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 “Al gareb, ‘Al Kuruŋyen ya balem al haniŋde irtiŋ gabe upew ureŋ. Irdeb naŋkahal karworeb hoyaŋ ireŋ. Goyenbe al haniŋde irtiŋ gahade moŋ,’ yeke nurtiriŋ,” yamiŋ.
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 Gega merem goyen wor soŋ ala heŋ miŋ keŋkelak ma forok yiriŋ.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 Irkeb pris buda gote kuruŋmiŋ beleŋ gor gabu iramiŋ mar diliŋ mar huwardeb, “Mere ulger irde haŋ gayen kura muŋ wol ma hawayiŋ? Dahade nurde ha?” ineŋ Yesu gusuŋaŋ iryiŋ.
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 Gega Yesu gobe haywaŋ ma irde balmiŋ po hinhin. Irkeb sopte po gusuŋaŋ irdeb, “Ge gayenbe Mesaia, Al Kuruŋ neŋ beleŋ doloŋ irde hityen gote Urmiŋ?” inyiŋ.
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 Irkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Gwaha, nebe ge yaha gog po. Niŋgeb ne Al Urmiŋ gayenbe al deŋem yaŋ wor po heŋ Al Kuruŋ saŋiŋmiŋ kuruŋ wor po gote haniŋ yase beleŋ keperdeb kigariŋkiŋ faykek hende kateŋ himeke nennayiŋ,” inyiŋ.
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 Gwaha inkeb pris buda gote kuruŋmiŋ goreb Al Kuruŋ sukal ira yeŋ biŋ ar yeke uliŋhormiŋ erek irdeb, “Yiŋgeŋ gwaha yihi geb, daniŋ merem yaŋ irtek al hoyaŋ niŋ nurtek?” yiriŋ. Irdeb al buda goyen,
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 “Al Kuruŋ sukal ira gab dahade nurde haŋ?” yineŋ gusuŋaŋ yiryiŋ. Irkeb mel goreb biŋde buluŋ nurde Yesu goyen kamyeŋ wor po yamiŋ.
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 Irkeb kura beleŋ meyaŋ irde amil teŋ diliŋ mala teŋ haniŋ buda irde mayde heŋyab, “Tagala. Ganuŋ beleŋ muguna?” inamiŋ. Irdeb pris buda gote kuruŋmiŋde ya goyen doyaŋ irde haŋyen mar beleŋ tukuŋbe usulak tiyamiŋ.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 Be, Pitabe pris buda gote kuruŋmiŋde ya kuruŋ koya beleŋ po milgu irtiŋ bana goŋ al gabu irde haŋyen sawsawa kuruŋ kura goyenter hikeyabe pris buda gote kuruŋmiŋde meteŋ bere kura wayyiŋ.
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 Yeŋbe kak kateŋ hinhin. Gwaha teŋ hikeya bere gore waŋ keŋkela irdeb, “Ge manaŋ Nasaret niŋ al Yesuya hinhan,” inyiŋ.
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 Goyenpoga Pita beleŋ helwaŋ irdeb, “Gebe da niŋ yeŋ ha? Neb goke kura yeŋ ha yeŋ ma nurde hime,” ineŋbe gabu gasuŋ go tubul teŋ hoyaŋde kuriŋ.
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 Be, bere goreb Pita sopte po keneŋbe gor huwarde hinhan mar goyen, “Yesuyen kadom kurabe gago,” yinyiŋ.
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 Irkeb tebaŋ po helwaŋ hiriŋ.
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 Irkeb huwardeb mere hitem po yirdeb, “Nebe Al Kuruŋ beleŋ neneŋ hikeya fudinde wor po dineŋ hime. Nebe al goke yeŋ haŋ yeŋ ma nurde hime,” yinyiŋ.
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Irkeb goyare goyen po tatirok wawuŋ irawa iryiŋ. Irkeb Yesu beleŋ, “Tatirok iraw ma irkeya ge wa wawuŋ karwore ne niŋ yeŋ, ‘Al gob go ma nurd uneŋ hime,’ yawayiŋ,” inyiŋ goyen goke biŋ bak yiriŋ. Irkeb mata tiyyiŋ goke kandukŋeŋ wor po nurde eseŋ epte ma tiyyiŋ.
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.